Ο,τι θέλει το κεφάλαιο

Στον κόσμο της παραμορφωμένης πραγματικότητας και της καλλιέργειας ψευδαισθήσεων, μέσω του πολιτικού μάρκετινγκ (που γίνεται με όρους χυδαίας διαφήμισης), η ανακοίνωση της Eldorado Gold και ο ορυμαγδός που ακολούθησε από τα αντικυβερνητικά Μέσα ήταν ασφαλώς πλήγμα για τον Τσίπρα, καθώς όλ’ αυτά ήρθαν: πρώτο, μετά την επίσκεψη Μακρόν και το «επενδυτικό σόου» που οργανώθηκε από τους γάλλους καπιταλιστές. Δεύτερο, την επομένη της διήμερης εμφάνισης του Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, η οποία είχε ως αποκλειστικό θέμα την «ανάπτυξη». Αν βάζαμε έναν τίτλο και στην ομιλία Τσίπρα και στην καθιερωμένη συνέντευξή του, θα γράφαμε: «Ο,τι θέλει το κεφάλαιο». Ομως, η ανακοίνωση της Eldorado Gold και ο θόρυβος που ακολούθησε, βοήθησαν την αστική αντιπολίτευση να βάλει μπροστά την προπαγάνδα περί «διγλωσσίας του ΣΥΡΙΖΑ», περί «Ιανού Τσίπρα» κτλ., εκμεταλλευόμενη και την πλατιά εμπεδωμένη αντίληψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα των ψεμάτων και της κωλοτούμπας (άρα, και για τις επενδύσεις λέει ψέματα, ενώ στην πραγματικότητα δεν τις θέλει και τις σαμποτάρει).
 
Βοήθησε, βέβαια, και ο Καρανίκας. Μπορεί να κατέβασε γρήγορα την… ηρωική ανάρτησή του στο facebook, όμως η ζημιά (πάντοτε σε επίπεδο προπαγάνδας) είχε ήδη γίνει. Η συζήτηση έφυγε από την ουσία και πήγε εκεί που βόλευε την αντιπολίτευση. O Tσίπρας, που έλεγε ειρωνικά και αλαζονικά από τη Θεσσαλονίκη ότι η αντιπολίτευση πολεμά έναν ΣΥΡΙΖΑ που δεν υπάρχει πλέον, βρέθηκε σε θέση άμυνας, με τους υπουργούς του να προσπαθούν να απαντήσουν στον αντιπολιτευτικό ορυμαγδό με επιχειρήματα που τις πρώτες μέρες περνούσαν στο ντούκου. Βλέπετε, η προπαγάνδα εστιάζει στις εντυπώσεις και όχι στην ουσία. Ετσι, οι Τσιπραίοι έπεσαν θύματα της τακτικής της εντυπωσιοθηρίας, που και οι ίδιοι εφαρμόζουν κατά κόρον.
 
Από μια άλλη σκοπιά, οι Καρανίκες βοηθούν την κυβερνητική προπαγάνδα στο στενό κομματικό ακροατήριο. Αλλο, όμως, αυτό να γίνεται μεθοδικά, ενταγμένο στο γενικότερο σχεδιασμό της κυβερνητικής προπαγάνδας, κι άλλο να βγαίνει αξημέρωτα και να μιλάει ο κάθε Καρανίκας, πριν καν μιλήσει ο αρμόδιος υπουργός, πριν γίνει ο σχεδιασμός της κυβερνητικής απάντησης.
 
Aυτό μάλλον δεν το κατάλαβε ούτε ο Σπίρτζης, που βγήκε στο κυνήγι του μελλοντικού σταυρού, κριτικάροντας τη γερμανική Fraport ότι δεν τηρεί τις συμβατικές της υποχρεώσεις (μέχρι και τις τουαλέτες των αεροδρομίων αφήνει ακαθάριστες, είπε ο Σπίρτζης, παίρνοντας αυτή τη φορά την πόζα ανθρώπου που κρατάει τη μύτη του και όχι του ανθρώπου που υπογράφει τη σύμβαση παραχώρησης χύνοντας μαύρα δάκρυα). Στον Σπίρτζη απάντησε με ανακοίνωσή της η γερμανική εταιρία, δίνοντας τη δική της εκδοχή. Ποιος όμως νοιαζόταν εκείνη τη στιγμή για το ποιος λέει αλήθεια, ο Σπίρτζης ή η Fraport; Ο σχετικός θόρυβος προστέθηκε στην… καρανικολογία και ο Σπίρτζης ήρθε να προσθέσει επιχειρήματα σ' εκείνους που υποστήριζαν ότι η κυβέρνηση στα λόγια μόνο «αγαπά» τις επενδύσεις, ενώ στην πραγματικότητα τις «εχθρεύεται» και στο παρασκήνιο τις «υπονομεύει». Γι' αυτό και ανέλαβε ο Πιτσιόρλας να τραβήξει δημοσίως το αυτί του πρώην πασόκου. «Νομίζω -είπε- ότι είναι ατυχείς οι δηλώσεις που έγιναν και οι χαρακτηρισμοί για τη Fraport. Με βάση τη σύμβαση έχουμε ένα μεγάλο ποσό επενδύσεων. Το φθινόπωρο θα δούμε αν υλοποιούνται ή όχι».
 
