Με απανωτές προσφυγές στην αστική δικαιοσύνη (έχουμε χάσει πλέον το μέτρημα), που σε διατεταγμένη υπηρεσία αποφάσιζε πως η απεργία-αποχή των εκπαιδευτικών από την αξιολόγηση είναι παράνομη (εσχάτως δε και καταχρηστική), η κυβέρνηση και ο υπουργός Αμάθειας και Καταστολής, προσπάθησαν και προσπαθούν να κάμψουν, να υποτάξουν τους εκπαιδευτικούς, που τρία χρόνια τώρα δίνουν με επιμονή και μαζικότητα έναν δίκαιο αγώνα ενάντια στην επιστροφή του επιθεωρητισμού, στην υποδούλωση και κατηγοριοποίησή τους.
Την τρομοκρατική τακτική τους πλαισιώνουν με απειλές, εκβιασμούς και εγκυκλίους καλλιέργειας φόβου.
Παρόλ’ αυτά δεν έχουν κατορθώσει να «περπατήσει» η αξιολόγηση ούτε καν στην πλειοψηφία των νεοδιόριστων, τους οποίους, ως πιο ευάλωτη κατηγορία, χρησιμοποίησαν αρχικά ως δούρειο ίππο.
Αξιολόγηση πεδίου Β
Ακολουθώντας μια σαρωτική τακτική στην εφαρμογή των διαδικασιών της αξιολόγησης, που προβλέπονται με βάση τον κατάπτυστο νόμο Κεραμέως (Ν. 4823 και σχετική ΥΑ 9950/ΓΔ5/ΦΕΚ Β 388/27-1-2023), το υπουργείο Παιδείας προχωρά με νέα εγκύκλιο του Γ.Γ. Κατσαρού (Αρ. πρωτ. 28857/Ε3, 20 Μαρτίου 2024) στην εφαρμογή του πεδίου Β της αξιολογικής διαδικασίας, που αφορά στην «υπηρεσιακή συνέπεια και επάρκεια του εκπαιδευτικού». Η πιστοποίηση της πλήρους υποταγής και πειθάρχησης του εκπαιδευτικού στην κυρίαρχη πολιτική μέσω του πεδίου Β, πραγματοποιείται από τον Διευθυντή της σχολικής μονάδας και τον Σύμβουλο Εκπαίδευσης και γίνεται κάθε δυο χρόνια για τους μόνιμους εκπαιδευτικούς και ανά έτος για τους δόκιμους. Το «τουρλομπούκι» στην εφαρμογή της αξιολογικής διαδικασίας (έχουν υπερπηδηθεί τα πεδία Α1 και Α2 που αφορούν τη «γενική και ειδική διδακτική του γνωστικού αντικειμένου» και το «παιδαγωγικό κλίμα και διαχείριση της τάξης» αντίστοιχα) είναι μια ακόμη απόδειξη ότι η αξιολόγηση κυριολεκτικά καρκινοβατεί και αντιμετωπίζει τη σθεναρή αντίσταση των εκπαιδευτικών.
Μέσω της εγκυκλίου επιδιώκεται η τρομοκράτηση των εκπαιδευτικών. Γι’ αυτό και γίνεται υπενθύμιση του άρθρου 56 του ν. 4823/2021 (Α΄136), σύμφωνα με το οποίο «η συμμετοχή στις διαδικασίες αξιολόγησης… αποτελεί εκπλήρωση υπαλληλικού καθήκοντος και υποχρέωση» του εκπαιδευτικού και η παράλειψή του ή άρνηση διευκόλυνσης υλοποίησης της αξιολογικής διαδικασίας σε οποιοδήποτε στάδιο «συνιστά ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα» που τιμωρείται με βάση τις πειθαρχικές ποινές του φασιστικού Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007, Α΄ 26, άρθρο 109), «όχι κατώτερη του προστίμου ίσου με τις αποδοχές ενός μηνός». Καλούνται δε οι Διευθυντές Εκπαίδευσης ως τις 27/3/2024 να έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία κατάρτισης των πινάκων με τα ζευγάρια αξιολογητή-αξιολογούμενου για το πεδίο Β.
