Οι εμφανίσεις των ομάδων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις έχουν δημιουργήσει κλίμα ευφορίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τις προηγούμενες μέρες είχαμε την τύχη να διαβάσουμε αρκετές αναλύσεις που αναφέρονταν στη διαδικασία για την αναστροφή της μίζερης και απωθητικής εικόνας του. Αν δούμε όμως με μεγαλύτερη «ψυχραιμία» τα δεδομένα για το άθλημα στη χώρα μας, θα καταλάβουμε ότι οι πιθανότητες για κάτι καλό είναι πολύ μικρές.
Η ευρωπαϊκή βδομάδα ξεκίνησε με την εντός έδρας ισοπαλία του Ολυμπιακού για τους ομίλους του Champions League, που συνοδεύτηκε από φωνές αμφισβήτησης για την επάρκεια του προπονητή της ομάδας. Το κακό ξεκίνημα έδωσε τη θέση του σε μια ονειρική βραδιά με τις πέντε νίκες των εκπροσώπων μας στο ΟΥΕΦΑ, που έδωσαν την ευκαιρία στο ελληνικό ποδόσφαιρο να βρεθεί στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πιάτσας. Εκτός από δόξα, οι νίκες έδωσαν και πολύτιμους βαθμούς στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ και η χώρα μας βρίσκεται στη 16η θέση, η οποία, αν ψηφιστούν οι αλλαγές του Πλατινί, δίνει το δικαίωμα διατήρησης των κεκτημένων της εκπροσώπησης του ελληνικού ποδοσφαίρου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ιδιαίτερα στο Champions League. Με δεδομένο ότι για τις ομάδες που πρωταγωνιστούν στο ελληνικό πρωτάθλημα τα έσοδα από τη συμμετοχή στο Champions League αποτελούν τη σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησής τους, καταλαβαίνουμε το λόγο για τον οποίο πανηγυρίζουν οι «ανιδιοτελείς εργάτες» του ποδοσφαίρου μας.
Βρισκόμαστε χρονικά μερικές μέρες μετά την ευτυχή συγκυρία για τις ομάδες μας και έχοντας ξεπεράσει την ευφορία της πρώτης στιγμής πρέπει να δούμε στην πραγματική τους διάσταση τις «πέντε νίκες». Οταν έγινε η κλήρωση για το ΟΥΕΦΑ, η πλειοψηφία των φιλάθλων θεωρούσε ότι Παναθηναϊκός και ΑΕΚ θα κατάφερναν εύκολα ή δύσκολα να περάσουν στη φάση των ομίλων, ενώ για τις υπόλοιπες τρεις ομάδες (Πανιώνιος, Λάρισα και Αρης) έδινε πολύ λίγες πιθανότητες. Μετά τους πρώτους αγώνες, στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό προστέθηκε σαν φαβορί για την πρόκριση και ο Πανιώνιος, αυξήθηκαν οι ελπίδες της Λάρισας (προσωπικά πιστεύω ότι δεν θα τα καταφέρει) και στον Αρη μπορούν να λένε ότι έπεσαν ηρωικά απέναντι σε μια καλύτερη ομάδα. Συνεπώς, στους αρχικούς υπολογισμούς, αντί για δυο ομάδες θα έχουμε τρεις στην πρώτη φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ.
Το δεύτερο σημείο που πρέπει να δούμε είναι τα επικοινωνιακά οφέλη και η αίσθηση που έκαναν στην Ευρώπη οι νίκες των ελληνικών ομάδων. Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στην Πορτογαλία το ελληνικό ποδόσφαιρο κέρδισε κάποιους πόντους στο «σταρ σίστεμ» της ΟΥΕΦΑ. Η αγωνιστική επιτυχία της Εθνικής, σε συνδυασμό με την επιτυχημένη επιλογή της διοίκησης της ΕΠΟ και του Γκαγκάτση να στηρίξουν τον Πλατινί για την προεδρία της ΟΥΕΦΑ, έχει δώσει τη δυνατότητα στις ομάδες μας να προβάλλονται περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν. Εκτός από τα επικοινωνιακά οφέλη, μπορούμε να πούμε ότι οι ομάδες μας αντιμετωπίζονται από τους διαιτητές καλύτερα από ό,τι στο παρελθόν και πλέον παίρνουν και σφυρίγματα που τους επιτρέπουν να διαχειρίζονται καλύτερα την εξέλιξη του αγώνα (π.χ. το πέναλτι που δόθηκε στον Παναθηναϊκό κόντρα στους Σλοβάκους).
