Μπετόν αρμέ και πάλι ο κοινοβουλευτικός λόχος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, καταψήφισε την πρόταση της ΝΔ για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής που θα ερευνούσε την όζουσα υπόθεση Καμμένου-Γιαννουσάκη. Από τους 153, ήταν παρόντες στην ψηφοφορία και ψήφισαν Οχι οι 151. Απουσίαζε ο συριζαίος Χρ. Παπαδόπουλος (ασθένεια ήταν η επίσημη δικαιολογία) και ο Καμμένος, που όταν είδε ότι η πρόταση της ΝΔ δεν περνάει, το έπαιξε… άρχοντας και δεν ψήφισε (προηγουμένως, βέβαια, είχε δώσει νομική -και όχι πολιτική- μάχη ενάντια στην πρόταση).
Η πρόταση της ΝΔ δεν πέρασε (μολονότι την υπερψήφισαν όλα τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης), όμως την πολιτική ξεφτίλα δεν την απέφυγε ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς εκτός από τον αρμόδιο υπουργό Κοντονή (που συνεργάστηκε με τον Καμμένο σ' αυτή την υπόθεση), τον Καμμένο υπερασπίστηκε ο ίδιος ο Τσίπρας, που πήγε στη Βουλή αργά και μίλησε τελευταίος, χωρίς να μπει σε άμεσο διάλογο με τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης (με τον Μητσοτάκη κυρίως).
Είτε αυτό ήταν όρος που έβαλε ο Καμμένος είτε επιλογή του Τσίπρα για να «μαζέψει» την κατάσταση και να μην υπάρξουν διαρροές στην ψηφοφορία, σημασία έχει ότι τον Καμμένο (και τα καμώματά του) τον έχουν χρεωθεί «με 108». Μαζί του θα βαδίσουν μέχρι το τέλος, ό,τι κι αν κάνει, γιατί μοναδικός στόχος τους είναι να μη χάσουν από τα χέρια την κουτάλα της εξουσίας. Λογικό και αναμενόμενο είναι αυτό. Οταν έχουν ψηφίσει παρέα Μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους, που εξοντώνουν τον ελληνικό λαό και υποθηκεύουν το μέλλον του για δεκαετίες, θα κολλήσουν στα νυχτερινά τηλεφωνικά αλισβερίσια του Καμμένου μ' έναν καταδικασμένο για πρεζεμπόριο ή στο ότι πήγε στο Λονδίνο για κάποια νατοϊκή σύνοδο και επί τη ευκαιρία έριξε και μερικές μπιλιές σ' ένα καζίνο; Αλλους υπουργούς μπορεί να τους «ανασχηματίσει» ή και να τους διώξει ο Τσίπρας, όμως ο Καμμένος θα παραμείνει ακλόνητος στο υπουργείο που έβαλε ως όρο να πάρει, προκειμένου να γίνει συγκυβερνήτης.
Πολιτικά, ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι συριζαίοι προσπάθησαν να πάνε τη μπάλα στο γήπεδο της «εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων» από τη μεριά της αντιπολίτευσης, ιδιαίτερα της ΝΔ, ποντάροντας στον (αναγκαστικά) χοντροκομμένο τρόπο με τον οποίο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υπερασπίστηκαν τον Μαρινάκη και στο γεγονός ότι οι φυλλάδες του εν λόγω εφοπλιστή χτυπούν μανιωδώς την κυβέρνηση και υπερασπίζονται ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.
