Η βαριά τιμωρία του Ολυμπιακού και του Πανιώνιου αποτελεί ένα από τα γκανιάν θέματα της πολιτικής επικαιρότητας (το άλλο είναι η ματαίωση της συμφωνίας Μπόμπολα – Αγγελόπουλου) ξεφεύγοντας από την αθλητική διάστασή της. Με αφορμή τα όσα συνέβησαν στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, ας προσπαθήσουμε να εξετάσουμε κάποιες πτυχές που αφορούν την ανοιχτή σύγκρουση κυβέρνησης – Κόκκαλη, τις σοβαρές εξελίξεις στο παρασκήνιο του ποδοσφαίρου, όπως αυτές καθορίζονται από την εκλογή του Λυκουρέζου στη θέση του προέδρου της ΕΠΑΕ και από μια σαφέστατη προσπάθεια παραβίασης δημοκρατικών δικαιωμάτων από τη μεριά του κράτους και μάλιστα με την επιβράβευση της κοινωνίας.
Η πρωτόδικη απόφαση των αθλητικών δικαστών είναι πρωτόγνωρη για τα ήθη και έθιμα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Απαντες (ακόμη και η κυβέρνηση με έμμεσο τρόπο) θεωρούν ότι υπήρξε κυβερνητική εμπλοκή και επί της ουσίας αποτελεί την πρώτη ανοιχτή σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον Κόκκαλη. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να καταναλώσουμε φαιά ουσία για να αποδείξουμε την κυβερνητική εμπλοκή στην απόφαση. Με βάση το φύλλο αγώνος και την έκθεση του παρατηρητή, η απόφαση δεν μπορεί να σταθεί. Ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχουν εσκεμμένες αοριστίες, πάνω στις οποίες πατάει η υπερασπιστική γραμμή των ομάδων και με τις οποίες δικαιολογούνται οι δικαστικές αποφάσεις.
Το ίδιο έγινε και στην προκειμένη περίπτωση, αφού τόσο ο διαιτητής όσο και ο παρατηρητής αναφέρθηκαν στα επεισόδια που έγιναν ανάμεσα στους οπαδούς, αλλά «ξέχασαν» να πουν ποιες ομάδες υποστήριζαν όσοι συμμετείχαν στα επεισόδια. Η «παράλειψη» αποτέλεσε σημείο σφοδρής κριτικής από τον Τύπο (οι συνάδελφοι έπιασαν τα μηνύματα της κοινής γνώμης) και αναγκάστηκαν αρχικά ο υφυπουργός Αθλητισμού Γ. Ορφανός και στη συνέχεια και ο πρωθυπουργός (μέσω του περιβάλλοντός του) να κάνουν σκληρές δηλώσεις, οι οποίες έκαναν μονόδρομο την απόφαση.
Οι αθλητικοί δικαστές είχαν δυο επιλογές. Να δικάσουν με βάση το φύλλο αγώνα και την έκθεση του παρατηρητή (οπότε δεν θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν στο κατηγορητήριο το άρθρο 21, που οδηγεί σε μηδενισμό και αφαίρεση βαθμών) ή να δικάσουν με βάση το βίντεο στο οποίο καταγράφονται τα όσα έγιναν στο γήπεδο και την απαίτηση της κοινής γνώμης για παραδειγματική τιμωρία των υπαίτιων. Επέλεξαν το δεύτερο.
Αρχικά ο Κόκκαλης δεν πρέπει να μέτρησε σωστά τα πράγματα και άφησε να διαρρεύσουν φήμες, ότι αν τιμωρηθεί ο Ολυμπιακός θα αποκλειστεί το λιμάνι του Πειραιά και θα αποσύρει την ομάδα από το πρωτάθλημα, προσπαθώντας να στείλει μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι είναι διατεθειμένος να φτάσει τα πράγματα στα άκρα και να φέρει τον κόσμο του Ολυμπιακού σε ευθεία αντιπαράθεση με την κυβέρνηση. Πίστευε ότι, μπροστά στο ενδεχόμενο να ανοιχτεί ένα ακόμη δύσκολο μέτωπο γι’ αυτή, η κυβέρνηση θα έκανε πίσω και θα πίεζε παρασκηνιακά τους αθλητικούς δικαστές να βγάλουν την απόφασή τους με βάση το φύλλο αγώνα, την έκθεση του παρατηρητή και την άποψη της Αστυνομίας και όχι με βάση το όσα έγιναν. Το αποτέλεσμα ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που περίμενε, αφού ο Καραμανλής όχι μόνο δεν έκανε πίσω, αλλά αντίθετα, με τη γραμμή που έδωσε, επέβαλε την παραδειγματική τιμωρία των δυο ομάδων.
