Μνημόνιο κατανόησης με την κινεζική CMEC υπέγραψε την περασμένη Τετάρτη η ΔΕΗ, παρουσία του Σκουρλέτη, ο οποίος μια μέρα πριν είχε περάσει από τον «πάγκο» της τρόικας στο «Χίλτον». Δεν ξέρουμε αν η τρόικα εγκρίνει τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, όμως ένα MoU (Μνημόνιο Κατανόησης και όχι Συνεργασίας, όπως πονηρά έγραψε ο Σκουρλέτης στο δελτίο Τύπου του υπουργείου του) είναι απλά ένα ευχολόγιο. Ενα κείμενο χωρίς καμιά νομική ισχύ και χωρίς καμιά δέσμευση από τις πλευρές που το υπογράφουν. Το συγκεκριμένο MoU έρχεται ως συνέχεια της «συμφωνίας εμπιστευτικότητας», που υπέγραψαν ο Παναγιωτάκης της ΔΕΗ με τον Ζανγκ Κουν της CMEC (φωτογραφία), κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Τσίπρα στο Πεκίνο.
Υποτίθεται πως πρόκειται για μια επιθετική κίνηση της ΔΕΗ που θέλει να ελέγξει η ίδια (και όχι οι δανειστές) την υποχρεωτική από το Μνημόνιο μείωση του μεριδίου της σε παραγωγή και λιανική πώληση, μέχρι το 2019. Συνεταιρίζεται με τους Κινέζους και αντιμετωπίζει αυτή την υποχρέωση. Σύμφωνα με όσα διαρρέονται, θα δημιουργηθεί ένα κοινοπρακτικό σχήμα, στο οποίο η ΔΕΗ θα εισφέρει τη λιγνιτική μονάδα Μελίτη Ι (στην περιοχή της Φλώρινας), η δε CMEC θα βάλει 700 εκατ. ευρώ για την κατασκευή μιας δεύτερης λιγνιτικής μονάδας, της Μελίτη ΙΙ. Η τροφοδοσία των δύο μονάδων θα γίνεται από τα ιδιωτικά λιγνιτωρυχεία της Αχλάδας και της Βεύης, κίνηση που παρουσιάζεται ως λύση και στην υποχρέωση για απελευθέρωση της λιγνιτικής ενέργειας, για την οποία η ΔΕΗ και η Ελλάδα απειλούνται με πρόστιμο από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Ολα αυτά είναι ένα ωραίο success story, παρόμοιο του οποίου έχουμε ξαναδεί, από την πρώτη συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων. Τότε που ο προκάτοχος του Σκουρλέτη, Π. Λαφαζάνης είχε κάνει Παγκράτι-Κολιάτσου το ταξίδι Αθήνα-Μόσχα, υπέγραφε Μνημόνια με τους Ρώσους, «έστηνε» φανταστικούς Greek Stream και έδειχνε την πόρτα στον αμερικανό απεσταλμένο Αμος Χοχστάιν, που του έλεγε ν’ αφήσει τις «μακακίες». Δεν υπάρχει περίπτωση να υπογραφεί ενεργειακή συμφωνία στην Ελλάδα, αν δεν εγκριθεί πολιτικά από τους αμερικανούς ιμπεριαλιστές και νομικοπολιτικά από την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Κομισιόν.
Αναψε η Κομισιόν το πράσινο φως για την είσοδο των κινέζων ιμπεριαλιστών στην ελληνική ενεργειακή αγορά και μάλιστα με την εκμετάλλευση ενός φθηνού καυσίμου, όπως είναι ο λιγνίτης; Απ’ όσο ξέρουμε όχι. Αλλωστε, η υπόθεση βρίσκεται ακόμα στη φάση της υπογραφής MoU, που απέχει πάρα πολύ από τη φάση της υπογραφής μιας σύμβασης, η οποία θα πρέπει να περάσει από την έγκριση της Κομισιόν. Γι’ αυτό μιλάμε για σκουρλέτειο success story, ανάλογο του λαφαζανικού.
Ακόμα και στο επίπεδο του σχεδίου επί χάρτου, όμως, η ελληνοκινεζική σύμβαση αποκαλύπτει τη λογική της αποικιοκρατίας στην οποία είναι απόλυτα υποταγμένη η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Σύμφωνα με όσα διέρρευσαν, στο κοινοπρακτικό σχήμα οι Κινέζοι θα έχουν ποσοστό τουλάχιστον 51%, το οποίο ενδέχεται να ανέβει, γιατί η συμμετοχή της ΔΕΗ θα καθοριστεί από την αποτίμηση της μονάδας Μελίτη Ι που θα εισφέρει στην κοινοπραξία. Ετσι, με ποσοστό πολύ κάτω από το μισό (δεδομένου ότι στο κοινοπρακτικό σχήμα θα συμμετάσχει και ο ιδιώτης ιδιοκτήτης του λιγνιτορυχείου), η ΔΕΗ δε θα έχει το μάνατζμεντ της επιχείρησης, που θα βρίσκεται στα χέρια των κινέζων ιμπεριαλιστών, οι οποίοι -όπως απέδειξαν και με την απόκτηση του λιμανιού του Πειραιά- δεν ανέχονται να βάζουν κεφάλαια και να κάνει κουμάντο άλλος (κάθε μονοπωλιακός όμιλος το ίδιο θα έκανε στη θέση τους).
Ο Σκουρλέτης, όμως, προσπαθεί να παρουσιάσει αυτό το αποικιοκρατικής οσμής σχέδιο επί χάρτου σαν μια μεγαλοφυή επιχειρηματική κίνηση «διασποράς του κινδύνου», ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για τμηματική εφαρμογή του σχεδίου της «μικρής ΔΕΗ» (ήδη ετοιμάζεται δημόσια πρόσκληση προς ιδιώτες καπιταλιστές για επένδυση και στον ΑΗΣ Αμυνταίου Φλώρινας). Το αν αυτό το σχέδιο ιδιωτικοποίησης θα γίνει με τους Κινέζους ή με κάποιους Ευρωπαίους, δεν αλλάζει σε τίποτα τον αποικιοκρατικό του χαρακτήρα.
Τις επόμενες μέρες θα πληροφορηθούμε τι ποσοστό της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ θα περάσει στο νέο Υπερταμείο Ξεπουλήματος Δημόσιας Περιουσίας. Οι πληροφορίες λένε ότι θα περάσει το 34% της ΔΕΗ και το 51% του ΑΔΜΗΕ. Ο,τι και να πουν οι συριζαίοι (ότι δεν πρόκειται για ξεπούλημα, αλλά για αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τα παρόμοια), η εικόνα που έχει ο ελληνικός λαός δεν αλλάζει. Υπάρχει και η σχετική εμπειρία πλέον. Γι' αυτό και χρειάζονται κινήσεις σαν αυτή με τους Κινέζους, σε μια προσπάθεια να πουν ότι αυτοί δεν ξεπουλάνε αλλά ακολουθούν πολυδιάστατη αναπτυξιακή πολιτική. Ομως, απ' όπου και να πιάσεις τις κινήσεις τους, «βρομάνε» αποικιοκρατία.