Ομως αυτό το επιχείρημα δεν είναι και τόσο αποδοτικό πια. Οχι γιατί δεν ισχύει, όχι επειδή τα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ επαναλαμβάνουν συνεχώς για τον Μαρινάκη «αν είναι ένοχος να πάει φυλακή, αλλά αυτό θα το βρει η Δικαιοσύνη», αλλά γιατί ο κόσμος έχει καταλάβει πως κάπως αργά θυμήθηκαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τις υποψίες για εμπλοκή του Μαρινάκη στο πρεζεμπόριο. Δε θα αναφερθούμε στα καρφιά της Μπακογιάννη, ότι ο Καμμένος «επισκεπτόταν» τον Μαρινάκη κι όταν είχε δυσκολίες «έστελνε την σύζυγό του», που μέχρι στιγμής παραμένουν αναπόδεικτοι ισχυρισμοί. Ομως, ποιος ξεχνάει το δείπνο της Δούρου με τον Μαρινάκη, παραμονές των τοπικών εκλογών του 2014, ποιος ξεχνάει τις επισκέψεις του Μαρινάκη στο Μαξίμου (καλά, τον ύποπτο για πρεζεμπόριο δεχόταν στο Μαξίμου ο Τσίπρας, ο Παππάς, ο Φλαμπουράρης;), ποιος ξεχνάει πως ο Μαρινάκης ήταν ο προβεβλημένος «προσωρινός υπερθεματιστής», μέχρι ο διαγωνισμός για τα κανάλια να αποδειχτεί φιάσκο;
Και μη μας πουν ότι αυτή ήταν μια νόμιμη διαδικασία, στην οποία μπορούσε να μπει όποιος έχει λεφτά, γιατί κανένας δεν τους υποχρέωνε να τον δεχτούν στο Μαξίμου και κανένας δεν τους είχε βάλει τσιρότο στο στόμα, ώστε να μη μπορούν να κάνουν μια δήλωση, έναν υπαινιγμό έστω για τον άνθρωπο που διεκδικούσε μια άδεια για κανάλι. Αν ο Μαρινάκης είναι χρηματοδότης του πρεζεμπόριου, τότε αυτοί πούλησαν μια τηλεοπτική άδεια και πήραν λεφτά που μυρίζουν θάνατο. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά βοήθησαν να στηθεί κι ένα «πλυντήριο» για τα λεφτά από το πρεζεμπόριο. Και μη μας πουν ότι το κατάλαβαν πριν από μερικούς μήνες, γιατί η υπόθεση του «Noor 1» είναι παλιά, πριν αυτοί γίνουν κυβέρνηση.
Είναι προφανές ότι δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για το αν είναι ή δεν είναι πρεζέμπορας ο Μαρινάκης (στον οποίο -σημειωτέον- δεν έχει απαγγελθεί καμιά κατηγορία, οπότε από άποψη τυπικής νομιμότητας δε δικαιούνται ο Καμμένος και ο Τσίπρας να δηλώνουν «μακάρι να αποδειχτεί αθώος ο άνθρωπος», γιατί αυτό λέγεται μόνο για όσους βρίσκονται υπό κατηγορία). Οπως δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για τα λαθρεμπόρια άλλων καπιταλιστών, που τους έχουν κολλητούς τους. Φαίνεται πως σε κάποια φάση είχαν τη βεβαιότητα ότι ο Μαρινάκης θα στήσει ένα εκδοτικό συγκρότημα φιλικό προς αυτούς, γι' αυτό και τον δέχονταν στο Μαξίμου και δεν άφησαν κανέναν υπαινιγμό σε βάρος του. Μετά, για λόγους που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε (αν και μπορούμε να τους φανταστούμε), «άλλαξαν τα κόζα» και ο Μαρινάκης από αξιότιμος προσωρινός υπερθεματιστής έγινε ύποπτος για πρεζεμπόριο. Η υπόθεση του «Noor 1» είναι παλιά, οι «μυστηριώδεις θάνατοι» μαρτύρων είχαν συντελεστεί (κάποιοι και επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) και τίποτα καινούργιο δεν προστέθηκε, εκτός από τη διαθεσιμότητα ή μη του καταδικασμένου σε ισόβια Γιαννουσάκη να «μιλήσει». Και για να μην ξεχαστούμε, δεν είναι η πρώτη φορά που «αλλάζουν τα κόζα». Τα ίδια είχαν γίνει και με τον Ψυχάρη (ξεχνάμε τη… γάτα Ιμαλαΐων και τον… barista Τσίπρα;).
Επειδή, λοιπόν, είναι όλοι εξίσου βρόμικοι, επειδή πίσω από κλειστές πόρτες κλείνουν συμφωνίες με καπιταλιστές (αλήθεια, για τον «κόσμο της ΑΕΚ» δόθηκε η άδεια-σκάνδαλο στον Μελισσανίδη;), επειδή οι συμφωνίες αυτές πότε «περπατάνε» και πότε χαλάνε, το επιχείρημα ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ λειτουργούν σαν ατζέντηδες του Μαρινάκη δεν πείθει, γιατί εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς (και από την υπόθεση Καμμένου) ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ λειτουργούν σαν ατζέντηδες των αντιπάλων του Μαρινάκη. Ετσι λειτουργεί ο θαυμαστός κόσμος του καπιταλισμού και των πολιτικών του εκπροσώπων.