Το ΥΠΑΙΘΑ φοβάται μπαράζ επαναπροκήρυξης της Απεργίας-Αποχής από τα πρωτοβάθμια σωματεία και λέει ψέματα
Με ένα απίστευτο ακροβατικό σκεπτικό, η αστική δικαιοσύνη, έκρινε ότι η τελευταία απεργία-αποχή της ΔΟΕ είναι παράνομη και επιπλέον καταχρηστική (υπ’ αρ. 254/2024 απόφαση, 14/3/2024), επειδή υπάρχει το δεδικασμένο της απεργίας-αποχής της ΑΔΕΔΥ (29/2/2024). Καταχρηστική κρίθηκε με το χουντικής έμπνευσης «επιχείρημα» ότι συνιστά πολιτική απεργία «αφού επιχειρεί να καταλύσει το δικαίωμα της πολιτειακής εξουσίας να νομοθετεί επί ζητημάτων που ανήκουν στην αποκλειστική ρυθμιστική εξουσία της». Τούτο σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν δικαίωμα να απεργήσουν εναντίον οποιουδήποτε αντιδραστικού, αντιεκπαιδευτικού νόμου που έχει ψηφίσει ήδη ο κυβερνητικός λόχος και οφείλουν να υποταχθούν αδιαμαρτύρητα.
Δηλαδή, η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη επιχείρησε να δέσει χειροπόδαρα τους εκπαιδευτικούς, ισχυριζόμενη ότι το δεδικασμένο για την ΑΔΕΔΥ διατρέχει κάθετα όλη την πυραμίδα των συνδικαλιστικών οργανώσεων που αποτελούν μέλη της και επομένως συλλήβδην οι απεργίες από τις ΔΟΕ και ΟΛΜΕ θεωρούνται παράνομες και καταχρηστικές.
Στο αντιδραστικό αυτό σκεπτικό έσπευσε ασμένως να υποταχθεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ. Με δύο επαίσχυντες συνεχείς αποφάσεις (δες εδώ και εδώ), επιστρατεύοντας νομικίστικα κόλπα, ταυτίστηκε απόλυτα με τους νομικούς ακροβατισμούς της αστικής δικαιοσύνης και σάλπισε πλήρη υποχώρηση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να τρομοκρατήσει τους εκπαιδευτικούς. Απέδειξαν ακόμη μια φορά οι αστογραφειοκράτες συνδικαλιστές ότι ουδέποτε πίστεψαν στην αναγκαιότητα ανατροπής της αξιολόγησης (άλλωστε προπαγανδίζουν ότι μπορεί να υπάρξει και καλή αξιολόγηση, μη τιμωρητική στο πλαίσιο του καπιταλισμού), ουδέποτε πίστεψαν στη δυναμική του αγώνα, αλλά σέρνονταν κυριολεκτικά στις αποφάσεις για απεργία-αποχή επειδή η πίεση της βάσης πάνω τους ήταν μεγάλη.
Αρνήθηκαν, λοιπόν, να επαναπροκηρύξουν την απεργία-αποχή και έμειναν μόνο στις 3ωρες στάσεις εργασίας «για τη διαδικασία της ατομικής παρατήρησης διδασκαλίας καθώς και τμήματα του εξωδιδακτικού έργου (προπαρασκευαστικές συναντήσεις με διευθυντές και συμβούλους)».
Καραδοκώντας σαν ύαινα το υπουργείο Παιδείας έσπευσε να δώσει την χαριστική βολή (τουλάχιστον αυτό νομίζει ότι θα πετύχει).
Με επείγουσα εγκύκλιο ο Γ.Γ. Κατσαρός (Αρ. πρωτ. 29287/Ε3, 20 Μαρτίου 2024), αφού απαριθμεί τις αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (255/2024 κατά της ΟΛΜΕ, 254/2024 κατά της ΔΟΕ, 227/2024 κατά της ΑΔΕΔΥ, 195/2024 κατά των ΔΟΕ και ΟΛΜΕ) και υπενθυμίζει και τις απειλές για τις επιβολή πειθαρχικών ποινών λόγω άρνησης συμμετοχής στην αξιολόγηση, που θεωρείται ότι «συνιστά ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα», προχωρεί στην ουσία, που είναι και αυτή που ανησυχεί σφόδρα σε αυτήν τη φάση το ΥΠΑΙΘΑ: την επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής από μια πλειάδα πρωτοβάθμιων σωματείων (Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και ΕΛΜΕ):
«Αξίζει να αναφερθεί ότι απεργίες που έχουν κηρυχθεί ή πρόκειται να κηρυχθούν από τοπικές πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις εκπαιδευτικών και μελών ΕΕΠ-ΕΒΠ με αίτημα την αποχή απ’ την διαδικασία αξιολόγησης των ν. 4692/2020 και 4823/2021 και των κατ’ εξουσιοδότηση τούτων κανονιστικών αποφάσεων και εγκυκλίων δεν είναι σύννομες, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο στοιχ. Β της παρ. 8 του αρ. 30 του ν. 1264/1982 (Α΄ 79)».
