♦ Σε γραμμή Μέρκελ
Οταν ο Τσίπρας εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως πρωθυπουργός στο Ευρωκοινοβούλιο, ο ακροδεξιός χριστιανοκοινωνιστής Μάνφρεντ Βέμπερ του επεφύλαξε μια σκληρή επίθεση, προκλητική, αλαζονική και αγενή. Τώρα, ο Βέμπερ, αφού πρώτα χώθηκε στην αγκαλιά της Μέρκελ, είναι επικεφαλής της ευρωπαϊκής Δεξιάς στις ευρωεκλογές. Και ευθυγραμμίζεται με τη Μέρκελ και ως προς την αποτίμηση του «φαινομένου Τσίπρας». Το κάνει, όμως, με το δικό του στιλ, συνδυάζοντας… το παλιό με το καινούργιο.
«Ο Τσίπρας πέρασε πολλές συγχύσεις, είπε πολλά ψέματα στους ψηφοφόρους του για να γίνει πρωθυπουργός», λέει ο Βέμπερ. Και συνεχίζει: «Οταν έγινε πρωθυπουργός και διαπίστωσε ότι δεν είχε άλλη επιλογή, αναζήτησε τη συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους». Για να καταλήξει ότι «ο Τσίπρας έκανε πολλές στροφές (σ.σ. πάλι καλά που δεν είπε “κωλοτούμπες“) στην κυβερνητική του θητεία», όμως στην εφαρμογή του Μνημονίου που υπέγραψε «αποδείχτηκε αξιόπιστος εταίρος».
Δε λέει τίποτα καινούργιο ο Βέμπερ. Σημειώνουμε μόνο πως ακόμα και κάποιος που σε προσωπικό επίπεδο σιχαίνεται τον Τσίπρα, είναι αναγκασμένος να επαινεί την αξιοπιστία του!
♦ Μεσάζοντες
Οπως κάθε απόμαχος της αστικής πολιτικής (ιδιαίτερα αν είναι «φτυσμένος» από την αστική πολιτική), ο Φρανσουά Ολάντ έχει ως ρόλο «να υπηρετεί την Ιστορία». Δεν του τον ανέθεσε κάποιος σκηνοθέτης αυτόν το ρόλο, μόνος του τον πήρε και σκηνοθετεί τον εαυτό του σε τριτοκοσμικά θέατρα, όπως αυτά των Αθηνών, γιατί στα παριζιάνικα δεν τον βλέπουν ούτε οι γυναίκες ούτε οι γκόμενές του. Τι μας είπε, λοιπόν, ο… Ολαντρέου; Οτι ήταν ο Πάκης αυτός που του τηλεφώνησε μετά το δημοψήφισμα του Ιούνη του 2015 και του είπε ότι «ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα ξεκινούσε τις διαπραγματεύσεις» και ότι «η αντιπολίτευση -κι αυτό ήταν ένα ιδιαίτερα σημαντικό μήνυμα- ήταν κι εκείνη έτοιμη να πράξει τα δέοντα έτσι ώστε η Ελλάδα να παραμείνει εντός της Ευρωζώνης». «Θέσατε τον εαυτό σας ως εγγυητή της βούλησης της Ελλάδος να παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης μετά από το δημοψήφισμα», είπε ο Ολάντ, συγχαίροντας τον Πάκη, ο οποίος τα πήγε μια χαρά ως μεσάζοντας. Τα είχαν συζητήσει στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών και είχε προφανώς τις διαβεβαιώσεις του Τσίπρα, του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Θεοδωράκη, ότι όλοι μαζί θα ψηφίσουν το τρίτο Μνημόνιο και ό,τι άλλο θα απαιτηθεί από τους ιμπεριαλιστές δανειστές.
♦ Πολικές θερμοκρασίες
Ρωτήθηκε ο Σκουρλέτης (συνέντευξη στα «Νέα»): «Χρίσματα θα δώσετε και πού; Θα δεχόσασταν πιο προωθημένη συνεργασία με το Κίνημα Αλλαγής σε τοπικό επίπεδο και στη στήριξη κοινών υποψηφίων, ανεξάρτητα από τις διαφορές σε επίπεδο κορυφής;».
