Πριν από μερικές μέρες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαίωσε την European Super League (ESL), αποφασίζοντας ότι η ΦΙΦΑ και η ΟΥΕΦΑ έδρασαν κόντρα στο ευρωπαϊκό δίκαιο, όταν μπλόκαραν τη δημιουργία και τη λειτουργία της Λίγκας. Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, οι δυο διεθνείς ομοσπονδίες καταχράστηκαν την κυρίαρχη θέση που έχουν στο άθλημα για να επιβάλουν την άποψή τους στις εξελίξεις στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και να εμποδίσουν τη δημιουργία μιας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης που δεν θα ήταν υπό την αιγίδα τους.
Εκτός των άλλων, στην απόφαση σημειώνεται ότι «ούτε η ΦΙΦΑ ούτε η ΟΥΕΦΑ μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις σε συλλόγους που συμμετέχουν σε εναλλακτικές διοργανώσεις», βάζοντας με αυτό τον τρόπο τέλος στο μονοπώλιο επιλογής των ομάδων που θα συμμετέχουν σε ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Οπως ήταν φυσικό, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποτέλεσε ένα από τα κορυφαία θέματα της αθλητικής επικαιρότητας, όμως, κατά την ταπεινή άποψη της στήλης, η συντριπτική πλειοψηφία των δημοσιευμάτων που σχολίασαν και ανέλυσαν τη συγκεκριμένη απόφαση βλέπει το δέντρο αλλά χάνει το δάσος. Η πλειοψηφία των αναλυτών και των σχολιαστών επικεντρώθηκε αφενός στο αν και με ποιους όρους θα πάρει σάρκα και οστά η ESL, αν η νέα διοργάνωση θα είναι «ανοιχτή» ή «κλειστή» στη συμμετοχή των ομάδων, ποιες ομάδες θα συμμετέχουν σε αυτή και αφετέρου στον τρόπο αντίδρασης της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ. Ολα αυτά τα θέματα είναι, κατά την άποψη της στήλης, «διαδικαστικά» και δεν φτάνουν στον πυρήνα της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Αν θέλουμε να σχολιάσουμε επί της ουσίας την απόφαση, θα πρέπει να ξεπεράσουμε την επιφανειακή της διάσταση, που αφορά το τέλος του μονοπωλίου των διεθνών ομοσπονδιών στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, και να δούμε την οικονομική της διάσταση. Οι αναγνώστες της στήλης γνωρίζουν ότι ο επαγγελματικός αθλητισμός, στην περίπτωσή μας το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, είναι πάνω απ’ όλα μια καπιταλιστική μπίζνα γύρω από την οποία τζογάρονται πολύ χοντρά φράγκα. Σε αυτή την διάσταση της υπόθεσης εστιάζεται στην απόφασή του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, τονίζοντας ότι «οι κανονισμοί της ΟΥΕΦΑ και το μονοπώλιο που ασκεί αντιτίθενται στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ενωσης» και «παραβιάζουν τον ανταγωνισμού και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων εντός της ΕΕ».
Σε απλά ελληνικά, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεωρεί ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι οικονομική δραστηριότητα και δεν μπορούν οι ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ να χρησιμοποιούν την προνομιακή τους θέση στο άθλημα για να εμποδίσουν τους ανταγωνιστές τους να δημιουργήσουν και να λειτουργήσουν μια άλλη ποδοσφαιρική διοργάνωση. Η απόφαση του δικαστηρίου είναι ιστορική, όχι γιατί αφαιρεί από τις διεθνείς ομοσπονδίες το μονοπώλιο επιλογής των ομάδων που θα συμμετέχουν σε διοργανώσεις, αλλά γιατί αμφισβητεί επί της ουσίας το αυτοδιοίκητο του ποδόσφαιρου ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, το περιορίζει στα διαδικαστικά του αθλήματος (τρόπος διεξαγωγής των πρωταθλημάτων και των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, κανονισμοί για μεταγραφές, τρόπος εκλογής των διοικήσεων στις ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες κτλ.), ενώ για την οικονομική του διάσταση κάνει σαφές ότι υπερισχύουν οι κανόνες της ΕΕ, όπως συμβαίνει σε κάθε οικονομική δραστηριότητα.
