Είναι δυο διαφορετικά πράγματα και πρέπει να τα διαχωρίσουμε εξαρχής: άλλο το πολιτικό ξεκατίνιασμα με τον Πολάκη, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, και άλλο η παραγγελία του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών προς την προϊσταμένη της ποινικής δίωξης να διερευνήσει αν έχουν τελεστεί σοβαρά ποινικά αδικήματα, όπως διέγερση πολιτών σε διάπραξη εγκλημάτων και βία κατά δικαστικών λειτουργών.
Σοβαρά τώρα; Η έκφραση μιας πολιτικής άποψης, όπως κι αν εκφράστηκε, είναι διάπραξη εγκλήματος; Πότε είναι τέτοια; Οταν αφορά δικαστές, τραπεζίτες και αστούς μεγαλοδημοσιογράφους! Οταν συμπεριφέρονται έτσι σε έναν εν ενεργεία βουλευτή, φανταστείτε τι έχουν κατά νου για τους «κοινούς θνητούς». Προφανώς θα ήθελαν να επιστρέψουμε στην εποχή της αλήστου μνήμης «περιυβρίσεως αρχής», κατηγορία με την οποία μας έσερναν στα Τριμελή Πλημμελειοδικεία τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της χούντας, κάθε φορά που μοιράζαμε μια προκήρυξη. Θα ήθελαν, επίσης, στις «αρχές» να προσθέσουν και τους μεγαλοδημοσιογράφους και τους τραπεζίτες!
Εφτασαν στο σημείο ακόμη και να διαστρέψουν την ανάρτηση του Πολάκη για να στηρίξουν τα περί προτροπής σε διάπραξη εγκλημάτων. «Αν δεν καθαρίσουμε από δαύτους» έγραφε ο Πολάκης και αυτοί το ερμήνευσαν ως κάλεσμα για… εκτελέσεις!
Αντίθετα, η Ενωση Δικαστών ΣτΕ αντέδρασε ψύχραιμα και πολιτικά, χωρίς απειλές για ποινικοποίηση. Απάντησε στον Πολάκη πολιτικά, υπερασπιζόμενη το ρόλο των δικαστών. Χαρακτήρισε τις δηλώσεις Πολάκη «τόσο εμφανώς εμπαθείς, ώστε είναι βέβαιο ότι δεν θα εισακουσθούν απ΄ όσους Ελληνες και όσες Ελληνίδες δεν έχουν απολέσει την ικανότητα να σκέπτονται κριτικά, και το ήθος να κρίνουν αμερόληπτα», χαρακτήρισε «ευλόγως αναμενόμενη, και από τους Δικαστές και τους Εισαγγελείς καλοδεχούμενη, την κριτική σε δικαστικές αποφάσεις που τέμνουν μεγάλα και επίμαχα ζητήματα του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού βίου μας» και υποστήριξε ότι η δήλωση Πολάκη «είναι άξια αποδοκιμασίας όχι γιατί είναι οξεία, ούτε γιατί δεν είναι αμερόληπτη. Είναι άξια αποδοκιμασίας γιατί διαπνέεται από το ήθος που για να εύρει τη δύναμη να εξωτερικευθεί και να γίνει δημόσιος λόγος πρέπει να προσλάβει τους χαρακτήρες αγενούς θυμικού, και για να ακουστεί πρέπει να γίνει δυσηχής βρυχηθμός». «Ο κ. Π. Πολάκης συμπεριφέρθηκε εν προκειμένω κατά τρόπο που δείχνει πως ούτε ευμενώς διάκειται έναντι των δικαστικών θεσμών του Ελληνικού κράτους δικαίου, ούτε την τέχνη να εκφέρει ποιοτικό δημόσιο λόγο κατέχει» καταλήγει η ανακοίνωση του συνδικαλιστικού οργάνου των