NO PASARAN!
Η ΚΑΡΦΙΤΣΑ πληγώνει και σκοτώνει. Οταν όμως οι τραμπούκοι γίνονται γατάκια (καθ’ υπαγόρευσιν;) τότε το θέμα γυρνάει μπούμερανγκ…
Οι όμορφες ΣΤΡΟΥΓΚΕΣ ΔΕΝ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ! (από την ταινία «Λέπα σέλα λέπο νε γκόρε»…)
ΝΕΟΝΑΖΙ: για άλλη μια φορά, αποδεδειγμένα, γατάκια των καπιταλιστών (μέσω «δικαίου», αυτή τη φορά…)
16 δαρμένοι μετανάστες για την ΑΠΟΤΥΧΙΑ κάποιας Εθνικής (ομάδας, οδού, «περηφάνειας» – ποιος ξέρει;). Δηλαδή, μια ΕΠΙΤΥΧΙΑ θα σήμαινε (όπως το ’4) νεκρούς…
Οταν ένας τίγρης πάει να ιδρύσει χαλιφάτο… (η απάντηση δόθηκε) και ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ να δίνεται
Μόνο ο λαός αν σηκωθεί, οι «τίγρεις», δίχως δόντια
![](/wp-content/uploads/2020/08/387/content_g_s_i_v_n_s_d_v_m_e_th_m.jpg)
♦ Μπροσούρα για το ποδόσφαιρο είδαμε, Θ. Καταγγελία για τη ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ στη Φιλαδέλφεια είδαμε;
♦ Ευαισθησία παχύδερμου σε διάφορες περιπτώσεις όσον αφορά το «πείραμα της Φιλαδέλφειας»…
♦ Ωστε 800 εκ. ευρώ ΥΠΑΡΧΟΥΝ για τους «ένστολους»; Εμ, βέβαια, αφού έχουν χιλιοδείρει τους συνταξιούχους (των οποίων ΜΕΙΩΝΟΝΤΑΙ οι συντάξεις) η αστική εξουσία ταΐζει τα σκυλιά της…
♦ «Την παίρνουμε όλοι μαζί την ευθύνη» -Στ. Θεοδωράκης, στο συνέδριο του «Ποταμιού». Ο,τι πεις, Σταύρο, κυρ-Σταύρο, και αφέντη τσουτσουλομύτη.
♦ Ολως περιέργως (;) ο (αυστηρός) Περισσός (διά στόματος Χρ. Παναγιωτακοπούλου) (902.gr, 27-6-14) ευχήθηκε «καλές εργασίες» στο «Ποτάμι». Αβρότητα; Δεν νομίζουμε. Ρίχνοντας μια ματιά στον Ριζοσπάστη (27-6-14, ΠΟΛΙΤΙΚΗ), «Αστικό πολιτικό σύστημα. Διεργασίες ανασύνθεσης σε όλο το φάσμα», διαβάζουμε: «Ο δε Στ. Θεοδωράκης μίλησε, χτες, στον ΑΝΤ1 ανάμεσα σε άλλα και για τη θέση που θα έχει το Ποτάμι σε ενδεχόμενο κυβερνητικό συνασπισμό, τονίζοντας ότι πρέπει να είναι μία δύναμη που θα μπορεί να εγγυηθεί την κυβερνητική σταθερότητα… Σημειωτέον, σήμερα ξεκινά το ιδρυτικό συνέδριο του μορφώματος, όπου αναμένεται να παραβρεθούν διάφοροι παράγοντες της λεγόμενης κεντροαριστεράς». Συνεπώς, γιατί ο Περισσός πήγε στο συνέδριο αυτό; Για να κάνει… ζύμωση; Για να συνευρεθεί με τους «παράγοντες της λεγόμενης κεντροαριστεράς»; Για να τους τα πει «έξω απ’ τα δόντια»; Δεν τελειώνει όμως εδώ η πονεμένη αυτή η ιστορία: «Στ. Θεοδωράκης – Ψάχνει "γλώσσα συνεννόησης" με Σαμαρά και Τσίπρα. Νέα ανοίγματα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ έκανε ο Στ. Θεοδωράκης, επικεφαλής του μορφώματος "Το Ποτάμι", μιλώντας στον ραδιοφωνικό "Σκάι", έτοιμος να γίνει τσόντα του ενός ή του άλλου, σε μια "κυβέρνηση συνεργασίας", ώστε να συνεχιστεί δίχως εμπόδια η πολιτική ενίσχυσης του μεγάλου κεφαλαίου» (Ριζοσπάστης, 23-5-14). ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ, λοιπόν, «τσόντα» το «Ποτάμι», της αστικής πολιτικής και του «μεγάλου κεφαλαίου». ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΑ, «καλές εργασίες» στα τσιράκια των καπιταλιστών. Συνέπεια, δε νομίζετε;
♦ Αλήθεια, όταν ο Ριζοσπάστης (26-5-14) μίλαγε για «τάση επανασυσπείρωσης δυνάμεων…», εννοούσε άραγε και διαγραμμένα μέλη, ας πούμε, του Τμήματος Ιστορίας;
♦ Αλλο ΣΤΡΟΥΓΚΑ κι άλλο ΟΥΓΚ(Α) –που θέλει να επιβάλλει τη ΜΟΥΓΚΑ.
♦ Είπαμε: άλλο Κων/νος Καβάφης κι άλλο (ο μακαρίτης) Κώστας Καφάσης.
♦ Αξίζει να διαβαστεί η μελέτη του Μπαρτελεμύ Αμενγκουάλ «Αντονέν Αρτώ – Ενας απρόσμενος μαθητής του Αϊζενστάιν».