Το τρίτο σημείο που πρέπει να αναλύσουμε είναι η σχέση που συνδέει την εκπροσώπηση των ομάδων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος. Για να το πούμε πιο απλά. Τα φράγκα που μπαίνουν στα ταμεία των ελληνικών ομάδων από τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπορούν και με ποιο τρόπο ν’ αλλάξουν την εικόνα του ελληνικού πρωταθλήματος; Αν κάποια ή κάποιες ομάδες προχωρήσουν αρκετά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αυτό θα έχει αντίκτυπο στην συνολική εικόνα του ελληνικού πρωταθλήματος;
Ας ξεκινήσουμε από το δεύτερο. Η καλή πορεία του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη όχι μόνο δεν ανέβασε το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, αλλά και δημιούργησε πολλά προβλήματα στους πράσινους. Η επιτυχία αύξησε τις απαιτήσεις των οπαδών της ομάδας καθώς και την αξία των παιχτών στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο. Προϋπόθεση για να επαναληφθεί η πορεία των πράσινων ήταν η διοίκηση να βάλει το χέρι στην τσέπη. Και επειδή ως γνωστόν οι Βαρδινογιάννηδες δεν φημίζονται για το κιμπαριλίκι τους, η καλή ευρωπαϊκή πορεία έδωσε τη θέση της στη μιζέρια και τη γκρίνια. Η αγωνιστική πτώση του Παναθηναϊκού συνδυάστηκε με την παντοκρατορία του Ολυμπιακού και το ενδιαφερόν για το πρωτάθλημα περιορίστηκε στο αν τη δεύτερη θέση θα κατακτήσει η ΑΕΚ ή ο Παναθηναϊκός.
Ας δούμε όμως αν τα φράγκα που θα κερδίσουν οι εκπρόσωποί μας στην Ευρώπη συμβάλλουν στην καλυτέρευση της εικόνας του ποδοσφαίρου μας. Εχουμε γράψει αρκετές φορές στη στήλη, ότι ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί η σημερινή μιζέρια είναι να πέσουν φράγκα στην πιάτσα. Είπαμε παραπάνω, ότι τα έσοδα από τη συμμετοχή στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ειδικότερα στο Champions League αποτελούν την κυριότερη πηγή εσόδων για τις ελληνικές ομάδες. Οσοι δεν έχουν ασχοληθεί διεξοδικά με τα τεκταινόμενα στο χώρο θα ισχυριστούν ότι η καλή πορεία των ελληνικών ομάδων θα αυξήσει τα έσοδά τους, θα τους εξασφαλίσει τα απαραίτητα κεφάλαια για να γίνουν ανταγωνιστικές και συνεπώς θα συμβάλει στην άνοδο του επιπέδου του ποδοσφαίρου μας. Η άποψη αυτή έχει βάση, αλλά αγνοεί τον τρόπο που κινούνται οι ιδιοκτήτες των ομάδων. Οταν ένας πρόεδρος ρίχνει φράγκα στην πιάτσα και δημιουργεί μια ομάδα που ξεχωρίζει, οι «συνάδελφοί» του των αντίπαλων ομάδων δεν αποφασίζουν να τον ακολουθήσουν, αλλά αντίθετα περιορίζουν στο ελάχιστο τις «επενδυτικές» τους δραστηριότητες, ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες. Ας θυμηθούμε τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε από τη διοίκηση του Παναθηναϊκού η δημιουργία από τον Κόκκαλη ενός δυνατού Ολυμπιακού. Οι Βαρδινογιάννηδες επέλεξαν την τακτική της 2ης θέσης και μόνο όταν η ΑΕΚ του Νικολαΐδη τους έβγαλε εκτός Champions League άρχισαν να ρίχνουν κάποια φράγκα στην πιάτσα, όχι για να φτάσουν τους ερυθρόλευκους αλλά για να γίνουν ανταγωνιστικοί στους κιτρινόμαυρους. Οσο για τους προέδρους των μικρομεσαίων ομάδων που βγαίνουν στο ΟΥΕΦΑ, οι προσδοκίες τους εξαντλούνται σε μια πρόκριση στη φάση των ομίλων, στην οποία παρακαλούν να κληρωθούν στην έδρα τους με εμπορική ομάδα για να βγάλουν φράγκα από τις εισπράξεις.
Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές. Μέχρι σήμερα, η όποια καλή πορεία των ομάδων μας στην Ευρώπη δεν συνδυάστηκε με την άνοδο του ελληνικού πρωταθλήματος, εξαιτίας των όσων αναφέραμε παραπάνω. Επειδή, λοιπόν, τα δεδομένα δεν έχουν αλλάξει, δεν μπορούμε να είμαστε αισιοδόξοι ότι αυτή τη φορά θα αλλάξουν τα πράγματα.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Η ευφορία από τις ευρωπαϊκές νίκες συνδυάστηκε με το ρεκόρ προσέλευσης φιλάθλων στα ελληνικά γήπεδα στους αγώνες για την 2η αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας. 80.923 φίλαθλοι (η 6η καλύτερη επίδοση από την περίοδο 1991-92) παρακολούθησαν τους αγώνες και το γεγονός αυτό έδωσε σε κάποιους τη δυνατότητα να μιλούν για «επιστροφή των φιλάθλων στα γήπεδα, ελπίζοντας ότι θα βλέπουν συχνά θεαματικό ποδόσφαιρο, όπως συνέβη στα περισσότερα γήπεδα το προηγούμενο Σαββατοκύριακο». Αμφιβάλλω ότι η προσέλευση θα συνεχιστεί και τις επόμενες αγωνιστικές, γι’ αυτό όμως που δεν έχω καμιά αμφιβολία είναι το «θεαματικό» ποδόσφαιρο στα περισσότερα γήπεδα. Δεν ξέρω σε ποια χώρα ζουν, αλλά αν εξαιρέσουμε τον αγώνα Ολυμπιακός – ΟΦΗ, στον οποίο η έμπνευση του προπονητή του ΟΦΗ να μαρκάρει ψηλά και να παίξει το τεχνικό οφσάιντ μας έδωσε τη δυνατότητα να δούμε αρκετά γκολ και θεαματικές φάσεις, στους υπόλοιπους αγώνες το θέαμα ήταν κάτω του μετρίου. Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από τις δυο πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, είναι πρώτον ότι η ψαλίδα ανάμεσα στους τρεις μεγάλους του πάλαι ποτέ ΠΟΚ και τις άλλες ομάδες μεγαλώνει και δεύτερο ότι ο Ολυμπιακός και φέτος θα πάρει το πρωτάθλημα.
ΥΓ2: Εξελίξεις στον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ. Ο πρώην αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Βασίλης Παγώνης, στενός συνέργατης του Γιάννη Γούμενου και κάτοχος του 38% των μετοχών, μπλοκάρισε στη ΓΣ τη μερική αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου οδηγώντας σε οικονομικό αδιέξοδο τη διοίκηση Ζαγοράκη. Ο Παγώνης απαιτεί το ποσό των 4 εκατ. ευρώ με το οποίο είχε διευκολύνει στο παρελθόν την ΠΑΕ, προκειμένου να παραχωρήσει τις μετοχές του και να επιτρέψει στον Ζαγοράκη και τους συνεταίρους του να διοικήσουν όπως αυτοί θέλουν την ομάδα. Από την πλευρά του ο Ζαγοράκης δεν δείχνει διατεθειμένος να συνεχίσει να διοικεί μια ομάδα που δεν του ανήκει και επί της ουσίας να είναι δέσμιος των ορέξεων του Παγώνη και απειλεί ότι θα παραιτηθεί και θα παραδώσει τη διοίκηση στον ερασιτέχνη ΠΑΟΚ. Ενας ακόμη κύκλος «εσωστρέφειας» για τον Δικέφαλο του Βορρά, οι οπαδοί του οποίου πηγαινοέρχονται από το «δόξα τω θεώ», στο «βοήθα Παναγιά».
