Η καταστολή των οργανωμένων οπαδών άρχισε. Σε προηγούμενο φύλλο γράψαμε, ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ο αρχηγός της Αστυνομίας, σαν πρώτο βήμα για την καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα, αποφάσισαν να διερευνήσουν 117 παλιές υποθέσεις και να στείλουν στα δικαστήρια όσους κατηγορούνταν για χουλιγκανισμό. Την είδηση την είχαμε σχολιάσει με σκωπτική διάθεση, αφού πολλές φορές στο παρελθόν είχαμε ανάλογες «πρωτοβουλίες», χωρίς ποτέ να γίνουν πράξη, αφού μόλις περνούσαν μερικές μέρες και τα γεγονότα έφευγαν από την επικαιρότητα, όλα ξεχνιόνταν μέχρι την επόμενη φορά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα δείχνουν να εξελίσσονται διαφορετικά. Η όξυνση της βίας στους ποδοσφαιρικούς αγώνες, σε συνδυασμό με την κριτική που ασκήθηκε από το δημοσιογραφικό εσμό, σε δικαστές και μπάτσους, για υπόθαλψη των χούλιγκαν έχει σαν αποτέλεσμα την δραστηριοποίηση των κατασταλτικών μηχανισμών.
Εννέα οπαδοί της ΑΕΚ που κατηγορούνται ότι συμμετείχαν σε παλιότερα επεισόδια, συνελήφθησαν από τους μπάτσους και οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα, ενώ το περασμένο Σάββατο 62 οπαδοί του Παναθηναϊκού, που προσπάθησαν να ταξιδέψουν με το πλοίο για την Κρήτη, συνελήφθησαν, μετά από συμπλοκή με οπαδούς του Ολυμπιακού που τους είχαν στήσει ενέδρα, και οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ. Η ενημέρωση για την τύχη τους είναι ελλιπής. Ανακοινώθηκε ότι οι περισσότεροι αφέθηκαν ελεύθεροι αφού δεν προέκυψαν στοιχεία σε βάρος τους. Παραμένει άγνωστο τι απέγιναν οι υπόλοιποι, αφού σύμφωνα με κάποιες φήμες ορισμένοι που φέρονται ότι συμμετείχαν σε επεισόδια στο παρελθόν συνεχίζουν να κρατούνται. Από τη ΓΑΔΑ εκδόθηκε δελτίο Τύπου με λεπτομέρειες για τα γεγονότα πριν τη συμπλοκή και για τη μεταφορά των οπαδών στην Ασφάλεια για «ενδελεχή έλεγχο τυχόν μεταφοράς επικίνδυνων αντικειμένων, αλλά και εξακρίβωσης δικαστικής και αστυνομικής τους ταυτότητας», όμως δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση για την τύχη των συλληφθέντων.
Εκτός από τις συλλήψεις έχουμε σε εξέλιξη και μια προσπάθεια να συνδεθεί η δράση των οπαδών της ΑΕΚ με τη δράση του αντιεξουσιαστικού χώρου. Δυο από τους εννέα συλληφθέντες, σύμφωνα με τους μπάτσους, είναι δραστήρια μέλη αυτού του πολιτικού χώρου (ο ένας είναι ήδη προφυλακισμένος, κατηγορούμενος ότι συμμετείχε στον ξυλοδαρμό του Πολυζωγόπουλου), ενώ μερίδα δημοσιογράφων τοποθετούσε την επόμενη «συνάντηση» των οργανωμένων οπαδών και των μπάτσων στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο, αφού σύμφωνα με τη θεωρία τους, τα άτομα που δρουν και στους δυο χώρους είναι τα ίδια και δρουν μέσα από μικρές και οργανωμένες ομάδες που προσπαθούν να παρασύρουν την μάζα των νεολαίων!
Με ένα σμπάρο προσπαθούν να πετύχουν δυο τρυγόνια. Και να τσακίσουν το κίνημα των οργανωμένων οπαδών και να χρεώσουν ένα πολιτικό χώρο με τα επεισόδια που γίνονται στα γήπεδα, προκειμένου η καταστολή που θα εφαρμόσουν να έχει την αποδοχή όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας.
