Μπορεί οι αυξήσεις που κέρδισαν στα τέλη του Ιούνη 70 χιλιάδες νοτιοαφρικανοί μεταλλωρύχοι, μετά από πέντε μήνες απεργίας στα ορυχεία της Μαρικάνα, να μην ήταν η νίκη που περίμεναν, αφού η αύξηση του βασικού μισθού στα 12.500 ραντ (860 ευρώ) δεν επιτεύχθηκε για όλους, όμως οι αυξήσεις που αποδέχτηκε η «τρόικα» των εταιριών εξόρυξης πλατίνας, Anglo American Platinum Limited (Amplats), Impala Platinum Holdings Limited (Implats) και Lonmin Plc (Lonmin), ήταν πέρα από κάθε προηγούμενο.
Για τους πιο χαμηλόμισθους μεταλλωρύχους της εταιρίας Lonmin, που μέχρι σήμερα είχαν βασικό μισθό 5.713 ραντ (393 ευρώ) και συνολικό «εγγυημένο» μισθό (δηλαδή το σύνολο του βασικού μισθού και των διάφορων επιδομάτων μαζί με ιατρική περίθαλψη και τη συνταξιοδοτική κάλυψη) 9.790 ραντ (674 ευρώ) μεικτά, οι αυξήσεις που κερδίζουν αναδρομικά από την 1/10/13 είναι 1.000 ραντ στο βασικό τους μισθό (ο οποίος γίνεται 6.713 ραντ, σημειώνοντας ποσοστό αύξησης 17.5%), άλλα 1.000 ραντ από 1/7/14 (με το βασικό τους μισθό να ανεβαίνει στα 7.713 ραντ, κερδίζοντας άλλο ένα 15%) και άλλα 1.000 ραντ από την 1/7/15, με αποτέλεσμα ο βασικός τους μισθός να ανεβαίνει στα 8.713 ραντ (600 ευρώ σε σημερινές τιμές), σημειώνοντας αύξηση κατά 13%. Το συνολικό δηλαδή ποσοστό αύξησης από 1/10/13 μέχρι 1/7/15 είναι της τάξης του 52%! Ο δε μεικτός μισθός, ο οποίος στις συμβάσεις ορίζεται ως «εγγυημένο πακέτο», θα ανέβει από τα 9.790 ραντ στα 13.422 ραντ την 1/7/15, σημειώνοντας ποσοστό αύξησης 37%[1]. Ποσοστά πολύ ψηλότερα από τον επίσημο πληθωρισμό που κινείται στα επίπεδα του 7% το χρόνο.
Οι αυξήσεις για τους εργαζόμενους της κατηγορίας C (πιο υψηλόμισθοι) θα είναι της τάξης του 8% για τα δύο πρώτα χρόνια και 7.5% για το τρίτο. Αντίστοιχες είναι οι αυξήσεις που αποφάσισαν οι δύο άλλες εταιρίες.
Κι όμως, το φιλοκυβερνητικό συνδικάτο NUM (Εθνική Ενωση Μεταλλεργατών), που εξ αρχής μποϊκοτάριζε την απεργία, ξέσπασε όλη του τη χολή υποστηρίζοντας: «Αυτή η ντροπιαστική υποχώρηση επιβλήθηκε από το γεγονός ότι οι απεργοί εργάτες είχαν απελπιστεί οικονομικά και είχαν ξεκινήσει να παίρνουν το ρίσκο της επιστροφής στη δουλειά μετά από την επαφή τους με τις εταιρίες ενάντια στην θέληση του AMCU»[2].
Η εξήγηση για την παραπάνω καταγγελία είναι ότι το AMCU (Σύνδεσμος Μεταλλωρύχων και Σωματείο στην Κατασκευή) είναι το ανεξάρτητο συνδικάτο, το οποίο έχει «μπει στη μύτη» της κυβέρνησης και των καπιταλιστών, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα της Μαρικάνα τον Αύγουστο του 2012, όταν 34 μεταλλωρύχοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους μπάτσους του «κομμουνιστή» προέδρου Ζούμα, χωρίς κανένας μπάτσος να περάσει τις πύλες κάποιας φυλακής[3].
Η NUM χαρακτηρίζει την συμφωνία που υπέγραψε το AMCU με τις τρεις εταιρίες πλατίνας «απατηλή νίκη», επειδή οι εργάτες χάνουν τα λεφτά της πεντάμηνης απεργίας για να κερδίσουν μόλις 1.000 ραντ στο μηνιαίο μισθό τους! Παραλείπει, όμως, να σημειώσει το γεγονός ότι η αύξηση του μεροκάματου δεν αφορά μόνο τους απεργούς εργάτες αλλά και τις μελλοντικές γενιές εργατών, αυτούς που θα προσληφθούν από τώρα και μετά. Οσα δεν φτάνει η αλεπού… θα έλεγε κανείς για τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές που είδαν να τους αμφισβητεί ένα μεγάλο μέρος των απεργών, που συνέχισε την απεργία μέχρι το τέλος. Απέδειξε έτσι πως όταν οι εργάτες το θέλουν, αγωνιζόμενοι αποφασιστικά, τότε μπορούν να επιβάλουν στους καπιταλιστές κάποιες υποχωρήσεις, ακόμα και σε συνθήκες «κινεζοποίησης» των εργατών (όπως στη Νότια Αφρική), έστω κι αν οι υποχωρήσεις τους θα είναι εφήμερες και πάντα υπό αίρεση.
1. Ανακοίνωση της βρετανικής εταιρίας Lonmin 24/6/14 (https://www.lonmin.com/downloads/media_centre/news/press/2014/FINAL%20Lonmin%20Plc%20-%20RNS%20Settlement%20of%20wage%20dispute%20-%2024.06.2014.pdf). Η Lonmin είναι η εταιρία στην οποία δούλευαν οι 34 απεργοί μεταλλωρύχοι που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από την αστυνομία στις 16/08/12.
2. Business Report, 27/6/14 (https://www.iol.co.za/business/news/amcu-strike-achieved-hollow-victory-num-1.1710345)
3. https://www.eksegersi.gr/issue/717/Διεθνή/18512.Αδίστακτοι-δολοφόνοι-με-«αριστερές»-πλάτες
