Η Χαμάς δεν πρόκειται να εξαφανιστεί· είναι ένα λαϊκό κίνημα, βαθιά ριζωμένο στη δημόσια γνώμη των Παλαιστινίων.
Yedioth Ahronoth
Η Χαμάς έχει σε μεγάλο βαθμό πετύχει σε αρκετά από τα βήματα που έχει κάνει. Για παράδειγμα, σήμερα δεν υπάρχει δρόμος στην Ευρώπη όπου να μην κυματίζει η παλαιστινιακή σημαία σε κάποια βιτρίνα ή να μην εμφανίζεται το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Σε κάθε πλατεία στην Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, τη Γερμανία και την Ελλάδα έχουν πραγματοποιηθεί διαδηλώσεις υπέρ της Χαμάς. Εδώ, η Χαμάς έδωσε ένα πραγματικό μάθημα στη απούσα ισραηλινή διπλωματία.
Αβι Ασκενάζι, στρατιωτικός συντάκτης Maariv
«Καλώ τα μίντια να επιδεικνύουν ακρίβεια και αξιοπιστία κατά τη μετάδοση δηλώσεων και να μην παρασύρονται από φήμες και άγνωστες πηγές. Προτρέπω όλους να λαμβάνουν πληροφορίες και ανακοινώσεις μόνο από τις επίσημες και έμπιστες πλατφόρμες του Κινήματος». Ο Μαχμούντ Μαρντάουι, ηγετικό στέλεχος της Χαμάς διέψευσε τους κατασκευασμένους ισχυρισμούς που δημοσίευσαν το κανάλι Al Hadath (σαουδαραβικό) και διάφορα μέσα ενημέρωσης σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός και τη θέση της Χαμάς ως προς τον αφοπλισμό.
Ο Μαρντάουι δήλωσε χτες πως όσα δημοσιεύτηκαν είναι αβάσιμα και αποσκοπούν στη διαστρέβλωση της θέσης της Αντίσταση και στη σύγχυση της κοινής γνώμης.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πόση αξία έχουν όσα αναπαράγονται και από τα ελληνικά αστικά μίντια περί διάσπασης της Χαμάς ανάμεσα σε πολιτικούς του εξωτερικού, που δέχονται τον αφοπλισμό, και σε στρατιωτικούς της Γάζας, που τον απορρίπτουν. Μιλάμε για καθαρό, ατόφιο γκεμπελισμό.
Αρκεί να σκεφτούμε ότι η απάντηση που δόθηκε στο σχέδιο Τραμπ δεν ήταν μόνο απάντηση της Χαμάς, αλλά απάντηση του συνόλου της Παλαιστινιακής Αντίστασης. Εχουν να μας δείξουν οι προβοκάτορες μια -έμμεση έστω- διαφοροποίηση των Ταξιαρχιών Αλ-Κασάμ, του ένοπλου σκέλους της Χαμάς; Πώς εξηγούν τη δημόσια συμφωνία της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ, που ως πολιτικό κίνημα δεν άσκησε εξουσία και έχει πάντοτε δείξει εμμονή στην ένοπλη αντίσταση;
Η Χαμάς είναι ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα. Στο εσωτερικό της μπορεί να υπάρχουν στελέχη με διαφορετικές απόψεις σε διάφορα ζητήματα. Υπάρχουν όργανα που τα συζητούν αυτά. Ποτέ, όμως, δεν είδαμε να βγαίνει προς τα έξω η παραμικρή διαφωνία στα κομβικά ζητήματα του παλαιστινιακού αγώνα. Οι δε εσωτερικές διαδικασίες είναι στεγανές. Δεν ξεφεύγει τίποτα. Τα στελέχη που εμφανίζονται και μιλούν στα μίντια υπερασπίζονται την ίδια γραμμή, ανεξάρτητα από το πώς χρησιμοποιούν το λόγο. Από πού, λοιπόν, βγαίνουν «πληροφορίες» για διχασμό στο ηγετικό απαράτ της Χαμάς; Από τα βρόμικα μυαλά των γκεμπελίσκων του σιωναζισμού και της CIA, που έχουν κάθε λόγο να σκορπίσουν σύγχυση στους Παλαιστίνιους και να καλλιεργήσουν πνεύμα απογοήτευσης και ηττοπάθειας.