Εχουμε γράψει παλιότερα, ότι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο οι καπιταλιστές που επενδύουν στο χώρο του αθλητισμού και ειδικότερα στο ποδόσφαιρο προσπαθούν να αλλάξουν τη σύνθεση της «πελατείας» τους στις εξέδρες των γηπέδων, αφού οι «ιδιωτικοί στρατοί» που είχαν δημιουργήσει τα προηγούμενα χρόνια για να προωθούν τα συμφέροντά τους (συνήθως τους χρησιμοποιούσαν σαν μοχλό πίεσης για τα συμφέροντα τους σε άλλους οικονομικούς τομείς) σήμερα αποδεικνύονται εμπόδιο στην προσπάθειά τους να φέρουν στο γήπεδο τους οικογενειάρχες με τα παιδιά τους, οι οποίοι, σύμφωνα με το σύγχρονο marketing, θα αποφέρουν περισσότερα φράγκα στις τσέπες τους. Στην προσπάθειά τους αυτή, που δείχνει αρκετά δύσκολη, αφού οι οργανωμένοι οπαδοί της κάθε ομάδας αρνούνται να απεμπολήσουν τα κεκτημένα τους, οι καπιταλιστές έχουν την αμέριστη βοήθεια τόσο των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, όσο και των δημοσιογράφων. Απαντες επεξεργάζονται σχέδια και απαιτούν τη διάλυση των «ιδιωτικών στρατών», χωρίς όμως να μπαίνουν στον κόπο να μας πουν ποιοι τους δημιούργησαν και χωρίς να απαιτούν και την τιμωρία των ηθικών αυτουργών, δηλαδή των καπιταλιστών. Στην προσπάθεια τους οι καπιταλιστές βρίσκουν έναν ακόμη αναπάντεχο σύμμαχο, τους οπαδούς. Η συμπεριφορά των οργανωμένων οπαδών και τα επαναλαμβανόμενα επεισόδια βίας μέσα και έξω από τα γήπεδα δίνουν το άλλοθι για την καταστολή και η πάταξη της βίας χαρακτηρίζεται πλέον κοινωνική απαίτηση και αναγκαιότητα.
Η βία στα γήπεδα είναι προϊόν της συνολικής οικονομικής και πολιτικής κατάστασης. Τα παιδιά της εργατικής τάξης εκτονώνουν την οργή τους στο γήπεδο και από κατήγοροι βρίσκονται κατηγορούμενοι. Η βία στα γήπεδα, τα τυφλά ξεσπάσματα των νεολαίων σε βιτρίνες, τράπεζες, αυτοκίνητα κτλ. έχουν σαν αιτία το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε και δεν μπορούν να εκλείψουν με την καταστολή. Οσο θα υπάρχει καπιταλισμός θα υπάρχουν βίαια ξεσπάσματα της νεολαίας και το ζητούμενο για όλους εμάς που θέλουμε να χαρακτηριζόμαστε αντικαπιταλιστές και επαναστάτες δεν είναι να καταδικάζουμε τη βία στα γήπεδα, παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι των καπιταλιστών, αλλά να καταδεικνύουμε τις αιτίες που την προκαλούν και να προσπαθούμε να πείσουμε τους νεολαίους της τάξης μας, να μη μετατρέπονται σε ομάδες κρούσης για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, στο όνομα μιας ομάδας, ούτε σε «πειραματόζωα» εφαρμογής της καταστολής, που σήμερα εντοπίζεται στους «χουλιγκάνους», αύριο όμως θα επεκταθεί σε όποιον αμφισβητήσει το σύστημα και αγωνιστεί για την ανατροπή του.
Κος Πάπιας
ΥΓ: Ο τίτλος της στήλης είναι σύνθημα της Original, στον αγώνα ΑΕΚ – Λάρισα, στον οποίο οι οργανωμένοι κιτρινόμαυροι οπαδοί απάντησαν στη σύλληψη των εννέα μελών της Original με καθιστική και σιωπηρή διαμαρτυρία. Τα μέλη της οργάνωσης πήγαν στο γήπεδο, δε φώναξαν συνθήματα, εκτός από αυτό που αποτελεί τον τίτλο της στήλης, στο τελευταίο δεκάλεπτο, κρέμασαν ανάποδα το κλασικό πανό της οργάνωσης και δίπλα του μαύρα πανό διανθισμένο με μια κάμερα. Οι οπαδοί της ΑΕΚ χρεώνουν στον πρόεδρο της ομάδας τους, Θεμιστοκλή Νικολαΐδη τη σύλληψη των εννέα οπαδών, αφού η αναγνώρισή τους έγινε από το υλικό (φωτογραφίες και DVD) που κατέθεσε στην Ασφάλεια ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ.
Το τραγικό γι’ αυτούς είναι ότι μόλις φώναξαν το σύνθημα σηκώθηκε όλο το υπόλοιπο γήπεδο και άρχισε να φωνάζει «Νικολαΐδης», απομονώνοντάς τους. Και ο Νικολαΐδης, που άλλοτε ήταν «ένας απ’ αυτούς» και τους χρησιμοποίησε ως δύναμη κρούσης για να πάρει την ΠΑΕ, απολάμβανε το θρίαμβό του. Ισως αυτό να ήταν το καλύτερο μάθημα για τα παιδιά της Original. Και όχι μόνο γι’ αυτούς αλλά για όλους τους οργανωμένους οπαδούς που δεν έχουν απαλλοτριώσει τη δυνατότητά τους να σκέπτονται. Αξίζει, άραγε, τον κόπο να μετατρέπεις την ομάδα σε ιδεολογία, σε τρόπο ζωής, να τα δίνεις όλα, να καίγεσαι και να καις, να καταστρέφεσαι και να καταστρέφεις να κάνεις εχθρό το φίλο σου, για να εισπράττεις πούλημα, ρουφιανιά και κοινωνική απομόνωση;
