Ο ΕΛΓΑ παραμένει φορομπηχτικός και με τα ψίχουλα από τον προϋπολογισμό του ΥΠΑΑΤ

Δε θα τσιμπήσουν το «τυράκι» οι αγρότες

Στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, το οποίο έχει εγκριθεί και από τους Κομισάριους, προβλέπεται κονδύλι ύψους 200 εκατομμυρίων ευρώ για «επιδότηση ασφαλίστρου». Αντίστοιχο κονδύλι κονδύλι έχει εγγραφεί και στον κρατικό προϋπολογισμό της Ισπανίας.
 
Το κονδύλι θα χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες θα δεχτούν να μπουν στον αγροτικό τομέα, προσφέροντας δήθεν συμπληρωματική ασφάλιση στις ασφαλίσεις που προσφέρει ο ΕΛΓΑ. Αν βέβαια τσιμπήσουν οι αγρότες και δεχτούν να ασφαλιστούν σε ιδιωτικές εταιρίες για κινδύνους που δεν μπορεί να καλύψει ο ΕΛΓΑ.
 
Ο Βορίδης, με απόφασή του στις 23 Γενάρη του 2020, συγκρότησε δεκαμελή επιτροπή για να γνωμοδοτήσει αν μπορεί να βρεθεί φόρμουλα να μπουν στο σύστημα οι ιδιωτικές εταιρίες. Στην επιτροπή αυτή συμμετέχουν τέσσερα στελέχη ασφαλιστικών εταιριών, ένα στέλεχος της Τράπεζας Πειραιώς, τρεις υψηλόβαθμοι υπηρεσιακοί παράγοντες του ΥΠΑΑΤ, ένας ξεσκολισμένος αγροτοπατέρας από το χώρο της ΝΔ και ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ, πρώην βουλευτής της ΝΔ. Οπως αντιλαμβάνεστε, η γνωμοδότηση θα είναι «αβλεπί» υπέρ των ασφαλιστικών εταιριών, στο βαθμό που αυτές δεχτούν να μπουν στις ασφαλίσεις του αγροτικού τομέα.
 
Από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ και τη διοίκηση του ΕΛΓΑ, όμως, αποκρύφτηκε η ύπαρξη του κονδυλίου για τη λεγόμενη επιδότηση ασφαλίστρου. Και βέβαια, αποκρύφτηκε το ότι σε κάθε περίπτωση οι αγρότες θα καταβάλλουν πρόσθετο ασφάλιστρο, σύμφωνα με τον νόμο 3877/2010, που ψήφισε η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, μετατρέποντας τον ΕΛΓΑ σε φορομπηχτικό μηχανισμό.
 
Μολονότι ο συγκεκριμένος νόμος ισχύει από το 2010, οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες δεν μπήκαν στις ασφαλίσεις του αγροτικού τομέα, γιατί οι ζημιές και οι καταστροφές στην αγροτική παραγωγή είναι απρόβλεπτες, ενώ οι αγρότες αδυνατούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των ιδιωτικών ασφαλιστικών όσον αφορά το ύψος του ασφάλιστρου (και όχι μόνο).
 
Ας δούμε τη μεγάλη ανατροπή που έγινε με το νόμο 3877, όσον αφορά τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την αποζημίωση των αγροτών για καταστραφείσα παραγωγή, είτε από φυσικούς κινδύνους είτε από ασθένειες.
 
Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, με το νόμο 3877/2010 μετέτρεψε τον ΕΛΓΑ σε ένα φορομπηκτικό μηχανισμό σε βάρος της αγροτιάς, πλούσιας και φτωχής. Το λέμε αυτό γιατί στην Ελλάδα ο αγροτικός κλήρος είναι πολυτεμαχισμένος. Τόσο οι πλούσιοι όσο και οι φτωχοί αγρότες έχουν τη γη τους διάσπαρτη σε διάφορα τεμάχια, μικρά οι φτωχοί, μεγάλα οι πλούσιοι αγρότες.
 
Ο ΕΛΓΑ, από την πρώτη ημέρα της ίδρυσής του, αποζημιώνει μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της αγροτικής παραγωγής που καταστρέφεται από τις φυσικές καταστροφές, στις οποίες είναι εξαιρετικά εκτεθειμένη η γεωργία, και όχι το λεγόμενο αγροτικό κεφάλαιο (εγκαταστάσεις, αγροτικό εξοπλισμό, αποθηκευτικούς χώρους κτλ.). Δεν αποζημιώνει το αγροτικό κεφάλαιο, γιατί αυτό απαγορεύεται από την κοινοτική νομοθεσία, με το πρόσχημα ότι είναι κρατική ενίσχυση και έτσι νοθεύεται ο περιβόητος ανταγωνισμός (ως γνωστόν, από την κοινοτική νομοθεσία δεν απαγορεύονταν οι κρατικές ενισχύσεις στην καπιταλιστική βιομηχανία). Αυτή η επίκληση είναι προσχηματική. Μέσω και αυτής της πολιτικής επιχειρείται η δραστική μείωση της φτωχής αγροτιάς και της αγροτικής παραγωγής.
 
