Για να αποκτήσουν ένα άθλιο δωμάτο στις φοιτητικές εστίες, κάθε Σεπτέμβρη, οι φοιτητές περνούν από «διαγωνισμό φτώχειας». Αλλά και αυτό δεν είναι αρκετό. Η αποπληρωμή του εξευτελιστικού χαρατσιού για τη διαμονή στις εστίες, βάσει του εσωτερικού κανονισμού, αποτελεί προϋπόθεση για να πάρουν οι φτωχοί φοιτητές το πτυχίο τους.
Σχετική καταγγελία έγινε πριν λίγο καιρό από τελειόφοιτο φοιτητή του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, που δεν μπορούσε να πάρει το πτυχίο του και να ορκιστεί, επειδή χρωστούσε 105 ευρώ! Ανάλογη καταγγελία (δημοσιεύεται στα foitikanea) κάνει τώρα και η φοιτήτρια Μάτιου Ελισάβετ, προερχόμενη από πολύτεκνη οικογένεια χαμηλοσυνταξιούχων, που δεν μπορεί να πάρει το πτυχίο της επειδή οφείλει στην «φοιτητική μέριμνα» το ποσό των 270 ευρώ!
Η φοιτήτρια, αριστούχος τελειόφοιτος του Τμήματος Νοσηλευτικής, απευθύνεται στον Πρύτανη του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας εκφράζοντας αγανάκτηση και ζητώντας να αποδείξει εμπράκτως ότι είναι κοντά στους φοιτητές και τις ανάγκες τους με την άμεση παρέμβασή του.
Οι φοιτητές αγωνίζονται να καταργηθεί το εξευτελιστικό χαράτσι που επιβάλλει ο εσωτερικός κανονισμός των εστιών, ειδικά σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και μεγάλης ακρίβειας, όμως το Πανεπιστήμιο, που ακολουθεί δρόμους έμμεσης ιδιωτικοποίησης και στον τομέα της φοιτητικής μέριμνας (το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο έχει πολλές εκφάνσεις) δεν φαίνεται διατεθειμένο να το πράξει.
Τούτο είναι φανερό από τον τρόπο που απάντησε στο αίτημα του φοιτητή που προαναφέραμε:
«Σε απάντηση σχετικού δημοσιεύματος, με βάση τον κανονισμό των εστιών του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στη Λάρισα η ετήσια συνδρομή για να διαμείνει κάποιος στη συγκεκριμένη εστία είναι 150 ευρώ. Η οικογενειακή και οικονομική κατάσταση του κυρίου Κουρελά έχει ληφθεί υπόψη και έχουν γίνει οι σχετικές εκπτώσεις με βάση τον κανονισμό….
Αν πράγματι ο κύριος Κουρελάς αδυνατεί να πληρώσει το ποσό των 105 ευρώ, το αίτημά του θα ρυθμιστεί από το ίδρυμα.
Το αίτημά του όμως να καταργηθεί για όλους τους φοιτητές το ‘’χαράτσι’’ όπως επικαλείται, κατά παράβαση του κανονισμού, δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Το σύνολο των εστιακών φοιτητών γνωρίζει το συμβολικό κόστος της ετήσιας συνδρομής και ανταποκρίνεται στην υποχρέωση αυτή».
Γι’ αυτό απαιτείται μαζικός, επίμονος αγώνας τόσο των εστιακών φοιτητών όσο και συνολικά του φοιτητικού κινήματος.
Η επιστολή της φοιτήτριας
Ονομάζομαι Μάτιου Ελισάβετ, είμαι από το Χρυσό Σερρών και είμαι αριστούχος τελειόφοιτη του τμήματος Νοσηλευτικής.
Με την παρούσα επιστολή μου προς τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εκφράζω την αγανάκτηση μου γιατί ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας των εστιών με εμποδίζει να πάρω το πτυχίο μου.
Για ακόμα μια φορά ζητούν χρήματα από φοιτητές με μηδενικό ή πολύ χαμηλό εισόδημα, να πληρώσουν το «χαράτσι» της φοιτητικής μέριμνας για να πάρουν το πτυχίο τους, όπως πριν κάποιους μήνες ζητούσαν χρήματα από τον συμφοιτητή μου Λαυρέντη.
Μετά απ’ όλα όσα έχουν γίνει τις τελευταίες μέρες με το δυστύχημα στα Τέμπη νιώθω μέσα μου, οργή και αγανάκτηση γιατί ακόμα μια φορά αποδεικνύεται ότι οι στοιχειώδεις ανάγκες μας μπαίνουν σε 2η μοίρα.
Οι γονείς μου είναι χαμηλοσυνταξιούχοι και αδυνατούν να στηρίξουν οικονομικά και τα 4 παιδιά που είμαστε στην οικογένεια, με εμένα και τον αδελφό μου να σπουδάζουμε, την μικρή μου αδελφή να πάει ακόμα σχολείο και την μεγαλύτερη μου αδελφή να προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή της στην Αθήνα.
Διαγωνισμός φτώχειας
Θεωρώ άδικο, κάθε Σεπτέμβρη εγώ και οι συμφοιτητές μου να περνάμε από «διαγωνισμό φτώχειας» για να πάρουμε ένα δωμάτιο. Θεωρώ άδικο το χαράτσι να είναι προϋπόθεση για να μπορεί ένας φτωχός φοιτητής να πάρει πτυχίο.
Και αυτό γιατί δεν ήταν επιλογή μου να μένω σε μια τρύπα, με τοίχους μέσα στη μούχλα και με σοβάδες να πέφτουν. Δεν ήταν δική μου επιλογή στις αρχές του εξαμήνου να μένω σε ένα δωμάτιο που μου έκοψαν το νερό γιατί είχε σοβαρές βλάβες και ήταν ακατάλληλο για να μείνει άνθρωπος εκεί μέσα, αλλά εγώ αναγκάστηκα γιατί το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας θα μου άλλαζε δωμάτιο μόνο αν έβρισκα τα λεφτά να πληρώσω…
Επιλογή μου όμως ήταν και είναι απέναντι σε όλα αυτά να αγωνίζομαι για τη ζωή μου και για τους συμφοιτητές μου. Οπως αγωνίστηκα και κατάφερα να πάρω βαθμό με μέσο όρο άριστα, όπως αγωνίστηκα για τους συμφοιτητές μου στις Εστίες και στη σχολή μου για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα, όντας εκλεγμένη και στο Δ.Σ. του συλλόγου Εστιών και Σευπ.
Γι’ αυτό και ζητώ η εξευτελιστική αυτή διάταξη του εν λόγω κανονισμού να καταργηθεί στην πράξη αποδεικνύοντας έμπρακτα εσείς ο ίδιος ότι είστε δίπλα στους φοιτητές και τις ανάγκες τους. Περιμένω άμεση απάντηση σας.
Με εκτίμηση, Μάτιου Ελισάβετ, Τελοιόφοιτη φοιτήτρια του τμήματος Νοσηλευτικής του Π.Θ.
