Είναι φορές που το ρεπορτάζ δε χρειάζεται κανένα συμπλήρωμα. Πάμε, λοιπόν, να δούμε ρεπορτάζ από την απελευθέρωση των 200 παλαιστίνιων κρατούμενων (121 ισοβίτες και 79 με μεγάλες ποινές κάθειρξης).
To τραγούδι της απελευθέρωσης, στο δρόμο για τη Γάζα. Εκεί τους περιμένουν με λουλούδια…
…και με τιμητικές βολές από τα τιμημένα όπλα της Αντίστασης, αυτά που τους λευτέρωσαν.
Xαιρετισμός στη Γάζα. Υπόκλιση στην Αντίσταση. Τιμή στον Ισμαΐλ Χανίγια και όλους τους μάρτυρες. Δόξα στις Ταξιαρχίες Αλ-Κασάμ. Στο λεύτερο έδαφος της Γάζας, ο απελευθερωμένος κρατούμενος, με δάκρυα στα μάτια, φόρεσε την τιμημένη κορδέλα των Αλ-Κασάμ στο κεφάλι του και ξεσπά.
Με μια φωνή,απελευθερωμένοι κρατούμενοι και Παλαιστίνιοι που τους υποδέχτηκαν: Βάλε το σπαθί απέναντι στο σπαθί / είμαστε οι άντρες σου,Μοχάμεντ Ντεΐφ!
Ο Μοχάμεντ Αλ-Αρντα, ένας από τους ήρωες της σήραγγας της ελευθερίας, κατά την άφιξή του στη Ραμάλα. Είχε συλληφθεί το 2002 και είχε ποινή τρεις φορές ισόβια συν 20 χρόνια κάθειρξη.
Ο κρατούμενος Νάζι Μπσαράτα: Οσο είχα πίσω μου άνδρες στις Ταξιαρχίες Κασάμ, έλπιζα κάθε μέρα, κάθεώρα. Οταν ένας ηγέτης σαν τον Σινουάρ θυσιάζει τον εαυτό του για τ’ αδέλφια του, έλπιζα κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο. Και όταν ο δάσκαλός μου και στέμμα στο κεφάλι μου Ισμαΐλ Χανίγια σκοτώθηκε για το λαό του, τι μπορώ να πω; Δεν είμαι τίποτ’ άλλο εκτός από ένας στρατιώτης των Αλ-Κασάμ. Οι κρατούμενοι έχουν πολύ ψηλό ηθικό επειδή έχουν τις Ταξιαρχίες να φυλάνε τα νώτα τους. Ξέρουν ποιος κρατάει τα νώτα τους.
Μοατάρ Ζαρούρ, Σάλαχ Μαζαντμπία, Ιχάμπ Αλ-Ζατζάρ, από την κωμόπολη Αλάρ, βόρεια της Τουλκαρέμ. Μέλη του «Πυρήνα εκρηκτικών μηχανισμών της Αλάρ», που δεν ανήκε σε καμία αντιστασιακή οργάνωση. Με δικά τους χρήματα κατασκεύασαν 40 μηχανισμούς και τους έκρυψαν σε μια σπηλιά στην Τουλκαρέμ. Ο πυρήνας διαλύθηκε όταν οι ρουφιάνοι της Παλαιστινιακής Αρχής συνέλαβαν εφτά και οι σιωνιστές άλλους τρεις.
Ο Ουαέλ Αλ-Τζακούμπ, ηγετικό στέλεχος του Λαϊκού Μετώπου, μετά την απελευθέρωσή του: Είμαστε ο παλαιστινιακός λαός, εμείς αποφασίζουμε. Οπου κι αν βρισκόμαστε, μέσα στις φυλακές και έξω από αυτές, υπάρχει σημείο σύγκρουσης. Η Κατοχή δεν είναι αυτή που αποφασίζει. Η Αντίσταση αποφασίζει. Eμεινα 24 χρόνια στη φυλακή και ποτέ δεν έχασα την ελπίδα ότι η Αντίσταση κάποια στιγμή θα με απελευθερώσει. Ετσι θα απελευθερώσει και όσους είναι ακόμα στις φυλακές. Χρέος κάθε πολιτικού κρατούμενου, μετά την απελευθέρωσή του, είναι να συνεχίσει τον αγώνα. Εγώ θα συνεχίσω.
Οι «ελεύθεροι σκοπευτές της Χεβρώνας», οι κρατούμενοι Νάσερ Μπαντάουι και Ακραμ Μπαντάουι απελευθερώθηκαν μετά από 9 χρόνια κράτησης στις ισραηλινές φυλακές. Είχαν καταδικαστεί σε ισόβια, λόγω επιθέσεων που οδήγησαν σε θάνατο και τραυματισμό στρατιωτών του ισραηλινού στρατού. Τα ονόματά τους προκάλεσαν τρόμο στις τάξεις των δυνάμεων κατοχής, καθώς οι επιχειρήσεις τους ήταν ακριβείς και μελετημένες.
Oι απελευθερωμένοι κρατούμενοι σε νοσοκομείο της Γάζας.
Ενας Ιορδανός, που εξορίστηκε στη Γάζα, απελευθερώθηκε με τη συμφωνία ανταλλαγής. Η Αντίσταση δεν ξέχασε αυτούς που στάθηκαν στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού.
Kαταδικάστηκα σε 27 χρόνια. Πέρασα 13 χρόνια στη φυλακή. Οι ελεύθεροι που μας έβγαλαν από αυτές τις φυλακές είναι αυτοί που θυσίασαν τα πάντα γι’ αυτήν τη στιγμή. Ξέρουν να φέρνουν χαρά στον παλαιστινιακό λαό, παρά τον πόνο. Τους απευθύνουμε τον χαιρετισμό μας, πρώτα από όλα.Ενα φιλί στο μέτωπο κάθε παλαιστίνιας μάνας μάρτυρα, που θυσιάστηκε για αυτήν τη ιστορική στιγμή, για την οποία υποφέραμε πολύ. Περάσαμε δεκαέξι μήνες απόλυτης καταστροφής. Χαιρετισμός σε κάθε μάρτυρα, ένα φιλί στο μέτωπό τους, σε κάθε σταγόνα αίματος που χύθηκε, σε κάθε σπίτι και αίμα που έγινε θυσία. Ευχαριστούμε τη θάλασσα της Γάζας, την άμμο της Γάζας, κάθε μάρτυρα στη Δυτική Οχθη και κάθε ηγέτη που θυσίασε το αίμα του.
ΥΓ. Οι κωλόμπατσοι του Μαχμούντ Αμπάς στη Ραμάλα προσπάθησαν να εμποδίσουν τους Παλαιστίνιους να υποδεχτούν τους κρατούμενους, επειδή κρατούσαν σημαίες της Χαμάς και των αντιστασιακών οργανώσεων. Εδώ σπρώχνουν και απειλούν με τα όπλα (!) διαδηλωτές του Λαϊκού Μετώπου.