Απάντησε: «Οι συνδυασμοί που θα στηρίξουμε θα χαρακτηρίζονται από μια σαφή προγραμματική αυτοδιοικητική πρόταση. Δεν πιστεύουμε στην παλαιάς κοπής πρακτική των χρισμάτων και στις κεντρικές συμφωνίες κορυφής που ακυρώνουν τις τοπικές κοινωνίες. Υπηρετούμε μια πολιτική σεβασμού του αυτοδιοικητικού χώρου αναγνωρίζοντας τη σχετική αυτονομία των αντιθέσεών του».
Μέχρι και τις τελευταίες εκλογές, χρίσματα έδιναν παντού. Δηλαδή, κατέβαζαν συριζαίικους συνδυασμούς. Πήραν την κρυάδα το 2014 (παρά τη σαφή εκλογική τους άνοδο σε επίπεδο εθνικών εκλογών, σε επίπεδο δήμων και περιφερειών δεν κέρδισαν και πολλά πράγματα), οπότε για να μη γίνει το κρύο παγωνιά το 2019, ψάχνουν πασόκους για να κρυφτούν πίσω τους. Και λένε παπάρες (τύπου Σκουρλέτη), λες και ο κόσμος δεν έχει καταλάβει.
♦ Οσα δε φτάνει η αλεπού
Είναι πραγματικά για γέλια το τελευταίο επιχείρημα που επιστρατεύουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για τη μη περικοπή των συντάξεων: τη ρύθμιση για την περικοπή των συντάξεων την είχαν ψηφίσει μόνοι τους οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οπότε αυτό που κάνουν είναι να καταργούν κάτι δικό τους!
Τι έλεγαν τόσο καιρό (τουλάχιστον από τον Σεπτέμβρη, που οι συριζαίοι ενέτειναν τη σχετική φημολογία); Πιάνονταν από κάθε δήλωση που έκανε ευρωπαίος παράγοντας ή στέλεχος του ΔΝΤ και προεξοφλούσαν (με κρυφή χαρά μάλιστα), ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ανασταλεί το μέτρο και επομένως ο Τσίπρας θα υποστεί μια δεινή πολιτική ήττα, αφού έχει βάλει «όλα τα λεφτά» στη μη περικοπή των συντάξεων. Ετσι, βοήθησαν τον Τσίπρα να δραματοποιήσει το θέμα και τώρα που τον βλέπουν να εμφανίζεται ως νικητής λένε μπούρδες που κάνουν ακόμα πιο καταγέλαστη (ή κατάπτυστη) τη θέση τους.
Κι όμως, υπήρχαν όλα τα στοιχεία που έδειχναν ότι Τσίπρας και Τσακαλώτος έχουν υπόσχεση ότι το μέτρο θα ανασταλεί, φτάνει να κινηθούν μέσα σε ένα πλαίσιο που δε θα ανατρέπει τη δημοσιονομική πολιτική, διεκπεραιώνοντας παράλληλα και κάποια άλλα καθήκοντα (κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία κτλ.). Μόνο οι «εγκέφαλοι» της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ δεν τα έβλεπαν και χαίρονταν με τις χαζές προβοκάτσιες-κιτρινιές που οργάνωναν οι φυλλάδες του Μαρινάκη, που έφτασαν να εισπράξουν ακόμα και δημόσια αποδοκιμασία από τον Σολτς.
♦ Κάν' το όπως το Ποτάμι
Σφίγγα η Δούρου και ο αντιπεριφερειάρχης Γαβρίλης σχετικά με πιθανή υποψηφιότητα του δεύτερου για το δήμο Πειραιά. Είναι τέτοια η δυστοκία του ΣΥΡΙΖΑ να βρει «βαριά ονόματα» για να σηκώσουν την εκλογική μάχη στους μεγάλους δήμους, αυτούς που η εκλογή έχει καθαρά πολιτικό-κομματικό χαρακτήρα, που η παράταξή του στον Πειραιά («Λιμάνι της Αγωνίας»), έχει βγάλει «Γενικό Πλαίσιο Αρχών και Στόχων» και απευθύνεται «στις δημιουργικές, ανιδιοτελείς και δημοκρατικές δυνάμεις της πόλης (πολιτικές, αυτοδιοικητικές, κοινωνικές, κινηματικές συλλογικότητες, συλλογικότητες εργαζομένων, κόσμος του εμπορίου και της επιχειρηματικότητας, αλλά και πρόσωπα, πολίτες του Πειραιά) για να συμβάλει σε ένα συστηματικό κύκλο διαβούλευσης, με στόχο μια διευρυμένη Αυτοδιοικητική Συμμαχία, η οποία και θα συγκροτήσει ένα ψηφοδέλτιο νίκης ενεργών πολιτών για το Δήμο Πειραιά, επιλέγοντας μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία και το κατάλληλο πρόσωπο, γυναίκα ή άνδρα, ως υποψήφια/ο Δήμαρχο»!
