Μετά από τρία χρόνια διαπραγματεύσεων, ο κεντροδεξιός πρόεδρος της Κολομβίας Χουάν Μανουέλ Σάντος και η ηγεσία του αντάρτικου στρατού των FARC υπέγραψαν συμφωνία ειρήνευσης και τερματισμού της δράσης των FARC. Η συμφωνία υπογράφηκε στην Αβάνα, την Πέμπτη 23 Ιούνη και σήμανε την οριστική παύση του πιο μακροχρόνιου αντάρτικου στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής. Προβλέπει την παράδοση των όπλων των ανταρτών σε εκπροσώπους του ΟΗΕ και την ασυλία αυτών και των πολιτικών τους συμμάχων έναντι του κολομβιανού κράτους. Παράλληλα, προβλέπει τη σταδιακή ένταξη των FARC στο κοινοβουλευτικό σύστημα της χώρας ως νόμιμο πολιτικό κόμμα και τη δημιουργία ειδικών ομάδων από αντάρτες και στρατιώτες του εθνικού στρατού με αρμοδιότητα να προστατεύουν τα πολιτικά στελέχη των FARC καθώς και τοπικούς ηγέτες που έχουν συνδεθεί σε διάφορες περιόδους μαζί τους από τις επιθέσεις των ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων που δρουν στη χώρα.
Ηδη, η συμφωνία έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος Εθνικής Ενότητας του Σάντος. Ο πρώην πρόεδρος της Κολομβίας Αλβάρο Ουρίμπε, πιστό τσιράκι των Αμερικάνων και ένθερμος θιασώτης της αμερικανόπνευστης αντι-ναρκωτικής εκστρατείας στη Λατινική Αμερική, δήλωσε την αντίθεσή του στη συμφωνία ειρήνευσης. Πίσω από αυτόν στοιχίζονται τα πιο δεξιά στελέχη της Εθνικής Ενότητας, που ζητούν τη συντριβή των ανταρτών και την άνευ όρων παράδοσή τους. Ο Ουρίμπε ήταν αυτός που αναβάθμισε τη σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης και των ανταρτών με τις πλάτες των Αμερικάνων φορτώνοντας στον κολομβιανό λαό χρέος 8 δισ. δολαρίων για την αγορά πολεμικού εξοπλισμού απο τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεδρικής θητείας του από το 2002 μέχρι το 2010.
Η συμφωνία ειρήνευσης με τις FARC σηματοδοτεί τη διάλυση της πολυπληθέστερης αντάρτικης ομάδας στη χώρα. Εκπρόσωπος του ELN, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αντάρτικη ομάδα της Κολομβίας, δήλωσε ότι η ηγεσία του έχει μπει ήδη σε διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση για ειρήνευση και διάλυση της ομάδας.
Μπορεί τα όπλα των ανταρτών να σίγησαν, αλλά οι αιτίες που δημιούργησαν και τροφοδότησαν για τόσες δεκαετίες το αντάρτικο παραμένουν. Η φασιστική κρατική βία και η καταπίεση ενάντια στη φτωχή αγροτιά και την εργατική τάξη με το μακρύ της χέρι, τις ακροδεξιές παραστρατιωτικές ομάδες θανάτου, η ανείπωτη καπιταλιστική εκμετάλλευση με βασικό όχημα τις Ζώνες Ελεύθερου Εμπορίου, όπου η εργατική νομοθεσία που κατοχυρώνει κάποια βασικά εργατικά δικαιώματα είναι ανύπαρκτη, και η ακραία φτώχεια θα τροφοδοτούν συνέχεια νέες κοινωνικές εκρήξεις και αντιστάσεις. Η Λατινική Αμερική παραμένει καζάνι που βράζει.
