Υπόθεση Σημίτη - c4i

Νέος γύρος σκανδαλολογίας ή εκκαθάριση εκκρεμοτήτων;

Η δικογραφία πήγε στη Βουλή και μέσα σε λίγη ώρα είχε λυθεί το μυστήριο με τον «μυστικό μάρτυρα» που ενέπλεξε τον Κ. Σημίτη σε υπόθεση με μίζες για το περιβόητο σύστημα ασφάλειας c4i, που παραγγέλθηκε για τους ολυμπιακούς αγώνες, χρυσοπληρώθηκε, αλλά δε λειτούργησε ποτέ, ούτε στους αγώνες ούτε μετά απ' αυτούς. Πρόκειται για τον Ευάγγελο Βασιλάκο, γενικό διευθυντή Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων την περίοδο από τον Απρίλη του 2006 μέχρι τον Οκτώβρη του 2010 και ήδη καταδικασμένο πρωτοδίκως για άλλη υπόθεση σε ποινή κάθειρξης 16 ετών (με ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση, γι' αυτό είναι ελεύθερος).
 
Ο Βασιλάκος «εμφανίστηκε» στον ειδικό ανακριτή εφέτη Δ. Ορφανίδη και κατέθεσε για την υπόθεση του c4i. Τι κατέθεσε; Ενα πολύ ωραίο… δημοσιογραφικό άρθρο, χωρίς όμως το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο, επομένως ποινικά άχρηστο. Ας τον απολαύσουμε: «Θεωρώ αφελή τον οποιονδήποτε θεωρεί ότι πολιτικά πρόσωπα δεν χρηματίστηκαν για οποιαδήποτε εξοπλιστική προμήθεια. Δεν μπορώ να γνωρίζω ποσά ή τον τρόπο με τον οποίο χρηματίστηκαν συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα, αλλά θεωρώ αδύνατον πρώτον να μην γνώριζαν ότι υπήρχαν παράνομες πληρωμές και δεύτερον μου είναι δύσκολο να συγκεράσω συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις και ενέργειες με οικονομικά μεγέθη. (…)
 
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο κ. Σημίτης γνώριζε και γνωρίζει για παράνομες πληρωμές στην προμήθεια του c4i, ιδίως προς τον τότε Υπουργό Εθνικής Αμυνας κ. Παπαντωνίου. Είναι αφέλεια να θεωρεί κάποιος ότι οι πρωθυπουργοί της χώρας δεν γνωρίζουν για το αν δωροδοκούνται οι Υπουργοί Αμυνάς τους. Η γνώση τους αυτή δε, περιέρχεται σε αυτούς από αυτούς που δωροδοκούν τους υπουργούς. Ο κ. Σημίτης γνώριζε, όπως και όλοι οι κατοπινοί πρωθυπουργοί γνώριζαν και γνωρίζουν για τη διαφθορά που επικρατεί στους εξοπλισμούς του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας ακόμη και σήμερα. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι ειδικά οι Υπουργοί Εθνικής Αμυνας διακατέχονται από την νοοτροπία του επιχειρηματία. Δηλαδή, θεωρούν ότι αφού από την υπογραφή τους σε μία σύμβαση μία εταιρία ή ένας επιχειρηματίας αποκομίζει κέρδη εκατομμυρίων ευρώ θεωρούν ότι πρέπει και αυτοί να πάρουν ένα κομμάτι αυτών των κερδών. (…)
 
Η εκτίμησή μου είναι ότι κατά πάσα πιθανότητα έχει δωροδοκηθεί ο κ. Παπαντωνίου. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν ο κ. Σημίτης έχει δωροδοκηθεί για την συγκεκριμένη προμήθεια, αλλά θεωρώ αδύνατον να μην έχει ενημερωθεί για τις παράνομες πληρωμές της σύμβασης c4i από τον Χριστοφοράκο».
 
Μπροστά του ο Καμμένος είναι προφέσορας της συνωμοσιολογίας. Διότι αυτός ανακατεύει ονόματα, αριθμούς, επαφές, φτιάχνει ένα σενάριο (εξωφρενικό έστω) και το σερβίρει. Ενώ ο Βασιλάκος μας είπε τι πιστεύει (το ίδιο που πιστεύει κάθε Ελληνας). Αλλο τι πιστεύει κανείς, όμως, και άλλο τι καταθέτει στον ανακριτή. Κι επειδή πρόκειται για έμπειρο στέλεχος (έχει κάνει σε διάφορα πολιτικά πόστα στη ΝΔ, επί σειρά ετών), δεν μπορεί κανείς να υποστηρίξει στα σοβαρά ότι δεν ήξερε τι έκανε.
 
Ξεπηδούν αμέσως, λοιπόν, μια σειρά ερωτήματα. Πήγε μόνος του ο Βασιλάκος στον ανακριτή ή τον κάλεσε ο τελευταίος; Αν τον κάλεσε, τι περίμενε απ' αυτόν; Αν ο Βασιλάκος πήγε μόνος του, δε νομίζετε ότι δώδεκα χρόνια καθυστέρησης είναι πάρα πολλά; Από την άλλη, ο Βασιλάκος έχει μια καταδίκη 16 ετών για άλλη υπόθεση (προμήθεια του συστήματος Ηλεκτρονικός Πόλεμος στο Στρατό με μεσάζοντα τον Λιακουνάκο) και περιμένει στο δεύτερο βαθμό να αθωωθεί. Εύλογα, λοιπόν, μπορεί  να σκεφτεί κάποιος ότι έχει κάνει κάποιου είδους συναλλαγή.
 
