Οχι δεν θα σταματήσει να έρχεται το ρωσικό πετρέλαιο στην Ευρώπη. Δεν πρόκειται να σταματήσει, γιατί απλούστατα οι εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου είναι οι φτηνότερες και γι’ αυτό πρώτες στην Ευρώπη, πολύ πιο πάνω σε ποσότητες απ’ αυτές της Σαουδικής Αραβίας. Το 2019, σχεδόν τα δύο τρίτα των εισαγωγών αργού πετρελαίου εκτός ΕΕ προέρχονταν από τη Ρωσία (27%), το Ιράκ (9%), τη Νιγηρία και τη Σαουδική Αραβία (και οι δύο 8%) και το Καζακστάν και τη Νορβηγία (και οι δύο 7%).
Τα περί αντικατάστασής τους από πετρέλαιο ΗΠΑ, Βενεζουέλας ή Ιράν είναι απλά γελοιότητες, εμπνεύσεις της στιγμής, που προπαγανδίζει το επιτελείο των Βρυξελλών και σε συγχορδία τα παπαγαλάκια των δυτικών Μέσων τα αναπαράγουν, προκειμένου να ενισχύουν τα αντιρωσικά αισθήματα, στην κατεύθυνση της σύγκρουσης των δυτικών ιμπεριαλιστών με το ρωσικό ιμπεριαλισμό.
Η ηγεσία της Ουκρανίας είναι το μακρύ χέρι των ΗΠΑ και των Βρετανών σε αυτή την αναμέτρηση. Αναλυτικά στην αρθρογραφία της Κόντρας έχουμε εξηγήσει γιατί δεν μπορεί να γίνει αντικατάσταση του ρωσικού πετρελαίου, ούτε άμεσα, ούτε μεσοπρόθεσμα και μάλλον ούτε μακροπρόθεσμα, παραθέτοντας διεξοδικά την παραγωγή πετρελαίου όλων των χωρών που εφοδιάζουν αυτή τη στιγμή τη διεθνή αγορά. Δεν βγαίνουν τα νούμερα. Από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι το πετρέλαιο είναι εξίσου σοβαρό πρόβλημα με το αέριο και μάλιστα ότι η Ρωσία κερδίζει πολλά περισσότερα από την εξαγωγή πετρελαίου παρά από την εξαγωγή αερίου. Η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει χωρίς ρωσικό πετρέλαιο.
Η Κομισιόν για άλλη μια φορά προτείνει σχέδια απλώς για να ακουστεί πόσο «σκληροτράχηλη» είναι η Ούρσουλα έναντι των Ρώσων. Τίποτε άλλο. Πιθανόν, η Ούρσουλα και το επτελείο της να έχουν τακιμιάσει και με τους Αμερικανούς και θέλει να οξύνει στο έπακρο το αντιρωσικό αίσθημα και το εθνικιστικό μίσος σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα και παράλληλα να ξεμπροστιάσει τους βασικούς ηγέτες της ΕΕ, που δεν θέλουν σε καμία περίπτωση σύγκρουση μέχρις εσχάτων με τη Μόσχα, γιατί ωφελούνται από τη συνεργασία στον ενεργειακό τομέα.
Λέμε πιθανόν, γιατί -όπως θα δούμε- μια χαρά παίζει τελικά το παιχνίδι του γαλλογερμανικού άξονα. Μη ξεχνάμε ότι μαζί με τον Μπάιντεν, με τυμπανοκρουσίες, μιλούσαν για αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου από αμερικάνικο LNG, όταν η υποσχόμενη αμερικανική προσφορά ήταν μόλις 15 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, δηλαδή κάτι λιγότερο από το 1/10 της προσφοράς της Ρωσίας. Ξέρουμε πολύ καλά ότι όλοι, εκτός από την Πολωνία και τη Βουλγαρία που είναι «υπέρ του δέοντος» με τον θείο Σαμ, θα πληρώσουν για το φυσικό αέριο σε ρούβλια. Αντιθέτως, όλοι οι υπόλοιποι, με πρώτους τους Γερμανούς και τους Αυστριακούς, έχουν ήδη πληρώσει σε ρούβλια και κάνουν «μόκο», ενώ τα εγχώρια μίντια δεν βγάζουν «κιχ».
