Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Δείξτε λίγο σεβασμό προς τον ΣυΡιζΑ εσείς που απολαμβάνετε τις παραλίες. Οι άνθρωποι τρέχουν κάθιδροι μέσα στο κατακαλόκαιρο!
Η έκταση που κάηκε τον Ιούλιο στη μακάρια μπανανία είναι ίση με το Λονδίνο και το διοξείδιο του άνθρακα που απελευθερώθηκε ήταν όσο αυτό που απελευθερώνουν 222.000 αυτοκίνητα σε ένα χρόνο! Ε και; Μασάει ρε η Ελλάδα; Πες τα ρε Κούλη να μην τα λένε οι πατριώτες.
Αυξήθηκαν οι θάνατοι από CoViD-19, υπερδιπλασιάστηκαν οι διασωληνώσεις, αλλά… ισχύουν όσα γράψαμε παραπάνω για την αθάνατη Ελλάδα.
Κι αν όλα υπολειτουργούν μεσούντος του Αυγούστου
στη μπανανία βιώνουμε στιγμές απείρου γούστου.
Απ’ όλους τους απίστευτους, κάποιος θα ξεπηδήσει
τους άμοιρους ιθαγενείς να τους ψυχαγωγήσει.
Κάθε λίγο κάτι βρίσκεται, το ιστορικό είναι πασίγνωστο στον καθένα. Ετσι, τις προηγούμενες μέρες το επιτελικό κράτος κουρελιαζόταν έξω από το Kτηματολόγιο Αθηνών και αναμένουμε τα επόμενα.
«Η τεχνολογία, παραγωγικός μηχανισμός του καταναλωτισμού, οπλίζει το χέρι του αφέντη, όχι του δούλου. Το δούλο τον φορτώνει αδιάκοπα με καινούργια εφόδια ώστε να γένεται όλο και βαρύτερος, πιο δυσκίνητος, ασήκωτος, δηλαδή όλο και πιο ακίνδυνος για τον αφέντη. Οι καλοθρεμμένοι υπήκοοι της Κίρκης ποτέ δεν θα της αμφισβητήσουν της εξουσία της, γιατί δεν τους “συμφέρει“. Δε θα γίνουν ποτέ ελεύθεροι. Ευτυχία τους λένε τη σκλαβιά τους…» (Αγγελος Τερζάκης).
Πόσα άθλια ζεϊμπέκικα σηματοδοτούν την πολιτική ιστορία αυτού του τόπου…
Οι υψηλές επιδόσεις δεν έχουν τέλος: τρίτη στην Ευρώπη στην υψηλότερη τιμή βενζίνης η Ελλάδα!
Χανιά, Τήνο, ξανά Χανιά, γι’ αυτόν εννιά ο μήνας
κι εσύ κοιτάς ανήμπορος στα όρια της πείνας.
Ας μας πει κάποιος, αυτή η περηφάνια, οι εορτασμοί και ο τρόπος εκφοράς του λόγου περί τις ένοπλες δυνάμεις και τον εορτασμό της ημέρας τους (15 Αυγούστου), τι διαφορά έχουν από όσα ακούγαμε επί χούντας;
Μα είναι δυνατόν; Χ@ζουν οι αρκούδες στο δάσος; Νέο σκληρό χτύπημα δημιουργεί πάλι σωρηδόν πεφτοσυννεφάκηδες: Υπαρχιφύλακας που ήταν και συνοδός χρυσαυγίτη βουλευτή, πουλούσε όπλα στη μαύρη αγορά!
Επιστημονικώς επιβεβαιωμένο και καταγεγραμμένο, αρκεί μια απλή αναζήτηση για να το επιβεβαιώσει: Τα γουρούνια δεν μπορούν να κοιτάξουν τον ουρανό. Ισως γι’ αυτό και να τους ανατέθηκε η ανάσχεση της εφόδου των άλλων προς αυτόν…
Οι μέρες που η εργατική τάξη είναι απούσα από την ιστορική σκηνή, μακριά από κάθε αυτοοργάνωση και κάθε σημαία, κάνουν πολλούς να νοσταλγούν ακόμα και τις μέρες που έτρεχε κάτω από ξένες σημαίες! O tempora o mores.
«Υπήρχαν σκλάβοι κάποτε / σάρκιν’ αντικείμενα / δίποδα ζώα / που γεννιόνταν και πεθαίναν’ / δίποδα χτήνη υπηρετώντας. / Ναι / υπήρχαν σκλάβοι κάποτε / που στη ζωή τους κράταγε η ελπίδα / της λευτεριάς. / Χρόνια και χρόνια πέρασαν / και τώρα τέτοιοι σκλάβοι δεν υπάρχουν. / Γεννήθηκε όμως / ένα καινούργιο είδος σκλάβων / σκλάβοι αμειβόμενοι / σκλάβοι χορτάτοι / σκλάβοι που γελούν / σκλάβοι που θέλουν / σκλάβοι να μένουν. / Αυτή είναι η πρόοδος» (Αλέξανδρος Παναγούλης).
Χαζός είναι να κάνει αναφορά στα εργασιακά και στα σχέδιά του, σε όσα έλεγε προεκλογικά; Αμέσως όμως έσπευσε να δρομολογήσει το νομοσχέδιο επιστροφής στον βαθύτερο εργασιακό μεσαίωνα της απόλυτης εκμετάλλευσης! Και ποιος καταλληλότερος από τον Αδωνι για να το προμοτάρει και να το περάσει;
Κίνημα της πετσέτας, της ξαπλώστρας, της ψάθας, της σαγιονάρας, του αντηλιακού, κινήματα για να καμουφλάρεται ή να διασκεδάζεται η γενική ακινησία.
Και βέβαια, συνεχίζεται –έστω και αδικαίωτος- ο άτυπος συναγωνισμός συγγραφής τού καλύτερου κειμένου στα μέσα κυνωνικής δικτύωσης. Ο απόλυτος στόχος του 21ου αιώνα δεν είναι οι εχθροί της εργατικής τάξης, αλλά το θυμικό της.
Οι υποθέσεις δεν χρειάζονται διαλεύκανση αλλά διερύθρυνση. Και να πάψει το κόκκινο να είναι σήμα κινδύνου, να καταργηθεί-μετονομαστεί η νόσος ερυθρά. Αλλά οι διορθώσεις να εξακολουθήσουν να γίνονται με κόκκινο. Στυλό ή αίμα.
Κοκκινοσκουφίτσα
