Ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης ούτε πολιτικά άπειρος είναι ούτε ανήκει στην κατηγορία των «Πολάκηδων». Χρόνια τώρα είναι ο σύνδεσμος των Τσιπραίων με τις άλλες αστικές παρατάξεις. Ο άνθρωπος που μαζεύει τα μπόσικα και αναλαμβάνει να κλείσει τις πολιτικές συμφωνίες, όταν το πράγμα ξεφεύγει. Τον ρόλο αυτόν τον έπαιζε όταν ακόμα ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ από τότε που έγινε πρόεδρος της Βουλής απέκτησε και θεσμική θωράκιση. Ο τρόπος με τον οποίο έκλεισε τη συμφωνία με την αντιπολίτευση, μετά το ναυάγιο του νόμου Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες είναι χαρακτηριστικός του ρόλου που διαδραματίζει και της «μπέσας» που τον συνδέει με την αντιπολίτευση.
Τα σημειώνουμε αυτά γιατί υπό το φως τους και μόνο μπορεί να γίνει κατανοητό το παιχνίδι που παίχτηκε στα τέλη του Ιούλη και στις αρχές Αυγούστου, όταν ο Βούτσης έκανε τις γνωστές «αντι»θρησκευτικές απόψεις του, σφραγίζοντας για μέρες την πολιτική ατζέντα με μια ψευδεπίγραφη διαμάχη «εικονολατρών – εικονοκλαστών». Εάν έκανε αυτές τις δηλώσεις ο Πολάκης, το πολύ να απασχολούσε το facebook και τις παραπολιτικές στήλες των εφημερίδων. Επιλέχτηκε να τις κάνει ο Βούτσης, εν γνώσει του προπαγανδιστικού επιτελείου του Μαξίμου ότι θα προκαλούσαν αίσθηση και ενδεχομένως θα μπορούσαν ν' αλλάξουν την πολιτική ατζέντα και παράλληλα να συσπειρώσουν το στενό κομματικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν διαβάσει κανείς την επίμαχη δήλωση Βούτση, θα διαπιστώσει ότι δεν είπε τίποτα εκτός θεσμικού πλαισίου. Υπάρχουν στελέχη του ελληνικού αστισμού που έχουν πει «χειρότερα», που έχουν ζητήσει διαχωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος, ενώ ο Βούτσης ούτε καν υπαινίχτηκε κάτι τέτοιο. Είπε συγκεκριμένα: «Στην Ελλάδα η Ορθοδοξία αφορά το 90% του πληθυσμού. Είμαστε από τους πιο ομογενοποιημένους λαούς παγκοσμίως σε σχέση με θρησκευτικές δοξασίες. Αλίμονο, όμως, δεν είμαστε ούτε ταλιμπάν, ούτε φονταμενταλιστές. Η θρησκευτική συνείδηση είναι για κάθε άνθρωπο κάτι το ιδιαίτερο. Δεν γεννιέται κανείς και πεθαίνει στο πλαίσιο ενός λαού ή εθνότητας και με το θρησκευτικό συναίσθημα αποτυπωμένο πάνω του. Είμαστε ένα σύγχρονο κράτος. Δεν είμαστε φονταμενταλιστικό Ορθόδοξο κράτος, ούτε ταλιμπάν της Ορθοδοξίας».
Ομως η ΝΔ «τσίμπησε» (ολοστρόγγυλα μηδενικά οι επικοινωνιολόγοι του Κούλη) και ξεκίνησε μια λυσσασμένη καμπάνια που ήταν βούτυρο στο ψωμί του ΣΥΡΙΖΑ. Κατηγόρησε τον Βούτση ότι «σε ένα παραλήρημα ιδεοληψίας, αμφισβήτησε ακόμη και τη θρησκεία του Ελληνικού λαού, παρόλο που ρητά αναγνωρίζεται από το Σύνταγμά μας».
Σαν έτοιμος από καιρό ο Τζανακόπουλος αντεπιτέθηκε, δηλώνοντας: «Ευχαριστούμε τη ΝΔ που με τις ανακοινώσεις της, αλλά και τη συνολική αντιπολιτευτική στάση της υπενθυμίζει στον ελληνικό λαό τις βαθιές διαχωριστικές γραμμές ανάμεσά μας». Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε ολόκληρος ο μηχανισμός προπαγάνδας του ΣΥΡΙΖΑ, που βρήκε την ευκαιρία να σταματήσει τη συζήτηση για την πολιτική της κυβέρνησης, τα Μνημόνια, την υποταγή στο μεγάλο κεφάλαιο και στους ιμπεριαλιστές νεοαποικιοκράτες και να την πάει σ' ένα ζήτημα στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ υπερέχει. Γιατί ακόμα και η πλειοψηφία των θρήσκων πολιτών δεν συμφωνεί με τις ακροδεξιές εξαλλοσύνες, όπως είχε αποδειχτεί και την εποχή της «μάχης των ταυτοτήτων», όταν ο Σημίτης κατάφερε να κατατροπώσει σχετικά εύκολα τον Χριστόδουλο και τους «ζηλωτές» του, μολονότι αυτοί κινητοποίησαν ολόκληρο τον εκκλησιαστικό μηχανισμό.
