Η Αριάν έχει γενέθλια, αλλά κανείς δεν είναι μαζί της για να τα γιορτάσει. Μπαίνει λοιπόν στο αυτοκίνητό της και περιπλανιέται στη Μασσαλία, όπου θα γνωρίσει έναν ρομαντικό ιδιοκτήτη ταβέρνας, ένα συνταξιούχο φύλακα μουσείου φυσικής ιστορίας κ.ά.
Ο Ρομπέρ Γκεντιγιάν («Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο») χαρακτηρίζει την ταινία του «fantaisie» (φαντασία). Αυτό και μόνο είναι ενδεικτικό της αισθητικής της ταινίας… Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι ήθελε να κάνει μια ταινία ανάλαφρη για την ελευθερία, ένα ονειρικό παραμύθι για ενήλικες, μια παιχνιδομηχανή για τον ίδιο, τους ηθοποιούς, τους θεατές…
Καταλάβατε… Μια γλυκούλα Γαλλιδούλα (όχι τόσο νεαρά) περιπλανιέται, συγκινείται και ανακαλύπτει το νόημα της ζωής στον αυθορμητισμό, τη συγκίνηση και τη γνήσια ανθρώπινη επαφή… Η ταινία αποτελεί μία ακόμη από τις πάμπολλες χαζορομαντικές ταινίες που έχει γεμίσει ο τόπος, σε μια κάπως πιο «ευρωπαϊκή» εκδοχή…
Ελένη Π.
