Αύριο (Πέμπτη 8.7.2021) θα εκδικαστεί στο Κεντρικό Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατρών ΕΣΥ η υπόθεση της επιστημονικά υπεύθυνης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, η οποία λειτουργεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» του ΕΣΥ. Πρόκειται για το γνωστό σκάνδαλο της λειτουργίας «παραμάγαζου» μέσα σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ, εδώ και εδώ.
Το κατηγορητήριο είναι βαρύτατο και η συγκεκριμένη πανεπιστημιακός βρίσκεται αντιμέτωπη με την ποινή της δυνητικής αργίας για σωρεία πειθαρχικών παραπτωμάτων (το ποινικό σκέλος της υπόθεσης είναι, ως γνωστόν, υπόθεση των εισαγγελικών αρχών, στις οποίες έχουν αποσταλεί φάκελοι και από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και από τη διοίκηση της 1ης ΥΠΕ).
Θυμίζουμε ότι ο διοικητής της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας έχει ασκήσει ένσταση για την ποινή της έγγραφης επίπληξης με την οποία το Πειθαρχικό του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» έχει «τιμωρήσει» τη διευθύντρια της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, εκτιμώντας ότι η ποινή εξαντλεί κάθε όριο επιείκειας και παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας σε σχέση με τα πειθαρχικά παραπτώματα που αυτή διέπραξε. Ετσι, η υπόθεση και της διευθύντριας της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής θα εκδικαστεί εξ υπαρχής από το Κεντρικό Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατρών ΕΣΥ. Δε γνωρίζουμε αν θα γίνει και αυτό στην αυριανή συνεδρίαση.
Με τα δημοσιεύματά μας έχουμε ήδη αποκαλύψει όλες τις βασικές πτυχές αυτού του σκανδάλου, το οποίο μάλιστα συνεχίζεται. Πριν από μερικές μέρες, η διευθύντρια της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής προειδοποίησε εγγράφως την υφισταμένη της, επιστημονικά υπεύθυνη της ΜΕΥ, να πάψει να της λέει ψέματα, να διακόψει τη λειτουργία του Κέντρου Μαθησιακών Δυσκολιών και να σταματήσει να εξετάζει ασθενείς! Σήμερα θ’ ασχοληθούμε με ένα ζήτημα, το οποίο άπτεται της λειτουργίας της ΜΕΥ, έχει όμως και τη δική του αυτόνομη σημασία, καθώς αποκαλύπτει μια γενικότερη παθογένεια που διατρέχει τους πανεπιστημιακούς κύκλους.
«Κουβάλα τον προτζέκτορα για να σε κάνω λέκτορα» έλεγε ένα παλαιότερο φοιτητικό σύνθημα που σατίριζε εύστοχα το καθεστώς ευνοιοκρατίας, οσφυοκαμψίας και «κλικαρίσματος» στους χώρους των διδασκόντων. Μια τέτοια πτυχή υπάρχει και στο σκάνδαλο του «παραμάγαζου» στο «Π. & Α. Κυριακού».
Τον Μάη του 2017, η παιδίατρος – επιστημονικά υπεύθυνη της ΜΕΥ παίρνει βεβαίωση ότι «εκπαιδεύτηκε σχετικά με την ανίχνευση, διάγνωση και αντιμετώπιση του φάσματος των Αναπτυξιακών Διαταραχών Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας, ειδικών μαθησιακών δυσκολιών, αυτιστικών διαταραχών, νοητικής υστέρησης και συνοδού ψυχοκοινωνικής δυσλειτουργίας κατά το διάστημα 1/2011 έως 12/2012.
Τη βεβαίωση εκδίδει η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, η οποία ανήκει και αυτή (όπως και η ΜΕΥ) στη Β’ Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική. Μ’ άλλα λόγια, μια Μονάδα της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής δίνει βεβαίωση εκπαίδευσης στην επιστημονικά υπεύθυνη μιας άλλης Μονάδας της ίδιας κλινικής! Μπορεί να μην είναι παράνομο, τι γίνεται όμως με το ηθικόν του πράγματος;
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η εκπαίδευση (υποτίθεται ότι) έγινε το 2011-2012 και η βεβαίωση ζητήθηκε και χορηγήθηκε τον Μάη του 2017. Δηλαδή, μετά από περίπου πεντέμισι χρόνια! Είναι η περίοδος που η επιστημονικά υπεύθυνη της ΜΕΥ διεκδικεί την προαγωγή της από επίκουρη σε αναπληρώτρια καθηγήτρια (πράγμα που έγινε). Τι ρόλο έπαιξε αυτή η βεβαίωση στην προαγωγή της; Αρμόδιοι να απαντήσουν είναι αυτοί που την προήγαγαν. Εμείς μόνο λογικές σκέψεις μπορούμε να κάνουμε, ως νοήμονες άνθρωποι και όχι Χαχόλοι.
Η Διευθύντρια Ιατρικής Υπηρεσίας του Νοσοκομείου Παίδων «Π. & Α. Κυριακού» υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτή την εκπαίδευση. Τον Φλεβάρη του 2020 απευθύνεται στην επιστημονικά υπεύθυνη της Μονάδας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και εγείρει απλά λογικά ζητήματα: α) Η εκπαιδευθείσα στην Αναπτυξιολογία δεν κατέθεσε ποτέ αίτηση στο Επιστημονικό Συμβούλιο, να της χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια εν ώρα εργασίας. β) Ούτε η εκπαιδευθείσα ούτε η τότε καθηγήτριά της ενημέρωσαν ποτέ το ΔΣ του Νοσοκομείου για την εκπαιδευτική της άδεια (είχαν υποχρέωση να το κάνουν, γιατί η Μονάδα είναι μεν πανεπιστημιακή αλλά λειτουργεί σε νοσοκομείο του ΕΣΥ). γ) Η εκπαιδευθείσα δε θα μπορούσε «με τίποτα» να απουσιάσει επί δυο έτη από τη ΜΕΥ, αφού ήταν επιστημονικά υπεύθυνη και ταυτόχρονα η μοναδική εργαζόμενη της ΜΕΥ.
