Εκτελεστικά όργανα οι γερμανοί νεοναζί

Μετά την καταδίκη της Μπεάτε Τσέπε σε ισόβια και μερικών ακόμα νεοναζιστών, το γερμανικό κράτος κάνει ό,τι μπορεί για να ρίξει στη λήθη την υπόθεση της NSU, της νεοναζιστικής συμμορίας που ευθύνεται για τις δολοφονίες οχτώ τούρκων και ενός έλληνα μετανάστη και μιας γερμανίδας αστυνομικού. Γιατί θέλει να θαφτούν τα στοιχεία που δείχνουν πρώτο ότι η νεοναζιστική συμμορία δεν αποτελούνταν μόνο από την Τσέπε, τους δύο που αυτοκτόνησαν και μερικούς περιφερειακούς και δεύτερο ότι η συμμορία δρούσε σε στενή σχέση με την Ομοσπονδιακή Ασφάλεια, οι πράκτορες της οποίας προσπαθούσαν για χρόνια να αποπροσανατολίσουν τις έρευνες.
 
Είναι χαρακτηριστική η απόφαση του κρατίδιου της Εσσης να κρατήσει κλειστό για 120 χρόνια (!) το φάκελο εσωτερικής έρευνας που διενήργησε η αστυνομία του για τη δράση των ασφαλιτών της επί μια εικοσαετία (1992-2012) που οι νεοναζιστές ανέπτυσσαν το δολοφονικό τους έργο. Η δικαιολογία για το σφράγισμα του φακέλου ήταν ότι πρέπει να προστατευτούν οι πληροφοριοδότες και οι απόγονοί τους! Λες και δε θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα ονόματα των πληροφοριοδοτών με κωδικούς.
 
Ο ανταποκριτής των «Νέων» στη Γερμανία έστειλε την προηγούμενη εβδομάδα ανταπόκριση που περιλάμβανε και δηλώσεις του Μάρκους Βαϊνχάιμερ, που έμενε σχεδόν δίπλα στο κλειδαράδικο του Θόδωρου Βουλγαρίδη, ενός από τα θύματα των νεοναζιστών. Ο Βαϊνχάιμερ πήγε στην Αστυνομική Διεύθυνση του Μονάχου και κατέθεσε ότι στο σπίτι είχαν ανθρώπους που φαινόταν καθαρά ότι είχε σχέση με νεοναζιστές. Αυτό έγινε το 2007, δυο χρόνια μετά τη δολοφονία του Βουλγαρίδη, και κίνητρο για τον Βαϊνχάιμερ ήταν μια τηλεοπτική εκπομπή που ζητούσε πληροφορίες για τη δολοφονία του Βουλγαρίδη. Οι ασφαλίτες πέταξαν την κατάθεσή του στα σκουπίδια, μολονότι είχε καταθέσει συγκεκριμένες πληροφορίες. Οταν το 2011, που αποκαλύφθηκε η δράση της NSU, ο Βαϊνχάιμερ ξαναπήγε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μονάχου, η απάντηση που πήρε ήταν ότι δεν υπάρχει κατάθεσή του από το 2007 και μάλλον κάνει λάθος! Πήγαν να τον βγάλουν φαντασιόπληκτο, όπως ακριβώς έψαχναν το δολοφόνο του Βουλγαρίδη στον περίγυρό του και στον περίγυρο της γερμανίδας συζύγου του, με την οποία είχαν πρόσφατα χωρίσει.
 
Το να κάνουν μια φορά λάθος οι ασφαλίτες και να κινηθούν σε λάθος κατεύθυνση, μπορεί κανείς να το δεχτεί. Οταν όμως αυτό γίνεται επί δυο δεκαετίες, τότε παύει να είναι λάθος. Είναι συνειδητή συνεργασία. Το μεγάλο χρονικό διάστημα αυτής της συνεργασίας δείχνει ότι δεν υπήρξαν κάποια μεμονωμένα περιστατικά κάλυψης των νεοναζιστών από τους ασφαλίτες, αλλά συστηματική κάλυψη της δράσης τους. Οι νεοναζιστές χρησιμοποιήθηκαν, απλά, ως εκτελεστικός βραχίοντας ενός ευρύτερου σχεδίου ρατσιστικής εγκληματικής δράσης, κρατικής έμπνευσης. Οι ασφαλίτες έκαναν πλάτες στην εγκληματική συμμορία. Στους ασφαλίτες ποιος έδινε γραμμή; Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι οι ασφαλίτες έδρασαν μ' αυτόν τον τρόπο χωρίς να ξέρει κανείς πάνω απ' αυτούς, σε κρατιδιακό και ομοσπονδιακό επίπεδο.