«Ελεύθερο πανεπιστήμιο» κατά τον Πιερρακάκη και τον επαίσχυντο νόμο που μόλις ψήφισε ο κυβερνητικός λόχος σήμανε κατανομή της ελλειπέστατης κρατικής χρηματοδότησης με δυσμενέστερους όρους -70% με αντικειμενικά κριτήρια και 30% υπό την αίρεση της αξιολόγησης [το ποσό των 133,52 εκατ. ευρώ, που δόθηκε ως τακτική και έκτακτη επιχορήγηση το 2023 υπολείπεται κατά 391,48 εκατ. ευρώ από την επιχορήγηση του 2010 (525 εκατ. ευρώ) όταν ήδη είχαμε εισέλθει στη μαύρη περίοδο των μνημονίων]. Σήμανε ταφόπλακα στις χιλιάδες χαμένες θέσεις διδακτικού προσωπικού και εισροή «αλεξιπτωτιστών» «συνεργαζόμενων καθηγητών», που μπορεί να προέρχονται και από αλλοδαπά κερδοσκοπικά «πανεπιστήμια» ακόμα και τύπου Κύπρου, όπου οι καθηγητές δεν είναι απαραίτητο να έχουν και διδακτορικό, ενίσχυση του μοντέλου του ασφυκτικού, απόλυτα συγκεντρωτικού ελέγχου από το Συμβούλιο Διοίκησης, άνοιγμα του δρόμου για δίδακτρα και στα προγράμματα σπουδών πρώτου κύκλου για όλους έλληνες και ξένους, εμπορευματοποίηση σε όλα τα επίπεδα, ενίσχυση των κατευθύνσεων της Μπολόνια με τον ορισμό της «περιόδου σπουδών» που αξιολογείται από τον ΔΟΑΤΑΠ σε συνάρτηση με την ολοκλήρωση των ρυθμίσεων με την κύρωση της σύμβασης της Λισαβόνας, που θα πανεπιστημιοποιήσει και τα κολλέγια. Σήμανε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και ουσιαστική κατάργηση του άρθρου 16 διά της πλαγίας οδού της νομοθέτησης στο έδαφος του ενωσιακού δικαίου.
«Ανοικτό σχολείο» κατά τον Πιερρακάκη σημαίνει «αυτόνομο σχολείο», δηλαδή σχολείο που η λειτουργία του κατά μεγάλο μέρος θα στηρίζεται σε ίδιους πόρους που θα αναζητά σε συνεργασία με επιχειρήσεις, δημαρχαίους, τοπικούς παράγοντες κάθε είδους, ιδιώτες, κ.ά. , που θα παραχωρεί μέρος των αναγκαίων λειτουργιών του σε εργολάβους. Σημαίνει επιβολή της αξιολόγησης που συνεπάγεται κατηγοριοποίηση μέσω της οποίας θα επιχειρηθεί και η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στα σχολεία που δεν εκπληρώνουν τα κριτήρια αξιολόγησης και που έχει άμεση συνάφεια (η κατηγοριοποίηση) με το επόμενο βήμα, που προπαγανδίζει εδώ και καιρό η κυβέρνηση Μητσοτάκη, «την ελεύθερη επιλογή σχολείου» από τους γονείς. Σημαίνει αλλαγή στον τρόπο προσλήψεων/διορισμών των εκπαιδευτικών- επίσης διακηρυγμένο στόχο του ΥΠΑΙΘΑ- και βεβαίως ένταση των ταξικών φραγμών, που θα πετούν έξω από το σχολείο μεγάλο μέρος των μαθητών των προερχόμενων από εργατικά, φτωχολαϊκά στρώματα. Σχολεία θα συγχωνευτούν ή θα βάλουν λουκέτο, οι μαθητές στα Γυμνάσια και Λύκεια θα μειωθούν, άρα και η κρατική χρηματοδότηση θα μειωθεί, και κυρίως θα ανακοπεί η τάση της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακές σπουδές, που αποτελεί και τον διαχρονικό στόχο του συστήματος. Γι’ αυτό και το «ανοικτό σχολείο» και στη συνέχεια το «ελεύθερο πανεπιστήμιο» πάνε πακέτο με την «αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης/κατάρτισης» και το Εθνικό Απολυτήριο, που σημαίνει πανελλαδικές εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του Λυκείου συν τις πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή στα ΑΕΙ.
Τη συνταγή του «ανοικτού σχολείου» θα την δώσει ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός ΟΟΣΑ. Στη συνταγή θα περιλαμβάνεται και ο νέος τρόπος διορισμού των εκπαιδευτικών.
