«Μέρισμα με δανεικά, το πάθημα που δε γίνεται μάθημα» ήταν ο τίτλος άρθρου του οικονομικού συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα και πρώην υφυπουργού Οικονομικών Δημήτρη Λιάκου, στο k-report. Αν δεν ήξερες ποιος είναι ο συγγραφέας, θα νόμιζες πως πρόκειται για κάποιον στυγνό τεχνοκράτη απ’ αυτούς που είχε μαζέψει γύρω του ο Σημίτης για να προωθήσει τον «εκσυγχρονισμό» (έτσι ονόμαζαν τη συντηρητική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, που ολοκληρώθηκε τελικά βίαια με τα Μνημόνια). Σόι πάει το βασίλειο, όμως. Τι Σημίτης, τι Μητσοτάκης, τι Τσίπρας. Ιδού χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το άρθρο του Λιάκου (οι εμφάσεις δικές μας):
«Τα λάθη των προηγούμενων δεκαετιών από ότι φαίνεται δεν μας έχουν γίνει διδάγματα, ενώ επιπρόσθετα δεν συνειδητοποιούμε ότι τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως να αδυνατίζουν τη θέση μας στην επικείμενη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας.
Η ανακοίνωση της χορήγησης ενός έκτακτου πακέτου της τάξης των 338,5 εκατ. ευρώ όπως ήταν αναμενόμενο συγκέντρωσε την προσοχή όλων, πολιτικών δυνάμεων και μέσων ενημέρωσης. Και θα προκαλούσε έκπληξη η μη αποδοχή του ως θετική εξέλιξη από την πλευρά των κομμάτων.
Ολοι το καλωσόρισαν, τονίζοντας ότι στην επικείμενη συζήτηση στο κοινοβούλιο θα το υπερψηφίσουν. Οι επιμέρους διαφωνίες που καταγράφηκαν αφορούσαν το μέγεθος και τη στόχευση του, ενώ δεν έλειψαν οι συγκρίσεις και η υπενθύμιση σχολίων που είχαν συνοδεύσει αντίστοιχες αποφάσεις σε προηγούμενα χρόνια.
Η συγκεκριμένη ανακοίνωση – απόφαση του πρωθυπουργού ήρθε τρεις ημέρες μετά την κατάθεση του Προϋπολογισμού την προηγούμενη Παρασκευή 19/11, με το εν λόγω ποσό να μην συμπεριλαμβάνεται στις προβλέψεις του. Το πρώτο σημείο που αξίζει να υπογραμμισθεί είναι η “ανακάλυψη” επιπρόσθετου δημοσιονομικού χώρου εντός 72 ωρών. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν όντως υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια. (…)
Αλλά, μπροστά στην επικοινωνία και το όφελος του πρόσκαιρου, φαίνεται ότι η ουσία δεν έχει καμία τύχη…
Τυχόν σύγκριση με αντίστοιχες πρακτικές του παρελθόντος, που οδήγησαν στην περιπέτεια της προηγούμενης δεκαετίας, ασφαλώς είναι εύστοχη.
Το πολιτικό σύστημα έχει μπει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο και οτιδήποτε φαντάζει ως φιλολαϊκό μέτρο γίνεται αποδεκτό με ενθουσιασμό με την όποια κριτική να περιορίζεται στο εύρος και την εκάστοτε περίμετρο του. Τα λάθη των προηγούμενων δεκαετιών από ότι φαίνεται δεν μας έχουν γίνει διδάγματα, ενώ επιπρόσθετα δεν συνειδητοποιούμε ότι τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως να αδυνατίζουν τη θέση μας στην επικείμενη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Όποιος δε αναδεικνύει αυτή τη διάσταση απειλείται με εξοστρακισμό, για να θυμηθούμε μέρος της ιστορίας αυτού του τόπου».
Ο οικονομικός σύμβουλος του Τσίπρα κατηγορεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη για… αλόγιστες παροχές χάριν προεκλογικών λόγων! Ο ξάδερφος Τσίπρας, πάντα στην ομάδα των προεδρικών, «τα πήρε κρανίο». Αρπαξε το πληκτρολόγιο, μπήκε στο facebook και εξαπέλυσε μύδρους κατά του Λιάκου: «Δ. Λιάκος απ’ τα δεξιά για κοινωνικό μέρισμα-ψίχουλα Μητσοτάκη: “Τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως αδυνατίζουν τη θέση μας για την αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας”. Τέτοιες αντιλήψεις ενδεχομένως δεν έχουν καμιά θέση στον ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη κι ο Σόιμπλε πιο μετρημένος θα ήταν».
