Να ορθώσουμε τείχη αντίστασης στις εργοδοτικές και κυβερνητικές μεθοδεύσεις

Δημοσιεύουμε ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής:
 
Το πάθος για κερδοφορία είναι δυνατότερο από την πανδημία
 
«Στηρίζουμε την προσπάθεια (της Κυβέρνησης) να περάσουμε αυτή τη δυσκολία, όχι όμως και τη χρησιμοποίηση της κρίσης για ανατροπές και εξυπηρέτηση εργοδοτών μονοσήμαντα» – Δ. Τύπου ΓΣΕΕ 25/3/2020.
 
«Απόσυρση τώρα του άρθρου 9 της ΠΝΠ (της 20/3/2020) που υποβαθμίζει την εργασία και μειώνει στο μισό τους μισθούς» – Δ. Τύπου  ΟΤΟΕ 25/3/2020.
 
«Η υπεύθυνη & ισχυρή συμφωνία των κοινωνικών εταίρων της Τράπεζας (Αττικής)-Διέξοδος με εναλλακτικές δυνατότητες για κάθε εργαζόμενο» – Ανακοίνωση Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Αττικής (ΣΥΤΑ) 26/3/2020.
 
 
Σε αυτές τις τρεις φράσεις συνοψίζεται η (μη) αντίδραση του συνδικαλιστικού κινήματος στα μέτρα της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της πανδημίας αφενός και αφετέρου στα σχέδια των τραπεζών που δε σταματούν ούτε εν μέσω κορονοϊού την επιλογή να διώχνουν το προσωπικό  μαζί με τα κόκκινα δάνεια σε κερδοσκοπικά fund!
 
Στις 24/3/2020 οι εργαζόμενοι της Τράπεζας Αττικής που εργάζονταν στη Δ/νση Καθυστερούμενων Δανείων έλαβαν «ενημερωτική επιστολή» με την οποία καλούνταν να επιλέξουν «διέξοδο», σε «εθελοντική» πάντα βάση, είτε στην ανεργία με πακέτο εθελούσιας είτε στην εταιρεία διαχείρισης Qquant, μαζί με κόκκινα δάνεια ύψους 435 εκ. ευρώ. Αφού μόλις πριν από ένα μήνα η Αττικής υποχρέωσε σε «οικειοθελή» παραίτηση 106 ενοικιαζόμενους εργαζόμενους που της πρόσφεραν χρόνια τις υπηρεσίες τους, τώρα εφαρμόζει ξεδιάντροπα το μοντέλο που εφαρμόστηκε στην Τράπεζα Πειραιώς, όπου οι 24 απολύσεις όσων αρνήθηκαν να φύγουν με εθελούσια ή να μετατεθούν στην άλλη άκρη της επικράτειας δεν έχουν ακόμα ανακληθεί κι όπου εκατοντάδες εργαζόμενοι που αρνήθηκαν να πάνε στην Intrum υποχρεώθηκαν ουσιαστικά σε παραίτηση με την αβάντα του Υπουργείου Εργασίας. Με αυτό το προηγούμενο λοιπόν, οι καθησυχαστικές διατυπώσεις του ΣΥΤΑ όχι μόνο ασφάλεια δεν εμπνέουν αλλά μάλλον οργή προκαλούν. Κι αν δεν αντιδρούσαν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, όλο αυτό θα είχε περάσει στα κρυφά. Αφού ούτε η ΟΤΟΕ, καιρό τώρα πληγείσα από τον ιό του κοινωνικού εταιρισμού, δεν αφιέρωσε ούτε δυο αράδες για να αναδείξει το θέμα. Εκτός αν θεωρεί ότι δεν αξίζει τον κόπο για 35 εργαζόμενους ή έχει αποδεχθεί την ήττα στην Πειραιώς, που προδιέγραφε η διατύπωση των τελευταίων κλαδικών συμβάσεων για «βούληση προστασίας της απασχόλησης».
 
