«Με την αίτησή μας, της οποίας τη συζήτηση επισπεύδουμε άμεσα, ζητούμε την κήρυξη ως χρόνου παύσης πληρωμών ως μέσα στο 2011 (δηλαδή από τότε που θεωρούμε ότι η εταιρεία ήταν σε κατάσταση παύσης πληρωμών), ανατρέπονται αυτοδίκαια όλες οι καταδολιευτικές μεταβιβάσεις της τότε τεράστιας ακίνητης περιουσίας της, κυρίως σε ένα fund στο Κατάρ που φαίνεται να ελέγχεται από τον ίδιο τον μεγαλομέτοχο της “Μαρινόπουλος ΑΕ“.
Ο πρόσφατος έλεγχος τίτλων που διενεργήσαμε στα υποθηκοφυλακεία απέδειξε ότι από την ακίνητη περιουσία ύψους τουλάχιστον 750 εκατομμυρίων (αντικειμενική αξία) που είχε η εταιρεία το έτος 2010, σήμερα δεν υπάρχει παρά πολύ μικρό μέρος αυτής, ένα τμήμα έχει μεταβιβαστεί σε Τράπεζες έναντι χρεών, το δε μείζον στο ανωτέρω fund στο Κατάρ, η δε Μαρινόπουλος υπέγραψε αμέσως μετά τις μεταβιβάσεις μισθωτήρια συμβόλαια με τεράστια ενοίκια στους καινούργιους “ιδιοκτήτες“. Αποτέλεσμα αυτής της μεθόδευσης ήταν αφενός να επιβαρυνθεί με μεγάλα λειτουργικά έξοδα, αφετέρου να χάσουν οι πιστωτές τη δυνατότητα ικανοποίησης των απαιτήσεών τους».
Τα παραπάνω αναφέρονται σε ανακοίνωση που εξέδωσε την περασμένη Τρίτη η δικηγορική εταιρία «Κωνσταντίνου & Βρέττας». Δεν είμαστε, φυσικά, σε θέση να επιβεβαιώσουμε τα καταγγελόμενα, δε νομίζουμε όμως ότι μια δικηγορική εταιρία έβγαλε από το μυαλό της την ύπαρξη ενός fund στο Κατάρ, στο οποίο μεταβιβάστηκε το μεγαλύτερο μέρος της ακίνητης περιουσίας της «Μαρινόπουλος», η οποία στη συνέχεια νοίκιαζε τα ακίνητα από το fund. Αυτό που περιγράφει η δικηγορική εταιρία, που όπως λέει εκπροσωπεί πιστωτές της «Μαρινόπουλος» με απαιτήσεις πάνω από 30 εκατ. ευρώ, είναι μια τεράστια κομπίνα (γι' αυτό μιλάει για καταδολίευση): ο μεγαλομέτοχος και διαχειριστής μετέφερε τα ακίνητα της εταιρίας σ' ένα ελεγχόμενο από τον ίδιο fund στο Κατάρ, το οποίο στη συνέχεια νοίκιαζε τα ακίνητα στην εταιρία με τεράστια ενοίκια. Ετσι, η εταιρία συσσώρευε χρέη, λόγω τεράστιων λειτουργικών δαπανών, ενώ τώρα που «βαράει κανόνι» τα ακίνητά της ανήκουν στο καταριανό fund και όχι στην ίδια.
Το ίδιο μπορεί να σκεφτεί κανείς και για τον τραπεζικό δανεισμό. Πώς δάνειζαν οι τράπεζες τόσο μεγάλα ποσά σε μια επιχείρηση που «δεν πήγαινε καλά»; Τι παρασκηνιακές συμφωνίες έγιναν ανάμεσα στους διαχειριστές των τραπεζών και στους διαχειριστές της «Μαρινόπουλος»; Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με λεφτά που ξεπληρώνει στους ιμπεριαλιστές δανειστές ο ελληνικός λαός.
