Στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε αναφερθεί στην απόφαση της ΦΙΦΑ να παρατείνει το έργο της Προσωρινής Διοικούσας Επιτροπής της ΕΠΟ. Επίσημα, ο λόγος για τον οποίο δόθηκε η παράταση ήταν η καθυστέρηση της κυβέρνησης να καταθέσει τον νέο αθλητικό νόμο που θα περιλαμβάνει τις αλλαγές και τις τροποποιήσεις που απαιτεί η παγκόσμια ομοσπονδία προκειμένου να εναρμονιστεί το καθεστώς λειτουργίας του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου με τον κανονισμό της ΦΙΦΑ. Ομως, όπως είχε επισημάνει η στήλη, μια προσεχτική ματιά “πίσω από τα φώτα της ράμπας” θα δείξει ότι η πραγματική αιτία της καθυστέρησης είναι το ρευστό τοπίο στην κόντρα των προέδρων των μεγάλων ομάδων για τον έλεγχο της ποδοσφαιρικής “παράγκας” και η απόφαση της κυβέρνησης να μην πάρει σαφή θέση πριν ξεκαθαρίσει οριστικά ο νικητής.
Μπροστά στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, από διαρροές “κύκλων” της ΟΥΕΦΑ και της ΦΙΦΑ αφήνεται να εννοηθεί ότι θα υπάρξει πρωτοβουλία από τις διεθνείς ομοσπονδίες, με την οποία θα προσπαθήσουν να αλλάξουν την κατάσταση. Ηδη υπάρχουν δημοσιεύματα που αναφέρουν ότι πρόθεση της ΦΙΦΑ είναι να μεταφέρει τις αρμοδιότητες της ποδοσφαιρικής λίγκας και κυρίως την ευθύνη για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος στην ΕΠΟ, προκειμένου να έχει τον πλήρη έλεγχο και να μπορεί να δρομολογήσει τις αναγκαίες αλλαγές στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το «σχέδιο ανασυγκρότησης» περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας ειδικής επιτροπής από την ΕΠΟ, η οποία θα επιλαμβάνεται των σοβαρών θεμάτων διοργάνωσης των πρωταθλημάτων Α' και Β' κατηγορίας και θα εισηγείται προς το ΔΣ της Λίγκας, το οποίο θα επικυρώνει τις προτάσεις της επιτροπής.
Αν αληθεύουν όσα αναφέρονται στα σχετικά δημοσιεύματα, οι πρόεδροι των τεσσάρων μεγάλων ομάδων είναι ενήμεροι για τις προθέσεις της ΦΙΦΑ και από την πλευρά του Παναθηναϊκού υπάρχει πρόταση στην επιτροπή να συμμετέχουν εκπρόσωποι από τις τέσσερις μεγάλες ομάδες, δυο εκπρόσωποι από τις μικρομεσαίες, ο πρόεδρος της ΕΠΟ και όποιοι άλλοι επιλεγούν από τις διεθνείς ομοσπονδίες. Θετική σε μια τέτοια προοπτική εμφανίζεται και η κυβέρνηση, η οποία φιλοδοξεί να συμμετέχει στην επιτροπή και μέσα από τη συμμετοχή της να αναβαθμίσει τον ρόλο της στα δρώμενα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Σε μια πρώτη ανάγνωση, η πρόθεση της ΦΙΦΑ να μεταφέρει τις αρμοδιότητες από τη Λίγκα στην ΕΠΟ έρχεται σε αντίθεση με τη ρητή και κατηγορηματική θέση της για το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου, όμως το ελληνικό ποδόσφαιρο αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση και γι' αυτό οι αποφάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του είναι πολύ πιθανό να διαφοροποιούνται από τις βασικές κατευθυντήριες διαδικασίες. Είναι γνωστό ότι η ΦΙΦΑ έχει σα βασικό κριτήριο για την αξιολόγηση των εθνικών πρωταθλημάτων τα φράγκα που τζιράρονται σε αυτά. Μετά από 11 χρόνια λειτουργίας, η Λίγκα οικονομικά βρίσκεται σε οριακό επίπεδο. Η Λίγκα έχει αρχίσει να συσσωρεύει χρέη, στην πλειοψηφία τους οι ομάδες δυσκολεύονται να καλύψουν ακόμη και τα λειτουργικά τους έξοδα, το πρωτάθλημα κινδυνεύει να μείνει χωρίς χορηγό, αφού η NOVA δε δείχνει διατεθειμένη να ανανεώσει τη χορηγία της αν οι ΠΑΕ δεν αποδεχτούν μείωση κατά 20% στο χορηγικό πακέτο, τα έσοδα από τα εισιτήρια μειώνονται από χρόνο σε χρόνο, όπως και η κρατική επιχορήγηση.
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και το πρόβλημα της μειωμένης ελκυστικότητας του πρωταθλήματος εξαιτίας της αγωνιστικής του υποβάθμισης, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τη δυσφορία ΟΥΕΦΑ και ΦΙΦΑ για την κατάσταση που επικρατεί και την έλλειψη εμπιστοσύνης για τους χειρισμούς της Λίγκας με τη σημερινή της μορφή. Η δημιουργία της επιτροπής με ενισχυμένο το ρόλο της ΕΠΟ, η οποία θα είναι απόλυτα ελεγχόμενη από τη ΦΙΦΑ, θα δώσει τη δυνατότητα για «παρεμβάσεις», χωρίς να αμφισβητείται, όσον αφορά τους τύπους, το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου. Αλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για τη ΦΙΦΑ αυτοδιοίκητο στο ποδόσφαιρο σημαίνει την αποδοχή της απόλυτης εξουσίας της στα ποδοσφαιρικά δρώμενα. Η δημιουργία μιας επιτροπής με τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται παραπάνω, επί της ουσίας θα ενισχύσει τον ρόλο της ΦΙΦΑ στα δρώμενα και κατά συνέπεια θα συμβάλει στην ενίσχυση της κατά ΦΙΦΑ ερμηνείας του όρου «αυτοδιοίκητο στο ποδόσφαιρο».
