♦ Εμπόλεμη ζώνη θυμίζει το ελληνικό μπάσκετ. Μέχρι σήμερα, οι δυο πλευρές έχουν καταφέρει να μην έχει δοθεί μεγάλη δημοσιότητα στη μεταξύ τους διαμάχη (η κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους προσπαθεί να δοθεί η λύση στο παρασκήνιο) και αν δεν υπήρχε το πρόβλημα με το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας, ελάχιστοι θα ήταν αυτοί που θα γνώριζαν τις διεργασίες στο ελληνικό μπάσκετ. Στις πρόσφατες εκλογές, ο Βασιλακόπουλος κατάφερε να επανεκλεγεί με συντριπτικά ποσοστά η προσκείμενη σ’ αυτόν διοίκηση. Ομως, ο Ιωαννίδης δεν ήταν δυνατό να καθήσει με σταυρωμένα χέρια και να βλέπει το άθλημα από το οποίο αναδείχτηκε να αποτελεί φέουδο του ΠΑΣΟΚ. Εψαχνε μια καλή αφορμή για να κηρύξει τον πόλεμο στην ΕΟΚ.
Οι μπασκετμπολίστες της Α2 απαίτησαν να ξεκαθαρίσει το νομικό καθεστώς στην κατηγορία και να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα για να διασφαλιστούν οι αμοιβές και τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Οι παίχτες ζητούν να γίνει επαγγελματική η Α2, να υπογράφουν επίσημα συμβόλαια και να έχουν πλήρη ασφάλιση. Αυτό που ισχύει σήμερα, με την ανοχή του κράτους και της Ομοσπονδίας, είναι ότι όλα λειτουργούν με επαγγελματικά και επιχειρηματικά κριτήρια, παρά το γεγονός ότι τα σωματεία είναι ερασιτεχνικά. Οι περισσότερο αδικημένοι από το αλαλούμ που επικρατεί είναι οι παίχτες, οι οποίοι δεν έχουν ασφάλιση (επίσημα η Ομοσπονδία προωθεί ιδιωτικές ασφαλίσεις, κυρίως για την περίπτωση τραυματισμού), πληρώνονται όποτε και αν έχει η ομάδα (συνήθως Χριστούγεννα και Πάσχα, που οι ομάδες παίρνουν την κρατική επιχορήγηση), πρέπει όμως να κάνουν προπόνηση πρωί και απόγευμα και να λειτουργούν σαν επαγγελματίες.
Η ΕΟΚ πήρε επί της ουσίας το μέρος των σωματείων (έδωσαν και κοινή συνέντευξη Τύπου) και ο Ιωαννίδης βρήκε την ευκαιρία που έψαχνε στηρίζοντας στο παρασκήνιο τους παίχτες. Μετά την αναβολή της πρώτης φάσης του κυπέλλου, εξαιτίας της απεργίας των παιχτών της Α2, οι ομάδες απείλησαν με λοκ-άουτ. Στο παιχνίδι μπήκαν και οι διεθνείς παίχτες, που με μια σκληρή ανακοίνωση εναντίον της ΕΟΚ δήλωσαν ότι, αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα των συναδέλφων τους της Α2, θα απέχουν από τις υποχρεώσεις της εθνικής ομάδας. Κάλεσαν επίσης την Πολιτεία να πάρει πρωτοβουλίες και να εφαρμόσει τους νόμους (όποιες ομάδες επιμείνουν στο λοκ-άουτ πρέπει να υποβιβαστούν) και να δώσει λύση στο αδιέξοδο.
