«Δεν μπορούμε να μειώσουμε τις επιδοτήσεις γιατί ο αιγύπτιος πολίτης δεν μπορεί να το αντέξει. Χρειάζεται να αυξήσουμε το εισόδημα από 50% μέχρι 100% πριν να μπορέσουμε να μειώσουμε τις επιδοτήσεις», δήλωνε σε συνέντευξή του πριν από τις προεδρικές εκλογές ο στρατηγός Σίσι. Ενα μήνα περίπου μετά την εκλογή του, στις 4-6 Ιούλη, εφαρμόζοντας την τακτική «σοκ και δέος», εξέδωσε τα πρώτα προεδρικά διατάγματα μείωσης των επιδοτήσεων και κατακόρυφης αύξησης των τιμών στα καύσιμα, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα τσιγάρα και στα αλκοολούχα ποτά.
Στις 4 Ιούλη, ανακοινώθηκε αύξηση των καυσίμων μέχρι 78%, με καθαρά ταξικό κριτήριο, καθώς κατά 78% αυξάνεται η τιμή των καυσίμων πλατιάς κατανάλωσης, που χρησιμοποιούνται στις μεταφορές, ενώ μόλις κατά 7% αυξάνεται η τιμή της βενζίνης 95 οκτανίων που χρησιμοποιείται από τα πιο ακριβά αυτοκίνητα και κατά 44% η τιμή της βενζίνης 92 οκτανίων που χρησιμοποιείται στα αυτοκίνητα που διαθέτουν κυρίως τα μεσαία στρώματα. Στις 6 Ιούλη, με νέο διάταγμα επιβλήθηκε αύξηση κατά 50% στα τσιγάρα, κατά 200% στη μπίρα και κατά 150% στο κρασί και στα υπόλοιπα αλκοολούχα ποτά, ντόπια και εισαγόμενα. Προηγήθηκε η αύξηση κατά 30% στο ηλεκτρικό ρεύμα, η τιμή του οποίου υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί συνολικά κατά 200% μέσα σε πέντε χρόνια όταν θα ολοκληρωθεί η σταδιακή κατάργηση της κρατικής επιδότησής του.
Περιττεύει να πούμε ότι οι αυξήσεις αυτές θα εκτινάξουν στα ύψη τις τιμές των βασικών αγαθών (υπολογίζεται από 20% μέχρι 200%), με δραματικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού. Τη στιγμή που οι μισθοί αντί να αυξάνονται μειώνονται, ενώ οι απολύσεις και το κλείσιμο επιχειρήσεων αυξάνονται. Τη στιγμή που το 26,13 % του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο φτώχειας. Στο ποσοστό αυτό δεν περιλαμβάνονται όσοι έχουν μόνιμη δουλειά, εκατομμύρια από τους οποίους έχουν δώσει σκληρούς αγώνες διεκδικώντας κατώτερο μισθό 1.200 αιγυπτιακές λίρες, χωρίς να το πετύχουν μέχρι τώρα, όταν –σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του 2013– μια οικογένεια χρειάζεται μίνιμουμ εισόδημα 1.620 λίρες το μήνα για να καλύψει τις βασικές της ανάγκες.
Η κατάργηση των επιδοτήσεων και οι αυξήσεις που ανακοινώθηκαν είναι τμήμα ενός πακέτου μέτρων λιτότητας που θα ακολουθήσουν. Μέτρα τα οποία σχεδίαζαν να πάρουν οι κυβερνήσεις όχι μόνο μετά αλλά και πριν από την πτώση του Μουμπάρακ, χωρίς όμως να το αποτολμήσουν, φοβούμενες τη λαϊκή οργή. Ο Σίσι το τόλμησε, πατώντας πάνω στη σιωπή του τρόμου που έχει επιβάλει στην κοινωνία.
Ιδού μια χαρακτηριστική εικόνα της καθημερινότητας ενός απλού Αιγύπτιου που μεταφέρει ρεπόρτερ της αγγλόφωνης αιγυπτιακής εφημερίδας «Daily News Egypt» (5/7/14):
«Για πολλούς Αιγύπτιους, η ιστορία είναι η ίδια κάθε μέρα: Ξυπνούν το πρωί και βρίσκονται χωρίς νερό και ηλεκτρικό ρεύμα, φεύγουν από το σπίτι για τη δουλειά (αν είναι τυχεροί και έχουν δουλειά), μπαίνουν σε αναξιοπρεπή και εντελώς χαοτική συγκοινωνία, κολλάνε σε φρικτή κίνηση, υφίστανται αύξηση κατά 40% στο κόστος μετακίνησής τους, κατά 20% στα τρόφιμα, κατά 30% στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος και του φυσικού αερίου, πληρώνονται με ψίχουλα και όλα αυτά ενώ κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους σε τροχαίο ατύχημα (από τα οποία 20 άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά).
Σε περίπτωση που κάποιος σκεφτεί να αντιδράσει με κάποιο τρόπο, ακόμη και με ένα μικρό αυτοκόλλητο ή να πάρει μέρος σε μια ειρηνική διαμαρτυρία, κινδυνεύει να συλληφθεί και να βασανιστεί στα κέντρα κράτησης ή να παραπεμφθεί σε δίκη και να καταδικαστεί σε 15 χρόνια φυλάκιση ή ακόμη να κατηγορηθεί ότι ανήκει σε τρομοκρατική ομάδα και να του επιβληθεί ισόβια ή θανατική ποινή (εξαρτάται από το τι συνέβη την ημέρα που διαμαρτυρήθηκε).
Ως πότε θα μπορούν να κρατούν ο Σίσι και η στρατιωτική χούντα κάτω από τη μπότα τους ένα λαό και ιδιαίτερα μια νεολαία που έδωσε εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο, που δήλωσε την αντίθεσή της και επέφερε το πρώτο ισχυρό πλήγμα στην εικόνα του «εθνοσωτήρα» Σίσι με την εκκωφαντική αποχή της από τις προεδρικές εκλογές;