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε ότι τα ιδρυτικά μέλη της ESL κέρδισαν την έφεση κόντρα σε ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ, σύμφωνα με την οποία οι διεθνείς ομοσπονδίες δεν μπορούν να τιμωρήσουν τις ομάδες που θα αποφασίσουν να συμμετέχουν σε διοργανώσεις που δεν θα διεξάγονται υπό την αιγίδα τους, καταλαβαίνουμε ότι όσον αφορά την οικονομική διάσταση του ευρωπαϊκού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, το «αυτοδιοίκητο» του ποδοσφαίρου μας άφησε χρόνους.
Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν σημαίνει την de facto ίδρυση και λειτουργία της ESL. Οι ομάδες που ίδρυσαν την εταιρία αθλητικής ανάπτυξης A22, μέσω της οποίας θα υλοποιηθεί το project της νέας Λίγκας, μπορούν να καθορίσουν τις κινήσεις τους χωρίς την απειλή των κυρώσεων από τις διεθνείς ομοσπονδίες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα ενεργοποιήσουν άμεσα τη δυνατότητα που τους δίνει η απόφαση του δικαστηρίου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι δυο πλευρές δεν κοντράρονται για το καλό του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αλλά για τον τρόπο που θα μοιραστούν τα φράγκα που διακινούνται γύρω από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Με την απόφαση του δικαστηρίου, οι ομάδες που πρωτοστατούν στη δημιουργία της ESL έχουν αποκτήσει ένα επιπλέουν ατού στη διαμάχη τους με ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ, το οποίο μπορούν να το χρησιμοποιήσουν είτε για να κάνουν πράξη το σχέδιο τους και να λειτουργήσουν την ESL είτε για να παζαρέψουν με τις διεθνείς ομοσπονδίες το μερίδιο που θα πάρουν από τα φράγκα που «επενδύονται» στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε για να πείσουμε ότι από αυτή τη διαμάχη δεν μπορεί να προκύψει κάτι καλό για το ποδόσφαιρο, αυτό καθ’ αυτό σαν άθλημα. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει λόγος ούτε να θριαμβολογήσουμε για την επιτυχία των ομάδων της ESL ούτε να στεναχωρηθούμε για την ήττα της ΦΙΦΑ και της ΟΥΕΦΑ. Θα αρκεστούμε να παρακολουθήσουμε χωρίς άγχος τις εξελίξεις στον τρόπο που θα διεξαχθούν οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Κος Πάπιας
ΥΓ1. Η διαμάχη ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον Μαρινάκη για τα τεκταινόμενα στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο παραμένει σε «υψηλές θερμοκρασίες», παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή «ενεργό» μέτωπο». Οι ερυθρόλευκοι συνεχίζουν στη σκληρή γραμμή και περιμένουν την ευκαιρία για να κάνουν ένα ακόμη χουνέρι στον Κούλη. Το αποδεικνύουν δυο κινήσεις που επέλεξαν στο λιμάνι, μετά την πρόσφατη οξυμένη αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και τα επεισόδια με τους ΜΑΤάδες στον Ρέντη.
Καταρχάς, ο Μαρινάκης παραιτήθηκε από πρόεδρος της Super League τονίζοντας ότι «δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε τη διάθεση να ασχοληθώ σε θεσμικό ρόλο για το ποδόσφαιρο όπως το θέλουν κάποιοι και όχι όπως εγώ το οραματίζομαι». Στις αθλητικές εφημερίδες και ιστοσελίδες η παραίτησή του συσχετίστηκε με την πρόταση μομφής από ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό και στην πλειοψηφία τους όσοι σχολίασαν την απόφαση του ερυθρόλευκου προέδρου την απέδωσαν σε «ηρωική έξοδο» για να μην υποστεί ένα δυσάρεστο γι’ αυτόν αποτέλεσμα κατά τη συζήτηση της πρότασης μομφής. Η εκτίμηση της στήλης είναι ότι ο Μαρινάκης θα παραιτούταν από πρόεδρος της Λίγκας ακόμη και αν δεν υπήρχε η πρόταση μομφής. Εχει κάνει σαφές ότι θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσο εναντίον της κυβέρνησης, αν ο Κούλης δεν ικανοποιήσει τα επιχειρηματικά του σχέδια και γι’ αυτό παραιτήθηκε για να έχει «λυμένα» τα χέρια του και να μην δεσμεύεται από τη θεσμική του θέση.