Αυτό επιχειρείται σε μια κρίσιμη στιγμή, που η παλαιστινιακή διαπραγματευτική ομάδα θα καθήσει στο διπλωματικό τραπέζι για ν’ αντιμετωπίσει τους εχθρούς (σιωναζιστές και αμερικάνους ιμπεριαλιστές) και τους ψεύτικους φίλους (τα αραβικά καθεστώτα που θα πιέζουν συνεχώς για υποχωρήσεις). Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία τα στελέχη της Παλαιστινιακής Αντίστασης έχουν ράψει τα στόματά τους σε ό,τι αφορά τα επίδικα της διπλωματικής μάχης. Και καλά κάνουν.
Για παράδειγμα, χτες εμφανίστηκε για πρώτη φορά μετά την απόπειρα δολοφονίας του (όπως και άλλων στελεχών της Χαμάς) ο επικεφαλής της παλαιστινιακής διαπραγματευτικής ομάδας και επικεφαλής της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, Δρ. Χαλίλ Αλ-Χάγια. Δεν μίλησε, όμως, για τη διαπραγματευτική τακτική που θα ακολουθήσει η Παλαιστινιακή Αντίσταση.
Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του που μετέδωσε το Al-Araby TV, ο Αλ-Χάγια αναφέρθηκε στην απόπειρα εναντίον και στη δολοφονία του γιου του. Είπε:
Σήμερα ζούμε στη σκιά του πόνου, αλλά και στη σκιά της περηφάνειας και της αξιοπρέπειας… Οσα βλέπω κάθε μέρα — δολοφονίες, τυραννία, δολοφονικές επιθέσεις και καταστροφή στη Γάζα — με κάνουν να ξεχνώ τον πόνο της απώλειας των αγαπημένων μου… Δεν κάνω καμία διάκριση ανάμεσα στον γιο μου, τον Χαμάμ, και σε κάθε παιδί της Παλαιστίνης που σκοτώνεται στη Γάζα από την Κατοχή. Οσοι έχουν δολοφονηθεί είναι μάρτυρες, το αίμα των οποίων ανοίγει τον δρόμο προς την απελευθέρωση. Οι θυσίες της Γάζας σήμερα εκπροσωπούν το έθνος μέσα από τον αγώνα, την υπομονή και την αντοχή του.
Ισως την ώρα που μεταδιδόταν το μήνυμά του να βρισκόταν ήδη στο Κάιρο όπου διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις. Δε θα καθόταν να φλυαρεί από κάποιο τηλεοπτικό στούντιο για τι πρόκειται να γίνει στο Κάιρο. Κάτι τέτοιο δε θα ήταν σοβαρό και οι ηγέτες της Χαμάς έχουν αποδείξει ότι -αν μη τι άλλο- είναι υπέρ το δέον σοβαροί (αυτό τους το αναγνωρίζουν φίλοι και εχθροί).
Ο Νετανιάχου, από την άλλη, σκλήρυνε τη ρητορική του, δηλώνοντας (Israel Hayom):
-
- Δεν θα προχωρήσουμε σε καμία από τις 21 ρήτρες του σχεδίου Τραμπ μέχρι να υλοποιηθεί η πρώτη ρήτρα — η απελευθέρωση όλων των ομήρων, ζωντανών και νεκρών. Μέχρι να έχει περάσει ο τελευταίος από τους ομήρους, όλοι τους, στο ισραηλινό έδαφος — δεν θα προχωρήσουμε σε καμία άλλη ρήτρα.
- Η Παλαιστινιακή Αρχή δεν θα κυβερνήσει τη Γάζα την επομένη μέρα. Κανένας εκπρόσωπος της Χαμάς και κανένας εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής Αρχής δεν θα συμμετάσχει στον έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας.
- Αν οι όμηροι δεν απελευθερωθούν μέχρι την προθεσμία που έθεσε ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ — το Ισραήλ θα επιστρέψει στις μάχες με την πλήρη υποστήριξη όλων των εμπλεκόμενων χωρών.
Τότε γιατί κάνουν διαπραγμάτευση και δεν περιμένουν την άνευ όρων παράδοση της Παλαιστινιακής Αντίστασης; Είναι προφανές ότι ο σιωναζιστής προσπαθεί να αλλάξει το κλίμα μετά την αποδοχή από τον Τραμπ της απάντησης της Χαμάς, που δεν περιλαμβάνει καμιά από τις ρήτρες που αυτός επικαλείται.
Αντίθετα, ο Τραμπ υπήρξε πιο συγκρατημένος στη δική του ρητορική. Εκβιαστικός και απειλητικός μεν, αλλά με φανερή την πρόθεση να μη σαμποτάρει τη διαπραγμάτευση που ξεκινά. Και χωρίς να ορίζει καμιά συγκεκριμένη προθεσμία (άδειασε τον Νετανιάχου σ’ αυτό το θέμα). Αυτό έδειξε η ανάρτησή του στο Truth Social (η οποία, βέβαια, μπορεί εύκολα και γρήγορα να δώσει τη θέση της σε κάτι άλλο).
