Με την ταινία «Ο επιζών», που θα προβληθεί απόψε στις 8:30 μμ στην Κόντρα, ολοκληρώνεται το αφιέρωμα στον επαναστάτη λογοτέχνη και πολιτικό Γασάν Καναφάνι, που δολοφονήθηκε από τη Μοσάντ το 1972.
Ο Γασάν Καναφάνι (8/4/1936 – 8/7/1972) αποτελεί εξέχουσα προσωπικότητα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, λογοτεχνίας και ιστορίας. Η οικογένειά του ξεριζώθηκε από την παλαιστινιακή Άκα το 1948 και εγκαταστάθηκε αρχικά στον Λίβανο. Στη συνέχεια ο Καναφάνι έζησε στη Συρία και στο Κουβέϊτ και επέστρεψε στον Λίβανο το 1960. Υπήρξε από τους ιδρυτές του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, αρχισυντάκτης του περιοδικού του Αλ-Χαντάφ (Ο Στόχος), και εκπρόσωπος Τύπου μέχρι τη δολοφονία του από τους σιωνιστές με παγίδευση του αυτοκινήτου του με εκρηκτικά το 1972.
Ο Καναφάνι ήταν συγγραφέας, ποιητής, δημοσιογράφος, κομμουνιστής διανοητής και επαναστάτης. Ο τίτλος του αφιερώματος είναι μια φράση από την ιστορική συνέντευξή του σε αυστραλό δημοσιογράφο το 1970, η οποία δόθηκε ως απάντηση στην «αφελή» ερώτηση του τελευταίου: γιατί οι παλαιστίνιοι επαναστάτες δεν κάνουν «συζήτηση» με το Ισραήλ;
Παρασκευή (21/3/2025)
Ο επιζών
(Almoutabaki, 1996, 144’)
Σκηνοθεσία: Seifollah Dad
Σενάριο: Seifollah Dad
Μουσική: Majid Entezami
Παραγωγή: Manochehr Mohammadi, Seifollah Dad
Η ταινία είναι εμπνευσμένη από τη νουβέλα του Γασάν Καναφάνι «Επιστροφή στη Χάιφα».
Ο Σαΐντ, γιατρός στη Χάιφα, είδε έναν εβραίο γείτονά του να προσπαθεί να βάλει βόμβα σε ένα τρένο και ενημέρωσε την αστυνομία. Ο Σαΐντ δέχτηκε πολύ μεγάλη πίεση να φύγει από την πόλη του. Ωστόσο, ισραηλινές δυνάμεις εισβάλλουν στη Χάιφα, και ο Σαΐντ με τη γυναίκα του πεθαίνουν. Το σπίτι τους καταλαμβάνεται από ένα ζευγάρι Ισραηλινών, οι οποίοι αναλαμβάνουν να μεγαλώσουν και το γιο τους, που είχε επιβιώσει. Η Σαφίγιε, μητέρα του Σαΐντ, έρχεται να δουλέψει ως παραμάνα στην οικογένεια, κρύβοντας την πραγματική της ταυτότητα. Ο άντρας της, που συμμετέχει στην ένοπλη αντίσταση, σχεδιάζει μια ενέργεια. Η Σαφίγιε θα βοηθήσει και ταυτόχρονα θα σώσει τον εγγονό της.
Ο Νταντ εμπνέεται πιο ελεύθερα από το έργο του Καναφάνι. Η Νάκμπα, η μεγάλη καταστροφή του 1948 στη Χάιφα πρωταγωνιστεί και εδώ. Οπως και η δέσμευση του παλαιστινιακού λαού στην ένοπλη αντίσταση, καθώς αναγνωρίζει ότι δεν έχει άλλο δρόμο.
Ο Καναφάνι έγραψε τη νουβέλα «Επιστροφή στη Χάιφα» το 1970. Τόσες δεκαετίες μετά, ο τρόπος που τοποθετεί τα πράγματα, παραμένει επίκαιρος. Οι Παλαιστίνιοι έχουν διαλέξει το δρόμο της ένοπλης αντίστασης και διεκδικούν την απελευθέρωση της πατρίδας τους.
