Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ’ αυτοκρατορικήν εξάρτυση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ’ ουρανού,
και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράσει.
……….
Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε – το τραγούδι να μοιάσει
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής –
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάσει.
Κ. Καρυωτάκης: «Αισιοδοξία»
> «… Την τελευταία στιγμή που χάναμε το Μαλιμάδι, το τελευταίο στήριγμά μας, κάναμε μια αντεπίθεση εξωφρενική. Και κατορθώνουμε και τους απωθούμε. Χάθηκαν τόσοι από αυτούς, έκαναν τέτοια υποχώρηση, που έφθασαν στον κάμπο και δεν μπορούσε να τους κρατήσει κανένας. Και κινδύνευε η Καστοριά… Αλλά τότε αναγκάστηκαν οι ίδιοι να σταματήσουν στο δρόμο και να χτυπούν τα τμήματα τα δικά τους, που υποχωρούσαν από το Μαλιμάδι, για να τα ανακόψουν… Εφθασαν τότε στο Μαλιμάδι ο Σοφούλης, βασιλιάδες, όλοι τους για να μπορέσουν να τους κρατήσουν. Και έγιναν κάτι στρατοδικεία δικά τους… Ο Ζαφειρόπουλος κι ένας άλλος έφθασαν στο σημείο… Αρχισαν να κατηγορούν ο ένας τον άλλο…» (Επαμεινώνδας Σακελλαρίου, «…ΔΙΑΘΕΣΑΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ…», Ο εμφύλιος σε Α’ Ενικό – ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ).
> Take it or leave it, leave it or believe it.
> Ερχετ’ η ανάπτυξη κι όλο στο δρόμο είναι.
> «Πρωταγωνιστής της κατρακύλας ο Ολάντ» – απογοητευμένος ο «Δρόμος της Αριστεράς»… (3/9/2016). Προκρίνει, λοιπόν, τον Ζαν-Λικ Μελανσόν ο οποίος δηλώνει: «Αυτήν την Ευρώπη, ή θα την αλλάξουμε ή θα την εγκαταλείψουμε». Speak of the devil: «Η Ευρώπη οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, να στρέψει το βλέμμα της στο μέλλον, συνυπογράφοντας ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα διασφαλίζει την ευημερία των λαών της» Α. Τσίπρας. Αχ! Ευρώπη! εσύ τους μάρανες και τους δυο! (βλ. περί του συνθήματος των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ).
> Το ποιους έχει συνεργάτες ο «Δρόμος της Αριστεράς» είναι δικό του θέμα. Οταν όμως επιστρατεύει τον Κατού Αρκονάδα για να υποβαθμίσει την μείωση της υποστήριξης του διαχειριστή Μοράλες (με αφορμή τη δολοφονία του υπουργού Ιγιάνες από μεταλλωρύχους), τότε αρχίζουν οι «συνωμοσίες» και οι «συνεταιριστές μεταλλωρύχοι»… Ολως τυχαίως ο Αρκονάδα υπήρξε ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας… Σημείωση: ο «Δ.τ.Α.» κάνει πως δεν θέλει τον διαχειριστή Τσίπρα αλλά για τη Λατινική Αμερική βγάζει κραυγούλες υπεράσπισης των εκεί διαχειριστών της καπιταλιστικής εξουσίας.
