Al naser al saleh al mokauam al filistinia!
«Σαούλ, τι με διώκεις;» – τώρα είσαι αιχμάλωτος
«Οντως, δεν μπορεί να αγνοήσει κανείς τις ρουκέτες (σ.σ.: της Χαμάς) αυτές τις οποίες πρέπει να απορρίψουμε» (από την ανακοίνωση του «Κ»Κ Ισραήλ 17-7-2014, δημοσιευμένη στο SOLIDNET.ORG, στις 21-7-2014, ώρα 11:43). Λίγο πιο πίσω απ’ τον Τσόμσκη…
I n t i f a d e h !
94% των Ισραηλινών δηλώνει ευχαριστημένο με την απόδοση των IDF. Και τι ακριβώς κάνουν οι IDF στη Γάζα; Γενοκτονία! Σιωναζιστές κανονικοί! Τώρα που ανοίγουν και των δικών τους τα φέρετρα κλαίνε! Νίκη στα όπλα της Παλαιστινιακής Αντίστασης! Ποια ισραηλινή-σιωνιστική αθωότητα; 66 χρόνια σιωναζιστικά παραμύθια!
Καλά σαράντα στην ελληνική δημοκρατία…
ΚΑΙ με τον Ομπάμα ΚΑΙ με την Παλαιστίνη, ω Αλέξη;
♦ Λοιπόν, δεν είπε ο Αλέξης ότι ο Σύριζας δεν πάει φέτος διακοπές; Ε, ανέκδοτο ήταν. Η Ρένα (Δούρου), με κάθε απλή… επισημότητα, μας κλάνει, γενικώς, και «μας» δηλώνει ότι ΑΥΤΗ δε χαμπαριάζει τίποτα: ΠΑΕΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ, as usual. (Πού αλλού; ATHENS VOICE: Τεύ-χος 490, 7ος/8ος/2014, σ. 46). Προτείνουμε στον Αλέξη να της «τραβήξει το αυτί» και να την μετονομάσει σε (γαϊ-) ΔΟΥΡΟΥ…
♦ Στο συγκεκριμένο τεύχος της "A.V.", 85 «χάι» τύποι/ες δηλώνουν την υπέρ-άνεσή τους να πάνε διακοπές (χλαπάτσα στον άνεργο εργατόκοσμο, τους «υπό αξιολόγηση», τους μη αμειβόμενους προλετάριους/ες). Από δαύτους: την «αφρόκρεμα» της κοινωνίας ΤΟΥΣ – Σκατά για μας!
♦ Λοιπόν, ο Σπύρος (ο Χαλβατζής) ΟΛΑ τα είπε (Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, 29-5-2014). Μόνο που επιμελώς ΠΑΡΕΛΕΙΨΕ να αναφερθεί στη Ν. Φιλαδέλφεια… Τσούζει, ε;
♦ Εννοείται, πως οι «απόγονοι» του Χ. Φλωράκη (ΚΑΙ διαγραμμένοι και αποχωρήσαντες) εξακολουθούν να «λησμονούν» μερικά πράγματα (βλ. erg. agonas)…
♦ Το «χάιδεμα» του Σύριζα από τα «συμπολιτευόμενα» Μέσα συνεχίζεται: Μάθαμε (RED FM – ειδήσεις – 9:00 π.μ., 22-7-2014) για τη «συγκέντρωση του Σύριζα στο Σύνταγμα, για την Παλαιστίνη»… Μα και το φιλοκυβερνητικό ΕΘΝΟΣ ασμένως το ανακοίνωσε… Τόση επιρροή του Σύριζα, πια…
«Οχι, ήταν πολύ εντάξει σε όλα του, πάρα πολύ εντάξει, λογικός, η μνήμη του άριστη, δεν φαινότανε να έχει κάτι, μιλούσε όμως λίγο. Εξω από το ότι ήταν λιγόλογος, η συμπεριφορά του ήταν άψογη. Στο κουρείο, όπου πήγαινε κι έκοβε τα μαλλιά του, έλεγε μερικές κουβέντες παραπάνω, μιλούσε για τη φτώχεια μας, τη φτώχεια του κόσμου, και όλα όσα τραβάμε. "Ηρθε ο κομμουνιστής", έλεγε ο ένας, τον πέρναγε για τρελό ο άλλος». Χμμμ! Υποπτος! Τρομοκράτης! Να συλληφθεί πάραυτα! (η διήγηση της σπιτονοικοκυράς του Κώστα Καρυωτάκη, κυρίας Πόπης Λ. – ολόκληρη η δημοσιοποιημένη συνέντευξή της στον Κ. Τέλιο, περιοδικό «δυτικές ινδίες», τεύχος 1, 21-Ιουνίου-2000).
