Χιονοπτώσεις κι όλο ψύχος
Κι απ’ την κοινωνία… ήχος.
Είκοσι ένα τρίποντα
Και ένα εικοσιδύο
Ελπίδα εις το λήγοντα
Κι αντί ανατέλλω, δύω.
Είναι οι ΣΑΝΕΛ παρόντες πια
Σε κάθε ένα χώρο,
Σκυλιά που αμολύθηκαν
Να πιάσουν ’κανα φόρο.
> «Για προφανείς λόγους ο ΕΛΑΣ αδυνατούσε αντίθετα ν’ ανταποδώσει τα πυρά που δεχόταν από τη βρετανική φρουρά της Ακρόπολης, παρόλο που η μετατροπή του ιερού βράχου σε παρατηρητήριο και υπερυψωμένο πυροβολείο των αλεξιπτωτιστών, ήδη από το απόγευμα της 6ης Δεκεμβρίου, αποδείχθηκε καθοριστική για τις αποτυχίες των επαναστατών στην περιοχή του Μακρυγιάννη. Σύμφωνα μάλιστα, με εαμικές πηγές, ο χώρος κατεχόταν αρχικά από τμήμα του ΕΛΑΣ, το οποίο αποχώρησε ύστερα από μεσολάβηση του Ερυθρού Σταυρού και συνεννόηση με τους Βρετανούς να παραμείνει το μνημείο ανοχύρωτο· συμφωνία που καταπατήθηκε όμως σχεδόν αμέσως από την αντίπαλη πλευρά, καθώς η διασφάλιση του στρατηγικότατου ιστορικού λόφου (μαζί μ’ εκείνη του Λυκαβηττού) αποτελούσε ευθύς εξαρχής βασικό στοιχείο του στρατιωτικού σχεδιασμού του Σκόμπι. Παρόμοιο σκεπτικό διακατείχε κι ορισμένους επαγγελματίες στρατιωτικούς της εαμικής πλευράς, όπως μας πληροφορεί στις αναμνήσεις του ο διοικητής του δυτικού συγκροτήματος του αθηναϊκού ΕΛΑΣ: η ταξιαρχία του, διαβάζουμε, είχε εισηγηθεί αρχικά “να τοποθετηθεί ο ουλαμός πυροβολικού στην Ακρόπολη και να βαρέσει στο Κυβερνείο“, όμως, “από την Κ.Ο.Α. πήρε την απάντηση ότι αυτό θα θεωρηθεί ιεροσυλία“, με αποτέλεσμα την κατάληψη του ιερού βράχου από τους Βρετανούς και τη συνακόλουθη δραματική ανατροπή του τοπικού συσχετισμού δυνάμεων. Τις επόμενες μέρες, η εαμική προπαγάνδα δεν θα σταματήσει να καταγγέλλει σε όλους τους τόνους αυτή την “ανανδρία“ που θέτει σε κίνδυνο τις αρχαιότητες, σαν “μέσο ανάξιο για ένα στρατό σαν το βρετανικό“ και “αιώνια ντροπή στο παθητικό της Μεγάλης Βρετανίας“: “Οι Αγγλοι στήνουν τα κανόνια τους στην Ακρόπολη για να σφάζουν τον αθηναϊκό λαό, γιατί ξέρουν πως εκεί δεν θα τους χτυπήσουμε από σεβασμό προς το ιστορικό αυτό μνημείο του πολιτισμού μας“. “Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ θα κάνει διαβήματα σ’ όλες τις συμμαχικές πρεσβείες για τη σωτηρία των αρχαιοτήτων μας. Οι Αγγλοι οχυρώθηκαν άνανδρα πίσω από τα αθάνατα μνημεία του πολιτισμού και από κει σκορπούν το θάνατο με τα πυροβόλα τους στον άμαχο πληθυσμό. Ο ΕΛΑΣ θα μπορούσε με το πυροβολικό του να νεκρώσει τις δολοφονικές εστίες του αντιπάλου, αλλά δεν απάντησε στην πρωτάκουστη αυτή βαρβαρότητα». (Τ. Κωστόπουλος, «Κόκκινος Δεκέμβρης – Το ζήτημα της επαναστατικής βίας»).
