Την Παρασκευή, 7 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΠΑ η εκδήλωση – συζήτηση με θέμα: «Συγχωνεύσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και αναδιάρθρωση στην Εκπαίδευση. Ιδιωτικοποίηση και επέλαση του κεφαλαίου, επίθεση στα δικαιώματα φοιτητών και εργαζομένων, εντατικοποίηση, επισφάλεια και ελαστικές σχέσεις εργασίας σε ένα εντεινόμενο νεοφιλελεύθερο πολιτικό σκηνικό», που οργάνωσε το σχήμα διοικητικών υπαλλήλων Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών.
Η εκδήλωση ανέδειξε τους κύριους στόχους των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση και ειδικά στην τριτοβάθμια (που υλοποιούνται μέσω του νόμου Γαβρόγλου για τις συγχωνεύσεις Πανεπιστημίων και ΤΕΙ), τις χαρακτηριστικότερες ομοιότητες των πεπραγμένων του ΣΥΡΙΖΑ και του προγράμματος της ΝΔ για την Παιδεία, καθώς και το απέραντο μπάχαλο που επικρατεί στα ενοποιημένα πλέον ιδρύματα, που κάνουν δύσκολη τη ζωή και εργασία στους εργαζόμενους σε αυτά, καθώς και στους φοιτητές τους (κυρίως τους φοιτητές των πρώην ΤΕΙ).
Κοινός τόπος όλων των ομιλητών ήταν ότι οι αναδιαρθρώσεις πραγματοποιούνται για να ικανοποιήσουν τις κατευθύνσεις της κακόφημης Μπολόνια, τις υποδείξεις ΕΕ και ΟΟΣΑ και τις επιδιώξεις του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Μέσω των συγχωνεύσεων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, οι κατευθύνσεις της Μπολόνια για τρεις κύκλους σπουδών (3 χρόνια προπτυχιακός-2 μεταπτυχιακός-3 διδακτορικός), η υποβάθμιθση των πανεπιστημιακών σπουδών, οι πολλαπλές ταχύτητες προγραμμάτων σπουδών και πτυχίων, παίρνουν σάρκα και οστά.
Κύριοι στόχοι είναι:
♦ Η απαλλαγή του αστικού κράτους από το κόστος λειτουργίας των Ιδρυμάτων. Τα ιδρύματα οφείλουν να μειώσουν τις «περιττές» δαπάνες για προσωπικό, φοιτητική μέριμνα, υγιεινή και ασφάλεια, κ.λπ.
♦ Η «αυτοχρηματοδότηση» των ΑΕΙ μέσω πώλησης εκπαιδευτικών και ερευνητικών υπηρεσιών και μέσω κερδοφόρων δομών (ΠΕΚ, προγράμματα διεθνών σπουδών, πιστοποιήσεις).
♦ Η τριτοβάθμια εκπαίδευση οφείλει να ικανοποιεί τις «αναπτυξιακές ανάγκες της εθνικής οικονομίας», δηλαδή τις περιστασιακές ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς, χάνοντας κάθε ψήγμα ακαδημαϊκού χαρακτήρα. Παρέχεται δυνατότητα παρέμβασης των «κοινωνικών εταίρων» στη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών, στην κατεύθυνση της έρευνας, στον καθορισμό των ειδικοτήτων, των πτυχίων, κ.ά.
♦ Τα διετή προγράμματα σπουδών, που απευθύνονται στους αποφοίτους των ΕΠΑΛ και είναι τα νέα «καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς», να αποτελέσουν «συνειδητή επιλογή» για τα παιδιά του «κατώτερου θεού». Υπηρετούν την κατεύθυνση η τριτοβάθμια εκπαίδευση να αποτελέσει μηχανισμό πιστοποίησης «ειδικοτήτων» σύμφωνα με τις πρόσκαιρες ανάγκες της αγοράς.
♦ Η γενίκευση της μαθητείας που θα εξασφαλίσει τσάμπα εργατικό δυναμικό στις καπιταλιστικές γαλέρες.
♦ Η παραγωγή φθηνού και πειθαρχημένου εργατικού δυναμικού. Διασπάται η ενότητα της επιστήμης, η γνώση κατακερματίζεται. Στόχος η διαμόρφωση ανθρώπων με γνώσεις φθηνές, μιας χρήσης, χωρίς καμιά δυνατότητα κατανόησης των στόχων και των συνεπειών του προϊόντος (ή της υπηρεσίας) που παράγουν, «ευέλικτων» και αναλώσιμων και όχι προσωπικοτήτων με στέρεες γνώσεις, σφαιρική αντίληψη και κριτική σκέψη.
Η στρατηγική των συγχωνεύσεων δεν συνοδεύτηκε από καμιά πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού.Το υπάρχον διοικητικό προσωπικό, που έτσι κι αλλιώς είναι λειψό, δεν επαρκεί για την κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών (τα τμήματα από 445 γίνονται 612). Η υποστελέχωση θα οδηγήσει στην εντατικοποίηση της δουλειάς, στις υποχρεωτικές μετακινήσεις προσωπικού και στην ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι αποτελούν πλειοψηφία στα ΑΕΙ).
Οι αλλαγές στην τριτοβάθμια συνδέονται με ένα κόκκινο νήμα με όσα προωθούνται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (υποβάθμιση γενικής μόρφωσης έναντι της πρώιμης ειδίκευσης, περιορισμός δαπανών με κάθε μέσο, αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών, νέο Λύκειο με ένταση των ταξικών φραγμών, κατηγοριοποίηση μαθητών, Τμημάτων και Σχολών μέσα από το σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ).
Οι ομιλητές επεσήμαναν την τραγική κατάσταση που επικρατεί στα ενοποιημένα ιδρύματα, όσον αφορά στις συνθήκες εργασίας, στα δικαιώματα (και τα επαγγελματικά δικαιώματα) των φοιτητών των πρώην ΤΕΙ, που είναι στον αέρα, στις συνθήκες καθαριότητας, φύλαξης, κ.λπ.
Υπογράμμισαν ότι προκύπτουν νέα δεδομένα (ιδρύματα που καλύπτουν μεγάλες γεωγραφικές εκτάσεις, είναι διασπαρμένα σε πόλεις και νησιά και οργανώνονται ανά Περιφέρεια), που ουσιαστικά δημιουργούν συνθήκες (και με δεδομένη την υποχώρηση γενικά του κινήματος) αδυναμίας του συνδικαλίζεσθαι.
Τόνισαν επίσης ότι το αντιδραστικό σχέδιο των συγχωνεύσεων πραγματοποιήθηκε λίγο πολύ «αβρόχοις ποσί», καθώς δεν υπήρξε η απαιτούμενη αντίσταση. Οι φοιτητές των ΤΕΙ «τσίμπησαν» στην πανεπιστημιοποίηση των σχολών τους και έκλεισαν τα αυτιά τους στις συνέπειες που τους επεσήμαναν αυτοί που αντιστέκονταν.
Γιούλα Γκεσούλη