Με τον παλαιότερο νόμο 2945/2001, ο ΕΛΓΑ έδινε αποζημιώσεις (εννοείται πολύ μικρές) για καταστροφή παραγωγής, με την προϋπόθεση η αξία της καταστραφείσας παραγωγής στο συγκεκριμένο αγροτεμάχιο να είναι μεγαλύτερη από το 20% της αξίας της παραγωγής αυτού του αγροτεμαχίου (και όχι του συνόλου των αγροτεμαχίων του αγρότη). Δηλαδή, η ζημιά αποζημιωνόταν ανάλογα με την καταστροφή σε κάθε αγροτεμάχιο.
 
Με το νόμο 3877/2010, η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου άλλαξε αυτή τη διάταξη. Με τη νέα διάταξη, για να αποζημιωθεί ένας αγρότης για την καταστραφείσα (από συγκεκριμένους φυσικούς κινδύνους και ασθένειες) παραγωγή, πρέπει η αξία της καταστραφείσας παραγωγής του αγροτεμαχίου να είναι μεγαλύτερη από το 20% της αξίας της παραγωγής όλων των αγροτεμαχίων του αγρότη!
 
Με αυτή τη ρύθμιση επιδιώχτηκε η δραστική μείωση των καταβαλλόμενων στους αγρότες αποζημιώσεων. Σχεδιάστηκε δε από το 1998, επί πρωθυπουργίας Σημίτη και υπουργίας του γνωστού για τα κομματικά σαλταρίσματα Τζουμάκα. Συγκεκριμένα, τον Ιούλη του 1998, ο Τζουμάκας δημοσιοποίησε νομοσχέδιο για τον ΕΛΓΑ, στην εισηγητική έκθεση του οποίου ομολογούσε ότι με αυτή τη ρύθμιση θα είναι τεράστιο το όφελος για τον ΕΛΓΑ, γιατί θα δίνει λιγότερες αποζημιώσεις και θα δημιουργείται έτσι αποθεματικό!
 
Το 2001 ψηφίστηκε ο νόμος 2945, αλλά η κυβέρνηση Σημίτη, με υπουργό Γεωργίας τον Ανωμερίτη, δεν τόλμησε να εισαγάγει αυτή την καταστροφική διάταξη. Το έκανε η κυβέρνηση του Παπανδρέου με το νόμο 3877.
 
Οπως αντιλαμβάνεστε, στην περίπτωση που μπουν στο σύστημα οι ασφαλιστικές εταιρίες για να ασφαλίζουν έναντι ζημιών στην παραγωγή από άλλους -υποτίθεται πρόσθετους- κινδύνους, για την αποζημίωση των αγροτών θα εφαρμόζεται από τις ιδιωτικές εταιρίες η καταστροφική διάταξη που εισήγαγε ο νόμος 3877/2010. Δηλαδή, θα αποζημιώνουν τους αγρότες μόνο στην περίπτωση που η ζημιά σε ένα αγροτεμάχιο θα είναι μεγαλύτερη από το 20% της αξίας της συνολικής παραγωγής του αγρότη (από όλα τα αγροτεμάχια).
 
Ο ΕΛΓΑ είναι ΝΠΙΔ, εποπτευόμενο μεν από το ΥΠΑΑΤ, αλλά χωρίς να παίρνει ούτε ένα ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό ή άλλη κρατική πηγή για τις αποζημιώσεις της αγροτικής παραγωγής που καταστρέφεται από φυσικούς κινδύνους και ασθένειες. Από τις εισφορές των αγροτών, ένα μέρος, γύρω στα 12 εκατ. ευρώ, χρησιμοποιείται ως αποθεματικό και 20-23 εκατ. ευρώ δαπανώνται για τα λειτουργικά έξοδα του φορέα, μέσα στα οποία είναι και οι μισθοί των εργαζόμενων του ΕΛΓΑ!
 
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η λεγόμενη επιδότηση ασφαλίστρου, που προβλέπεται στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, είναι το «τυράκι» για να τσιμπήσουν οι αγρότες και να πιαστούν στη φάκα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών.