Γέλιο μέχρι δακρύων στον ΣΥΡΙΖΑ (σε ό,τι έχει απομείνει υπ’ αυτή την ταμπέλα).
Ο Φάμελλος συγκάλεσε χθες το Εκτελεστικό Γραφείο που όλοι τους είχαν ξεχάσει και την ύπαρξή του (πολιτική γραμματεία και κεντρική επιτροπή είναι τα όργανα που συνεδρίαζαν ως τώρα). Συγκάλεσε τρόπος του λέγειν, γιατί μαζεύτηκαν πέντε νοματαίοι (ο Φάμελλος, η γραμματέας Σαπουνά, ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας Καλαματιανός, ο εκπρόσωπος Τύπου Γιαννούλης και η υπεύθυνη οργανωτικού Συμεωνίδου), ίσα-ίσα για να κηρύξει η προεδράρα… διπλό ανένδοτο. Κατά του τσιπροκόμματος και κατά της «συμμορίας των τριών».
Μην φανταστείτε, βέβαια, ότι η κριτική στο τσιπρόκομμα ήταν συντριπτική. Ισα που πατάει η γάτα ήταν, για τα μάτια όπως λέμε. «Mέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί απαξιωτικά σχόλια και άρνηση συνεργασιών και σύγκλισης από την πλευρά της ΕΛΑΣ», είπε ο Φάμελλος. Και συνέχισε: «Από τη μεριά μας επιμένουμε ότι μόνο η ενότητα και η σύγκλιση των προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων μπορεί να προσθέσει και να πολλαπλασιάσει. Ο αριστερός κόσμος μάς ζητά συνθέσεις, ενότητα και άθροιση δυνάμεων».
Ο Φάμελλος έχει αναλάβει ειδική αποστολή: είναι ο κλειδοκράτορας της Κουμουνδούρου, η οποία επ’ ουδενί δεν πρέπει να παραδοθεί στα χέρια της «συμμορίας των τριών». Κάνει, λοιπόν, ντρίπλες που θα τις ζήλευε και ο Μέσι στα νιάτα του, προσπαθώντας να κρατήσει γύρω του την πλειοψηφία των συριζοστελεχών (των κεντροεπίτροπων για την ακρίβεια). Στοχεύει σ’ αυτούς και αυτές που «τα έχουν πάρει» με την περιφρόνηση του Αλέξη και της Θεώνης (ειδικά αυτή στο λαιμό τους κάθεται), λέγοντάς τους πως αν αφήσουν τη σφραγίδα και την κομματική περιουσία στα χέρια της «συμμορίας των τριών», θα τα τινάξουν όλα στον αέρα. Και καλώντας τους να κάνουν υπομονή, γιατί αυτός ξέρει πού τους πηγαίνει. Αφήνει να εννοηθεί ότι ακόμα και υπέρ της αυτόνομης καθόδου του ΣΥΡΙΖΑ θα ταχτεί, αν δεν ευοδωθούν οι διαδικασίες «προσέγγισης» με το τσιπρόκομμα.
Γι’ αυτό και έστρεψε τα βέλη του κυρίως ενάντια στη «συμμορία των τριών». Είπε ότι «τα όργανα συνεδριάζουν πολύ συχνά και διαψεύδουν με τις αποφάσεις τους ψίθυρους και παραπολιτικά σχόλια που προηγούνται. Οφείλω όμως να σημειώσω ότι κεντρικά στελέχη που συνυπογράφουν σήμερα τα αιτήματα για συνεδρίαση “αξιολόγησης των πολιτικών εξελίξεων”, εδώ και τρεις εβδομάδες, από την πρώτη ημέρα της απόφασης της ΚΕ, την αμφισβήτησαν δημόσια και τη ναρκοθέτησαν. Ζητούσαν ΚΕ για να αλλάξει η απόφαση της ΚΕ, παρότι μειοψήφησαν οι προτάσεις τους, προσβάλλοντας την εκφρασμένη δημοκρατικά βούληση της ΚΕ αλλά και την προσδοκία και τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών του κόμματος».
Οι της «συμμορίας των τριών» δεν είναι πρωτάρηδες στην κομματική ίντριγκα. Επιασαν αμέσως την ψευτοκωλοτούμπα του Φάμελλου. Γι’ αυτό και, ενώ μέχρι τώρα δεν τον αμφισβητούσαν αλλά τον καλούσαν να κάνει επαφή με τον Τσίπρα για να… υλοποιήσει την απόφαση της ΚΕ, πλέον ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι.
Λογικό από τη μεριά τους. Αν ο Φάμελλος «πάρει» και τη νέα κεντρική επιτροπή, που ο ίδιος όρισε για τις 11 Ιούλη, μετά από αίτημα με τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών που μάζεψε η τριπλέτα, αυτοί πρέπει να πάρουν τα μπογαλάκια τους, να φύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ και να φτιάξουν δικό τους μόρφωμα. Εχουν μια τελευταία ευκαιρία να ξεφορτωθούν τον Φάμελλο και να πάρουν αυτοί τη σφραγίδα. Γι’ αυτό απέρριψαν την κωλοτούμπα που υποτίθεται ότι έκανε ο Φάμελλος, αφήνοντας ανοιχτό ακόμα και το ενδεχόμενο αυτόνομης καθόδου, χαρακτηρίζοντάς την υποκριτική και πέταγμα της μπάλας στην κερκίδα εκ μέρους του.