Ο Καραμανλής στην προκειμένη περίπτωση επέλεξε τα θετικά στοιχεία της επικοινωνιακής εικόνας ενός πρωθυπουργού που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος, δεν κάνει πίσω και δεν διστάζει να συγκρουστεί με τον Νο1 καπιταλιστή της χώρας, από τα αρνητικά στοιχεία που μπορεί να έχει αυτή η σύγκρουση. Επέλεξε με άλλα λόγια να κερδίσει άμεσα τις εντυπώσεις και να προσπαθήσει να διαχειριστεί τις μελλοντικές παρενέργειες της σύγκρουσης.
Περνάμε στην εκλογή του Λυκουρέζου στην προεδρία της ΕΠΑΕ, η οποία εκτός από την κυριαρχία του Παναθηναϊκού στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο, έρχεται να δέσει με την επόμενη μέρα της τιμωρίας και τη διαχείρισή της από την κυβέρνηση. Οπως είχαμε γράψει στο προηγούμενο σημείωμα, το πλέον αξιόλογο σημείο από τις προγραμματικές δηλώσεις του Λυκουρέζου είναι η είσοδος του πρωταθλήματος στο κουπόνι του «Πάμε Στοίχημα». Η κυβέρνηση, προσπαθώντας να επιβάλει τους δικούς της όρους και ανθρώπους στο ελληνικό ποδόσφαιρο και με δεδομένα, πρώτον ότι δεν υπάρχουν στο ταμείο της διαθέσιμα φράγκα και δεύτερον ότι τα λαμόγια που διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο πιστεύουν μόνο στο χρήμα, αποφάσισε να ενισχύσει το ταμείο των ΠΑΕ με φράγκα που θα προέρχονται από ποσοστά από το Στοίχημα. Από τη στιγμή που οι ελληνικές ομάδες μπουν στο κουπόνι ανοίγει γι’ αυτές ο δρόμος ώστε να απαιτήσουν ποσοστό από τα φράγκα που τζιράρονται (ας μην ξεχνάμε ότι οι ΠΑΕ απαιτούν ποσοστό από το Στοίχημα ακόμη και τώρα που δεν συμμετέχουν σε αυτό).
Ποιος όμως θα επιβαρυνθεί, ποιος θα βγάλει από την τσέπη τα φράγκα που θα μπουν στα ταμεία των ΠΑΕ; Οι επιλογές είναι δυο: ή ο ΟΠΑΠ, ή το Πάμε ΣΤΟΙΧΗΜΑ, δηλαδή ο Κόκκαλης. Καταλαβαίνουμε συνεπώς ότι στις σκληρές διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν στο άμεσο μέλλον θα πρέπει ο Κόκκαλης να βρίσκεται όσο το δυνατόν στριμωγμένος και χωρίς δυνατότητες ελιγμών, αφού οι μέχρι χθες σύμμαχοί του θα γίνουν εχθροί του ή απλά «θα σφυρίζουν αδιάφορα». Επομένως, η τιμωρία του Ολυμπιακού για τα γεγονότα στην Νέα Σμύρνη εκτός από «επικοινωνιακούς» πόντους δίνει στον Καραμανλή και ουσιαστικούς πόντους στην κόντρα του με τον Κόκκαλη.
Από την πλευρά του ο Κόκκαλης, μετά τους πρώτους λεονταρισμούς, δείχνει να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης, προσπαθεί να ρίξει τους τόνους και να παζαρέψει την επόμενη μέρα. Κύκλοι της ΠΑΕ Ολυμπιακός δηλώνουν απαισιόδοξοι για την κατάληξη της έφεσης που έχει υποβληθεί κατά της πρωτόδικης απόφασης και θεωρούν σχεδόν δεδομένο ότι η ποινή θα παραμείνει ως έχει. Αρκεί να τονιστεί το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που απειλεί την κυβέρνηση με «λαϊκές» κινητοποιήσεις, ο υπεύθυνος της ΠΑΕ για τους οργανωμένους οπαδούς της ομάδας συνεργάζεται με τους μπάτσους και «δίνει» οπαδούς του Ολυμπιακού που συμμετείχαν στα επεισόδια, για να καταλάβουμε τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται αυτή τη στιγμή ο Κόκκαλης. Τα «καλύτερα παιδιά του υπέροχου λαού του Ολυμπιακού», ο οποίος αποτελεί το πιο μεγάλο όπλο του Κόκκαλη και ο οποίος εμφανίζονταν οργισμένος και αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να σωθεί η ομάδα δίνονται βορά στους μπάτσους, προκειμένου να αποδείξει η ΠΑΕ ότι είναι πλέον διατεθειμένη να ξεμπερδεύει μια και καλή με τους χουλιγκάνους και τα εξτρεμιστικά στοιχεία που κάνουν κακό στην ομάδα.
