Σε προηγούμενα φύλλα αναφερθήκαμε αναλυτικά σε δυο σημαντικές παραμέτρους που δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για αλλαγή της απαράδεκτης κατάστασης που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ αποφάσισαν να ορίσουν Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή (ΠΔΕ), προκειμένου να εξασφαλίσουν τη διαιώνιση του αυτοδιοίκητου στο ποδόσφαιρο, άρα την απόλυτη κυριαρχία τους. Αυτό είναι που τις ενδιαφέρει και όχι να εξυγιάνουν και να ανασυγκροτήσουν το ποδόσφαιρο.
Στην απόφασή τους αυτή οδηγήθηκαν όχι με ένα συγκεκριμένο σχέδιο αλλά εξαιτίας μιας δικαστικής απόφασης, με αποτέλεσμα να αυτοσχεδιάζουν και μέχρι στιγμής να έχουν αναγκαστεί σε κωλοτούμπες, χωρίς να έχουν να επιδείξουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και τις διεργασίες στις τοπικές ενώσεις, μπορούμε να αναφωνήσουμε: «μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα».
Το κλίμα που επικρατεί στις τοπικές ΕΠΣ, μετά την απόφαση των διεθνών ομοσπονδιών να ορίσουν προσωρινή διοίκηση στην ελληνική ομοσπονδία, απεικονίζεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο σε μια φράση της επιστολής που έστειλε ο επικεφαλής της φίλα προσκείμενης στη διοίκηση Γκιρτζίκη παράταξης, Δημήτρης Ελευθεριάδης, στον επικεφαλής της αντιπολίτευσης στην ΕΠΟ, Δημήτρη Γραμμένο: «Εδώ και μέρες έχουμε τον ίδιο κοινό εχθρό και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε». Στην επιστολή του ο Ελευθεριάδης θέτει τρεις άξονες για κοινή δράση, οι οποίοι αφορούν τη διατήρηση του αυτοδιοίκητου της ΕΠΟ, κόντρα στις επιδιώξεις της κυβέρνησης αλλά και την «επέμβαση» των διεθνών ομοσπονδιών, τη συγκρότηση πρότασης για το νέο αθλητικό νόμο και κοινή δράση για να μην περάσουν οι αλλαγές που επιθυμεί η κυβέρνηση και να αντικατασταθούν αποφάσεις της ΠΔΕ της ΕΠΟ που έρχονται σε αντίθεση με αυτά που αποφάσισε η πρόσφατη ΓΣ των τοπικών ΕΠΣ, όπως ο ορισμός των μελών της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας (ΚΕΔ).
Αν και η επίσημη γραμμή της παράταξης Γραμμένου είναι να μην υπάρξει συνεργασία με την παράταξη Ελευθεριάδη (ο Γραμμένος έχει επιλέξει την τακτική του «ώριμου φρούτου» και περιμένει τις εξελίξεις, χωρίς να έχει τη διάθεση να έρθει σε ρήξη με ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ), στη «βάση» τα δεδομένα είναι πιο περίπλοκα, αφού έξι ΕΠΣ από τον «σκληρό πυρήνα» του Γραμμένου, πήγαν κόντρα στη γραμμή και ήρθαν σε επαφή με το αντίπαλο στρατόπεδο, αναγνωρίζοντας ότι στην παρούσα φάση βασικός εχθρός είναι η ΠΔΕ και το σύστημα Κοντονή. Η κινητικότητα των τοπικών ΕΠΣ έχει δημιουργήσει ανησυχίες στην κυβέρνηση, αφού διαγράφεται ο κίνδυνος να αλλάξουν οι σημερινοί συσχετισμοί, οι οποίοι είναι υπέρ της παράταξης Γραμμένου και στις εκλογές για τη νέα διοίκηση της ΕΠΟ (αν και όταν γίνουν) το αποτέλεσμα να μην είναι το επιθυμητό και να έχουμε διατήρηση του συστήματος Γκιρτζίκη.
