Η δολοφονία από την ολλανδική αστυνομία στη Χάγη του Μιτς Χενρίκεζ από την Καραϊβική, το Σάββατο 27 Ιούνη, και οι ολονύκτιες συγκρούσεις μεταξύ των ολλανδικών ΜΑΤ και νεολαίων στις γειτονιές των μεταναστών της Χάγης, που ακολούθησαν, ξέσκισαν μια και καλή το μύθο της ανεκτικότητας της ολλανδικής κοινωνίας απέναντι στις εθνικές μειονότητες στο εσωτερικό της.
Οι πιο σφοδρές και μαζικές συγκρούσεις έγιναν στο γκέτο των μεταναστών του Σιλντρεσβάικ στο κέντρο της Χάγης, όπου το 90% των κατοίκων είναι Μαροκινοί, Τούρκοι και Σουριναμέζοι και η ανεργία είναι στα ύψη σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Οι συγκρούσεις ξεκίνησαν μια μέρα μετά το θάνατο του Χενρίκεζ, με την επίθεση εκατοντάδων νεαρών στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής, και συνεχίστηκαν για τέσσερις μέρες.
Η αστυνομία της Χάγης εξαπέλυσε ένα όργιο συλλήψεων και καταστολής ακόμα και μετά το τέλος των συγκρούσεων, με τους συλληφθέντες να έχουν φτάσει μέχρι τώρα στους 261.
Σαν άλλος Σαρκοζί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης των παρισινών προαστίων το 2005, ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Μάρκ Ράουτε, του δεξιού κόμματος VVD, ύστερα από έκκληση των ολλανδικών μίντια να επισκεφτεί την περιοχή για να ακούσει τα προβλήματα των κατοίκων, δήλωσε προκλητικά ότι δεν έχει καμιά πρόθεση να επισκέπτεται κάθε περιοχή που κάποιοι «αποτυχημένοι» δημιουργούν προβλήματα.