Βέβαια, όταν έχουμε να κάνουμε με παζάρια και διαπραγματεύσεις και μάλιστα τόσου μεγάλου επιπέδου, που παίζονται πολύ περισσότερα από αυτά που μπορούμε να δούμε ή να εικάσουμε, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτε και θα πρέπει να περιμένουμε μερικές μέρες για να οριστικοποιηθεί η κατάσταση.
Κλείνουμε με την τρίτη πτυχή του θέματος, που κατά τη γνώμη μου θα έχει σοβαρές προεκτάσεις οι οποίες ξεφεύγουν από τα όρια της στήλης. Οι εφημερίδες γράφουν (και αυτό επιβεβαιώνεται και από πληροφορίες της στήλης), ότι έχουν αναγνωριστεί και θα συλληφθούν τις επόμενες μέρες οπαδοί του Ολυμπιακού και του Πανιωνίου. Μάλιστα, ο εκπρόσωπος των μπάτσων σε κάποιο τηλεοπτικό παράθυρο δήλωσε ότι με τα σύγχρονα μηχανήματα που μας άφησε προίκα η Ολυμπιάδα μπορεί να γίνει αναγνώριση προσώπων που συμμετείχαν σε επεισόδια και σε πράξεις βίας ακόμη και αν αυτά φορούν κουκούλα ή μάσκα. Οι μπάτσοι σε συνεργασία με τις δυο ΠΑΕ έχουν ξεκινήσει μια προσπάθεια να στείλουν στη φυλακή ορισμένους από τους πρωταγωνιστές των επεισοδίων, χωρίς μάλιστα να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Οσοι από τους οπαδούς των δυο ομάδων δεν συνεργαστούν με τους μπάτσους ή δεν καταφέρουν να εξασφαλίσουν την κάλυψη της ομάδας τους θα οδηγηθούν στο δικαστήριο με σχεδόν σίγουρη την καταδίκη, υπό το χειροκρότημα μιας λοβοτομημένης κοινωνίας, η οποία θα απαιτεί την τιμωρία τους και θα αναφέρεται με τη ρήση «κάλιο αργά, παρά ποτέ» στη διαδικασία σύλληψής τους από τους μπάτσους. Αυτή θα είναι από εδώ και στο εξής η τακτική των μπάτσων στα γήπεδα. Θα αστυνομεύουν διακριτικά τους οπαδούς στις εξέδρες των γηπέδων, χωρίς να διακινδυνεύουν σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί τους, θα καταγράφουν τις κινήσεις τους και στη συνέχεια θα μπορούν με την ησυχία τους να τους συλλαμβάνουν.
Τη δεδομένη χρονική στιγμή οι νεολαίοι που δραστηριοποιούνται στις θύρες των ομάδων αποτελούν τα κατάλληλα «πειραματόζωα» για να πιστοποιηθεί η αξιοπιστία του συστήματος καταστολής που θα προσπαθήσει το κράτος να επιβάλλει, όταν αρχίσουν να εκδηλώνονται διάφορες κοινωνικές αντιστάσεις.. Εκτός του ότι είναι εύκολα θύματα, αφού ο καθένας από αυτούς θα προσπαθήσει ατομικά να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, έχει προηγηθεί και η απαραίτητη πλύση εγκεφάλου της κοινωνίας, ώστε να απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία τους.
Καταλαβαίνετε τί σημαίνει αυτό; Είναι σίγουρο ότι σε μια διαδήλωση που θα γίνουν επεισόδια ή θα πέσουν μερικές μολότοφ οι μπάτσοι θα μπορούν να συλλαμβάνουν αυθαίρετα κόσμο, ακόμη και μέρες μετά τη λήξη της διαδήλωσης, επικαλούμενοι ότι τους αναγνώρισαν από το βίντεο ή από φωτογραφίες, ακόμη και αν φοράνε κράνη ή έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Θα πρέπει συνεπώς αφενός να καταδείξουμε τις στοχεύσεις του κράτους και να αποστασιοποιηθούμε από όλους αυτούς που ζητούν την τιμωρία των χουλιγκάνων, ζητώντας την τιμωρία των προέδρων των ομάδων που αποτελούν τους ηθικούς αυτουργούς, και αφετέρου να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους νεολαίους που συνεχίζουν να ταυτίζουν την ύπαρξη και την ευτυχία τους με αυτή της αγαπημένης τους ομάδας, να κόψουν μια και καλή τον «ομφάλιο λώρο» με την ομάδα και να σταματήσουν να αποτελούν αναλώσιμο έμψυχο υλικό, που η ύπαρξή του αυξάνει τα φράγκα που μπαίνουν στις τσέπες των καπιταλιστών που επενδύουν στο ποδόσφαιρο.
Κος Πάπιας