Σε περιπτώσεις διαμάχης μεταξύ σωματείων και παιχτών η εμπειρία λέει ότι νικητής είναι τα σωματεία. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δε μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι θα έχουμε επανάληψη του έργου. Αν η κυβέρνηση δεν έπνεε τα λοίσθια, θα στοιχηματίζαμε υπέρ των παιχτών (έτσι και αλλιώς, πρέπει να έχουν τη συμπαράστασή μας), αφού ο Ιωαννίδης, εκτός των άλλων, έχει στα χέρια του και το ισχυρό όπλο της κρατικής επιχορήγησης (100.000 ευρώ ανά ομάδα). Αν και το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και λογικά θα έπρεπε να έχει δοθεί ιδιαίτερη δημοσιότητα, προς το παρόν περνάει στα ψιλά. Οι δυο πλευρές δε θέλουν να χρεωθούν μια μεγάλη ήττα και γι’ αυτό κρατούν το θέμα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οταν ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και έχουμε αποτέλεσμα, είναι σίγουρο ότι ο νικητής θα επιδιώξει να δώσει μεγαλύτερη δημοσιότητα.
♦ Της πουτάνας γίνεται με τους «φωσφοριζέ» (έτσι αποκάλεσε τον επόπτη οπαδός της Παναχαϊκής στον αγώνα με τον Αίαντα Σαλαμίνας). Εχουν αναλάβει δράση και ανταγωνίζονται επάξια τους διαιτητές. Χειρουργικά χτυπήματα έχουμε κάθε αγωνιστική και οι παράγοντες έχουν αρχίσει το παραμιλητό, γιατί δε μπορούν να βρουν άκρη μαζί τους. Οι τιμωρίες των διαιτητών έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας και αν συνεχιστούν με αυτούς τους ρυθμούς σε μερικές αγωνιστικές θα διακοπεί το πρωτάθλημα λόγω έλλειψης διαιτητών.
Πού οφείλεται αυτό το αλαλούμ; Καταρχάς, στην ανικανότητα των διαιτητών (στην πλειοψηφία τους είναι κακοί διαιτητές και πηγαίνουν ασορτί με τα χάλια του ελληνικού ποδοσφαίρου) και κατά δεύτερο λόγο στην «αβεβαιότητα» που υπάρχει στο παρασκήνιο του ελληνικού ποδόσφαιρου. Οι «πολυμετοχικοί» έχουν αλλάξει γραμμή πλεύσης και προσπαθούν να σπάσουν την παντοδυναμία του Κόκκαλη, ενώ ταυτόχρονα παραδοσιακές φιλίες έχουν σπάσει (Γκαγκάτσης και Μητρόπουλος είναι πλέον εχθροί), δημιουργώντας ένα κενό εξουσίας, που δεν έχει ακόμη καλυφθεί. Την περίοδο αυτή, οι «φωσφοριζέ» δεν έχουν πάρει σαφείς οδηγίες και ο καθένας βαράει ό,τι ρυθμό του καπνίσει. Στο άμεσο μέλλον, η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί, αφού θα ξεκαθαρίσει το τοπίο και θα γνωρίζουμε ποιος ελέγχει το παρασκήνιο. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι το δίδυμο Κόκκαλης – Γκαγκάτσης θα επικρατήσει και συνεπώς θα δούμε το ίδιο έργο με πέρσι. Οι «πολυμετοχικοί» μπορούν να περιμένουν, αφού δεν είναι δυνατό να αλλάξουν οι παραδοσιακές συνήθειες από τη μια μέρα στην άλλη.
♦ Στο νόμο για τη βία στα γήπεδα και το ντόπινγκ υπήρξαν ρυθμίσεις που αφορούν τον τρόπο διεξαγωγής των ιπποδρομιών. Ο ελληνικός ιππόδρομος παρουσιάζει μια παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού είναι το μοναδικό μονοπώλιο που δεν έχει κέρδη. Κάθε χρόνο, ο ΟΔΙΕ μπαίνει μέσα και καταφεύγει στο δανεισμό (με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου) για να μπορεί να λειτουργεί. Η ιδιωτικοποίηση δείχνει να είναι μονόδρομος και για να βρεθεί «επενδυτής» θα πρέπει το μαγαζί να έχει όρους λειτουργίας που να του εξασφαλίζουν κέρδη. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση φρόντισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της και να ελέγχει απόλυτα το ιπποδρομιακό στοίχημα και τους όρους διεξαγωγής των ιπποδρομιών. Ολες οι αρμοδιότητες μεταβιβάζονται στον ΟΔΙΕ και η Φίλιππος Ενωση (ΦΕΕ), που είχε το κουμάντο μέχρι σήμερα, αποκτά επί της ουσίας διακοσμητικό ρόλο. Το πρόγραμμα των ιπποδρομιών καθορίζεται από τον ΟΔΙΕ και εγκρίνεται από τη ΦΕΕ. Σε περίπτωση διαφωνίας τη λύση θα δίνει τριμελής επιτροπή που αποτελείται από τον ΟΔΙΕ, τη ΦΕΕ και το Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, δηλαδή θα γίνεται ό,τι αποφασίσει η κυβέρνηση.