Κάνουν τα ίδια που κάνει το Ποτάμι, ιδιαίτερα από τότε που πήρε τα κάτω του, και φυσικά το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Ο διαγωνισμός θα κηρυχτεί άγωνος και θ' αναγκαστούν να βρουν κάποιο συριζαίο που θα δεχτεί να πιει το πικρό ποτήρι. Αλήθεια, γιατί δεν κατεβαίνει ο Θ. Δρίτσας ως υποψήφιος δήμαρχος, που έχτισε την πολιτική του καριέρα μ' αυτόν το συνδυασμό;
♦ «Παιδομάζωμα»
Ο Κούλης (λέει ότι ή παριστάνει ότι) ψάχνει υποψήφιο δήμαρχο για τον Πειραιά, ο Μιχαλολιάκος είναι έτοιμος να ξανακατέβει (έστω και χωρίς επίσημο κομματικό χρίσμα) και την ίδια ώρα ο Μαρινάκης κάνει «παιδομάζωμα», βάζοντας τον Μώραλη ν' ανακοινώνει σε καθημερινή βάση τοπικά στελέχη της ΝΔ που θα κατέβουν υποψήφιοι με το συνδυασμό του. Μέχρι στιγμής ο απολογισμός έχει τον πρόεδρο της ΝΟΔΕ της ΝΔ Α΄ Πειραιά & Νήσων, τον υπεύθυνο παραγωγικών και επιστημονικών φορέων και την υπεύθυνη γυναικείων θεμάτων της ίδιας ΝΟΔΕ.
♦ Κουλουβάχατα
Μέχρι το Στρασβούργο έφτασε η χάρη του Ανδρέα Γεωργίου, του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, που ακόμα δεν έχει καθαρίσει με τις δικαστικές εκκρεμότητες στην Ελλάδα. Το ζήτημα έφερε στο ευρωκοινοβούλιο η ομάδα των Φιλελεύθερων του Φερχόφεν. Αδεια ήταν, φυσικά, τα έδρανα, όμως και πάλι φάνηκαν τα κουλουβάχατα του ελληνικού αστικού πολιτικού συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που επισήμως έχει δεχτεί τα στοιχεία του Γεωργίου και τα έχει υπογράψει σε όλα τα μνημονιακά κείμενα, οχυρώνεται πίσω από την «ανεξαρτησία της ελληνικής Δικαιοσύνης», ενώ είναι ολοφάνερο ότι τον Γεωργίου «κυνηγούν» οι άνθρωποι του Παπαγγελόπουλου στο δικαστικό μηχανισμό. Το ΚΙΝΑΛ υπερασπίζεται τον Γεωργίου και ταυτόχρονα καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ για τις διώξεις, γιατί -λέει- ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να υπερασπιστεί τον Καραμανλή, τα μαγειρεμένα στοιχεία του οποίου αποκάλυψε ο Γεωργίου. Και η ΝΔ είναι κομμένη στα δύο, καθώς ένα κομμάτι της (στο ευρωκοινοβούλιο ο Κύρτσος) εκφράζει συμπάθεια στον Γεωργίου. Ποια είναι η αλήθεια; Ολα τα μνημονιακά κόμματα έχουν αποδεχτεί τα «στοιχεία Γεωργίου», τα οποία ήταν φυσικά μαγειρεμένα, για να φουσκώσουν το έλλειμμα, όπως μαγειρεμένα ήταν και τα προηγούμενα στοιχεία που υποεκτιμούσαν το έλλειμμα. Με τη σύμφωνη γνώμη των Βρυξελλών σε όλες τις περιπτώσεις. Δεν υπήρξαν ποτέ greek statistics. Πάντοτε υπήρχαν euro statistics, που υπηρετούσαν (και εξακολουθούν να υπηρετούν) συγκεκριμένες σκοπιμότητες.