Η αντίδραση από την πλευρά των ΕΠΣ θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη. Με τον ορισμό της ΠΔΕ, οι διεθνείς ομοσπονδίες αφήνουν στην απ' έξω τους «ανιδιοτελείς εργάτες» του ελληνικού ποδοσφαίρου και τους φοράνε καπέλο μια ομάδα παραγόντων που επί της ουσίας δεν έχουν σχέση ούτε με τη μία ούτε με την άλλη παράταξη. Αυτό που φοβούνται οι εκπρόσωποι των τοπικών ΕΠΣ είναι ότι τα μέλη της ΠΔΕ, που από το πουθενά βρέθηκαν με την «κουτάλα» στο χέρι, δε θα δεχτούν να την αφήσουν όταν ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ αποφασίσουν ότι έληξε η θητεία της ΠΔΕ και δρομολογήσουν τις εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης της ΕΠΟ, αλλά θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα εκλογικό σχήμα για να παραμείνουν στην ηγεσία της ΕΠΟ. Μπροστά σε αυτό τον φόβο, δηλαδή να έρθει κάποιος τρίτος και να τους πάρει τη μπουκιά από το στόμα, οι διοικούντες τις τοπικές ΕΠΣ είναι πολύ πιθανό να αφήσουν στην άκρη τις μεταξύ τους διαφορές και να προσπαθήσουν από κοινού να αντιμετωπίσουν τον «εισβολέα».
Φήμες αναφέρουν ότι οι ενώσεις που πρόσκεινται στην παράταξη Ελευθεριάδη, σε συνεργασία με ορισμένες από τις ΕΠΣ της παράταξης Γραμμένου, εξετάζουν το ενδεχόμενο να προσφύγουν δικαστικά και να θέσουν θέμα ακύρωσης των αγώνων των πρωταθλημάτων που θα έχουν διεξαχθεί, με το σκεπτικό ότι ο ορισμός των μελών της ΚΕΔ δεν έγινε με τον τρόπο που είχε αποφασίσει η ΓΣ των ενώσεων, είναι άκυρος και κατά συνέπεια πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες οι αποφάσεις της.
Η εκτίμηση της στήλης είναι ότι η συγκεκριμένη απειλή αποτελεί μια πίεση προς ΦΙΦΑ/ΟΥΕΦΑ για να δεχτούν να βάλουν και τις ΕΠΣ στο παιχνίδι, γιατί αν τελικά προχωρήσουν στην απειλή τους, το μπάχαλο στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα είναι μη αναστρέψιμο και το Grexit αναπόφευκτο. Πολύ δύσκολα λοιπόν θα αποφασιστεί από τις ΕΠΣ μια ενέργεια που θα θυμίζει «Κούγκι», όμως πλέον στο ελληνικό ποδόσφαιρο τα πάντα είναι πιθανά.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
«ΠΑΟΚάρα μου για σένα έχω τρελαθεί, δεν με νοιάζει ούτε η χρεοκοπία / στα π@@@@α μου η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, εγώ θα ‘ρθω να σε δω στην Ιταλία / Κι όταν πτωχεύσουμε σε λίγα χρόνια κι όταν πληρώνουμε ξανά με τις δραχμές / θα ταξιδεύουμε μέσα στα χιόνια, όσο υπάρχεις θα υπάρχουν εκδρομές».
Την τιμητική του είχε στο διαδίκτυο το βίντεο με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ να τραγουδούν τους παραπάνω στίχους στο ρυθμό του τραγουδιού «Eνα όμορφο αμάξι με δυο άλογα» (Κώστας Βίρβος, Γρήγορης Μπιθικώτσης). Και μπορεί όλοι να συμφώνησαν όσον αφορά την ευρηματικότητα, τους στίχους της διασκευής και το κέφι των ΠΑΟΚτζήδων, όμως μια μεγάλη μερίδα τούς άσκησε αρνητική κριτική, κατηγορώντας τους ότι κάνουν θυσίες και ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για την ομάδα τους, ενώ δεν κάνουν το ίδιο προκειμένου να διαφυλάξουν τα δικαιώματά τους και να ανατρέψουν την άσχημη οικονομική κατάσταση που βιώνουν καθημερινά.