Με αφορμή την πανδημία του κορονοϊού και πλάτη τα μέτρα της ΝΔ, οι εργοδότες έχουν βρει την υγειά τους, γιατί ακόμα και το ελάχιστο πλέγμα προστασίας της μισθωτής εργασίας ήταν πάντα εμπόδιο στην αχαλίνωτη αύξηση των κερδών τους. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτές τις μέρες ανακοινώθηκαν ετήσια αποτελέσματα για τις Τράπεζες, που για άλλη μια χρονιά εμφανίζουν κέρδη δεκάδων εκατομμυρίων. Το κεφάλαιο έχει αποφασίσει τα τραπεζικά καταστήματα να παραμείνουν ανοιχτά για το κοινό με όλες τις εργασίες σχεδόν, όταν τα εμπορικά καταστήματα έκλεισαν. Βλέπουμε στις τράπεζες τα μέτρα προστασίας να μην εφαρμόζονται το ίδιο για όλους, πχ τους ενοικιαζόμενους συναδέλφους. Η τηλε-εργασία έχει ξεχειλώσει τα ωράρια κι έχει καταργήσει τα όρια μεταξύ εργάσιμου και ελεύθερου χρόνου. Στα καταστήματα οι τραπεζουπάλληλοι εργάζονται με κίνδυνο της υγείας τους για να εξυπηρετήσουν το κοινό, χωρίς φυσικό εξαερισμό και παράθυρα, με φοβερή καθυστέρηση σε παροχή αντισηπτικών και τζαμιών. Οι ελλείψεις σε προσωπικό, μετά τις χιλιάδες «εθελούσιες» απολύσεις και την τεράστια μείωση των θέσεων εργασίας, αναδεικνύονται και πάλι αφού είτε με τις άδειες ειδικού σκοπού είτε με την εκ περιτροπής εργασία ελάχιστοι καλούνται να βγάλουν υπερπολλαπλάσια δουλειά παρά τον «ψηφιακό μετασχηματισμό». Μήπως τελικά κι αυτό που ζούμε είναι εικονική πραγματικότητα; Οι εντατικοί ρυθμοί απειλούν να εξοντώσουν τους εργαζόμενους, στις τράπεζες, τα σούπερ μάρκετ, τα νοσοκομεία, την καθαριότητα, τις μεταφορές πολύ πριν τον κορονοϊό, πόσο μάλλον τώρα.
 
Κοιτώντας όμως τις επιπτώσεις της πανδημίας στα καθ΄ημάς σε διάστημα ενός μόλις μήνα, δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε την άνιση κατανομή των βαρών και την ταξική μεροληψία των μέτρων που λαμβάνονται. Δεν είναι μόνο η δυνατότητα να μειώνουν στο μισό τους μισθούς μέχρι και 6 μήνες στο πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων με προσωπικό ασφαλείας εκ περιτροπής για 2 εβδομάδες, το οποίο κατέδειξε η ΟΤΟΕ, μιας και νιώθει ότι μπορεί να θίξει άμεσα τους τραπεζοϋπαλλήλους. Οι τρεις ΠΝΠ του Μαρτίου έχουν μια σειρά από απαράδεκτα μέτρα που τέθηκαν σε ισχύ και απειλούν τους εργαζόμενους, ενώ αφήνουν ακάλυπτους όσους είχαν ήδη πληγεί με τα μνημονιακά μέτρα κι εργάζονται με ελαστικές σχέσεις, και τα οποία μέτρα κρύβει η ΟΤΟΕ. Ενδεικτικά, αναστολή ασφαλιστικών εισφορών και οφειλών για τους εργοδότες, δυνατότητα πολιτικής επιστράτευσης κι επίταξης στην απεργία, μετάθεση καταβολής δώρου Πάσχα (ως 30/6), αναστολή συμβάσεων με 800€ για 45 μέρες, μεταφορά προσωπικού σε άλλη εταιρεία του ομίλου, διεύρυνση ωραρίου στα σούπερ μάρκετ από τις 7 το πρωί, συνδικαλιστική δράση στο γύψο και βέβαια όλα αυτά με διάχυση της ευθύνης με το καθιερωμένο δελτίο των 6μμ. Τεράστιες διευκολύνσεις στους επιχειρηματίες, εκατομμύρια ευρώ δώρα σε καναλάρχες (11 εκ.  για διαφημιστική προβολή του Μένουμε Σπίτι και απαλλαγή από 10 εκ. για τις άδειες του 2020), κλινικάρχες (30 εκατομμύρια για ενοικίαση κλινών ΜΕΘ σε διπλάσια τιμή), αλλά και στους εργολάβους (11 εκατομμύρια στη ΜΩΡΕΑΣ ΑΕ για μειωμένη κίνηση στα διόδια (!) κι αόρατες ζωές από την άλλη, όπως αυτών που εργάζονται αδήλωτα ή ζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στοιβαγμένοι κι εκτεθειμένοι στον κίνδυνο όσο εμείς Μένουμε Σπίτι.
 