Αν υπάρχει συναλλαγή, ο Βασιλάκος έχει κάτι σημαντικό να κερδίσει, ώστε να παίρνει το ρίσκο να τον πλακώσουν στις μηνύσεις και τις αγωγές ο Σημίτης και ο Γιάννος. Οι άλλοι όμως τι έχουν να κερδίσουν από τέτοιου είδους καταθέσεις; Ποινικά τίποτα. Η κίνηση να ανοίξουν τους λογαριασμούς του Σημίτη στις τέσσερις ελληνικές συστημικές τράπεζες είναι για γέλια, όπως γράψαμε και στο προηγούμενο φύλλο. Σιγά μην έστελνε το φρουρό του να του καταθέτει τις μίζες στο κοντινότερο υποκατάστημα ελληνικής τράπεζας.
 
Πολιτικά; Αυτό είναι συζητήσιμο. Ο Βασιλάκος κατέθεσε πράγματα που τα κουβεντιάζουν σε κάθε συντροφιά, σε κάθε καφενείο. Υπάρχει ακλόνητη πεποίθηση στον ελληνικό λαό ότι οι μίζες πέφτουν σαν το χαλάζι. Και κανένας δε χάφτει το παραμύθι του Σημίτη και των κολαούζων του ότι αυτός… απλώς προήδρευε και δεν πήρε χαμπάρι τίποτα. Ούτε για το ένα εκατομμύριο που πήρε από τη Siemens και το έβαλε στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ ο Τσουκάτος, ο έμπιστός του! Ούτε για τον Ακη, για τον Γιάννο, για τον Μαντέλη (οι τελευταίοι δύο στενοί συνεργάτες του). Αυτή η συζήτηση που γίνεται χρόνια τώρα ανάμεσα στους ανθρώπους του λαού παίρνει κατά κάποιο τρόπο νόμιμη υπόσταση, αφού τα ίδια καταθέτει ένα επί χρόνια μεγαλοστέλεχος του υπουργείου Αμυνας, έστω κι αν δεν έχει να καταθέσει καμιά απόδειξη. Ας μην παρασυρόμαστε απ' αυτά που λένε το ΚΙΝΑΛ και γράφουν τα παπαγαλάκια των αντιπολιτευόμενων αστικών φυλλάδων, περί στοχοποίησης του Σημίτη χωρίς αποδείξεις κτλ. Κανένα δεν πείθουν, γιατί -όπως είπαμε- στον κόσμο είναι εδραία η πεποίθηση για τις μίζες και το ρόλο των πολιτικών προσώπων. Κι αυτό ακριβώς είναι που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Είναι προφανές ότι στόχος δεν είναι ο πολιτικά τελειωμένος Σημίτης, που εδώ και μια δεκαπενταετία δεν παίζει κανένα ρόλο στα πολιτικά πράγματα (δεν είναι καν βουλευτής, ώστε να παριστάνει τον «σοφό Νέστορα» του κοινοβουλίου). Στόχος είναι το ΚΙΝΑΛ. Πρώτο για να μη μπορέσει να σηκώσει κεφάλι και δεύτερο για να γίνει υποχωρητικό στη συνεχή πίεση του ΣΥΡΙΖΑ. 'Η να πάει σούμπιτο με τη ΝΔ, ώστε το πεδίο των ψηφοφόρων της άλλοτε κραταιάς σοσιαλδημοκρατίας να μείνει ανοιχτό για τον ΣΥΡΙΖΑ, που σηκώνει τις αντιδεξιές σημαίες.
 
Αυτός είναι ο σχεδιασμός. Το αν και σε τι βαθμό θα βγει, μένει να αποδειχτεί. Το μόνο βέβαιο είναι πως οι συριζαίοι αποδεικνύονται αδίστακτοι. Δεν παίζουν απλώς «σκληρό ροκ», αλλά ξεπερνούν κάποια όρια που παραδοσιακά έχει θέσει στη λειτουργία του το αστικό πολιτικό σύστημα. Μιμούνται τον Μητσοτάκη και τους Κυρκοφλωράκηδες του 1989 και τη συμπεριφορά τους έναντι του Α. Παπανδρέου. Γι' αυτό και το ΚΙΝΑΛ, παριστάνοντας ότι αντεπιτίθεται, αλλά στην ουσία αμυνόμενο, μιλά για αναβίωση του «βρόμικου '89». Ομως, ούτε το 2018 είναι 1989, ούτε ο Σημίτης είναι Παπανδρέου, ούτε το σημερινό, εκλογικά μονοψήφιο ΚΙΝΑΛ είναι το παλιό ΠΑΣΟΚ που και στα χειρότερά του έπιανε 40% για πλάκα.
 
Σ' αυτό το νέο σκηνικό, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ρίχνει συνέχεια στην πολιτική αρένα δόσεις σκανδαλολογίας, προσπαθώντας να ενσταλάξει στις λαϊκές συνειδήσεις την εξής απλή σκέψη: όλοι την ίδια πολιτική θα εφαρμόσουν, αλλά οι άλλοι είναι κλέφτες και διεφθαρμένοι.