Λίγες μέρες αργότερα ανακοινώθηκε από την ΠΑΕ Ολυμπιακός ότι ο Αλέξης Κούγιας θα έχει θέση αντιπροέδρου, θα αναλάβει νομικός σύμβουλος της ομάδας και θα είναι ο εκπρόσωπος των ερυθρόλευκων στο συμβούλιο της Super League. Ο Μαρινάκης, αν η κυβέρνηση δεν του κάνει τα χατίρια που θέλει, έχει αποφασίσει, σύμφωνα με τη λαϊκή ρήση, «να τα κάνει πουτάνα όλα» στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Γι’ αυτό αποφάσισε να συνεργαστεί με τον Κούγια που «έχει πολλά χιλιόμετρα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο, γνωρίζει αρκετά καλά το παρασκήνιο και την «παράγκα» και είναι διατεθειμένος να κάνει οτιδήποτε χρειαστεί για να ικανοποιήσει τα σχέδια του Μαρινάκη και για να βρίσκεται στην επικαιρότητα. Με λίγα λόγια, «ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση». Και για όσους απορούν πώς είναι δυνατόν ο Κούγιας να συνεργάζεται με τους ερυθρόλευκους, την απάντηση τη δίνει ο ίδιος ο Αλέξης: «Η παθολογική μου αγάπη για το καθαρό και έντιμο ποδόσφαιρο δεν έχει χρώμα». Το ελληνικό ποδόσφαιρο θα μας εκπλήσσει πάντα.
ΥΓ2. Ο Αλαφούζος αποφάσισε να «τελειώσει» τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς από τον πάγκο του Παναθηναϊκού, θεωρώντας ότι δεν μπορεί να οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση του τίτλου. Επιπλέον, ο ιδιοκτήτης των πράσινων θεωρεί τον σέρβο προπονητή υπεύθυνο για τον αποκλεισμό της ομάδας από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, που είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια ενός σημαντικού ποσού από το ταμείο της ομάδας. Η συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών του Παναθηναϊκού δήλωσε την αντίθεσή της στην απόλυση του προπονητή που έβγαλε την ομάδα από την αφάνεια και την ανυποληψία και την έφερε ξανά στο προσκήνιο και στη διεκδίκηση του τίτλου.
Ο Αλαφούζος θέλει να πάρει η ομάδα του το πρωτάθλημα και ξέρει ότι για να το πετύχει θα πρέπει να έχει εξωαγωνιστική βοήθεια και αν χρειαστεί να παίξει και «βρώμικα» και θεώρησε ότι ο Γιοβάνοβιτς δεν θα συναινούσε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οπότε έπρεπε να βρει κάποιον πρόθυμο γι’ αυτό. Κρίνοντας από την επιλογή του να φέρει στο πράσινο πάγκο τον Φατίχ Τερίμ, δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο τον τούρκο προπονητή να τον επέβαλαν οι «εξωθεσμικοί» από τους οποίους ζήτησε βοήθεια ο Αλαφούζος. Το ποδοσφαιρικό «κύκλωμα» έχει συγκεκριμένους ανθρώπους που προωθεί και πατρονάρει και είναι πιθανό για να προσφέρει τη βοήθειά του να θέλει στην ομάδα τους δικούς του ανθρώπους.
Η απόφαση του Αλαφούζου, εκτός από το ρίσκο που έχει, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι μπίζνα και τα πάντα κρίνονται από τα κέρδη και όχι από την προσπάθεια, τη δουλειά και τη συμπάθεια των οπαδών. Στο πράσινο στρατόπεδο μπαίνουν σε ένα κύκλο εσωστρέφειας και γκρίνιας σε μια σημαντική καμπή του πρωταθλήματος, ο οποίος θα κλείσει μόνο αν υπάρξουν θετικά αποτελέσματα στους αγώνες που ακολουθούν. Αν κάτι στραβώσει θα αρχίσουν τα «όργανα» και η κατάληξη απεικονίζεται στη φωτογραφία της στήλης.