Τούτο προκύπτει από τα όσα δήλωσε ο ίδιος ο Πιερρακάκης σε συνέντευξη στο Mega («Κοινωνία Ωρα Mega», 19/3/2024), με αφορμή τα αποτελέσματα των εξετάσεων PISA και ερώτηση του δημοσιογράφου αν είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να αλλάξει ο τρόπος διορισμού των εκπαιδευτικών:
«Ο τρόπος διορισμού των εκπαιδευτικών αυτή τη στιγμή, είναι κάτι το οποίο είναι υπό εξέταση, το έχουμε πει από τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης. Θα επανέλθουμε σε αυτό στη πορεία κατά τη διάρκεια της τετραετίας. Είναι κάτι που κοιτάζουμε γενικά το ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος να διορίζεται κανείς μόνιμα ως εκπαιδευτικός στο ελληνικό κράτος. Μελετάμε το τι κάνουν και τα άλλα κράτη, είναι υπό συζήτηση…
Μα ο τρόπος διορισμού αυτή τη στιγμή είναι μέσα από πίνακες του ΑΣΕΠ. Αλλά η συζήτηση είχε να κάνει τότε με το εάν θα πηγαίναμε σε κάποιο σύστημα γραπτού διαγωνισμού. Εν πάση περιπτώσει αυτό το οποίο εμείς μελετάμε είναι και το τι κάνουν τα άλλα κράτη. Αυτό ίσως έχει μία αξία να το αναφέρω, γιατί δεν το έχουμε πει επισήμως δημόσια, υπήρξε όλη η συζήτηση με τα αποτελέσματα της PISA με το πώς τα αποτελέσματα αυτά και στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας προβλημάτισαν σε σχέση με τον πτωτική καμπύλη, με την πτώση που παρατηρήθηκε. Θα κάνουμε μία μελέτη όπου ο ΟΟΣΑ θα έρθει να μας προτείνει μια σειρά από μέτρα για το πώς θα βελτιώσουμε αυτά τα αποτελέσματα όχι με έναν τρόπο αυθαίρετο, με έναν τρόπο συμβατό με το τι έχει ανάγκη η χώρα μας. Στο πλαίσιο πολιτικής της Ελλάδας, δηλαδή όχι κάτι το οποίο απλώς αντιγράφεις τι κάνουν στη Σουηδία ή στη Φινλανδία που είναι υπέροχα παραδείγματα αλλά δεν θα δούλευαν αναγκαστικά εδώ. Μέσα σε αυτή την μελέτη θα υπάρξουν και συστάσεις ακριβώς για το θέμα το οποίο με ρωτάτε».
Τις απόψεις του ΟΟΣΑ για την «αυτονομία» των σχολείων και τον τρόπο διορισμού των εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο διατυπώνει ο Andreas Schleicher, Διευθυντής Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του Οργανισμού, ο οποίος ηγείται του Προγράμματος Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA), σε άρθρο του στο Capital.gr με τίτλο: «Σχεδιάζοντας την Εκπαιδευτική Απάντηση της Ελλάδας στις Πραγματικότητες του 21ου αιώνα».
Σύμφωνα με τον Διευθυντή Εκπαίδευσης και Δεξιοτήτων του ΟΟΣΑ, ο οποίος τονίζει και την διαχρονική συνεργασία του ιμπεριαλιστικού οργανισμού με τις ελληνικές κυβερνήσεις για θέματα εκπαίδευσης, η μεταρρύθμιση που πρέπει να γίνει για να επιτύχουν οι έλληνες μαθητές καλύτερα αποτελέσματα στον διαγωνισμό PISA είναι να δοθεί στα σχολεία «περισσότερη πραγματική αυτονομία», η οποία αφορά και τον τρόπο πρόσληψης/διορισμού των εκπαιδευτικών.
Συγκεκριμένα λέει ότι τα σχολεία πρέπει να είναι αυτά που θα επιλέγουν τους εκπαιδευτικούς τους, όπως γίνεται στη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του ΟΟΣΑ. Βέβαια, αναφέρει κάτι που δεν είναι αληθές, ότι δηλαδή στην Ελλάδα οι διευθυντές των σχολείων έχουν την κύρια ευθύνη της πρόσληψης των εκπαιδευτικών για ένα ποσοστό 1% των μαθητών. Στην Ελλάδα, όμως, οι προσλήψεις αναπληρωτών και οι διορισμοί των εκπαιδευτικών γίνονται από το υπουργείο Παιδείας με τη διαδικασία των προσόντων και της προϋπηρεσίας του ΑΣΕΠ (σύστημα Γαβρόγλου, παλιότερα με την επετηρίδα, ή μέσω του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Πάντως ποτέ με ευθύνη των διευθυντών). Παρά την ανακρίβεια, σημασία έχει ο πυρήνας της λογικής και των κατευθύνσεων που δίνει ο ΟΟΣΑ, ότι δηλαδή οι προσλήψεις/διορισμοί πρέπει να είναι ευθύνη κάθε σχολείου ξεχωριστά.
Οπως κάθε σχολείου ξεχωριστά πρέπει να είναι η ευθύνη της επιβίωσής του, ότι η «αυτονομία» συνεπάγεται και διαφοροποιήσεις στα προγράμματα σπουδών ανάλογα με τον γεωγραφικό προσδιορισμό, τη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού και τις ανάγκες της τοπικής «αγοράς», ότι τελικά η εκπαίδευση δεν πρέπει να είναι δημόσια και δωρεάν και ο κεντρικός σχεδιασμός της να είναι στα χέρια του κράτους, αλλά την ευθύνη της να έχουν οι δήμοι, οι «χορηγοί», οι επιχειρήσεις, οι ιδιώτες.
Να τι αναφέρει ο Andreas Schleicher:
«Τι πρέπει λοιπόν να γίνει; Αυτό εναπόκειται σε άλλους να το αποφασίσουν, αλλά ο ΟΟΣΑ έχει ήδη συνεργαστεί εκτενώς με την Ελλάδα για λύσεις. Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα πρέπει να έχουν περισσότερη πραγματική αυτονομία για να επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα για τους μαθητές. Στην Ελλάδα, το 1% των μαθητών φοιτά σε σχολείο όπου οι διευθυντές έχουν την κύρια ευθύνη για την πρόσληψη εκπαιδευτικών, έναντι του μέσου όρου του ΟΟΣΑ που είναι 60%».