Πάνω σ’ αυτό, όμως, φάνηκαν οι πρώτες διαφωνίες… αρχών μεταξύ των μελών της «συμμορίας των τριών». Ο «αψύς Σφακιανός» βγήκε μπροστά. Εβαλε τέσσερα αιτήματα: να γυρίσει ο ίδιος στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, από την οποία τον διέγραψε ο Φάμελλος, να παραιτηθεί ο Φάμελλος, να εκλεγεί νέος πρόεδρος της ΚΟ και να συγκληθείο η ΚΕ για να αποφασίσει την άμεση έναρξη συνομιλιών με συγγενείς πολιτικούς χώρους και προσωπικότητες για κοινή εκλογική κάθοδο. Ταυτόχρονα έθεσε και υποψηφιότητα για πρόεδρος! Η σκέψη του είναι απλή: αν καταφέρουμε να «φάμε» τον Φάμελλο, γιατί να μην πάρω εγώ την προεδρία;
Οι άλλοι δύο, Παππάς και Δούρου, έσπευσαν να του κόψουν τη φόρα, υιοθετώντας το δόγμα Βαμβακούλα: «να φτιάξουμε μια τριμελής επιτροπή από πεντέξι άτομα». Στη συριζαϊκή αργκό αυτό ονομάζεται «συλλογική ηγεσία». Η σκέψη τους είναι επίσης απλή: αν καταφέρουμε να «φάμε» τον Φάμελλο, δε θα γίνουμε εμείς σκαλοπάτια για να πατήσει ο Πολάκης να γίνει πρόεδρος. «Συλλογική ηγεσία», λοιπόν, να δούμε τι ψάρια θα πιάσουμε στις εκλογές και μετά βλέπουμε.
Ο Τσίπρας δημόσια λέει πως δεν τον ενδιαφέρει τι γίνεται σε… ένα άλλο κόμμα! Οσο πιο πολύ ξεφτιλιστούν αυτοί που απέμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ τόσο πιο καλά γι’ αυτόν. Θα τους περάσει από κόσκινο και θα πάρει μερικούς, χωρίς κανένας από δαύτους να έχει αξιώσεις ευμενούς μεταχείρισης. Υπάρχει, όμως, μια «κόκκινη γραμμή» που δεν πρέπει να ξεπεραστεί: να μην περάσει η σφραγίδα και η περιουσία (συμπεριλαμβανόμενης της ακίνητης περιουσίας αλλά και της κρατικής επιχορήγησης) στα χέρια της «συμμορίας των τριών».
Γιατί με τη σφραγίδα στα χέρια και τα λεφτά στην τσέπη οι Πολακοδουροπαππάδες μπορούν να στήσουν έναν μικρό αστερισμό πρώην συριζαίων, νεαριτών του Γαβριήλ και δεινοσαύρων τύπου Κοτζιά και να έχουν μια ευπρόσωπη παρουσία στις εκλογές. Ακόμα κι αν δεν μπουν στη Βουλή, ένα 2%-3% που μπορεί να πάρουν θα το αφαιρέσουν από το τσιπρόκομμα. Κι αυτό ο Τσίπρας δεν το θέλει με τίποτα.
Περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε τι κινήσεις θα κάνει ο Τσίπρας τις επόμενες μέρες. Οχι ο ίδιος φυσικά, αλλά οι άνθρωποί του στην Κουμουνδούρου. Για παράδειγμα, θα ανακοπεί το ρεύμα «εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Μαριλίζα», ώστε να μην αλλάξουν οι συσχετισμοί στην ΚΕ υπέρ της «συμμορίας των τριών»; Θα δοθούν υποσχέσεις σε στελέχη για υποδοχή τους στο τσιπρόκομμα, όταν αποκρουστεί ο κίνδυνος της «συμμορίας των τριών»; Αυτά δεν πρόκειται να τα μάθουμε τώρα, αλλά μόνο αφελείς θα πίστευαν ότι στελέχη σαν τον Φάμελλο και τη Γεροβασίλη μένουν στον ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν έχουν πού να πάνε και ότι δε θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να «δέσουν» την πλειοψηφία της ΚΕ γύρω από τη γραμμή «δεν κατεβαίνουμε αντιπαραθετικά στον Αλέξη».
Και οι δύο πλευρές, που στις 11 Ιούλη θα παίξουν το έργο «μονομαχία στο Κουμουνδούρου κοράλ», ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική πολιτική καριέρα τους. Είναι επαγγελματίες της αστικής πολιτικής, αρχομανείς, καριερίστες. Τι λέτε, αν ο Πολάκης γινόταν δεκτός από τον Τσίπρα, θα έκανε αυτά που κάνει σήμερα; Αυτός δε δίστασε να γίνει μέντορας ενός σούργελου (για τον Κασσελάκη λέμε), θα έκανε ναζάκια αν ο Τσίπρας του έλεγε «έλα» και τον έβαζε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο των Χανίων; Τα ίδια ισχύουν και για τους Παππά και Δούρου, φυσικά.
Το ότι όλοι τους, και των δύο φραξιών, μιλούν για «αρχές» και «ανιδιοτέλεια» δεν δείχνει μόνο το θράσος τους αλλά και την απουσία κάθε ηθικού έρματος σε πολιτικό και σε προσωπικό επίπεδο.
ΥΓ. Ο κυρ-Φώτης ο Κουβέλης, βετεράνος του φραξιονισμού και νυν πρόεδρος του πειθαρχικού συμβούλιου του ΣΥΡΙΖΑ, είπε το πιο ωραίο στο κομματικό ραδιόφωνο: αν διέγραφα όσους τοποθετούνται υπέρ του κόμματος Τσίπρα, δε θα είχε μείνει κανένας στον ΣΥΡΙΖΑ!
