Ο ισπανός σκηνοθέτης («Δευτέρες με λιακάδα», «Amador/Η ζωή που θα έρθει») στρέφει το φακό του στη Βοσνία, στα χρόνια του πολέμου. Διηγείται μία μέρα από την καθημερινότητα του πολέμου δύο αντρών που δουλεύουν σε κάποια ΜΚΟ και προσπαθούν να βοηθήσουν τους ντόπιους, οι οποίοι φυσικά τους αντιμετωπίζουν τουλάχιστον με πολλή επιφύλαξη.
Ο Αρανόα και σε αυτήν του την ταινία υιοθετεί τη γνωστή, πολύ ευχάριστη στην παρακολούθηση, γραφή του, που μπορεί να παρουσιάζει τα πιο στενάχωρα και απαισιόδοξα πράγματα με μια ελαφράδα, η οποία περιέργως δε στερεί τίποτα από το περιεχόμενο. Πίσω από τις ιστοριούλες των πρωταγωνιστών του, ο Αρανόα μένει στην καταγραφή της φρίκης του πολέμου και στην εξαθλίωση του λαού.
Ελένη Π.
