Στο σημερινό σημείωμα θα ασχοληθούμε με ποδόσφαιρο και ειδικότερα με τους δυο δικέφαλους του πρωταθλήματος, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, που βρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη καμπή της ιστορίας τους. Οι δυο ομάδες θα προσπαθήσουν φέτος για την τρίτη θέση βασιζόμενες όχι στη δική τους αγωνιστική αξία, αλλά στην υποβάθμιση του πρωταθλήματος.
Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε με όνειρα αλλά πολύ σύντομα αυτά έχουν μετατραπεί σε εφιάλτη. Την περσινή χρονιά, παρά τα πολλά και σοβαρά προβλήματα -οικονομικά και διοικητικά- η ομάδα κατάφερε να κάνει την υπέρβαση και να κατακτήσει την τρίτη θέση που την οδήγησε στα προκριματικά του Champions League. Το χαμόγελο άνθισε στα χείλη διοικούντων και οπαδών, αφού οι πρώτοι προσδοκούσαν να γεμίσουν με ζεστό χρήμα το ταμείο τους και οι δεύτεροι μετά από καιρό ετοιμάζονταν να κουνήσουν το ευρωπαϊκό «σεντόνι». Είχαν λογαριάσει όμως χωρίς τον «ξενοδόχο» που στην προκειμένη περίπτωση ακούει στο όνομα Αγγελος Αναστασιάδης. Ο πρώην πλέον προπονητής, μετά την περσινή επιτυχία, απέκτησε κύρος και μια ιδιότυπη «ασυλία» και εκμεταλλευόμενος τη διοικητική ανυπαρξία της ομάδας, αποφάσιζε εν λευκώ για τα αγωνιστικά θέματα και τις μεταγραφές.
Με δική του απόφαση και παρά τις ενστάσεις της διοίκησης και των οπαδών, αποφασίστηκε να στηριχτεί η ομάδα στο υπάρχον έμψυχο υλικό και να μην γίνουν μεταγραφές. Παίχτες της αξίας του Τσιάρτα και του Λάκη έφτασαν μια ανάσα από την ένταξή τους στο έμψυχο δυναμικό του ΠΑΟΚ, αλλά τελικά με βέτο του Αναστασιάδη προς τη διοίκηση δεν αποκτήθηκαν, γιατί ήταν ακριβοί. Ο πρώην προπονητής εκτίμησε ότι με το υλικό που είχε στη διάθεσή του θα μπορούσε να επαναλάβει τον περσινό άθλο, βασιζόμενος στην πολύ εύκολη κλήρωση για το Champions League και στο αγωνιστικό χάος που επικρατούσε στην ΑΕΚ, που αποτελεί και τον κυριότερο αντίπαλό του. Δυστυχώς για τον ΠΑΟΚ, τα αποτελέσματα των επιλογών του ήταν αντιστρόφως ανάλογα από αυτά που υπολόγιζαν και η ομάδα κινδυνεύει να επιστρέψει και πάλι σε κατάσταση εμφυλίου πολέμου, όπως και πριν 3-4 χρόνια.
Πολλοί είναι αυτοί που θα διαφωνήσουν με τη θέση της στήλης, ότι για τη σημερινή κατάντια του ΠΑΟΚ βασικός υπεύθυνος είναι ο Αναστασιάδης. Θα μας θυμίσουν την περσινή πορεία της ομάδας, την αγάπη του γι’ αυτή, την εντιμότητα και την εργατικότητά του, τη μεγάλη προσπάθεια που έκανε για να βγάλει από το αγωνιστικό – οικονομικό αδιέξοδο τον ΠΑΟΚ και πολλά άλλα. Αν είμαστε δικαστήριο και ψάχναμε ελαφρυντικά για την επιμέτρηση της ποινής θα συμφωνούσαμε απόλυτα μαζί τους και θα προσθέταμε επιπλέον και το γεγονός ότι η διοίκηση της ομάδας «βολεύτηκε» με τις προτάσεις του και αποφάσισε να συνταχθεί μαζί του, παρά να βάλει το χέρι στην τσέπη. Ομως, επειδή στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, μετράει το αποτέλεσμα και όχι οι προθέσεις και η προσπάθεια, δεν μπορούμε να συνταχθούμε με όσους, τον υποστηρίζουν.
Ο Αναστασιάδης έπαιξε και έχασε. Πλήρωσε τις εμμονές και τις θρησκοληψίες του και δυστυχώς μαζί του πλήρωσε και ο ΠΑΟΚ. Για πολλούς θεωρείται ο κορυφαίος έλληνας προπονητής, όμως η ζωή άλλα δείχνει. Οταν κάποιος δεν έχει τη ικανότητα να εκτιμάει σωστά τις καταστάσεις, να ρισκάρει, να παίρνει πρωτοβουλίες και να εξελίσσεται, και στηρίζεται στην άποψη «όλα είναι θέλημα Θεού», μπορεί να είναι καλός για το Αγιο Ορος, όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί κορυφαίος και θυμίζει την αγελάδα που γεμίζει την καρδάρα με το γάλα και στο τέλος της ρίχνει μια κλωτσιά και το χύνει. Ο Αναστασιάδης πήρε την ομάδα από το μηδέν, την έφτασε σχεδόν στην κορυφή και κατόπιν την οδήγησε και πάλι στο μηδέν. Αν κάποιοι αυτό το θεωρούν προσφορά στην ομάδα, νομίζω ότι ο όρος «προσφορά» έχει χάσει κάθε νόημα.