«Υπήρξαν πολύ θετικές συζητήσεις με τη Χαμάς και με χώρες απ’ όλο τον κόσμο (αραβικές, μουσουλμανικές και όλες τις άλλες) αυτό το Σαββατοκύριακο για την απελευθέρωση των ομήρων, το τέλος του πολέμου στη Γάζα αλλά, πιο σημαντικό, για να επιτευχθεί τελικά η πολυπόθητη ΕΙΡΗΝΗ στη Μέση Ανατολή. Αυτές οι συνομιλίες ήταν πολύ επιτυχημένες και προχωρούν γρήγορα. Οι τεχνικές ομάδες θα συναντηθούν ξανά τη Δευτέρα, στην Αίγυπτο, για να διευθετήσουν και να διευκρινίσουν τις τελικές λεπτομέρειες. Μου είπαν ότι η πρώτη φάση θα πρέπει να ολοκληρωθεί αυτή την εβδομάδα, και ζητώ από όλους να ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ. Θα συνεχίσω να παρακολουθώ αυτήν την παλιά σύγκρουση Αιώνων. Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΣΙΜΟΣ, ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΑΖΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΧΥΣΙΑ — ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ!»
Ποστάρισε και μια φωτογραφία από την τεράστια συγκέντρωση στο Τελ Αβίβ. Ξέρει ότι οι οικογένειες των αιχμάλωτων, που διοργανώνουν αυτές τις συγκεντρώσεις, είναι σε σύγκρουση με τον Νετανιάχου, έχοντας την άποψη «συμφωνία με κάθε τίμημα».
Hταν πράγματι μια τεράστια συγκέντρωση (τα σιωνιστικά μίντια μιλάνε για 200.000), η μεγαλύτερη από την αρχή του πολέμου.
Εξίσου, αν όχι περισσότερο σημαντική ήταν μια δήλωση του υπουργού Εξωτερικών του αμερικανόδουλου αιγυπτιακού καθεστώτος:
Η απάντηση της Χαμάς αντικατοπτρίζει τη δέσμευσή της στην ευθύνη και την προστασία των παλαιστίνιων αμάχων.
Υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που πρέπει να διευθετηθούν μέσω διαπραγματεύσεων.
Βασιζόμαστε στην ηγεσία του προέδρου Τραμπ για να επιβάλει το σχέδιό του (σ.σ. σε ποιον; σίγουρα όχι στη Χαμάς), να τερματίσει τον πόλεμο και να φέρει την ειρήνη.
Η τελική λύση της σύγκρουσης επιτυγχάνεται μέσω της λύσης των δύο κρατών και της ίδρυσης ενός παλαιστινιακού κράτους, ώστε να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού.
Το ζήτημα των όπλων της Χαμάς είναι παλαιστινιακό ζήτημα και θα αντιμετωπιστεί μόνο από τους ίδιους τους Παλαιστίνιους.
Θα κλείσουμε αυτό το ρεπορτάζ με μια αναφορά της σιωνιστικής Yedioth Ahronoth:
Η πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί τις τελευταίες δύο ημέρες δείχνει ότι το Ισραήλ έχει κάνει μια σημαντική, οδυνηρή και δύσκολη πορεία επί έξι μήνες (από τότε που επέστρεψε στις μάχες), μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι έχει επιστρέψει στο ίδιο δίλημμα — ανάμεσα σε δύο επιλογές σε ένα στρατηγικό σταυροδρόμι, όπου πρέπει να επιλέξει το μικρότερο κακό: είτε μια πλήρη κατοχή της Λωρίδας της Γάζας και παραμονή στην περιοχή επ’ αόριστον, πληρώνοντας το βαρύ τίμημα που αυτό συνεπάγεται και χωρίς την απελευθέρωση των αιχμαλώτων, είτε μια συμφωνία που επίσης θα έχει βαρύ τίμημα — πρωτίστως τον τερματισμό και την αποχώρηση από τη Γάζα και την απελευθέρωση των παλαιστίνιων κρατουμένων — αλλά που ίσως να είναι προτιμότερη από μια επ’ αόριστον κατοχή της Γάζας και, το σημαντικότερο, θα επιτρέψει την επιστροφή των ισραηλινών αιχμαλώτων.