> «Τελευταία ευκαιρία για να μην πληρώσετε λάθη στον ΕΝΦΙΑ» – (ΤΑ ΝΕΑ). Οποία μεγαλοψυχία… Μα ο ΕΝΦΙΑ δεν είναι άδικος νόμος; Dura lex, sed lex, δηλώνει η εφημερίδα (νόμος και τάξις).
> Νέο τραγούδι: «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ, να την αντέξω την κρίση δεν μπορώ».
> «Χωρίς αποτέλεσμα οι προσπάθειες για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ» – αγωνιούν ΤΑ ΝΕΑ.
> «Ξοδεύεται» ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός με τη διανομή «χρεωστικών καρτών». Μήπως πρέπει να του χρωστάμε κι ευγνωμοσύνη; Α, ρε, παλιο…
> Σώπα, ρε: «Αστεγοι: Ο… “αόρατος“ πληθυσμός της Ελλάδας» – άρτι αφιχθείσα (27-11-2016) είδηση στα ΝΕΑ (online) μέσω… Ελλάδας (άστεγοι; Σ’ αυτόν τον «καλύτερο δυνατό κόσμο» που λέει και ο φον Πρετεντέρης;).
> Ψιλοδωσίλογοι.
> Στην… ολιγαρχική Ρωσία πληθαίνουν οι μεγιστάνες-μετανάστες.
> Σάλλας, σαλόνια, επενδύσεις.
> «Επενδυτικός πατριωτισμός για να βγει η χώρα από την κρίση» – Γ. Περιστέρης, όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Υπάρχει, δηλαδή, εθνική αστική τάξη;
> «Δίχτυ ασφαλείας από ΕΚΤ και Σόιμπλε για τον Ρέντσι» – (ΤΑ ΝΕΑ online). Κατά διαβολεμένη σύμπτωση (ΚΑΙ) στην Ιταλία τα ανάλογα «δίχτυα» κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και τους καπιταλιστές πλουσιώτερους.
> Χάνει από παντού η «συγκρότηση σωματείου οικιακών βοηθών και προσωπικού φροντίδας», υπό την κυβερνητική καθαρά αιγίδα…
> «Οι Κουβανοί είναι ένας λαός… ευγενικός κι ευαίσθητος Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ» (σ.σ: τα υπογραμμισμένα σημεία δικά μας) συμπεραίνει ο Α. Μανταδάκης στο άρθρο του «Τι ήταν τελικά ο Φιντέλ;» (www.avgi.gr/article/10811/7689305/ti-itan-telika-o-phintel-). «Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ»: είτε περνάει καλά, είτε άσχημα;
> «Οταν μιλάνε για τις υλικές συνθήκες της εργατικής τάξης, έχουν συνήθως υπόψη τους τους απασχολημένους στην παραγωγή εργάτες και δεν υπολογίζουν την υλική κατάσταση του λεγόμενου εφεδρικού στρατού των ανέργων. Είναι σωστή μια τέτοια αντιμετώπιση του ζητήματος των υλικών συνθηκών της εργατικής τάξης; Νομίζω ότι δεν είναι σωστή. Οταν υπάρχει εφεδρικός στρατός των ανέργων, του οποίου τα μέλη δεν έχουν πώς να ζήσουν παρά πουλώντας την εργατκή τους δύναμη, τότε οι άνεργοι δεν μπορούν να μη θεωρηθούν ότι ανήκουν στην εργατική τάξη, όταν, όμως, θεωρηθούν ότι ανήκουν στην εργατική τάξη, τότε δεν είναι δυνατό οι άθλιες υλικές τους συνθήκες να μην επηρεάζουν τις υλικές συνθήκες των εργατών που είναι απασχολημένοι στην παραγωγή» (Ι. Β. Στάλιν: «Οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ»).
> Black Friday, White Nights, White Power, Yellow Submarine: δε μας χέζεις ρε, Ν και… τάλαρα.
> Στις διαμαρτυρίες για το θάνατο 11 ανθρώπων στην περιοχή Αλαντάα των Αδάνων η τουρκική κυβέρνηση απάντησε με καταστολή (ξύλο από μπάτσους και χημικά κατά των διαμαρτυρόμενων). Mashalaa…
> Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης (στο κρασί): καλά κρασιά.
> Ψόφησε το φθινόπωρο, εμπήκε ο χειμώνας. Αυτό που λείπει σταθερά, είναι ο αγώνας.
Βασίλης