Κάποιο λάκο έχει η φάβα (λέμε εμείς). Και ο λάκος αποκαλύπτεται εντός πενθημέρου, όταν η επιστημονικά υπεύθυνη της Μονάδας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής (έχει και αυτή προαχθεί σε καθηγήτρια από αναπληρώτρια), εμφανώς «τσουροφλισμένη», όπως θα έλεγε και ο Χριστόδουλος, «διευκρινίζει» εγγράφως ότι η εκπαίδευση ήταν περιστασιακή, με συχνότητα 1-2 φορές την εβδομάδα από 1-2 ώρες τη φορά! Και ότι δεν είχε κατατεθεί ούτε από την «εκπαιδευόμενη» ούτε από τον διευθυντή της Πανεπιστημιακής Κλινικής επίσημο έγγραφο στο οποίο να αιτείται την εκπαίδευσή της.
Συγγνώμη που θα το πούμε, αλλά αυτό θυμίζει «αρπαχτή» τηλεπερσόνας σε επαρχιακό κλαμπ (με τη διαφορά ότι οι «αρπαχτές» αφορούν τους «ατσίδες» και τα «κορόιδα», ενώ εδώ αναφερόμαστε σε διδάσκοντες στα Πανεπιστήμια και μάλιστα σε άμεσα κοινωνικές επιστήμες όπως η Ιατρική).
Τι είναι η εκπαίδευση σε ένα σοβαρό γνωστικό αντικείμενο όπως είναι η Αναπτυξιολογία; Πετάγομαι καναδυό φορές τη βδομάδα και κάνω περατζάδα για καναδυό ώρες; Και γιατί η κυρία καθηγήτρια έδωσε βεβαίωση διετούς εκπαίδευσης στη συνάδελφό της υπ’ αυτές τις συνθήκες;
Χωρίς να διαψεύδει τίποτα από τις επισημάνσεις-διαπιστώσεις της Διευθύντριας Ιατρικής Υπηρεσίας, η καθηγήτρια-επιστημονικά υπεύθυνη της Αναπτυξιολογίας, την παραπέμπει στη Διευθύντρια της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής και στους… αρμόδιους διοικητικούς παράγοντες του Νοσοκομείου! Σαν να λέει «εγώ δεν ξέρω τίποτα, ρωτήστε αυτήν και αυτούς»! Η βεβαίωση πάντως τη δική της υπογραφή φέρει, χωρίς τις «διευκρινίσεις» που αναγκάστηκε να παράσχει εκ των υστέρων, με τις οποίες -εμμέσως πλην σαφώς- πήρε πίσω τη βεβαίωση. Μετά από τρία χρόνια και όχι οικειοθελώς, αλλά κατόπιν της παρέμβασης της Διευθύντριας Ιατρικής Υπηρεσίας.
Αμέσως μόλις πήρε την απάντηση, η Διευθύντρια Ιατρικής Υπηρεσίας απευθύνθηκε εγγράφως στη Διευθύντρια της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, λέγοντάς της ότι περίπου 276 ώρες (τόσο κάνει το «1-2 μέρες την εβδομάδα για 1-2 ώρες τη φορά», αν συνυπολογιστούν επίσημες αργίες και άδειες) σημαίνουν σαράντα μέρες πραγματικής εκπαίδευσης μέσα σε δύο χρόνια! Της τονίζει δε ότι, μολονότι η ίδια δεν ήταν το 2011-2012 Διευθύντρια της Β’ Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, έχει την επιστημονική και νομική υποχρέωση να ενημερώσει την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, ώστε η βεβαίωση εκπαίδευσης να αξιολογηθεί σωστά.
Μετά από μερικές μέρες, η Διευθύντρια Ιατρικής Υπηρεσίας απευθύνθηκε και στον πρύτανη του ΕΚΠΑ και στον πρόεδρο της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ. Τους εκθέτει το σύνολο των παρανομιών, μεταξύ των οποίων και αυτή της «βεβαίωσης εκπαίδευσης», αναφέροντας –εκτός των άλλων- ότι αυτή η βεβαίωση πιθανότατα έπαιξε ρόλο στην εξέλιξη της συγκεκριμένης πανεπιστημιακού από επίκουρη σε αναπληρώτρια καθηγήτρια. Τους θυμίζει, ακόμη, ότι και η ίδια και ο διοικητής του Νοσοκομείου ζήτησαν εγγράφως από την επιστημονικά υπεύθυνη της ΜΕΥ να καταθέσει την εκπαίδευσή της και αυτή ουδέποτε την κατέθεσε.
Αυτά έγιναν τον Φλεβάρη του 2020. Ενάμιση χρόνο από τότε δεν έγινε τίποτα! Ο πρύτανης Κ. Δημόπουλος (της Ιατρικής Σχολής κι αυτός) και ο πρόεδρος της Ιατρικής Π. Σφηκάκης απαξίωσαν να απαντήσουν σε μια τόσο σοβαρή καταγγελία, που δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο, αλλά αφορά ευρύτερα τον τρόπο με τον οποίο κινείται το σύστημά τους και μοιράζει αξιώματα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
