Με μια σιβυλλική διατύπωση στην απόφασή του «ξεπέρασε» το πρόβλημα του Brexit το συνέδριο του Εργατικού Κόμματος. «Αν δεν μπορέσει να εξασφαλίσει γενικές εκλογές, το Εργατικό Κόμμα πρέπει να υποστηρίξει όλες τις εναλλακτικές λύσεις που απομένουν στο τραπέζι, συμπεριλαμβανόμενης της διεξαγωγής καμπάνιας για ένα δημοψήφισμα», αναφέρει η απόφαση που αφήνει ανοιχτά δύο ζητήματα. Πρώτο, αν οι Εργατικοί θα υποστηρίξουν τη διεξαγωγή νέου δημοψηφίσματος ως πρώτη προτεραιότητά τους και δεύτερο τι θέση θα πάρουν σ' ένα τέτοιο δημοψήφισμα.
Προηγουμένως, στην ομιλία του ο Κιρ Στάρμερ, ο εκπρόσωπος του κόμματος για θέματα Brexit, είχε κάνει άλλη τοποθέτηση. Ξεκαθάρισε ότι οι Εργατικοί θα καταψηφίσουν όποια συμφωνία φέρει η Μέι, αν αυτή δεν πληροί έξι κριτήρια, τα οποία θα εξασφαλίζουν ότι εκτός ΕΕ η Βρετανία θα απολαμβάνει -μέσω μιας ισχυρής σχέσης με την ΕΕ- τα ίδια οφέλη που απολαμβάνει σήμερα ως μέλος της ΕΕ. Πρόκειται για το γνωστό βέτο που έχουν θέσει τα συνδικάτα των βρετανών καπιταλιστών, τη θέληση των οποίων δεν μπορεί να αγνοήσει το (μόνο κατ' όνομα) Εργατικό Κόμμα. Ο Στάρμερ εξήγησε ότι αν η συμφωνία που θα φέρει η Μέι καταψηφιστεί στο Κοινοβούλιο ή αν οι διαπραγματεύσεις με την ΕΕ ολοκληρωθούν χωρίς συμφωνία, πρώτη προτεραιότητα για τους Εργατικούς θα είναι να πιέσουν για πρόωρες εκλογές. Αν δεν το καταφέρουν, τότε θα ζητήσουν νέο δημοψήφισμα. «Κανείς δεν αποκλείει το remain ως επιλογή», συμπλήρωσε ο Στάρμερ, καταχειροκροτούμενος από την πλειοψηφία των συνέδρων.
Μέσα στο κόμμα, όμως, υπάρχουν και οι οπαδοί του Brexit, όπως οι εκπρόσωποι κάποιων συνδικάτων, που θεωρούν ότι «ο λαός ψήφισε». 'Η ο υπαρχηγός του κόμματος Τζον ΜακΝτόνελ, που επιμένει πως αν οι Εργατικοί ζητήσουν δεύτερο δημοψήφισμα, αυτό δεν μπορεί παρά να αφορά μόνο τους όρους της αποχώρησης από το ΕΕ. Ο πονηρός Κόρμπιν, μολονότι θεωρείται «ευρωσκεπτικιστής», προτιμά μια κεντριστική στάση, ώστε να γίνεται αποδεκτός και από τα δύο στρατόπεδα. Οταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο τι θα ψήφιζε σε περίπτωση επαναληπτικού δημοψηφίσματος, απάντησε ότι… δεν μπορεί να απαντήσει, γιατί… δεν ξέρει το ερώτημα που θα τεθεί στο δημοψήφισμα!
Αυτό που θέλει ο Κόρμπιν είναι να γίνει πρωθυπουργός. Ούτε στα πιο τρελά όνειρά του δεν φανταζόταν πριν από μερικά χρόνια ότι θα βρισκόταν μια ανάσα πριν από τον θώκο της Ντάουνινγκ Στριτ 10. Προτιμά, λοιπόν, την ασάφεια και στρέφει τα πυρά του αποκλειστικά ενάντια στη Μέι, την οποία κατηγορεί για ανικανότητα. Ο ίδιος δεν μπορεί, βέβαια, να υποχρεώσει τη Μέι να πάει σε εκλογές, ποντάρει όμως στο μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί μέσα στο Συντηρητικό Κόμμα, αλλά και στη δυστοκία που εμφανίζουν οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης Μέι με την ΕΕ.
Ηδη, η Κομισιόν απέρριψε το τελευταίο σχέδιο της Μέι (το γνωστό ως «σχέδιο Τσέκερς»). Ακολούθησε στον ίδιο δρόμο η σύνοδος κορυφής του Ζάλτσμπουργκ, για να πάρει τη σκυτάλη ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ. Ως γνωστόν, η Γαλλία πρωτοστατεί σε αντιβρετανισμό από τότε που τέθηκε επί τάπητος η υλοποίηση του Brexit. Eίναι αδιανόητο μία χώρα να ανοίγει την πόρτα της εξόδου και να ελπίζει ότι θα συνεχίσει να απολαμβάνει τα προνόμια της ενιαίας αγοράς, δήλωσε ο Λεμέρ στους Financial Times. «Εάν δώσουμε αυτήν την εντύπωση, τότε θα είναι το τέλος της Ευρώπης», τόνισε. Και συνέχισε: «Με συγχωρείτε, για να το πω ωμά, περισσότερο από το μέλλον της Βρετανίας, αυτό που είναι πιο σημαντικό για εμάς είναι το μέλλον της Ευρώπης». Η δική μου τουλάχιστον κυβέρνηση είναι προετοιμασμένη για ένα «σκληρό» Brexit, είπε ο Λεμέρ, εξηγώντας ότι «η επίδραση θα είναι μικρή για τη γαλλική ανάπτυξη». «Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι βρετανοί φίλοι μας, είναι πως αφορά πρωτίστως το δικό τους συμφέρον να βρεθεί μία λύση», συμπλήρωσε με νόημα.
Η Μέι έφυγε από το Ζάλτσμπουργκ με τ' αυτιά κατεβασμένα, και ασχολήθηκε μόνο με το πώς θα διασώσει την καρέκλα της που τρίζει και πάλι επικίνδυνα. Υποστήριξε ότι οι ηγέτες της ηπειρωτικής Ευρώπης απέρριψαν το σχέδιό της, αλλά δεν εξήγησαν γιατί! Οπως καταλαβαίνετε, τους έκανε τα μούτρα κρέας. Η Μέι βρίσκεται τώρα αντιμέτωπη με νέα εσωκομματική πίεση, καθώς δεκάδες βουλευτές επιμένουν πως πρέπει να καταρτιστεί ένα νέο σχέδιο «που δεν θα απειλεί τη βρετανική οικονομία ούτε τη συνοχή του κόμματος»! Ζητούν, δηλαδή, τον… τετραγωνισμό του κύκλου.
Ο Μάρτης του 2019 (ορόσημο κατά το οποίο θα πρέπει να υλοποιηθεί το Brexit) είναι πλέον ορατός. Η μόνη που δεν είναι ορατή είναι μια συμφωνία εξόδου, καθώς η Μέι, υπακούοντας στην απαίτηση των βρετανών καπιταλιστών, τα θέλει μονά-ζυγά για τη Βρετανία. Κι αυτό, φυσικά, δεν το δέχεται ο γερμανογαλλικός άξονας που έχει πλέον σταθερά το πάνω χέρι. Μένει να δούμε ποια θα είναι η κατάληξη αυτής της κρίσης.
