Μια γρήγορη ανάλυση των πραγματικών δεδομένων (και όχι αυτών που παρουσίαζε η κυβέρνηση Μητσοτάκη) να έκανες, θα κατέληγες στο συμπέρασμα ότι τίποτα δε θα άλλαζε στην απόφαση της «ανεξάρτητης» (εντός εισαγωγικών όπως ισχύει για κάθε αστικό δικαστικό σύστημα) αλβανικής Δικαιοσύνης.
Γιατί ν’ αλλάξει η απόφαση; Τα ποινικά στοιχεία ήταν τα ίδια. Και πολιτικά, καμιά πίεση δεν είχε ασκηθεί από πλευράς Βρυξελλών στην κυβέρνηση Ράμα. Η πίεση από την Αθήνα ήταν τζούφια και χρησιμοποιήθηκε μόνο για εσωτερική εθνικιστική κατανάλωση στην Ελλάδα. Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, που έχουν πολύ ψηλά τον Ράμα, είχαν ξεκαθαρίσει πως δεν τίθεται ζήτημα «κράτους δικαίου» στην Αλβανία.
Αλλωστε, ο Μπελέρι θα έχει τη δυνατότητα, εφόσον ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες εντός της αλβανικής «έννομης τάξης» (τα εισαγωγικά και πάλι δεν αφορούν αποκλειστικά την Αλβανία αλλά όλα τα αστικά καθεστώτα), να προσφύγει στο ΕΔΑΔ (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων). Θα το κάνει; Λέει πως θα το κάνει, όμως εμείς δεν είμαστε καθόλου σίγουροι γι’ αυτό. Γιατί έτσι και το ΕΔΑΔ επικυρώσει την απόφαση του αλβανικού δικαστικού συστήματος, θ’ ανοίξουν σαμπάνιες στην πλατεία Σκεντέρμπεη των Τιράνων, ενώ ο Μητσοτάκης θα ψάχνει τρύπα να κρυφτεί. Εκτός αν οι αλβανικές δικαστικές αρχές έχουν βγάλει κάποια εντελώς διάτρητη απόφαση, οπότε η πλευρά Μπελέρι θα έχει κάθε λόγο να πάει στο ΕΔΑΔ και βάσιμες ελπίδες ότι θα δικαιωθεί, έστω και εν μέρει. Δεν το ξέρουμε, γιατί δεν έχουμε δει την απόφαση και τα πρακτικά των δικών σε πρώτο και δεύτερο βαθμό.
Οχυρωμένος πίσω από την «ανεξάρτητη αλβανική Δικαιοσύνη», ο Ράμα θα διευκολύνει τον Μπελέρι να ασκήσει τα καθήκοντά του ως ευρωβουλευτής πίσω από τα κάγκελα. Θα πάει υπάλληλος του Ευρωκοινοβούλιου για να τον ορκίσει και θα του διαθέσουν υπολογιστή και σύνδεση με το σύστημα του Ευρωκοινοβούλιου, ώστε να μπορεί να μιλάει από τη φυλακή και να ψηφίζει από τη φυλακή. Ηδη ο Μπελέρι συνδέθηκε δύο φορές με την Αθήνα, για διαδικασίες κομματικές, όχι του Ευρωκοινοβούλιου.
Φυσικά, εντός Αλβανίας ο Μπελέρι είναι πολιτικά τελειωμένος. Εχει καταδικαστεί για ατιμωτικό αδίκημα, που σχετίζεται με παραβιάσεις της εκλογικής νομοθεσίας, οπότε εξέπεσε αυτοδικαίως από εκλεγμένος δήμαρχος Χιμάρας. Θα ξαναγίνουν δημοτικές εκλογές στην αλβανική πόλη και θα δούμε ποιον θα κατεβάσουν ο Μπερίσα και οι άλλοι αντιπολιτευόμενοι αλβανοί πολιτικοί. Να μην το ξεχνάμε: ο Μπελέρι δεν ήταν υποψήφιος της ελληνικής εθνικής μειονότητας (που άλλωστε δεν υπάρχει στη Χιμάρα), αλλά υποψήφιος ενός συνασπισμού κομμάτων της αλβανικής αντιπολίτευσης.