Αυτό πήραν υπόψη τους οι δεσποτάδες και επέλεξαν να μείνουν έξω απ' αυτόν τον καυγά. Δε θα ήθελαν να χαλάσουν το καλό κλίμα που έχουν διαμορφώσει με την κυβέρνηση, η οποία τους λέει «ναι σε όλα». Ακόμα και στα ζητήματα της εκπαίδευσης πέρασαν στο ακέραιο τις απαιτήσεις τους (ρωτήστε και τον Φίλη), ενώ απομυζούν τον κρατικό κορβανά «με το μπουρί της σόμπας». Πρόσφατα η κυβέρνηση τους έδωσε (με τροπολογία που ψήφισε στη ζούλα παρέα με τη ΝΔ) και την απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ των ακινήτων των μοναστηριών που είναι διάσπαρτα σε όλη τη χώρα και δε χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς σκοπούς. Γιατί, λοιπόν, να κάνουν φασαρία για κάποιες δήθεν αντιθρησκευτικές δηλώσεις του Βούτση, που δεν έχουν καμιά πρακτική σημασία, ούτε προδιαγράφουν κάποια αλλαγή στάσης της κυβέρνησης έναντι του ιερατείου και της επιχειρηματικής του επικράτειας;
Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε το πολιτικό του «κομμάτι» στο στενό κομματικό του ακροατήριο και η ΝΔ κατάφερε (περί κατορθώματος πρόκειται) να προβληθεί όχι σαν ένα σύγχρονο αστικό-ευρωπαϊκό κόμμα, αλλά σαν η παλιά Δεξιά του «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια».
Με δεδομένη την απόλυτη ουδετερότητα του ιερατείου, που ούτε τόνους σήκωσε ούτε αναμίχτηκε στην πολιτική διαμάχη ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, τα πράγματα ήταν εύκολα και για τον Καμμένο, που περιορίστηκε να δηλώσει μέσω twitter ότι οι αναφορές του κ. Βούτση «μας βρίσκουν απόλυτα αντίθετους όπως και την μεγάλη πλειοψηφία των Ορθόδοξων Ελλήνων». Εβαλε και την εκπρόσωπο Τύπου να δώσει μια συνέντευξη για να πει αναλυτικότερα ότι «όπου υπάρχουν διαφωνίες οι οποίες έχουν να κάνουν με ιδεολογικό περιεχόμενο, διατυπώνονται από την πρώτη στιγμή σε αυτή την κυβερνητική συμμαχία, καθώς είναι γνωστό ότι παρά το γεγονός πως συνεργαζόμαστε, δεν έχουμε ταυτιστεί όπως ταυτίστηκε η ΝΔ του κ. Σαμαρά με το ΠΑΣΟΚ του κ. Βενιζέλου όταν κυβέρνησαν», και καθάρισε. «Από την πλευρά μας οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ παλεύουμε να διατηρήσουμε κάποια πράγματα στα εθνικά θέματα και στα θέματα της Εκκλησίας και σε πάρα πολλές περιπτώσεις νομίζω ότι ο λόγος μας έχει αποφέρει αποτελέσματα», τόνισε με νόημα η εκπρόσωπος του Καμμένου.
Αλλωστε, οι δηλώσεις του Βούτση δεν πρόκειται να εμποδίσουν τον ακροδεξιό κυβερνητικό εταίρο να ανακηρύξει τον «όσιο Παΐσιο» σε προστάτη του Οπλου των Διαβιβάσεων! Ο Παΐσιος ήταν λέει διαβιβαστής στο μοναρχοφασιστικό στρατό στη διάρκεια του εμφύλιου, οπότε είναι ο πλέον κατάλληλος για να ανακηρυχτεί σε προστάτη των Διαβιβάσεων, που μέχρι τώρα δεν είχαν δικό τους προστάτη και αναγκάζονταν να χρησιμοποιούν δανεικό άγιο!