δικαστών του ΣτΕ, που σημειώνει ότι «η ιδιότητα του κ. Π. Πολάκη ως μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου και ως τέως κατόχου υπουργικού αξιώματος είναι αυτή που μας κινητοποίησε να απευθύνουμε τις ανωτέρω γραμμές στον Ελληνικό Λαό». Στον ελληνικό λαό απευθύνθηκε ο Πολάκης, στον ελληνικό λαό απευθύνει τον οξύ αντίλογό της η Ενωση Δικαστών ΣτΕ. Τελεία και πάτσι…
Και κάτι τελευταίο. Αυτοί που ενοχλήθηκαν τάχα από τη χυδαιότητα του Πολάκη, γιατί δεν ενοχλήθηκαν από το συνάδελφό τους, στέλεχος του ΣΚΑΪ, σύζυγο της Σοφίας Νικολάου και διευθυντή του πολιτικού της γραφείου, που χαρακτήρισε τον Πολάκη «γιδογάμη»;
Για τη χυδαιότητα του Πολάκη δε χρειάζεται να επαναλάβουμε αυτά που έχουμε γράψει κατά καιρούς. Σιγά τον μάγκα. Ο πραγματικός μάγκας δεν επιδεικνύεται ούτε αυτοθαυμάζεται με φράσεις τύπου «όλοι σας και μόνος μου, σας έχω». Ο δε αριστερός δεν πουλάει μαγκιά, παρουσιάζει απόψεις και μάχεται σκληρά γι’ αυτές. Απόψεις επαναστατικές, ταξικές, ριζοσπαστικές, όχι μπουρδολογία του τύπου «βαθύ κράτος» είναι 15 μεγαλοδημοσιογράφοι, οι 13 δικαστές που καταδίκασαν τον Παππά, τέσσερις τραπεζίτες και ο Πιτσιλής της ΑΔΑΕ!
Λίγο να σκεφτεί κανείς, ακολουθώντας τη λογική Πολάκη, θα βρει αρκετούς ακόμη μεγαλοδημοσιογράφους για να προσθέσει στην… πινακοθήκη. Αυτή τη φωτογραφία, όμως, βρήκε έτοιμη ο Πολάκης, αυτή δημοσίευσε. Φανταστείτε ότι έχει την Στεφανίδου αλλά δεν έχει τον… αγαπημένο του Παπαχρήστο των «Νέων», που τόσα του σούρνει εδώ και χρόνια. Ούτε καν τον Πρετεντέρη.
Το σημαντικότερο: «βαθύ κράτος» οι 15 δημοσιογράφοι που έτυχε να τους βρει μαζεμένους σε μια φωτογραφία, όχι όμως οι καπιταλιστές καναλάρχες και συγκροτηματάρχες των αστικών ΜΜΕ, που μισθώνουν τους μεγαλοδημοσιογράφους και τους δίνουν τη γραμμή στην οποία θα κινηθούν.
«Βαθύ κράτος» ο Πιτσιλής και η ΑΔΑΕ, όχι όμως ο στρατός, η αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες.
«Βαθύ κράτος» οι τέσσερις διοικητές των λεγόμενων συστημικών τραπεζών, όχι όμως ο Στουρνάρας. Που έχει υπάρξει «μισητός εχθρός» του Πολάκη (στα δικαστήρια έφτασαν), αλλά μετά την επίσκεψη του Τσίπρα, με τους Τσακαλώτο, Αχτσιόγλου, Χαρίτση, Χουλιαράκη, μπήκε στο απυρόβλητο. Μην ακούτε εκείνους που λένε ότι ο «Παυλάρας» πλακώνεται στις ρακές και μετά δεν ξέρει τι γράφει. Πανέξυπνος είναι και μια χαρά δουλεύει το μυαλό του, όπως αποδεικνύεται από την εξαίρεση του Στουρνάρα (και όχι μόνο).
«Βαθύ κράτος» οι τραπεζίτες (πλην του κεντρικού τραπεζίτη), όχι όμως οι μεγάλοι καπιταλιστές που οι όμιλοί τους κάνουν όλο το κουμάντο. Να μην λέμε ονόματα, όλοι τους γνωρίζουμε.
