με άψογο μπάτλερ: Αλέξη
Ηρθε το 2016. Ε και; Η επίθεση, η καταλήστευση και η εξόντωση των μουδιασμένων, υπνωτισμένων, θαρρείς… ψεκασμένων παραγωγών του πλούτου συνεχίζονται, ο εκφασισμός και η οπισθοδρόμηση βαθαίνουν παρά τις όποιες αντιδράσεις και τα αρπακτικά συνεχίζουν να συσσωρεύουν πλούτο και δύναμη…
«Δυστυχώς, για πρώτη φορά ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να 'χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα!» (Χρόνης Μίσσιος).
Ομολογούμε ότι δεν προλαβαίνουμε να ασχοληθούμε με όλη αυτή τη σπουδαία βιβλιοπαραγωγή που σαν τσουνάμι σκάει τελευταία στην πολιτική-πολιτιστική προκυμαία της χώρας. Πριν στεγνώσει το μελάνι για τα εξαιρετικά πονήματα Κοκού, Μιμής και Μάργκαρετ που διασκέδασαν –και συνεχίζουν να διασκεδάζουν- πολύ κόσμο, προέκυψε και άλλο μεγαλειώδες βιβλίο στη δύση του 2015: Ο Ελευθέριος (πάνε εκείνα τα «Λευτέρης» του λαμπρού παρελθόντος) φιλοτέχνησε ιδίοις χερσί σε 450 σελίδες το πορτρέτο του, προφανώς λόγω έλλειψης προθύμων να κάνουν τη δύσκολη δουλειά. «Ελευθέριος Δ. Βερυβάκης: Ο Επιστήμονας – Ο Αγωνιστής – Ο Πολιτικός» ο τίτλος, όπως ακριβώς τον διαβάζετε. Αλλωστε τα κεφαλαία είναι η νέα μάστιγα της εποχής, μάλλον μία από αυτές (σε μερικές έχουμε ήδη αναφερθεί). Ναι, κυκλοφορεί από τις «εκδόσεις Λιβάνη», σωστά μαντέψατε. Αντιγράφουμε αυτούσια μερικά τεμάχια για τη συνέχιση της εορταστικής διασκέδασης: «Το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικά βιογραφία του Ελευθέριου Βερυβάκη, αλλά περισσότερο είναι “παρουσία’’ του ιδίου στον Δημόσιο Βίο, αλλά και αγωνιστικό παρών μιας συνειδητοποιημένης προσωπικότητας πολιτικά, κοινωνικά και πατριωτικά. Με τα κείμενα και τις απόψεις του, που διατυπώνονται σ’ αυτά, ο Ελευθέριος Βερυβάκης δίνει το παρών και τοποθετείται για όλα τα ζητήματα που αφορούν τον τόπο, τις περισσότερες φορές με ευθυκρισία, εντιμότητα, πατριωτισμό, ενδιαφέρον και αγάπη για τον απλό πολίτη, τον Ελληνα, τον Ευρωπαίο, γενικά τον άνθρωπο (…) Ο πραγματισμός του όμως δεν τον “παρέσυρε’’ να μεταβληθεί σε έναν στυγνό τεχνοκράτη της πολιτικής, ούτε του αλλοτρίωσε την προσωπικότητα ώστε να απωλέσει τα στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν έναν πραγματικό ταγό και διαχειριστή των ζητημάτων του Λαού. Η εντιμότητα, η αρετή, η σωφροσύνη υπήρξαν πάντα οι τηλαυγείς φάροι της πολιτικής του πορείας. Και ακόμη η προβλεπτικότητα για τα μελλούμενα τον καθιστούσαν πολλές φορές “προφητικό’’. “Προτιμώ να παλεύω και ακόμη και να πέφτω για τις “θέσεις” μου. Για τις τελευταίες “πολεμώ” από οποιαδήποτε θέση’’». Ελευθέριος Βερυβάκης.
Ζητούμε ειλικρινά συγνώμη και συνεχίζουμε… Παραμένοντας για λίγο ακόμη σ' αυτά που κάποιοι θεωρούν ιστορία κι άλλοι περιττώματα, με αφορμή την αναφορά του Κοκού παραπάνω, θυμίζουμε ότι στις 9 Ιανουαρίου του 1938 ο διάδοχος Παύλος νυμφεύθηκε την εκλεκτή της βασιλείας του, πριγκίπισσα του Ανοβέρου Φρειδερίκη (η πλήρης ονοματολογία της ήταν Λουΐζα, Βικτορία, Μαργαρίτα, Σοφία, Ολγα, Καικιλία, Ισαβέλλα). Ο γάμος κόστισε 1.455.000 δραχμές (τότε!), ενώ το δώρο του πεθερού Γεωργίου προς τη Φρειδερίκη 855.000 δραχμές.
Συγνώμη, ξανά.
«Κοιτάξτε οποιαδήποτε κοινοβουλευτική χώρα: Η καθ’ αυτό “κρατική” δουλειά διεξάγεται πίσω από τα παρασκήνια και την κάνουν οι διευθύνσεις, τα γραφεία, τα επιτελεία. Στα κοινοβούλια απλώς φλυαρούν με τον ειδικό σκοπό να ξεγελούν τον “λαουτζίκο”» (Β. Ι. Λένιν – «Κράτος και επανάσταση»).
Εκπληκτικό! Πέθανε ο Μάκης Ψωμιάδης, ο «Μάκαρος», ο «Big Mac» και πήρε φωτιά το διαδίκτυο από δημοσιεύματα και αναρτήσεις ανακούφισης! Το τι διαβάζει κανείς, πραγματικά δεν περιγράφεται. Ακόμη και σε δημοσιογραφικά άρθρα. Μπορεί ο ίδιος να μην είναι σε θέση να δει τον βαθμό εκτίμησης και κοινωνικής αποδοχής του, αλλά σίγουρα κάποιοι θα στριφογυρίζουν στις καρέκλες τους σκεπτόμενοι τη δική τους αντίστοιχη μέρα…
«Το αστικό κράτος των φυγάδων του καθήκοντος και της εργασίας χρηματομανών κι εκμεταλλευτών αστών, το διατηρούμε εμείς οι απόγονοι χωρικών οι οποίοι από γενιά σε γενιά το ενισχύουμε με νέα μέλη (επιστήμονες, μεταπράτες, εργάτες) και το αναπαράγουμε» (Λεωνίδας Γούσιος).
Κοκκινοσκουφίτσα