♦ Το ΙΟΒΕ δημοσίεψε τα στοιχεία του. Η ΙΩΒειος υπομονή ΔΕΝ οδηγεί πουθενά.
♦ Αειντε, να προτείνουμε κι εμείς ένα ανάγνωσμα: "LA COMUNERA – Maria Pacheco, una mujer rebelde", Toti Martinez de Lezea, 4η έκδοση, 2003.
♦ Ειλικρινά, στη «Διεθνή Κομμουνιστική Επιθεώρηση» (τεύχος 4, 2013), γκαβός (με το συμπάθειο…) είναι ο Χέρβινγκ Λερούζ (μέλος της ΚΕ του ΡΤΒ – Κόμματος Εργασίας Βελγίου και υπεύθυνος του περιοδικού «Ετύντ Μαρξίστ») και σε ολόκληρο άρθρο («Συμμετοχή κομμουνιστικών κομμάτων σε κυβερνήσεις: διέξοδος από την καπιταλιστική κρίση;») ΔΕΝ αναφέρει τα «έργα και ημέρες» του Περισσού στην οικουμενική; Ούτε για την ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ διακυβέρνηση της Κύπρου από το ΑΚΕΛ;
♦ «Η αξιολόγηση επί τάπητος στη συνάντηση Σαμαρά-Βενιζέλου» (tanea.gr, 24-7-14). Δηλαδή, την κάτσανε σε χαλί; Για να την κάτσουνε σε αξιολογού-μενους-απολυόμενους;
♦ ΔΕΝ ξεχνάμε τον Θανάση Καναούτη.
♦ Τι σου ‘ναι και η… επιστήμη: Ο Ν. Ανδρώντης ("Der foderative staat von Skopje und seine Sprache" -2te Ausgabe- Athen 1966) παραθέτει 19 ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ σελίδες λεξιλογίου για να αποδείξει την ΜΗ ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας. Φυσικά, και δεν αναφέρει το ABECEDAR του 1925, εκδοθέν υπό της ελληνικής κυβερνήσεως (Υπ. Παιδείας). ΟΜΩΣ: έχουμε σε –μεταγενέστερες– εκδόσεις λεξικών της μακεδονικής γλώσσας – «Μακεντονσκο-ρούσκιι σλαβάρ», σελίδες 795… (μόνο το λεξικό…) και «Ανγκλίσκο-Μακεντόνσκι μακεντόνσκο-Ανγκλίσκι ρέτσνικ», Zoze Μούργκοσκι, Ckopje, 2000, σελίδες 921… (Με 19 ΜΟΝΟ σελίδες ο κ. καθηγητής ξεμπέρδεψε…).
«Και γνωρίζει πολύ καλά (σ.σ. ο Ομπάμα) ποιος είναι ο Δαβίδ και ποιος ο Γολιάθ. Και αυτός ο Δαβίδ…» (αξίζει να διαβαστεί το άρθρο του Mumia Abu-Jamal "Heute ist david Goliath" – jungwelt.de/2014/07-19/012.php) (αν και ο Μουμία –λόγω πληροφόρησης– δεν κάνει αναφορά στην ένοπλη παλαιστινιακή αντίσταση).