Στον αντίποδα η ΑΕΚ. Ο δικέφαλος του νότου δείχνει να βγαίνει από το τούνελ της αβεβαιότητας στο οποίο βρισκόταν. Σε αντίθεση με τη διοικητική νιρβάνα στην οποία βρίσκονται οι διοικούντες του ΠΑΟΚ, ο Ντέμης δείχνει να έχει βρει την άκρη του νήματος και μέχρι στιγμής κερδίζει το στοίχημα. Γνωρίζοντας καλά το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, έφερε στην ομάδα πραγματικά μεγάλο προπονητή (η αξία του Σάντος είχε αμφισβητηθεί από όλους αυτούς που θεωρούν τον Αναστασιάδη κορυφαίο) και του έδωσε εν λευκώ την ομάδα, κάνοντας παράλληλα και ορισμένες κινήσεις για να σταθεί οικονομικά η ομάδα. Εχοντας διασφαλίσει το οικονομικό μέρος (όλα δείχνουν ότι η ΑΕΚ θα ενταχθεί στο άρθρο 44), ο Ντέμης έριξε όλο το βάρος στο να πείσει τον Σάντος να αναλάβει την ομάδα, αφού ξέρει πιο καλά από τον καθένα ότι για να δημιουργηθεί μια ομάδα απαιτείται πρώτα από όλα να βρεθεί ο προπονητής που θα τη φτιάξει.
Ο Σάντος, έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση των οπαδών της ΑΕΚ και κυρίως χωρίς να κινδυνεύει να αποτύχει, αφού η ομάδα βρισκόταν αγωνιστικά στον πάτο και δεν μπορούσε να πέσει χαμηλότερα, θα προσπαθήσει να φτιάξει καταρχήν ένα σύνολο που να «στέκεται» στον αγωνιστικό χώρο και στη συνέχεια θα προσπαθήσει να χτυπήσει την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Αρωγό στην προσπάθεια αυτή έχει την κατακόρυφη πτώση του αγωνιστικού επιπέδου στο ελληνικό πρωτάθλημα και τη δίψα για αγωνιστική καταξίωση των παιχτών του. Τα πρώτα δείγματα της δουλειάς του αφήνουν στους φίλους της ΑΕΚ ελπίδες για κάτι πολύ καλό, από την πρώτη κιόλας χρονιά. Τα πάντα θα κριθούν από τη συμπεριφορά που θα δείξουν οι ποδοσφαιριστές της ομάδας σε ενδεχομένη αγωνιστική αποτυχία, αφού είναι μεν ταλαντούχοι και εξελίξιμοι , αλλά και άπειροι για την επαγγελματική κατηγορία που είναι ιδιαίτερα σκληρή σε θέματα ψυχολογίας. Το σημείωμα γράφεται πριν τον επαναληπτικό αγώνα της ΑΕΚ με την Γκόριτσα για το ΟΥΕΦΑ και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η διαφαινομένη πρόκριση θα λειτουργήσει ευεργετικά τόσο για την ψυχολογία των παιχτών, όσο και για το ταμείο της ομάδας.
Πάπιας
ΥΓ: Η προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει τις αθλητικές ομοσπονδίες, δείχνει να αποτυγχάνει παταγωδώς. Μετά την ήττα στην ΕΟΚ (μπάσκετ) και τον όχι ευνοϊκό συμβιβασμό στον ΣΕΓΑΣ (στίβος), η κυβερνητική παράταξη κινδυνεύει σε πλήρη αποτυχία στην ΕΠΟ (ποδόσφαιρο) και την ΕΟΠΕ (βόλεϊ). Κατά την διάρκεια της Ολυμπιάδας στις κυβερνητικές συσκέψεις υπήρχαν δυο απόψεις σχετικά με τη στάση που θα πρέπει να κρατηθεί στις εκλογές των ομοσπονδιών. Οι μετριοπαθείς υποστήριζαν ότι δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες για ανοιχτή αντιπαράθεση με το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» και πρότειναν να γίνει συμφωνία με τους επικεφαλής των ομοσπονδιών, ώστε να ενισχυθεί η παρουσία της κυβερνητικής παράταξης στις διοικήσεις τους, ενώ οι σκληροπυρηνικοί πρότειναν την ανοιχτή ρήξη και την ολομέτωπη αντιπαράθεση, με στόχο τον πλήρη έλεγχο των ομοσπονδιών, χρησιμοποιώντας σαν όπλο τις επιχορηγήσεις που δίνονται στα σωματεία. Οπως συμβαίνει και στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής, έτσι και στον αθλητισμό δεν υπάρχει συγκεκριμένη γραμμή, με αποτέλεσμα τα πάντα να βαδίζουν χαλαρά και στην τύχη. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται οι εκλογές στην ΕΟΠΕ, όπου οι άνθρωποι της κυβερνητικής παράταξης επέλεξαν την ανοιχτή αντιπαράθεση με τον σχεδόν ισόβιο πρόεδρο Θάναση Μπελιγράτη. Οι τόνοι της αντιπαράθεσης είναι ιδιαίτερα υψηλοί και οι υποψήφιοι μέχρι τη στιγμή που κλείνει η ύλη της εφημερίδας αλληλοκατηγορούνται για το ποιος ύμνησε περισσότερο τη χούντα. Ευτυχώς που υπάρχουν αυτά τα τραγελαφικά και μπορούμε να βρίσκουμε θέματα για να γεμίσουμε τη στήλη.