Συνειδητοποιώντας ότι το παιχνίδι «γύρισε», οι Τσιπραίοι εγκατέλειψαν σχεδόν αμέσως μια διάθεση τσαμπουκά που πήγαν να δείξουν (ο Τζανακόπουλος μίλησε για «αποικιοκρατική αυθάδεια» της Eldorado και δήλωσε ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να υποκύψει) και έκαναν γρήγορα βήματα «επανόδου». Ο Τσίπρας συγκάλεσε άρον-άρον την περιβόητη task force (χωρίς να έχει καν συγκροτηθεί ως θεσμικό όργανο) και μεταξύ των θεμάτων που -όπως ανακοινώθηκε- συζητήθηκαν ήταν και τα εξής: «3. Η πορεία των διαβουλεύσεων με τους εργαζόμενους και την ELDORARO GOLD για το θέμα της σχετικής επένδυσης. 4. Η πορεία των διοικητικών διαδικασιών για την ολοκλήρωση της επένδυσης στο Ελληνικό».
 
Λίγη ώρα αργότερα, ο Σταθάκης είχε ήδη υπογράψει τις άδειες που απαιτούσε η Eldorado Gold για την Ολυμπιάδα, δυο μέρες πριν από την προαναγγελθείσα υπογραφή τους (είχε προαναγγείλει για τις 15, αλλά υπέγραψε στις 13 Σεπτέμβρη), ενώ την επομένη φρόντισε να αποσταλεί στην Eldorado και η πρόσκληση σε Διαιτησία (δικαίωμα που έχει κάθε μέρος, βάσει της σύμβασης μεταξύ Ελληνικός Χρυσός ΑΕ και ελληνικού δημοσίου). Προηγουμένως, είχαν φροντίσει να αναβάλουν την προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΚΑΣ που θα πάρει απόφαση για το επιχειρούμενο αρχαιολογικό έγκλημα στην έκταση Ελληνικού-Αγίου Κοσμά, ώστε να επιχειρήσουν με άλλους τρόπους να πετύχουν την πολυπόθητη πλειοψηφία, που φαίνεται πως δεν την έχουν.
 
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επίθεση της Eldorado Gold υπήρξε προϊόν συνεργασίας της και με τη ΝΔ. Στελέχη της εταιρίας είχαν συναντηθεί με στελέχη της ΝΔ πριν από λίγες μέρες. Οσο για τα αστικά ΜΜΕ και τον λυσσασμένο τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν, εκτός από το «τάισμα» που η συγκεκριμένη εταιρία κάνει εδώ και χρόνια, πρέπει να σημειώσουμε και την ευκαιρία που βρήκαν για να δημιουργήσουν ένα αρραγές μέτωπο υπέρ της κεφαλαιοκρατικής ασυδοσίας, υπέρ του πλιάτσικου στη δημόσια περιουσία και της καταστροφής του περιβάλλοντος. Τα ΜΜΕ δούλεψαν ως ιδεολογικός μηχανισμός του συστήματος, προσπαθώντας να εμπεδώσουν όσο γίνεται πιο πλατιά και πιο βαθιά την αντίληψη πως πρέπει να ανεχτούμε τα πάντα από το κεφάλαιο, γιατί χωρίς τις επενδύσεις τους «καήκαμε».
 