Οι πρώτοι που ωφελούνται από το ρωσικό πετρέλαιο είναι οι ίδιοι οι γερμανοί ιμπεριαλιστές. Τα γερμανικά μονοπώλια συνήψαν σχέσεις εικοσαετούς συνεργασίας με τα ρωσικά μονοπώλια της LukoiL, της Rosneft και άλλα, από το 1999. H Lukoil έχει σήμερα διυλιστήρια στην ίδια την Ευρώπη. Αν αναζητήσουμε τις οικονομικές σελίδες των αστικών εφημερίδων εκείνη τη χρονιά, θα αντικρίσουμε διθυράμβους στη Γερμανία απ’ όλο τον Τύπο γι΄ αυτή τη συνεργασία. Δεν χρειάζεται να πάμε στη Γερμανία, μπορούμε να μείνουμε στην Ελλάδα το 2002. Διαβάζουμε από το «Βήμα» του Λαμπράκη (24 Απρίλη του 2002):
Σήμερα έχουμε φτάσει στο εξευτελιστικό σημείο ελληνικά αστικά Μέσα να μας αναπαράγουν την αμερικανική προπαγάνδα του POLITICO, του κατεξοχήν δηλαδή προπαγανδιστικού μέσου των ΗΠΑ, για τους γερμανούς παράγοντες (ανάμεσά τους πρώτη φιγουράρει η Μέρκελ) που δήθεν «παγιδεύτηκαν» από τον Πούτιν σε αυτή τη μακρόχρονη συνεργασία!
Για να καταλάβουμε την ισχύ της ρωσικής πετρελαϊκής παραγωγής, η ίδια η Ιαπωνία, ανακοίνωσε, αμέσως μετά την πρόταση της Κομισιόν να σταματήσει ο ανεφοδιασμός της Ευρώπης με πετρέλαιο, ότι είναι «δύσκολο να επιβάλει κυρώσεις στο ρωσικό πετρέλαιο», ότι θα συνεχίσει να αγοράζει ρωσικό πετρέλαιο.
Οι βασικές χώρες που βγήκαν μπροστά εναντίον της θέσης της Ούρσουλα ήταν η Σλοβακία και η Ουγγαρία. Αρκεί κανείς να δει το χάρτη (βλέπε φωτογραφία στην αρχή) με την πετρελαϊκή εξάρτηση κάθε χώρας από τη Ρωσία για να καταλάβει γιατί. Η Ουγγαρία απειλεί ανοιχτά με βέτο. Με την Ουγγαρία και τη Σλοβακία συντάσσονται Τσεχία και Βουλγαρία.
Μέχρι και ο φον Κούλης, ο δικός μας ντε, διατηρεί…επιφυλάξεις για το σχέδιο της Κομισιόν. Από κοντά Μάλτα και Κύπρος. Στη στάση τους αντανακλάται η άρνηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Στη μεν Ελλάδα υπάρχει συγκροτημένο εφοπλιστικό κεφάλαιο (με ή χωρίς ελληνική σημαία στα τάνκερ του), οι δε Μάλτα και Κύπρος είναι χώρες που προσφέρουν σημαίες ευκαιρίας στο διεθνές εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Ολες οι χώρες στο τέλος θα πετάξουν το σχέδιο της Ούρσουλα στα σκουπίδια, όπως έκαναν και με το φυσικό αέριο, που θα το πληρώνουν όλοι σε ρούβλια, εκτός από τα κορόιδα του Θείου Σαμ. Απλώς οι Γερμανοί με τους Γάλλους δεν θα φαίνονται, θα αφήσουν τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Απ’ αυτή την άποψη οι τυμπανοκρουσίες της Ούρσουλα τους ωφελούν. Είχαν κάθε «καλή πρόθεση» αλλά…
ΥΓ. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρόταση της Κομισιόν ακόμα συζητιέται σε επίπεδο μόνιμων αντιπροσώπων (COREPER). Δηλαδή, στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Ούτε σε επίπεδο υπουργών ούτε σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων. Μάλιστα, η Κομισιόν άφησε να γίνει το έκτακτο συμβούλιο υπουργών Ενέργειας, που συγκάλεσε η Γαλλία την περασμένη Δευτέρα, χωρίς να υποβάλει την πρότασή της. Στο δε Συμβούλιο η λέξη «πετρέλαιο» δεν ακούστηκε. Μόνο για το φυσικό αέριο μιλούν όλα τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν.