«Βαθύ κράτος» ο Πιτσιλής και η Στεφανίδου, όχι όμως η ΕΕ και το διευθυντήριό της, που ελέγχουν απόλυτα και καθορίζουν το νομικό καθεστώς του ελληνικού αστικού κράτους.
Ο Πολάκης δε σήκωσε το χεράκι του και ψήφισε τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών με χρήματα του ελληνικού λαού; Ο Πολάκης δε σήκωσε το χεράκι του και ψήφισε τα σχετικά με τη λειτουργία του ΤΧΣ, που περιλαμβάνονται και στο τρίτο Μνημόνιο που συνοδεύει την τρίτη δανειακή σύμβαση; Ο Πολάκης δε σήκωσε το χεράκι του και ψήφισε το πέρασμα όλης της περιουσίας του ελληνικού κράτους στο Υπερταμείο Ξεπουλήματος Κρατικής Περιουσίας;
Γι’ αυτό σας λέμε, ψευτομαγκιές και φτηνιάρικος λαϊκισμός, τίποτα παραπάνω. Με ποιο σκοπό; Εκβίασε τη διαγραφή του, επειδή θέλει να φτιάξει δικό του κόμμα; Δεν νομίζουμε. Αμα θέλεις να φτιάξεις κόμμα, εκβιάζεις τη διαγραφή σου νωρίτερα (οι ευκαιρίες δεν έλειψαν), δεν το κάνεις δέκα μέρες προτού προκηρυχτούν οι εκλογές. Η δε αναδίπλωσή του μετά τον εκβιασμό που επιχείρησε με τον αποκλεισμό του φίλου του Χαιρετάκη από το ψηφοδέλτιο των Χανίων έδειξε πως δεν είχε σκοπό να φύγει από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μάλλον έπαιξε και έχασε. Δεν περίμενε ότι ο Τσίπρας θα τον πέταγε εκτός ψηφοδελτίων και θα τον απειλούσε ακόμη και με διαγραφή. Τα κατάφερε, όμως, να δώσει μια βαθιά ανάσα στον Μητσοτάκη και τη ΝΔ, φέρνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ σε θέση άμυνας και αφαιρώντας του (τουλάχιστον) χρόνο από την προεκλογική του εκστρατεία. Κι αυτό δεν μπορεί να του το συγχωρήσει η περί τον Τσίπρα ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Τι ήταν ο Πολάκης για τον Τσίπρα και την παρέα του; Ενα χρήσιμο εργαλείο που συμμάζευε ένα κομμάτι της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό Ο Τσίπρας κανάκευε τα προηγούμενα χρόνια τον «αψύ Σφακιανό». Τώρα, όμως, ο Πολάκης ξεπέρασε το όριο που μπορεί να γίνει ανεκτό από τους «νοικοκυραίους» που προσπαθεί να τραβήξει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κρίθηκε ότι έγινε βαρίδι και ο Τσίπρας τον ξεφορτώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, βλαστημώντας για το κόστος που θα χρεωθεί απ’ αυτή την ιστορία.
Αναμενόμενη ήταν η αντίδραση από το μιντιακό σύστημα που στηρίζει τη ΝΔ. Βγάζουν όλο το άχτι τους για τις αποστάσεις που εδώ και καιρό ήταν αναγκασμένοι να κρατούν από τον Μητσοτάκη. Βρήκαν τον ΣΥΡΙΖΑ «ανοιχτό» και δεν άφησαν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Εννοείται πως γκεμπελίστικα διευρύνουν το «άνοιγμα», έχοντας καταστήσει μια ασήμαντη υπόθεση υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα της πολιτικής επικαιρότητας.
ΥΓ. Του Σταθάκη του έκατσε ο πρώτος αριθμός του λαχείου. Ζάμπλουτος είναι, αλλά έμεινε με τον καημό ότι ο Πολάκης τον άφησε εκτός Βουλής το 2019. Τώρα, λογικά θα επανέλθει… δόξη και τιμή.