Με αυτήν την αναφορά το υπουργείο όχι μόνο διαβλέπει τον κίνδυνο να ανατραπούν τα σχέδιά του από μια τέτοια εξέλιξη, αλλά και λέει και αισχρά ψέματα.
Σημειώνουμε ότι σε αρωγή του υπουργείου Παιδείας, επειδή έχει ανάψει για τα καλά και ο πόλεμος κατά της αξιολόγησης σε όλο το Δημόσιο, μετά και την κατάπτυστη απόφαση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΑΔΕΔΥ να μην προχωρήσει στην επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής διευκολύνοντας τα σχέδια της κυβέρνησης, έσπευσε και η Κεραμέως, νυν υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη και γνωστή για την άσκηση πολιτικής με το μαστίγιο, στέλνοντας σχετική απειλητική εγκύκλιο προς όλους τους δημόσιους υπάλληλους (Αρ. πρωτ. ΔΑΠΔΕΠ/Φ.5/56/οικ.5373, 13 Μαρτίου 2024).
Τα ψέματα του ΥΠΑΙΘΑ
Το πρώτο ψέμα αφορά το «επιχείρημα» ότι απεργία δεν μπορούν να κηρύξουν τα πρωτοβάθμια σωματεία. Επικαλείται μάλιστα το ΥΠΑΙΘΑ το άρθρο 30, παράγ. 8 στοιχείο β του νόμου 1264/1982.
Καταρχάς στο άρθρο 1, παράγ. 1 του ν. 1264 ξεκαθαρίζεται ότι «Για την εφαρμογή αυτού του νόμου εργαζόμενοι είναι όσοι απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου (μισθωτοί), στους οποίους περιλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Ο.Τ.Α.».
Στο άρθρο 20 παράγ. 1 του ν. 1264 λέγεται με σαφήνεια ότι απεργία μπορούν να κηρύξουν τα πρωτοβάθμια σωματεία με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, ενώ οι δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις μπορούν να κηρύξουν απεργία με απόφαση του ΔΣ. Το παραθέτουμε:
Άρθρο 20 : Κήρυξη απεργίας
- Η απεργία στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσεται με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Για ολιγόωρες στάσεις εφόσον δεν πραγματοποιούνται την ίδια μέρα ή μέσα στην ίδια εβδομάδα αρκεί απόφαση του διοικητικου συμβουλίου εκτός αν το καταστατικό ορίζει διαφορετικά. Η απεργία στις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις ευρύτερης περιφέρειας ή πανελλαδικής έκτασης κηρύσσεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, εκτός αν το καταστατικό ορίζει διαφορετικά.
Η απεργία στις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις κηρύσσεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου εκτός αν το καταστατικό τους ορίζει διαφορετικά…
Το άρθρο 30 απαριθμεί τις «ειδικές ρυθμίσεις», μεταξύ των οποίων και η παράγ. 8 στοιχείο β, που επικαλείται το ΥΠΑΙΘΑ και αφορά συγκεκριμένες κατηγορίες υπαλλήλων, που αναφέρονται λεπτομερώς παρακάτω, στις οποίες κατηγορίες δεν συμπεριλαμβάνονται οι εκπαιδευτικοί. Το παραθέτουμε:
Άρθρο 30 : Συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα δημοσίων υπαλλήλων
- Ο νόμος αυτός, όπως είναι, εκτός από τις διατάξεις των άρθρων 14 παρ. 3 10, 16 παρ. 7 9, 22 παρ. 1 και 2, 24 και 27, εφαρμόζεται με τις ειδικές ρυθμίσεις που προβλέπονται παρακάτω ανάλογα και στους έμμισθους πολιτικούς υπαλλήλους του Δημοσίου, με εξαίρεση τους υπαλλήλους της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.), όπως και στους μόνιμους ή με θητεία υπαλλήλους των Οργανισμών τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, των εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και λοιπών Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ακόμη δε και στους υπαλλήλους με σχέση ιδιωτικού δικαίου που κατέχουν οργανικές θέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 103 παρ. 3 του Συντάγματος. Το ελληνικό Δημόσιο νομιμοποιείται σε κάθε περίπτωση να προσφύγει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 22, και δια του Υπουργού που ασκεί τη σχετική εποπτεία, και όταν έχει εκχωρήσει τις σχετικές κρατικές αρμοδιότητες σε Ο.Τ.Α. ή άλλα Ν.Π.Δ.Δ., ακόμη και με μεταφορά προς αυτούς των κατ’ αντικείμενο αρμόδιων υπαλλήλων….