Στις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, την υποαπασχόληση, την υποχρηματοδότηση του ΕΣΥ κι όλες τις παθογένειες σε κρίσιμους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, δεν μπορεί να δώσει λύση το κράτος έκτακτης ανάγκης, όσο κι αν επιστρατεύει τα ΜΜΕ για να διαχύσει την προπαγάνδα του και να μας πείσει ότι δεν είμαστε αρκετά υπεύθυνοι για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας. Τα μέτρα απαγόρευσης της μετακίνησης και περιορισμού των ελευθεριών δε θεραπεύουν τα προβλήματα που έχει συσσωρεύσει η επέλαση του κεφαλαίου, για τη διάσωση του οποίου πάλι καλούμαστε να βάλουμε πλάτη. «Χωρίς επιχείρηση δουλειά δεν υπάρχει», παπαγαλίζουν οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές για να καταστείλουν τις αντιδράσεις του κόσμου της εργασίας απέναντι στα μέτρα, παλιά και νέα, με πρώτο τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ («να μη δούμε ταξικά το θέμα»). Από ό,τι φαίνεται όμως δε θα υπάρχει ζωή όσο κάποιοι επιμένουν να αντιμετωπίζουν κράτος και εργοδοσία ως συμμάχους των εργαζομένων.
 
Σε αυτή τη συγκυρία είναι ζωτικό να ορθώσουμε τείχη αντίστασης στις εργοδοτικές και κυβερνητικές μεθοδεύσεις που θίγουν την υγεία και την ίδια μας τη ζωή, η οποία δε χωράει σε μισούς μισθούς, επισφάλεια και διαρκή καραντίνα. Είναι δεδομένο ότι το τραπεζικό και όχι μόνο κατεστημένο θα βρει τον τρόπο να διασώσει τις επιχειρήσεις του. Ηδη άνοιξε η συζήτηση για «εποπτική ευελιξία» και μέτρα στήριξης των τραπεζών μέσω εγγυήσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η λογική τους κινείται στο επίπεδο «διασώστε μας για να σας διασώσουμε». Γιατί πώς θα μπορέσουν να αποσπάσουν την απαραίτητη συναίνεση αν δεν πείσουν ότι τα μέτρα είναι αμοιβαία επωφελή;
 
Αυτή και όχι κάποια αόριστη μελλοντική είναι η στιγμή να λογαριαστούμε. Τώρα πολύ περισσότερο το εργατικό κίνημα πρέπει να δώσει τη μεγάλη μάχη στο νέο εργασιακό μεσαίωνα που θέλουν να μας επιβάλουν. Δε μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δε θα φορτωθούμε εμείς ΠΑΛΙ τις ζημιές τους. Τα έκτακτα μέτρα ήρθαν για να μείνουν, να μην τους αφήσουμε!
 
 
 
Καμία απόλυση. Ανάκληση των απολύσεων, φανερών ή συγκεκαλυμένων με τη μη ανανέωση συμβάσεων. Μόνιμη και σταθερή δουλειά. Απόσυρση των αντεργατικών μέτρων.
 
Χρηματοδότηση του ΕΣΥ κι επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, σύμφωνα και με τα αιτήματα των υγειονομικών. Στηρίζουμε το κάλεσμα της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) για ημέρα δράσης για την Υγεία την Τρίτη 07/04.
 
Ουσιαστικά μέτρα προστασίας απέναντι στον ιό, εκτεταμένοι έλεγχοι πιθανών κρουσμάτων, όχι στο κράτος έκτακτης ανάγκης.
 
Οχι στην απαγόρευση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Οι συλλογικοί αγώνες είναι αναγκαίοι για την αντιμετώπιση της κρίσης και της επίθεσης από κράτος κι εργοδοσία.
 
Κανένας μόνος. Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες που παίζουν κάθε μέρα τη ζωή τους κορώνα γράμματα σε συνθήκες εγκλεισμού.
 
Να πληρώσει το κεφάλαιο. Εκτακτος φόρος σε εφοπλιστές, βιομήχανους και μεγάλες επιχειρήσεις. Οχι στη νέα διόγκωση του δημόσιου χρέους με τα βάρη να πέσουν στο λαό.
 
Οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους.
 
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
 
Απρίλιος 2020