Υπό αυτό το πρίσμα, μια τέτοια εξέλιξη θα πρέπει να θεωρείται πιθανή και άμεσα εφαρμόσιμη, αν οι αξιωματούχοι της ΦΙΦΑ κρίνουν ότι με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μπει μια τάξη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Περιττό να τονίσουμε ότι οι όποιες ενστάσεις από την πλευρά των «ανιδιοτελών εργατών του ποδοσφαίρου» δε θα μπορέσουν να ανατρέψουν τον σχεδιασμό της παγκόσμιας ομοσπονδίας, αφού η κατάντια στην οποία έχουν οδηγήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει μειώσει στο ελάχιστο τη διαπραγματευτική τους δύναμη και δεν τους επιτρέπει να προβάλλουν αντιρρήσεις ή ενστάσεις.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Εξαιτίας των επεισοδίων που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του 5ου τελικού του πρωταθλήματος μπάσκετ (όπως και το '99, οι πράσινοι πήραν τη νίκη και κατέκτησαν το τίτλο), διαβάσαμε πολλές «αναλύσεις» και αμπελοφιλοσοφίες για τις ενέργειες και τις αποφάσεις που θα πρέπει να πάρουν οι διοικήσεις των δυο ομάδων και ιδιαίτερα η διοίκηση των ερυθρόλευκων, προκειμένου να μην επαναληφθούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον. Οι «αναλυτές» αφού πρώτα εκθείασαν τις ηγεσίες των δυο ομάδων για την πολύχρονη ενασχόλησή τους με το άθλημα και για τις «επενδύσεις» που έχουν κάνει, τις προέτρεψαν να πάρουν δραστικά μέτρα και να μην αφήνουν μια μικρή μερίδα κακών οπαδών να αμαυρώνουν την εικόνα των ομάδων τους.
Είναι περιττό να σημειωθεί ότι σχεδόν κανείς δε ζήτησε ευθύνες από τους Αγγελοπουλαίους και τους Γιαννακοπουλαίους. H μοναδική κριτική που τους ασκήθηκε ήταν για το δισταγμό τους να «τελειώσουν» μια και καλή με τους χουλιγκάνους. Οι περισσότερες των «αναλύσεων» κατέληγαν με το ερώτημα «μέχρι πότε θα τους ανέχεστε;».
Με αφορμή τις συγκεκριμένες «αναλύσεις», η στήλη βρίσκει την ευκαιρία να τονίσει ότι ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τους καπιταλιστές ιδιοκτήτες των ομάδων με τους οργανωμένους οπαδούς και ιδιαίτερα με τη δυναμική μειοψηφία τους δε θα κοπεί ποτέ. Ο βασικός λόγος που οι καπιταλιστές αποφασίζουν να αγοράσουν μια πρωτοκλασάτη ομάδα και να «επενδύσουν» σε αυτή είναι ότι με τον τρόπο αυτόν καταφέρνουν να μετατρέψουν τη δυναμική που διαθέτουν οι οπαδοί της ομάδας σε δική τους προσωπική δυναμική και να εξυπηρετήσουν τα γενικότερα επιχειρηματικά τους σχέδια. Για να πετύχουν αυτή τη «μεταφορά» της δυναμικής από την ομάδα στις επιχειρήσεις τους, θα πρέπει να τα έχουν καλά με τους οπαδούς και τους φίλους της ομάδας και ιδιαίτερα με τους πιο δυναμικούς από αυτούς.
Σε απλά ελληνικά, αυτό που ενδιαφέρει και που «μετράει» ένας καπιταλιστής, πριν αποφασίσει να «επενδύσει» σε μια ομάδα, είναι ο αριθμός και η δυναμική που έχουν οι οργανωμένοι οπαδοί της και ο στόχος του είναι να τους μετατρέψει σε ιδιωτικό του στρατό. Κατά συνέπεια, όχι μόνο δε θα πάρει μέτρα καταστολής τους, αφού μια τέτοια απόφαση θα έχει σαν αποτέλεσμα να μειωθεί η δυναμική του στρατού του, αλλά αντίθετα, άμεσα ή έμμεσα, θα προσπαθήσει να τους ενισχύσει. Και μόνο στην περίπτωση που θα του δημιουργήσουν προβλήματα, είτε γιατί θα ξεπεράσουν τα όρια είτε γιατί θα αυτονομηθούν, θα τους «μαζέψει», κερδίζοντας το θαυμασμό του αθλητικού εσμού για το θάρρος και την αποφασιστικότητά του.
Αν στα παραπάνω προσθέσουμε το ότι αφοί Αγγελόπουλοι και ο Γιαννακόπουλος λειτουργούν αρκετές φορές σαν οπαδοί της ομάδας τους και όχι σαν επιχειρηματίες, μπορούμε να καταλάβουμε την εκρηκτικότητα του μείγματος που έχει δημιουργηθεί.
Σε αντίθεση με το Eurogroup, στο οποίο το διαπραγματευτικό μέγεθος της κυβέρνησης δεν υπολείπεται από αυτό του καρπαζοεισπράκτορα, στο Γύρογκρουπ τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά. Στην περίπτωση μάλιστα που επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας οριστεί ο Φίλης, η κυβέρνηση θα παίζει χωρίς αντίπαλο (ιδιαίτερα αν τα πιτόγυρα είναι με απ' όλα και μπόλικο τζατζίκι).