Γι' αυτό και αναγκάστηκαν να μετατρέψουν τη συζήτηση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, κατά το μεγαλύτερο -και ουσιαστικότερο- μέρος της, σε ακροαματική διαδικασία ποινικού δικαστηρίου, που αποφασίζει την αθώωση του κατηγορουμένου Καμμένου, επειδή δεν υφίσταται το αδίκημα. Το σήκωμα αυτού του άχθους ανατέθηκε στον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης και καθηγητή του Ποινικού Δικαίου, Νίκο Παρασκευόπουλο, που ως εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε να εξαφανίσει κάθε πολιτικό περιεχόμενο και να μείνει μόνο στα στοιχεία της ποινικής υπεράσπισης του Καμμένου.
Ηταν πραγματικά αξιοθρήνητη η εικόνα του Παρασκευόπουλου καθώς προσπαθούσε να επιχειρηματολογήσει πως ο Καμμένος έδρασε όπως δρουν οι πράκτορες που κάνουν διείσδυση σε συμμορίες ναρκωτικών, πράγμα που ο νόμος το επιτρέπει. Κι όταν ο Δένδιας τον ρώτησε ευθέως, αν αυτός είναι ο ισχυρισμός του, σιώπησε από ντροπή. Κι ακόμα πιο αξιοθρήνητο -από πολιτική άποψη- ήταν το επιχείρημα ότι ο εισαγγελέας εφετών Πειραιά, στον οποίο στάλθηκε η καταγγελία Γιαννουσάκη, απεφάνθη ότι η εισαγγελέας Τζίβα δε διέπραξε κανένα αδίκημα και έθεσε τη μηνυτήρια αναφορά στο αρχείο. Οπότε, αφού δεν υπάρχει φυσικός αυτουργός, δεν υπάρχει και ηθικός αυτουργός (ο Καμμένος δηλαδή), οπότε δεν υπάρχει νομική βάση για να συγκληθεί η Εξεταστική Επιτροπή!
Ακόμα κι αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι η υπόθεση για τον λιμενικό Χριστοφορίδη στάλθηκε στο Ναυτοδικείο, λόγω αρμοδιότητας, και επομένως παραμένει ανοιχτή, όπως και το γεγονός ότι η υπόθεση για τον Καμμένο διαβιβάστηκε στη Βουλή, για να τη διερευνήσει αυτή, και επομένως ουδείς μπορεί να προδιαγράψει το αποτέλεσμα της διερεύνησης από μια Εξεταστική Επιτροπή (η οποία θα καθόριζε και το αδίκημα, αν έφτανε σε τέτοιο συμπέρασμα), νομικό είναι το ζήτημα ή πολιτικό; Ο Παρασκευόπουλος έφτιαξε μια γραμμή ασθενέστατης νομικής υπεράσπισης, την οποία επανέλαβαν αυτούσια ο Κοντονής, ο Καμμένος και ο ίδιος ο Τσίπρας, ξεπέφτοντας στο επίπεδο επαρχιώτη δικολάβου!
Υποψιαζόμαστε ότι αυτή η υπόθεση βαδίζει προς γενική εκτόνωση. Η εισαγγελία εφετών Πειραιά έκανε και μια ακόμα κίνηση: απήγγειλε κατηγορία για το πρεζεμπόριο κατά δύο τούρκων υπηκόων, τους οποίους έχει κατονομάσει ο Γιαννουσάκης. Οι φυλλάδες του Μαρινάκη το έκαναν αμέσως σημαία: «Βρήκαν το δρόμο του χρήματος – Ενταλμα σύλληψης για δύο Τούρκους», «η φυσική δικαστική λειτουργός, που έχει τα ηνία της έρευνας, βάζει τέλος στη σεναριολογία-φημολογία περί της ύπαρξης έλληνα χρηματοδότη, καθώς και στη σκευωρία με στόχο την εμπλοκή του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη». «Κάποια σκευωρία επιχειρήθηκε να στηθεί», έλεγε μια βδομάδα μετά, από τη ραδιοφωνική του εκπομπή και ο Χατζηνικολάου. Ολοι αθώοι, λοιπόν, κι ό,τι μπόρεσαν να κερδίσουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ από τον Καμμένο το κέρδισαν. Αλλωστε, τις τελευταίες μέρες ασχολούνταν περισσότερο με την επίσκεψή του στο καζίνο, παρά με την υπόθεση Γιαννουσάκη. Και βέβαια, ελπίζουν (για να μην πούμε ότι είναι σίγουροι), ότι ο Καμμένος θα τους προσφέρει και άλλες ευκαιρίες για να «ξεφλουδίσουν», μέσω αυτού, τον Τσίπρα.