Εν κατακλείδι, πάλι καλά να λένε. Ο Μπελέρι καθάρισε με μια ποινή φυλάκισης δύο ετών και στις αρχές Οκτώβρη θα αποφυλακιστεί και θα πάει στις Βρυξέλλες να κάνει ζωάρα (ρωτήστε κάναν Αλβανό ή έλληνα μειονοτικό και θα σας πει σχετικά). Από βλαχοδήμαρχος ευρωβουλευτής! Ούτε στα πιο τρελά όνειρά του.
Αν το 1994-95 το αλβανικό κράτος δεν ήταν διαλυμένο, θα μπορούσε να αιτηθεί την έκδοση στην Αλβανία του Μπελέρι και των υπόλοιπων της ΜΑΒΗ, προκειμένου να δικαστούν για βαρύτατα κακουργήματα, όπως ανθρωποκτονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών, που επισύρουν ποινές πολλαπλών ισοβίων. Ομως η τότε κυβέρνηση Μπερίσα ήταν ένα τσούρμο από πολιτικούς κατσαπλιάδες που ενδιαφέρονταν μόνο για το διαμοιρασμό της αλβανικής κρατικής περιουσίας και το στήσιμο της μεγάλης απάτης με τις «πυραμίδες», που οδήγησε στην ένοπλη λαϊκή εξέγερση του 1997.
Ετσι, ο Μπελέρι και οι υπόλοιποι έμειναν στην Ελλάδα, δικάστηκαν με προκλητικά χαριστικές διαδικασίες, καταδικάστηκαν σε γελοίες ποινές, που δεν είχαν ίχνος αναλογικότητας με τα αδικήματα για τα οποία έπρεπε να κατηγορηθούν, και αφέθηκαν ελεύθεροι. Ετσι, ισχυρίζονται με θράσος ότι… κρίθηκαν αθώοι! Ενώ αν το αλβανικό κράτος ζητούσε τότε την έκδοσή τους και κινούσε τις προβλεπόμενες διεθνείς διαδικασίες, τα πράγματα θα ήταν αλλιώς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ο Μπελέρι, η φασιστική ΜΑΒΗ και οι δολοφονικές επιθέσεις σε στρατώνες μέσα στην Αλβανία
ΥΓ1. Μπορούμε να φανταστούμε την κατάσταση του Πύρρου Δήμα. Από τη Χιμάρα κι αυτός, εθνικιστής επίσης, δεν ανακατεύτηκε με ΜΑΒΗδες και τα παρόμοια, αλλά σήκωνε βάρη και μάζευε μετάλλια. Κάποια στιγμή τον έκανε βουλευτή Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ ο Βενιζέλος και πάνω που πέρασε τη… γέφυρα του ποταμού Κβάι και κατάφερε να εξασφαλίσει μια θέση στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ, του προέκυψε ο Μπελέρι και του πήρε τη μπουκιά από το στόμα. Είναι να μην σκας…
ΥΓ2. Οσο για τις ελληνοαλβανικές σχέσεις, από τη στιγμή που ο Μπελέρι αποδέχτηκε τη δικαιοδοσία της αλβανικής Δικαιοσύνης και έχει τη δυνατότητα προσφυγής στο ΕΔΑΔ, ενώ δεν παρεμποδίζεται ν’ ασκήσει τα καθήκοντά του ως ευρωβουλευτής (λέμε τώρα) από τη φυλακή, θέλοντας και μη ο Μητσοτάκης θ’ αρχίσει να τα μαζεύει, ενώ ο παμπόνηρος Ράμα θα εξακολουθήσει να στέλνει… καρδούλες και να σφιχταγκαλιάζεται με τη φασιστο-Μελόνι και τους υπόλοιπους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές ηγέτες. Προβλέπουμε ότι οι χτεσινές και σημερινές κραυγές για τον «Ελληνάρα που φυλάκισε ο Ράμα» θα είναι οι τελευταίες που θ’ ακούσουμε.