> «Ηρθε η νίκη απ’ τη Θεσσαλονίκη!» Κάπως έτσι οραματίζεται ο κ. Γ. Ελαφρός την (γνωστή) και μη εξαιρετέα ΔΕΘ και τα συμβαίνοντα σήμερα Σάββατο: «Η διαδήλωση στη ΔΕΘ αφετηρία νέου κύκλου αγώνων» (prin.gr/?p=11468). Εχουν υπάρξει (με βάση το ΝΑΡ και το «ΠΡΙΝ») τόσες αφετηρίες που έχουμε χάσει τον αριθμό. «Αφετηρία» το ΝΑΡ, «κλιμάκωση» ο Περισσός…
> Ο Ζαν-Λικ (Μελανσόν) θα κατέβει στις εκλογές με το σχήμα «Ανυπότακτη Γαλλία». Τίτλος που έχει «προλάβει» να δώσει σε δικά της σχήματα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
> Ναι, αγαπημένη μου, / εμείς γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε / για να μπορούμε να ‘χουμε μία πόρτα, έν’ άστρο, ένα σκαμνί / ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί / ένα ήρεμο όνειρο το βράδι. / Για να ‘χουμε έναν έρωτα που να μην μας τον λερώνουν / ένα τραγούδι που να μπορούμε να τραγουδάμε. / Ομως αυτοί σπάνε τις πόρτες μας / πατάνε πάνω στον έρωτά μας. / Πριν πούμε το τραγούδι μας / μας σκοτώνουν. / Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν. / Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε / φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε / φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι του παιδιού μας / φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά / και να μοχτούν τόσο αντρίκια / φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη / φοβούνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί / μας φοβούνται, αγάπη μου, και όταν μας σκοτώνουν / νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ. (Τάσος Λειβαδίτης, «Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας – IV»).
> «Μη διαπλεκόμενη TV», που όμως τα ίδια τιτιβί…
> Μη μου τους κύκλους τάρατε, δαίμονα τρισκατάρατε.
> Αφετηρία, κλιμάκωση, κλιμακτήριος, νεανική αρρώστια…
> 29/9/2016: Συνάντηση για την ηλεκτρική διασύνδεση μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ. Business as usual με τους σιωνιστές δολοφόνους…
> «Η Αυγή στηρίζεται στους εργαζόμενους και τους αναγνώστες της», δήλωσε ο Δ. Στούμπος (avgi.gr, 7 Σεπτεμβρίου 2016). «Βασικό μέτοχο με ποσοστό περίπου 40% έχει τον Σύριζα». Που, όλως τυχαίως, είναι στην κυβέρνηση…
> «Ισες αποστάσεις» από τις «δύο πλευρές» (οι Εγγλέζοι και οι Αμερικανοί δεν παρενέβησαν το 1944-1949 στην Ελλάδα…) το «πόνημα» του Κ. Κουτρουμπάκη «Οι λευκές σελίδες του Εμφυλίου» (avgi.gr/article/10811/7416812/oi-leukes-selides-tou-emphyliou). Πώς, διάολο, είναι «εμφύλιος» όταν από την πλευρά των μοναρχοφασιστοδοσιλόγων ήταν ο Σκόμπυ και τα τανκς του, και, κατόπιν, οι ναπάλμ των ΗΠΑ;
> Μ’ όποιο δάσκαλο καθίσεις, τρία πουλάκια κάθονταν.
> Ε, και να μην βρεθεί και μία θέση διευθύνοντος συμβούλου στην Attica Bank για τον (πρώην) υπουργό Π. Ρουμελιώ-τη; Αλίμονο…
> Λέκτορες, αλέκτορες, εκλέκτορες.
> Το γοργόν, ξέρει κι άλλο μονοπάτι.
> Ωραίος ο Πάσχων Μανδραβέλης (kathimerini.gr/873803/epikairothta/politikh/statistikh-sta-xronia-toy-stalin): «Μόνο στον Μεγάλο Λιμό της Ουκρανίας… χάθηκαν 4 εκατ. άνθρωποι με κάποιους να τους ανεβάζουν μέχρι τα 7,5 εκατομμύρια». Μάλιστα, κ. Πάσχων. Τι 30, τι 40, τι 50 (αν από το 4 στο 7,5 εκατ. υπάρχει μία αριθμητική διαφορά του 90% περίπου, ε, προς δόξαν της «αλήθειας», δεν λαμβάνεται υπόψιν)…
> Αστούς, άστους, βραστούς, βράστους.
> Ωιμέ, τοις Αχαιοίσιν…
Βασίλης