Την ευκαιρία αυτή τους την έδωσαν οι Τσιπραίοι με τη διαμόρφωση της ατζέντας σε καινούργια πολιτικοϊδεολογική βάση: οι «ξένες άμεσες επενδύσεις» αποτελούν τη νέα «μεγάλη ιδέα του έθνους». Στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στη Θεσσαλονίκη ο Τσίπρας υπήρξε εμετικός καθώς έγλειφε πατόκορφα την κεφαλαιοκρατία. Είναι επίσης χαρακτηριστικός ο εξαιρετικά αμυντικός τρόπος με τον οποίο οι Τσιπραίοι αντιμετώπισαν τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης. Δεν προσπάθησαν καν να αντεπιτεθούν, αλλά προσπαθούσαν (κι ακόμα προσπαθούν) να εξηγήσουν ότι αυτοί δεν είναι αντίθετοι στην «επένδυση» των χρυσοθήρων, αλλά είναι υποχρεωμένοι να ακολουθήσουν ό,τι προβλέπει η νομοθεσία. Δε στηλίτευσαν καν την υποκρισία της αντιπολίτευσης, που τάχα την πήρε ο πόνος για τους εργάτες που θα απολυθούν. Απαξίωσαν να θυμίσουν στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πως έστειλαν τα ΜΑΤ για να σπάσουν την κινητοποίηση των εργατών στη χαλυβουργία του Μάνεση και δεν έχυσαν δάκρυ όταν οι εκδιωγμένοι από τα ΜΑΤ εργάτες έμειναν άνεργοι. Αντίθετα, ο Σταθάκης δέχτηκε στο γραφείο του αντιπροσωπία του «ιδιωτικού στρατού» της Eldorado και υποσχέθηκε ότι θα υπογράψει άμεσα τις άδειες για την Ολυμπιάδα και θα «τρέξει» γρήγορα τη Διαιτησία για τις Σκουριές.
 
Βλέποντας τα πράγματα από τη σκοπιά του συστήματος (και όχι του ΣΥΡΙΖΑ ή της ΝΔ ή της Eldorado), θα πρέπει να πούμε πως αν δεν υπήρχε αυτή η επίθεση της Eldorado κατά της κυβέρνησης, θα έπρεπε να την εφεύρουν. Γιατί τα όσα έγιναν στον πυκνό χρόνο των τεσσάρων ημερών κατάφεραν να διαμορφώσουν μια ευρεία ενότητα του αστικού πολιτικού κόσμου στην αποδοχή της καπιταλιστικής ασυδοσίας. Ολοι συμφωνούν καταρχήν, ότι πρέπει να διευκολύνονται με όλα τα μέσα οι «επενδυτές». Από εκεί και πέρα καυγαδίζουν (πράγμα σύνηθες και απαραίτητο για τη λειτουργία του αστικού κοινοβουλευτισμού) για το ποιος είναι αποτελεσματικότερος στην προώθηση των «επενδύσεων», ποιος έχει ή δεν έχει «βαρίδια» στο εσωτερικό του κτλ. Στο βασικό, όμως, όλα τα μνημονιακά κόμματα συμφωνούν: επενδύσεις και ξερό ψωμί – μην στενοχωρείτε και μην απογοητεύετε τους καπιταλιστές.
 
Αμφιβάλλουν οι ξένοι καπιταλιστές για την ειλικρίνεια του Τσίπρα; Κι αν αμφιβάλλει ο ένας ή ο άλλος «κολλημένος» καπιταλιστής, δεν αμφιβάλλουν οι σύμβουλοί τους, οι τραπεζίτες τους, τα στελέχη των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, οι υπουργοί των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων. Αν υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες, αυτές δεν αφορούν τον Τσίπρα και το επιτελείο του (θυμηθείτε τους επαίνους του Σόιμπλε για τον Τσακαλώτο και του Βίζερ για τον Χουλια-ράκη), αλλά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν ένα μελλοντικό κύμα αντίστασης της ελληνικής εργατικής τάξης. Μπορούν, όμως, να βρουν καλύτερο από τον Τσίπρα αυτή την περίοδο; Μια χαρά τους κάνει τη δουλειά.
 
Υπάρχει και η ασυδοσία (εργασιακή, περιβαλλοντική, αρχαιολογική), που θέλουν να είναι απόλυτη. Ομως, οι μανατζαραίοι του κεφαλαίου ξέρουν καλά πως δεν είναι πάντα εύκολο να «πηδήσουν» μεμιάς  πάνω από τη νομοθεσία, η οποία δεν είναι στενά ελληνική αλλά ευρωπαϊκή. Εκείνο που εκτιμούν, λοιπόν, είναι η πρόθεση των κυβερνητικών στελεχών να οργανώσουν την παραβίαση της νομοθεσίας. Κι αυτό το βλέπουν, για παράδειγμα, πολύ καλά τα στελέχη των πλιατσικολόγων καπιταλιστών που έχουν πάρει το Ελληνικό μαζί με τον Αγιο Κοσμά. Βλέπουν τι όργιο πιέσεων προς τους υπηρεσιακούς παράγοντες οργανώνει ο Φλαμπουράρης, πόσο τρέχουν για πάρτη τους το ΤΑΙΠΕΔ και ο Πιτσιόρλας, πώς υπομνηματίζει όλη αυτή την προσπάθεια ο Τσίπρας. Γι' αυτό και δε διαμαρτύρονται (όπως έκανε -χωρίς να βγει χαμένη, πάντως- η Eldorado). Τα «κάστρα» γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο, καθώς οι συριζαίοι είναι αδίστακτοι.