♦ «Στον Μάκβεθ ο Σαίξπηρ, προκειμένου να ικανοποιήσει την τεράστια και υπερχειλίζουσα δημιουργική του δύναμη, εισήγαγε δύο δολοφόνους και, ως συνήθως στο έργο του, είναι και οι δύο αξιοπρόσεχτα διαφοροποιημένοι. Ωστόσο, μολονότι η πνευματική σύγκρουση είναι πολύ πιο έντονη στον Μάκβεθ παρά στη γυναίκα του, μολονότι η θηριωδία είναι λιγότερο αφυπνισμένη σ’ αυτόν, και επιπλέον τα αισθήματά του οφείλονται κυρίως σε μεταδοτική μόλυνση από τη γυναίκα του –παρ’ όλα αυτά, εφόσον και οι δυο τους ενέχονται εντέλει στο έγκλημα, εντέλει τεκμαίρεται κατ’ ανάγκην και στους δύο η ύπαρξη εγκληματικού πνεύματος. Κι αυτό έπρεπε να αποδοθεί καθαρά. Τόσο σαν αυτό που είναι πράγματι όσο και για να φανεί σε πιο σωστές αναλογίες η αντίθεση με την άκακη φύση του θύματός τους, του "ευγενέστατου Ντάνκαν" –και, προκειμένου να εξηγηθεί επαρκώς η "βαθιά καταδίκη της αποδημίας του", έπρεπε να αποδοθεί με τη δριμύτερη ζωηρότητα. Επρεπε να οδηγηθούμε στο αίσθημα ότι η ανθρώπινη φύση, δηλαδή η θεϊκή φύση της αγάπης και του ελέους, που διαπερνά την καρδιά κάθε πλάσματος, και σπάνια υποχωρεί εντελώς στον άνθρωπο –έπρεπε να αισθανθού-με ότι αυτή η φύση χάθηκε, εξαφανίστηκε, έσβησε, και ότι τη θέση της την πήρε η δαιμονική φύση. Και αυτή η εντύπωση, που επιτυγχάνεται θαυμαστά με τους διαλόγους και τους μονολόγους, ολοκληρώνεται εντέλει με το υπό συζήτηση τέχνασμα» (Τόμας ντ Κουίνσυ, «Για τον χτύπο της πύλης στον Μάκβεθ»).
♦ «Παρά τις καταστροφές μία είναι η απόφαση των κατοίκων της Γάζας: ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΟΜΑΣΤΕ. Ιστορικά, η Γάζα ήταν ο πυρήνας της αδιάκοπης λαϊκής αντίστασης από την εποχή της εθνοκάθαρσης των Παλαιστινίων από τις συμμορίες των σιωνιστών και, αργότερα, του ισραηλινού στρατού, το 1947-48. … Οι κάτοικοι της Γάζας, σχεδόν άμεσα, ανταπέδωσαν τα χτυπήματα, … ως φενταγίν (μικρές ομάδες αγωνιστών)» (Ramzy Baroud: "Gaza’s Resistance Will Not be Crushed" – ramzybaroud.net).
♦ Από των όπλων τα στόμια βγαίνει η λεφτεριά / κι από στομάχια που αντέχουνε στην πείνα. / Τι κι αν μας σκοτώνουνε σωρό / τα χέρια μας σκαμμένα / ρουκέτες και όπλα / σταθερά κρατάνε. / Ιντιφάντεχ! /
♦ Τα παιδιά μας σκοτώνουν, / τα δικά τους στα τανκς ανεβασμένα / χαμογελάνε / μετρώντας τα πτώματα των δικών μας / Ιντιφάντεχ!
♦ Μας είπανε Δαβίδ / μα Γολιάθ εμείς γίναμε. / Ιντιφάντεχ!
♦ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ / ΟΥΤΕ ΣΤΗ ΓΑΖΑ / ΟΥΤΕ Σ’ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.
Ι Ν Τ Ι Φ Α Ν Τ Ε Χ !
Βασίλης
