Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Μην αφήσουμε τις εκλογές να επισκιάσουν το γεγονός: Την προπαραμονή τους (23 του Ιούνη), τουτέστιν καρκίνος (ποιας πολιτικής ζωής ρε;), κλείνει τα 87 χρόνια του ο κορακοζώητος εκ Κορακοχωρίου Ηλείας Κώστας Σημίτης.
Με αφορμή τα 95 χρόνια που συμπληρώθηκαν στις 14 του Ιούνη από τη γέννηση του Che Guevara: «Η εθνική αστική τάξη είναι ανίκανη να πάρει μια αγωνιστική θέση κατά του ιμπεριαλισμού. Αυτό αποδεικνύει πως φοβάται περισσότερο τη λαϊκή επανάσταση, παρά τη δεσποτική πίεση των μονοπωλίων που κακοποιούν τον εθνικό χαρακτήρα, προσβάλλουν τα πατριωτικά αισθήματα και αποικιοποιούν την οικονομία».
Ο ΣυΡιζΑ και το ΠαΣοΚ, τα δυο χωριά μαλώνουν
για το ποιος θα ‘ναι δεύτερος και ποιος θα είναι τρίτος.
Οχτακόσιες χιλιάδες πολίτες πληρώνουν τα δύο τρίτα των φόρων στη μακάρια μπανανία! Ακούσατε τίποτα προεκλογικό επ’ αυτού; Καμιά αλλαγή, καμιά δέσμευση, κανέναν «εξορθολογισμό», καμιά «δικαιοσύνη», κάτι τέλος πάντων;
Πουλάει υπευθυνότητα και νοικοκυροσύνη
μοστράρει στο προσκήνιο κάποια έργα βιτρίνας
τσιμπάνε οι αδιάφοροι το δόλωμα σα χάνοι
τρέχουν να τον ψηφίσουνε και ας ψοφάν’ της πείνας.
Από το «τι γκόμενος είσαι εσύ» στο «γεια σου, μωρό μου, αλανιάρη και ζημιάρη», αυτό που προκύπτει είναι ότι πληθαίνουν οι ανέραστες, οι κιτς και οι απελπισμένες. Τουλάχιστον προς τα δεξιά.
Τα (επίσημα) στοιχεία λένε ότι φέτος τα μισά προς ενοικίαση σπίτια στην Αθήνα κοστίζουν από πεντακόσια ευρώπουλα και πάνω, όταν πέρυσι μόνο ένα στα δέκα κόστιζε τόσο! Επίσης, έξι στα δέκα προς ενοικίαση σπίτια κοστίζουν πλέον άνω των τετρακοσίων ευρώ!
Λοιπόν, καλοί μου σύντροφοι, αν το καλοσκεφτούμε
θα ‘πρεπε να σαλτάρουμε μ’ όλα αυτά που ζούμε!
“Κίβδηλες νύχτες πανσελήνου θερινής / κι οι άνθρωποι να δείχνουν πως κοιμούνται / καμιά υπόνοια ανέμου στας οδούς / καμιά υπόνοια ζωής μέσα στα σπίτια” (Φαίδρος Μπάρλας – “Καλοκαιρινή σκηνογραφία“).
Μιλάνε γι’ άλλες εποχές, για αξίες, για αγώνες,
γι’ αλληλεγγύη, ανθρωπιά, ποστάρουνε εικόνες,
άρθρα, τσιτάτα, κείμενα, γράφουν μεγάλα λόγια
κάποιοι υποκρινόμενοι κι άλλοι που τα πιστεύουν
κι έπειτα όλοι τους μαζί, ξεκούρδιστα ρολόγια,
στηρίζουν αθλιότητες, μαραίνονται και ρεύουν.
Δηλαδή, γιατί κάποιοι περιγελάνε τον μεσαίωνα και το ότι το ιερατείο βάφτιζε το κρέας ψάρι;
Πνευματικός; Α, μπα, ωμός πραγματιστής.
“Οταν ένα πολύ όμορφο πακέτο ψεμάτων έχει σερβιριστεί σταδιακά στις μάζες, σε διάρκεια γενεών, η αλήθεια φαίνεται εξωφρενική και αυτός που τη λέει φρενοβλαβής” (Dresden James).
Φέτος δεν θα ‘χει Αύγουστο, φέτος δεν θα ‘χει μπάνια
αν δεν ψηφίσετε σωστά. Αυτή ‘ναι η καμπάνια.
Τι γελάτε ρε; «Rex non potset peccare» (ο βασιλιάς δεν μπορεί να έχει άδικο).
Παράξενες μέρες, κολοβωμένες ζωές, παράξενοι καιροί. Η όποια οργή φαντάζει σαν κύμα που σβήνει αθέατο, ανίκανο ν’ αλλάξει τον καιρό, ανύπαρκτο θαρρείς, σε μια ερημική παραλία.
Και να που γίνανε εφτά τα «τίμια» μπαϊράκια
που βλέπουν κυνοβούλιο, λέν’ οι δημοσκουπίσεις.
Μόνο ένα είναι κόκκινο –τρομάρα του- και τ’ άλλα
παίζουν ανάμεσα σε ροζ, πράσινο, μπλε και μαύρο.
Δράμα, Εδεσσα – Γρεβενά, Αθήνα, Μεσολόγγι, Ιωάννινα, Ελευθερούπολη, Σπάρτη, Τρίπολη, Ερεσός – Ρέθυμνο, Ερέτρια – Μεγαλόπολη, Αγρίνιο, Λαμία, Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Ελαφόνησος, Σέρρες. Τα αρχικά των τοπωνυμίων εκπροσωπούν σχεδόν όλη τη χώρα και περιέχουν ένα κυνωνικό μήνυμα σε τέσσερις λέξεις. Αυτά…
Κοκκινοσκουφίτσα