Και βέβαια, μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι ο γαλλικός όμιλος «Καρφούρ», που αποχώρησε από την εταιρία, είχε πλήρη γνώση για τις κομπίνες και αποχώρησε με το αζημίωτο. Δεν έπιασαν οι Μαρινόπουλοι κορόιδα τους εκπροσώπους ενός από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη ομίλους λιανικής πώλησης. Αυτοί έχουν ανθρώπους τους στη διοίκηση, πραγματοποιούν συνεχείς ελέγχους με ορκωτούς λογιστές και έχουν πλήρη εικόνα. Αρα ήξεραν, πήραν μέρος στην κομπίνα και έφυγαν αφήνοντας τους Μαρινόπουλους να χειριστούν την τελική πράξη του δράματος. Ετσι, αυτή τη στιγμή τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης αντιπροσωπεύουν μόνο το 21% των οφειλών της, όπως οι ίδιοι οι διαχειριστές της ανακοίνωσαν!
Δεν είναι η πρώτη φορά που επιβεβαιώνεται το ρητό «οι επιχειρήσεις λιμοκτονούν, οι επιχειρηματίες ευημερούν». Από αστικά χείλη έχει λεχθεί. Κόβουν στους εαυτούς τους «μισθάρες» με την ιδιότητα των διευθυντικών στελεχών των επιχειρήσεών τους. Κάνουν κομπίνες με υπερτιμολογήσεις και υποτιμολογήσεις. Χρεώνουν τις επιχειρήσεις, κλέβουν τους μικρομετόχους και τσεπώνουν τα κέρδη. Στο τέλος, ρίχνουν «κανόνι», πετώντας τους εργαζόμενους στο δρόμο και οδηγώντας σε απελπισία επαγγελματίες και βιοτέχνες που δούλευαν ουσιαστικά γι' αυτούς.
Εκατό εκατομμύρια ευρώ χρωστάει η «Μαρινόπουλος» σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. 4,2 εκατ. ευρώ σε περισσότερους από 12.000 εργαζόμενους. 338 εκατ. σε τράπεζες. 700 εκατ. σε πάνω από 2.000 προμηθευτές, αρκετοί από τους οποίους θα βάλουν λουκέτο, γιατί δούλευαν αποκλειστικά για τα σούπερ μάρκετ της εταιρίας, πετώντας και άλλους εργάτες στο δρόμο.
Η κυβέρνηση, όπως έκανε και σε προηγούμενα «κανόνια» επιχειρήσεων, ακολουθεί την τακτική «τσάι και συμπάθεια». Οπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εργασίας, «παρακολουθεί στενά τις διεργασίες στον κλάδο του λιανικού εμπορίου και, ιδιαίτερα, στην εταιρία “Μαρινόπουλος ΑΕ“ για την εξεύρεση της προσφορότερης λύσης που θα εξασφαλίζει τη βιωσιμότητά της». Και βέβαια, αυτό κάθε άλλο παρά καθησυχάζει τους εργαζόμενους, τους οποίους οι Μαρινόπουλοι έχουν «γραμμένους» κανονικότατα. Θυμίζουμε πως με το τρίτο Μνημόνιο ψηφίστηκε και η αλλαγή του Πτωχευτικού Νόμου και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Σε περίπτωση πτώχευσης, απόλυτη προτεραιότητα στην ικανοποίηση των απαιτήσεών τους έχουν οι τράπεζες.
Αν η «Μαρινόπουλος» αφεθεί στις διαδικασίες του πτωχευτικού δικαίου, το «κάγκελο» θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι που θα πεταχτούν στο δρόμο και οι μικροπρομηθευτές που θα δουν τις οφειλές της εταιρίας προς αυτούς να ψαλιδίζονται (κάποιοι, όπως είπαμε, θα μείνουν και χωρίς παραγγελίες και αναγκαστικά θα βάλουν λουκέτο). Αντί, λοιπόν, η συγκυβέρνηση των Τσιπροκαμμένων να δηλώνει ότι «παρακολουθεί στενά τις διεργασίες», να προωθήσει με την κατεπείγουσα διαδικασία νομοθετική ρύθμιση που θα διασφαλίζει τη συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης και τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Παράλληλα, να ξεκινήσει διαδικασία ελέγχου για τους μεγαλομετόχους και διαχειριστές της επιχείρησης (Μαρινόπουλους και Καρφούρ), καθώς και των διοικήσεων των τραπεζών που τους δάνειζαν.