Οταν έγιναν γνωστές οι προθέσεις της κυβέρνησης, στον ιππόδρομο επικράτησε αναβρασμός και πολλοί ήταν αυτοί που απειλούσαν ότι θα κλείσουν το μαγαζί και θα ανατρέψουν τα κυβερνητικά σχέδια. Στην πράξη δεν έγινε τίποτα. Η ΦΕΕ έχει πέσει σε γενική ανυποληψία και δεκάδες λαμόγια έβαζαν χοντρά φράγκα στην τσέπη με τις ευλογίες της. Το σχέδιο του Ιωαννίδη ήταν πολύ απλό. Ενας εκδότης ιπποδρομιακού περιοδικού έκανε ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της ΦΕΕ και ζήτησε να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των τεχνικών επιτετραμμένων που χρησιμοποιούσε η ΦΕΕ για τη διεξαγωγή των ιπποδρομιών. Στη λίστα που δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας υπήρχε πολύς κόσμος που δεν είχε ουδεμία σχέση με τις ιπποδρομίες (εκτός από τα φράγκα που έβαζε στην τσέπη) και με αυτό τον τρόπο οι «κινητοποιήσεις» της ΦΕΕ σταμάτησαν πριν καν αρχίσουν. Σε αντίθεση με τους προκατόχους τους, Ιωαννίδης και Δουβής έχουν να επιδείξουν σοβαρό έργο και κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις «ιδιαιτερότητες» και τις εδικές καταστάσεις που επικρατούν στον ελληνικό αθλητισμό για να πετύχουν ορισμένες σημαντικές νίκες για την κυβέρνηση.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Η ξεφτίλα του «πολυμετοχικού» συνεχίζεται. Η ήττα από την Ανόρθωση πρέπει να έπεισε και τους πιο φανατικούς οπαδούς των πρασίνων ότι η ομάδα δυστυχώς δεν «τραβάει». Είμαστε από αυτούς που πιστέψαμε ότι η παρουσία του Τεν Κάτε στον πάγκο θα άλλαζε τη θλιβερή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάζουν οι πράσινοι τα τελευταία χρόνια και θα έβαζε τέλος στη μιζέρια και την ηττοπάθεια. Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού βολοδέρνουν στο γήπεδο και δεν ξέρουν τι να κάνουν τη μπάλα. Στην άμυνα η «τρύπα» είναι πιο μεγάλη απ’ αυτή του προϋπολογισμού του Αλογοσκούφη, στο κέντρο ο Ζιλμπέρτο περιφέρεται σαν την άδικη κατάρα, επιθετικά ο Σαλπιγγίδης προσπαθεί μόνος την ίδια στιγμή που οι μεταγραφές (Κλέιτον, Σόουζα κτλ.) ταλαιπωρούν τη μπάλα και το ροτέισον του προπονητή πηγαίνει ασορτί με την εικόνα του περιοδεύοντος θιάσου που βγάζει η ομάδα στο γήπεδο. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού θα πιει ένα ακόμη πικρό ποτήρι και ελπίζουμε ότι αυτή τη φορά θα καταλάβει ότι δεν πρέπει να ταυτίζεται με επιχειρηματικά παιχνίδια και να «ανεμίζει» ξένα λάβαρα.
