Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Όπως πέρυσι έτσι και φέτος: Κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου που έχει γενέθλια (φέτος κλείνει τα 68 χρόνια του) αναρωτιόμαστε πού να είναι και τι να κάνει ο άλλοτε χορηγός της στήλης Γιώργος Αλογοσκούφης.
Την ίδια μέρα κάθε χρόνο, δεν παραλείπουμε να τιμήσουμε την “ημέρα για την εξάλειψη της φτώχειας” με αριθμο-ποίηση (νούμερα που μας δίνουν νούμερα), στατιστικές (η παγκόσμια ημέρα των οποίων είναι στις 20 Οκτωβρίου) και ευχολόγια (τα οποία δυστυχώς δεν έχουν ακόμα παγκόσμια ημέρα. Μα γιατί;).
Στις 15 Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα πλυσίματος χεριών, μια μέρα που στις μέρες μας έχει αποκτήσει ιδιαίτερο νόημα και περιεχόμενο.
Αλλη μια απόδειξη ότι είναι άτρωτοι. Ηταν 16 του Οκτώβρη του 1903, όταν ο σοβάς της οροφής του γραφείου του υπουργείου Εξωτερικών πέφτει πάνω στον πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών Δημήτριο Ράλλη, χωρίς να πάθει τίποτα!
Στις 16 Οκτωβρίου 1918 εκδόθηκε στη Σοβιετική Ενωση το διάταγμα των επιτρόπων του λαού για το Ενιαίο Σχολείο Εργασίας. Το σχολείο ήταν δωρεάν και υποχρεωτικό για όλους, έχοντας καταργήσει τις τιμωρίες και όλες τις εξετάσεις (εισαγωγικές, προαγωγικές, απολυτήριες). Επίσης καταργήθηκαν οι εργασίες για το σπίτι και όλη η δουλειά των μαθητών γινόταν στο πλαίσιο του σχολείου. Το περιεχόμενο του σχολείου –που αποσκοπούσε στη συνολική ανάπτυξη της προσωπικότητας- ήταν η γενική μόρφωση, σε συνδυασμό με την πολυτεχνική μόρφωση για όλους τους κλάδους της παραγωγής, την καλλιτεχνική μόρφωση και τις αθλητικές δραστηριότητες. Η εργασία αποτελούσε τη βάση της μάθησης και της σχολικής ζωής. Στον πρώτο κύκλο η εργασία είχε χαρακτήρα οικιακής παραγωγής, ενώ στον δεύτερο πραγματοποιούταν έξω από το σχολείο, σε εργαστήρια, εργοστάσια, αγρούς κ.α. Σημαντική καινοτομία ήταν η προσπάθεια διαμόρφωσης αναγνωστικών και βιβλίων σε όλες τις γλώσσες που μιλιούνταν στην απέραντη χώρα. Περίπου σαράντα γλώσσες βρήκαν τη θέση τους στην εκπαίδευση και είναι αξιοσημείωτο ότι το πρώτο λεξικό της τσιγγάνικης γλώσσας γράφτηκε από τους μπολσεβίκους. Η πολιτική αυτή είναι ένα από τα σημεία που εντυπωσίασαν τον Δημήτρη Γληνό όταν το 1934 επισκέφθηκε τη Σοβιετική Ένωση μαζί με τον Κώστα Βάρναλη.
Τώρα καινούργιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες
καινούργια λόγια. Κι άμα ‘ρθει «στραβή»: ίδιες παπάρες.
Ο δημότης! Που περιμένει από τον δήμο –βρίζοντας- να του πάρει το χιόνι από την εξώπορτα κι ύστερα πάει και γίνεται εθελοντής για να καθαρίσει δημοτικές εκτάσεις!
Οσο ήταν το ποσοστό της Λαϊκής Συσπείρωσης ήταν και το ποσοστό του Κασιδιάρη σε προεκλογική δημοσκόπηση για τον δήμο Αθηναίων. Σχετικά λογικό, αφού αντίστοιχα ήταν τα ποσοστά ΚΚΕ-φασιστών και στις βουλευτικές εκλογές.
Οι άλλοι κοριοί δεν φάνηκε να πειράζουν κανένα. Αυτοί που γέμισαν το Παρίσι και ήρθαν από εδώ (par ici) σε τι ενοχλούν;
«Δεν είμαι αμερικανάκι, είμαι κρητίκαρος (σ.σ. τι γελάτε ρε;) και θέλω δύο αγόρια, τον Απόλλωνα και τον Ηλία, για να μεταφερθούν οι προσωπικότητές μας, η δική μου και του Τάιλερ, στα παιδιά». Μια δήλωση που θα μπορούσε να δώσει πολύ «ψωμί» σε πολύ κόσμο που γράφει για τα κυνά.
– Τάσο, πόσο αριστερός μπορεί να είναι κάποιος
που ‘σκασε απ’ την αντίπερα την όχθη μια πρωία
στο χώρο, μετερχόμενος πρωτοφανείς μεθόδους
όχι για την αριστερά μονάχα, μα για όλους!
Αριστερός με οπερατέρ μαζί και φωτογράφο
που θέλει να μονοπωλεί σα μαϊντανός τα νέα
και μέσ’ απ’ τις κουβέντες του να ρέει η ασχετοσύνη
γι’ αριστερά, πολιτική, αγώνες κι αγωνίες!
– Γκόλφω δεν αντιλήφθηκες για πού τραβάει ο κόσμος.
Κανένας δεν το βλέπει πια! Και θα ‘ναι αργά σαν γίνει…
Και μέσα σ’ όλα τ’ άλλα, τα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος θα γίνουν –λέει- σαν… τα φανάρια: πράσινα, πορτοκαλί και μπλε!
“Ολα όσα πρέπει να ειπωθούν έχουν ήδη ειπωθεί, αλλά μιας και κανένας δεν ακούει, πρέπει να γυρίζουμε συνεχώς πίσω και να τα λέμε όλα ξανά από την αρχή” (Andre Gide).
Κοκκινοσκουφίτσα
