Στο ναδίρ οι κοινωνικές δαπάνες αλλά και η φορολογία των καπιταλιστών στη Βρετανία

Στο χαμηλότερο επίπεδο από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου βρίσκονται οι δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση στη Βρετανία. Αυτό προκύπτει από έκθεση του Ινστιτούτου Ερευνών Δημόσιας Πολιτικής (Institute for Public Policy Research – IPPR), τα συμπεράσματα της οποίας αναδημοσιεύτηκαν στον βρετανικό «Γκάρντιαν» την περασμένη Δευτέρα (βλ. https://www.theguardian.com/politics/2019/nov/18/uk-social-security-payments-at-lowest-level-since-launch-of-welfare-state).
 
Σύμφωνα με το IPΡR, οι 73 λίρες (85 ευρώ), που δίνονται κάθε βδομάδα σε 2.3 εκατομμύρια άτομα ως επιδότηση για διάφορους λόγους (π.χ. αναπηρία, επιδότηση ενοικίου ή τέκνων) ισοδυναμούν σήμερα με το 12.5% των μέσων εισοδημάτων. Αντίθετα, το 1948 (χρονιά που θεσπίστηκε για πρώτη φορά το επίδομα ανεργίας) το ποσό αυτό ισοδυναμούσε με το 20% των μέσων εισοδημάτων. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης, εκατομμύρια άτομα περιθωριοποιήθηκαν και σήμερα η οικονομική ανασφάλεια έχει ενταχθεί σε αυτό που λέμε «κανονικότητα».
 
Γι’ αυτό, το 41% των Βρετανών (21 εκατομμύρια άτομα) έχουν ανασφάλεια για το τι θα τους προκύψει μέσα στην επόμενη δεκαετία. Πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους ανησυχούν για τη φτώχεια και την κοινωνική ανισότητα, θέματα που θα επηρεάσουν την ψήφο τους στις εκλογές που θα γίνουν τον επόμενο μήνα στη Βρετανία. Κι έχουν δίκιο γι’ αυτό, αφού τα συσσίτια έχουν αυξηθεί κατά 23% μέσα σε ένα χρόνο, ποσοστό που αποτελεί ρεκόρ από τότε που πρωτοθεσπίστηκαν!
 
Στον αντίποδα των παραπάνω, η φορολογία των καπιταλιστών ολοένα και μειώνεται. Η τελευταία (πρόσφατη) μείωση από το 28% στο 19% την κατέστησε τη χαμηλότερη στις χώρες του G20!