8 β) Η απεργία κηρύσσεται από δευτεροβάθμιες ή τριτοβάθμιες οργανώσεις μετά απο απόφαση της Γενικής Συνέλευσης…».
Το δεύτερο ψέμα αφορά το «επιχείρημα» ότι εφόσον η απεργία-αποχή που έχει κηρύξει ένα πρωτοβάθμιο σωματείο κριθεί παράνομη, δεν μπορεί να επαναπροκηρυχθεί από την αντίστοιχη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση.
Ακόμα και με τον αντεργατικό και απεργοκτόνο νόμο Χατζηδάκη (Ν. 4808/2021), η απαγόρευση συνέχισης της απεργίας-αποχής, εφόσον αυτή κριθεί παράνομη, αφορά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες, έτσι όπως αυτές απορρέουν από τα εξώδικα που αποστέλλονται στο ΥΠΑΙΘΑ. Τούτο σημαίνει ότι η επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής με άλλες ημερομηνίες είναι εφικτή.
Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε τη σχετική διάταξη του αντεργατικού εκτρώματος Χατζηδάκη:
Αρθρο 95, παράγ. 6: «εάν απεργία ή στάση εργασίας που έχει κηρυχθεί από πρωτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση κριθεί παράνομη σύμφωνα με τη διαδικασία της παρ. 4, δεν επιτρέπεται, μετά την έκδοση της απόφασης, η κήρυξη απεργίας κατά του ίδιου εργοδότη και με ίδια ημερομηνία έναρξης από την αντίστοιχη δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση».
Συμπερασματικά, απεργία-αποχή μπορούν να κηρύξουν και τα πρωτοβάθμια σωματεία με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών τους και η απεργία-αποχή μπορεί να επαναπροκηρυχθεί για όσες φορές χρειαστεί με αλλαγή έναρξης των ημερομηνιών της και με κάθε τρόπο (ΔΟΕ-ΟΛΜΕ, ΑΔΕΔΥ, πρωτοβάθμια σωματεία).
Η παράθεση των σχετικών νόμων, όπως είναι στην πραγματικότητα και όχι με την επίκληση νομικίστικων ακροβατισμών και «ερμηνειών» που βολεύουν την κυβέρνηση και τους ξεπουλημένους αστογραφειοκράτες συνδικαλιστές, είναι αναγκαία και χρήσιμη για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να σπάσει ο φόβος, ειδικά μέσα στα πιο ταλαντευόμενα κομμάτια των εκπαιδευτικών.
Οι Σύλλογοι Εκπαιδευτικών ΠΕ και οι ΕΛΜΕ να προχωρήσουν στην επαναπροκήρυξη της Απεργίας-Αποχής
Ο αγώνας που δίνεται με επιμονή, συνέπεια και μαζικότητα ενάντια στην εκπαιδευτοκτόνα αξιολόγηση για πάνω από 3 χρόνια τώρα βρίσκεται σε πολύ κρίσιμη καμπή. Και είναι κρίμα, άδικο και πολιτικά ανεπίτρεπτο να ανασταλεί τώρα επειδή η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας έχουν ανεβάσει στη νιοστή την άσκηση τρομοκρατίας.
Είναι λάθος το εκπαιδευτικό κίνημα να καταθέσει τώρα τα όπλα όχι μόνο για λόγους τακτικής αλλά και για λόγους ουσίας, επειδή η αξιολόγηση θα στραγγαλίσει ό,τι απέμεινε από το δημόσιο δωρεάν σχολείο, θα στείλει στο απόσπασμα εκπαιδευτικούς, μαθητές και σχολικές μονάδες, ώστε να περάσουν τα σχέδια του ΟΟΣΑ, του κεφαλαίου, της κυβέρνησης για την «αυτονομία» της σχολικής μονάδας, που θα την παραδώσει στα νύχια της καπιταλιστικής αγοράς.
Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να πάρουν υπόψη τους επίσης το γενικότερο πολιτικό κλίμα. Παρά τις φανφάρες της κυβέρνησης ότι έχει εκλεγεί με 41%, είναι πλέον γεγονός ότι ο Μητσοτάκης, αυτήν τη στιγμή, είναι στριμωγμένος «στα σχοινιά» λόγω των εγκλήματος των Τεμπών και των αποκαλύψεων της επιχείρησης συγκάλυψης, του κύματος ακρίβειας, της επίθεσης ενάντια στην Υγεία και το ΕΣΥ, της μη ικανοποίησης των δίκαιων αιτημάτων των αγροτών που αποτελούν κανόνες πλέον επιβίωσης, της νομοθέτησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων που έβγαλε στο δρόμο χιλιάδες φοιτητές και πανεπιστημιακούς.
Είναι αναγκαίο τώρα οι εκπαιδευτικοί να δώσουν τον αγώνα ενεργοποιώντας κυρίως τις διαδικασίες βάσης, συμμετέχοντας μαζικά στις ΓΣ, αποφασίζοντας επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής από τα πρωτοβάθμια σωματεία, απαντώντας στον πόλεμο που τους έχουν κηρύξει κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘΑ με έναν συνεχή ανελέητο «ανταρτοπόλεμο», που θα βοηθήσει στο τρέξιμο του χρόνου, χωρίς να πραγματοποιηθούν τα σχέδια του ΥΠΑΙΘΑ, αφού σε λίγους μήνες κλείνει και η σχολική χρονιά.
Η αποφασιστικότητά τους, η μαζικότητά τους θα πιέσει και τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, αν δεν θέλουν να εξευτελιστούν τελείως, να κινηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση με επαναπροκήρυξη της απεργίας αποχής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η απόφαση τουλάχιστον 26 ΕΛΜΕ στη Γ.Σ. προέδρων της 9/3 να προτείνουν επαναπροκήρυξη της απεργίας αποχής με κάθε τρόπο (ΑΔΕΔΥ-ΟΛΜΕ-και πρωτοβάθμια σωματεία), ανάγκασε την ΟΛΜΕ με ανακοίνωσή της (Α.Π.: 2446, 22/3/2024) να συγκαλέσει ΓΣ προέδρων των ΕΛΜΕ στις 30/3 με εισήγηση για «συνέχιση της Απεργίας – Αποχής με την άμεση επαναπροκήρυξη της από την ΟΛΜΕ».
Δεκάδες ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ συντονίζονται και αποφασίζουν επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής
Σε εξέλιξη ήδη βρίσκεται ο συντονισμός ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ που ξεκίνησε με σύσκεψη 35 πρωτοβάθμιων σωματείων στις 14/3.
Στη μαζική πανελλαδική σύσκεψη συμμετείχαν με απόφαση 31 ΣΕΠΕ (το σύνολο σχεδόν των ΣΕΠΕ Αθήνας) και ΕΛΜΕ (Α΄ Κυκλάδων, Ανω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής, Β΄ Εβρου, Γ΄ Θεσ\νίκης, Ε΄ Αθήνας, Ε΄ Θεσ\νίκης, Εύβοιας, Ικαρίας-Φούρνων, Καλλιθέας-Νέας Σμύρνης-Μοσχάτου, Καστοριάς, Χανίων) και δεκάδες εκπαιδευτικοί.
Ηδη σχεδόν το σύνολο των ΣΕΠΕ Αθήνας, όπου είναι και συγκεντρωμένο μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το πιο αγωνιστικό κομμάτι που δίνει και τον τόνο σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις, έχει πάρει αποφάσεις για επαναπροκήρυξη της απεργίας-αποχής από τα πρωτοβάθμια σωματεία.
Η κατάσταση έχει θορυβήσει τα μάλα την κυβέρνηση που οδηγεί στα δικαστήρια την ΕΛΜΕ Χανίων που επαναπροκήρυξε την απεργία-αποχή, προσπαθώντας να κάμψει τον αγώνα των πρωτοβάθμιων σωματείων εν τη γενέσει του.
Εις μάτην, αφού το κλίμα αναβρασμού κατά της αξιολόγησης δεν λέει να κοπάσει.
Και στο Δημόσιο, δύο μεγάλες Ομοσπονδίες με χιλιάδες μέλη, η ΠΟΕ-ΟΤΑ και η ΠΟΕΔΗΝ, επαναπροκήρυξαν την απεργία-αποχή, παρά την άρνηση της ΑΔΕΔΥ.
Κοντολογίς, μαύρα μαντάτα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τους σφουγγοκωλάριους και τα σχέδιά τους.
