Ενημερώνουμε τους κοσμικούς –μη τριτοκοσμικούς- και κοινωνικά ευρέως δραστηριοποιούμενους συντρόφους, ότι αυτή την εβδομάδα έχουν γενέθλια ένας σουλτάνος, ένας τσάρος κι ένα εξαπτέρυγο. Σήμερα (Σάββατο 3 Οκτωβρίου) ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κλείνει τα 61 χρόνια του, την Τετάρτη ο Βλαντιμίρ Πούτιν κλείνει τα 63 και την Παρασκευή ο Νίκος Χατζηνικολάου κλείνει τα 53 χρόνια του.
Η καλύτερη κυβέρνηση όλων των αποχών! Ποιο Κωσταλέξι; Η πολύκροτη υπόθεση «Τσιπραλέξι» τελεσφόρησε κι έτσι έχουμε για δεύτερη φορά αριστερά (το ξαναγράφουμε γιατί θέλουμε να το ακούμε) έστω και με το θλιβερό ποσοστό 18,5% (τόσο δεν βγαίνει;) του εκλογικού σώματος, ενός κορμιού χωρίς κεφάλι και συνεπώς χαμένου. Η ελπίδα που προς στιγμή πιστέψαμε ότι δεν θα έρθει και εκτεθήκαμε γράφοντας ότι κάτι θλιβερό θα της έτυχε, ξαναέρχεται μετά βαΐων και κλάδων (των τριών του ΥΕθΑ που ανέλαβε ξανά ο πατριώτης συνεταίρος του Alexis).
Το θέαμα θα ήταν πολύ φτωχό, εφάμιλλο της κρίσης και των κρισίμων στιγμών που διέρχεται η πατρίς, αν τα πράγματα σταματούσαν εκεί. Υπάρχει όμως μια πλειάδα αστέρων εφάμιλλων αυτών του Χόλιγουντ (αγιόξυλο εις την ελληνική, που προσομοιάζει με το μαγιόξυλο και φέρνει ενίοτε στο νου και το βρωμόξυλο). Καθίστε αναπαυτικά και προσμετρήστε μεθ’ ημών, όσο κι αν με θυμών’: ΦίληΝίκο νταμ-νταμ / βγαίνει η βαρκούλα (που λέει και η τέως υπουργός πωλητισμού Al Kystis) στην παιδεία, Μπαλτάς (βαρύς) στον πολιτισμό με τη CIA στο πλευρό του, Quick quickly παρά τω πρωθυπουργώ, εκ των κοντών εις Κοντονής στον αθλητισμό. Ακόμη, ένας φλαμπουράρης (δεν είναι επάγγελμα ούτε βρισιά), ένας Καμμένος που έμεινε (με Βίτσα ως δεξί χέρι) ως προείπαμε κι ένας καμένος που έφυγε, Παππάς ως επικρατείας και παπάδες ως συμβουλάτορες μέχρι να περάσουμε από τη δικτατορία του προλεταριάτου στην αταξική κυνωνία και τον χωρισμό εκκλησίας-κράτους. Και πολύ άλλοι, όπως ο Πελεγκρίνο (ποιος γάιδαρος του Πεπίτο Γκονζάλες ρε;), ο Μάρκος Μπότσαρης, ο cheer όνοις, ο Μάρδας (σαρδάμ), ο Γιούκλιντες Τσακαλauto’s, ο Κατρούγκαλος (ούτε αυτό είναι βρισιά), η Θεά; No. Φωτίου μετά των γεμιστών της. Ούτε οι έχοντες βαριά κατάθλιψη δεν δύνανται να πλήξουν!
Μάλλον δύσκολη μέρα ήταν η 30ή Σεπτεμβρίου στη ζωή του ιδρυτή του ΠαΣοΚ και άλλοτε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά και καταλυτικός μήνας ο Σεπτέμβριος για τον ίδιο, γεμάτος από σημαντικά γεγονότα, όπως προκύπτει από δημοσιογραφική καταγραφή της στήλης. Νομίζουμε πως αξίζει μια θέση στο αρχείο (ποιο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας ρε;) και καταγράφουμε:
Οσον αφορά στην 30ή Σεπτεμβρίου, τα χτυπήματα ήταν δύο: Τη μέρα αυτή του 1966 παραπέμπεται σε δίκη για την υπόθεση «Ασπίδα» μαζί με τους Π. Βαρδινογιάννη, Μ. Παπακωνσταντίνου, Στ. Χούτα και 28 αξιωματικούς. Και την ίδια μέρα του 1988 υποβάλλεται σε εγχείριση ανοικτής καρδιάς στο νοσοκομείο Harefield του Λονδίνου.
Παίρνοντας τις ημέρες του Σεπτεμβρίου με τη σειρά, καταγράφουμε ακόμη τα εξής γεγονότα που αφορούν στον ίδιο:
Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1959 ο Ανδρέας Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από απουσία είκοσι και πλέον ετών στις ΗΠΑ.
Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1989 κατατίθεται στη βουλή το πόρισμα της προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο Κοσκωτά, σύμφωνα με το οποίο βασικός υπεύθυνος φέρεται ο πρώην πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου. Την ίδια μέρα παραπέμπεται μαζί με τους Τσίμα και Τόμπρα για το ζήτημα των υποκλοπών.
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1990 επανεκλέγεται ομόφωνα πρόεδρος του ΠαΣοΚ από το δεύτερο συνέδριο του κόμματος.
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1979, ο Ανδρέας Παπανδρέου προτρέπει τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή να προβεί σε αναγνώριση της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κατά την επικείμενη επίσκεψη του Γιάσερ Αραφάτ στην Αθήνα.
Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1989 παραπέμπεται σε Ειδικό Δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά, μαζί με τους Κουτσόγιωργα, Τσοβόλα, Ρουμελιώτη και Πέτσο.
Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1993, ΚΚΕ και Συνασπισμός αρνούνται μετεκλογική συνεργασία με το ΠαΣοΚ, μια μέρα μετά το «άνοιγμα» τού τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ανδρέα Παπανδρέου προς την αριστερά.
Κοκκινοσκουφίτσα