♦ «Το κράτος εξακολουθεί να έχει ενδιαφέρον για την καλή εκτέλεση των λειτουργιών του αθλητισμού αλλά όσον αφορά στα οικονομικά θέματα σε μεγάλο βαθμό ο αθλητισμός πρέπει να χρηματοδοτείται μέσα από ένα ανταγωνιστικό, εμπορικό περιβάλλον, όπου ισχύει ο νόμος της επιβίωσης του ισχυρότερου. Πρόκειται για τη λεγόμενη "Αγορά"… Με απώτερο στόχο το κέρδος ξεκίνησε η εμπορευματοποίησή του. Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τα απέραντα χρηματικά ποσά, που θα διακινού-νταν σε αυτήν την αγορά αλλά όταν έγινε προφανές ότι αυτό συνέβη, το κράτος άρχισε να αντιμετωπίζει τον αθλητισμό, όπως ακριβώς κάθε άλλη οικονομική δραστηριότητα. Προκειμένου άλλωστε να είναι εμπορικά πιο αποτελεσματικός ο αθλητισμός είχε αρχίσει να οργανώνεται με τον ίδιο τρόπο, που οργανώνονται και οι κοινές επιχειρήσεις. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα οι δημόσιες λειτουργίες του αθλητισμού ήταν ξεχασμένες και στο μυαλό καθενός, ο αθλητισμός ήταν επίσημα "απλώς μια ακόμη οικονομική δραστηριότητα". Κατά συνέπεια οι φορολογικοί κανόνες και οι κανονισμοί εταιρικού δικαίου εφαρμόστηκαν και στον αθλητισμό. Ηταν μόνο θέμα χρόνου προτού πιέσουν οι κρατικές αρχές για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στον τομέα αυτό». (Μ. Παπαλουκάς: «Ευρωπαϊκή Αθλητική Αγορά – Θεωρία και Νομολογία», Αθήνα, 2012). Εδώ, λοιπόν, καραεμπίπτει και το «πείραμα της (Νέας) Φιλαδέλφειας»…
♦ Και ολίγα περί του «αρχαίο πνεύμα, αθάνατο» και άλλες παρόμοιες τρίχες… κατσαρές: «Από την αρχαιότητα εμφανίστηκαν παιγνίδια το αποτέλεσμα των οποίων εξαρτάται από την τύχη και στα οποία οι συμμετέχοντες στοιχηματίζουν χρηματικά ποσά ή τιμαλφή. Οι ιστορικοί τοποθετούν την εμφάνισή τους τρεις χιλιάδες χρόνια προ Χριστού στην Απω Ανατολή και στην Αίγυπτο. Τα παιγνίδια αυτά ήταν πολύ διαδεδομένα στην ελληνική και τη ρωμαϊκή αρχαιότητα». (Μ. Παπαλουκά, στο ίδιο, Κεφάλαιο 3, Τα αθλητικά στοιχήματα, σελ. 241. Πηγές του συγγραφέα: Παπαλουκάς Μ., «Τα τυχερά παιγνίδια στην Ευρωπαϊκή Αγορά», Δίκαιο Επιχειρήσεων και Εταιριών, Τεύχος 166, Ιανουάριος 2010, σελ. 25-31. ΚΑΙ: Panagiotopoulos D. (2011). "Sports Law. Lex Sportiva and Lex Olympica"). Να δώσουμε, άραγε, κι άλλες πηγές;
♦ «Φασιστικά και προβοκατόρικα στοιχεία βρήκαν την ευκαιρία με την κινητοποίηση ενάντια στο γνωστό αντεργατικό νομοσχέδιο … να δράσουν ανενόχλητα, εμφανίζοντας τον εαυτό τους σαν απεργούς οικοδόμους. … Ο εισηγητής του νομοσχεδίου υπουργός κ. Λάσκαρης ανέλαβε το ρόλο του εμπρηστή της ομαλότητας…» (Από την ανακοίνωση του ΠΓ της ΚΕ του «Κ»ΚΕ, 25-5-76). Προσέξτε: «της ομαλότητας», ούτε καν της «δημοκρατικής ομαλότητας» – κοινώς να μην κινείται φύλλο… «Οποια αισθήματα κι αν τρέφει ο λαός για τους βασανιστές του, η δολοφονία του αστυνομικού Μάλλιου αποτελεί κακό προμήνυμα στην προσπάθεια του λαού για εκδημοκρατισμό της δημόσιας ζωής». (από τη δήλωση του Χ. Φλωράκη για την εκτέλεση του ΒΑΣΑΝΙΣΤΗ Μάλλιου – 14/12/1976). Ξαναπροσέξτε: «όποια αισθήματα…», την ώρα που το σύνθημα στους δρόμους ήταν «Δώστε τη χούντα στον λαό!». Και όχι ο βασανιστής αλλά «ο αστυνομικός Μάλλιος». Την τίμησε τη δωσιλογική υπογραφή του ΑΠΟ ΤΟΤΕ ο Χαρίλαος… Την οποία ανανέωσε πάμπολλες φορές με αποκορύφωμα την συμμετοχή (μέσω ΣΥΝ) στην Οικουμενική…
♦ «Ταυτόχρονα όμως είναι βέβαιο ότι ύποπτα και ανεύθυνα στοιχεία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την εθνική ευαισθησία του ροδίτικου λαού…» (από ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του «Κ»ΚΕ για τα γεγονότα στη Ρόδο, 16/7/1980). Την ίδια στιγμή που ακόμα και ο Ζίγδης μπήκε στη διαδήλωση που χτυπήθηκε άγρια από τα ΜΑΤ… Προβοκατορολογία συνεχής του Περισσού; ΝΑΙ! Μέσο για να καλύψει την πολλαπλά λερωμένη φωλιά του ξεπληρώνοντας ΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ.
Βασίλης