Περιττό να τονίσουμε τη διαφωνία της στήλης με τη συγκεκριμένη κριτική. Πρώτον, γιατί τσουβαλιάζει όλους τους οπαδούς και τους θεωρεί συλλήβδην άτομα «περιορισμένων δυνατοτήτων». Αυτοί που την υποστηρίζουν δεν μπορούν να γνωρίζουν αν οι συγκεκριμένοι οπαδοί, εκτός από την ενασχόλησή τους με τον ΠΑΟΚ, ασχολούνται και με την πολιτική και συμμετέχουν στις όποιες κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται κόντρα στην πολιτική της κινεζοποίησης που βιώνουμε καθημερινά. Δεύτερον, γιατί αν κρίνουμε από τις ιστοσελίδες που φιλοξενούν τη συγκεκριμένη άποψη, η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που την εκφράζουν έχει πολύ καιρό να σηκωθεί από τον καναπέ της και συνεπώς «δεν δικαιούται για να ομιλεί», που θα έλεγε και ο μακαρίτης ο Μένιος. Τρίτον, γιατί όσοι από αυτούς που την ασπάζονται έχουν κινηματικές αναφορές, ταυτόχρονα έχουν την αφοριστική άποψη ότι δεν μπορεί κάποιος που ασχολείται με την πολιτική να ασχολείται με τις οπαδικές θύρες και τις εξέδρες των γηπέδων.
Η διασκευή των ΠΑΟΚτζήδων μας δίνει την ευκαιρία να επαναλάβουμε την άποψή μας ότι οι νεολαίοι που ανήκουν στην εργατική τάξη και δραστηριοποιούνται στις οπαδικές θύρες, ξοδεύοντας την ενεργητικότητα και τη δυναμικότητά τους κάτω από τα λάβαρα της ομάδας, «πληρώνουν» το τίμημα της ήττας του εργατικού και επαναστατικού κινήματος και την κατασυκοφάντηση της συλλογικής προσπάθειας για την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Συνεπώς, καθήκον μας είναι να σταθούμε δίπλα τους και να τους δείξουμε ποια είναι τα λάβαρα κάτω από τα οποία αξίζει πραγματικά να κάνουν κάθε θυσία.
Ο πιτσιρικάς της φωτογραφίας είναι πέντε χρονών, ονομάζεται Κάρλος Μιγκέλ και σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι συνόδευε τους ποδοσφαιριστές της Σαπεκοένσε κατά την είσοδό τους στο γήπεδο. Δεν του έχουν πει ακόμη για το τραγικό αεροπορικό ατύχημα που είχε σαν αποτέλεσμα τον αφανισμό της βραζιλιάνικης ομάδας. Τα λόγια του πατέρα του συγκλονίζουν. «Πήγαμε στο γήπεδο, αλλά δεν καταλάβαινε ότι ο κόσμος πενθούσε… Δεν μπορούσε να το αντιληφθεί ακόμα και δεν ξέρω τι εικόνες μπορεί να έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό του… Ομως δε βρήκα δύναμη να του πω ότι δε θα ξαναδεί τους φίλους του. Πιστεύω ότι όταν αρχίσουν να έρχονται τα φέρετρα και γίνει η κηδεία, θ' αρχίσει να καταλαβαίνει και θα του μιλήσω». Μια οδυνηρή «παράπλευρη» συνέπεια του ατυχήματος. Ελπίδα όλων ότι μετά το πρώτο σοκ, ο Κάρλος θα βρει τη δύναμη να συνεχίσει να χαμογελάει και να συνοδεύει τους νέους παίχτες της αγαπημένης του ομάδας.