Ηταν προφανώς ανενημέρωτος. Τον άδειασε μεγαλοπρεπέστατα ο ξάδερφός του, πρώην και εν δυνάμει (όπως λέει ο ίδιος) πρωθυπουργός. Ο Αλ. Τσίπρας πήγε το Σάββατο στη γενική συνέλευση της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος και εκφώνησε μια ομιλία γραμμένη προφανέστατα διά χειρός Λιάκου. Ολη η συλλογιστική της ήταν πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει κοινωνική πολιτική με δανεικά! Ιδού ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ομιλία Τσίπρα:
«Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα κοινωνικό μέρισμα, που δυο μέρες πριν ο κ. Σταϊκούρας δεν το είχε εντάξει στον προϋπολογισμό. “Ευχάριστη έκπληξη“ είπαμε όλοι και εμείς είπαμε “θα το ψηφίσουμε, αν και υπολείπεται από τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας“.
Η διαφορά δεν είναι μονάχα ότι το 2016, το ’17 και το ’18 εμείς δίναμε τριπλάσιο κοινωνικό μέρισμα από αυτό που δίνει σήμερα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και τότε μας έλεγε ότι εμείς δίνουμε ψίχουλα ενώ τώρα πανηγυρίζει. Η διαφορά είναι ότι τότε εμείς δίναμε κοινωνικό μέρισμα από την υπεραπόδοση της ελληνικής οικονομίας. Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης δίνει κοινωνικό μέρισμα από δανεικά, διότι το έλλειμμα είναι στο 7%. Και αυτή είναι μια ειδοποιός διαφορά».
Ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναδίνει εξετάσεις στο κεφάλαιο, ζητώντας τη βοήθειά του για να ξαναγίνει κυβέρνηση και διαβεβαιώνοντας ότι θα πολιτευθεί με μνημονιακή… σωφροσύνη. Εμφανίζεται ως υπεύθυνη αστική πολιτική δύναμη που ενδιαφέρεται πρωτίστως για τα δημοσιονομικά ελλείμματα, ομνύοντας στο δόγμα της «δημοσιονομικής ορθοδοξίας». Την ίδια στιγμή, βέβαια, συνεχίζει την κοινωνική δημαγωγία προσπαθώντας να κοροϊδέψει εργαζόμενους και συνταξιούχους.
ΥΓ. Ο πρώην υφυπουργός και πάντα οικονομικός σύμβουλος του Τσίπρα, Δ. Λιάκος, είναι από τα «παιδιά του Δραγασάκη». Δεν έχει τίποτα σπουδαίες ακαδημαϊκές περγαμηνές (πτυχίο ΠΑΠΕΙ και ένα μεταπτυχιακό από την Ελληνική Εταιρία Διοικήσεως Επιχειρήσεων), όμως εργάστηκε σε τράπεζες και εταιρίες χρηματιστηριακού τζόγου (Τράπεζα Κύπρου, International Mutual Fund SA, Aeolian Investment Fund SA). Το 2014 τον πήρε κοντά του ο Δραγασάκης (τέταρτος αντιπρόεδρος της Βουλής τότε) και από τον Φλεβάρη του 2015 βρέθηκε στη διαπραγματευτική ομάδα με την τρόικα. Μαζί με τον Χουλιαράκη έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του τρίτου Μνημόνιου. Τον Οκτώβρη του 2015 έγινε προϊστάμενος του γραφείου Οικονομικής Πολιτικής του πρωθυπουργού και τον Νοέμβρη του 2016 υφυπουργός στον πρωθυπουργό, θέση στην οποία έμεινε μέχρι το τέλος της κυβέρνησης Τσίπρα. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι είναι «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση» και πως έχει αναλάβει να παρεμβαίνει με τεχνοκρατικό κυνισμό και κοινωνική αναλγησία (ενώ ο Τσίπρας πρέπει να τα λέει κάπως πιο στρογγυλεμένα).
