Τέσσερις ώρες κράτησε το περασμένο Σάββατο η εκδήλωση με θέμα την «αυτοδιαχείριση», στα γραφεία της «Κόντρας» στη Θεσσαλονίκη. Παρά την απουσία των εργαζομένων από τη ΒΙΟΜΕ, που προτίμησαν να απόσχουν – αν και προσκλήθηκαν να καταθέσουν τις απόψεις τους – ο κόσμος που ήρθε είχε διάθεση για συζήτηση η οποία κράτησε μέχρι αργά το βράδυ. Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στο ζήτημα της «αυτοδιαχείρισης», αλλά επεκτάθηκε σε θέματα όπως η αναγκαιότητα ταξικής οργάνωσης, οι απεργίες που ξεσπούν στην πόλη (Coca Cola), η ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης.
Είναι πραγματικά ενθαρρυντικό ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι που προβληματίζονται και δεν είναι διατεθειμένοι να καταπιούν αμάσητες τις «αυτοδιαχειριστικές» ανοησίες που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ και διάφοροι οργανισμοί που λειτουργούν σε παγκόσμιο επίπεδο. Οργανισμοί όπως η «Διεθνής Συνεταιριστική Συμμαχία» (International Cooperative Alliance – ICA), η οποία πασχίζει να μας πείσει ότι η συνεταιριστική μορφή ιδιοκτησίας τείνει να μετατραπεί στη… «σοβιετική ένωση» της εποχής μας, αφού αγκαλιάζει το ένα έκτο του πληθυσμού της Γης! Σωστά διαβάσατε. Οι έμποροι της ελπίδας δε ντρέπονται να γράψουν ότι αντιπροσωπεύ-ουν 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους στον πλανήτη (https://ica.coop/en/whats-co-op/ co-operative-facts-figures)!
Ξέρετε ποια είναι η χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων που είτε άμεσα είτε έμμεσα σχετίζονται με την ICA; Οι ΗΠΑ! Και μάλιστα, η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής χώρας στον πλανήτη, 256 εκατομμύρια άνθρωποι, το 80% του πληθυσμού! Τι να τις κάνετε τις επαναστάσεις και τις ανατροπές, όταν ο… σοσιαλισμός είναι ήδη παρών στη μητρόπολη του παγκόσμιου καπιταλισμού; Ενας «σοσιαλισμός» που χωράει ακόμα και μονοπωλιακούς κολοσσούς, όπως η γαλλική Credit Agricole (το τραπεζικό μονοπώλιο που είχε και την Εμπορική, μέχρι να την πουλήσει στην Alpha Bank πριν από ενάμιση χρόνο), η οποία ανήκει στις 300 μεγαλύτερες… συνεταιριστικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο! Αυτό αναφέρει η έκθεση της ICA που μπορεί κανείς εύκολα να βρει στο διαδίκτυο (https://ica.coop/sites/default/files/attachments/Global300%20 Report%202011.pdf).
Από μορφή αγώνα για τη διεκδίκηση των εργατικών δικαιωμάτων (και μάλιστα μία από τις πιο προωθημένες μορφές αγώνα), αφού αφορά κατάληψη των εργοστασίων και λειτουργία τους από τους εργάτες, με στόχο τη μεγιστοποίηση της πίεσης στους καπιταλιστές και το κράτος τους, μορφή αγώνα που μπορεί να έχει αποτέλεσμα μόνο σε καταστάσεις επαναστατικές (όταν οι «από πάνω» δε μπορούν να κυβερνήσουν όπως πριν και οι «από κάτω» δεν ανέχονται να κυβερνηθούν όπως πριν), η αυτοδιαχείριση των εργοστασίων μετατρέπεται είτε σε αυτοδιαχείριση της φτώχειας εγκαταλελειμμένων εργοστασίων (όπως στην περίπτωση της αργεντίνικης Zanon, που πριν από ένα μήνα πέρασε και τυπικά στα χέρια του σωματείου, το οποίο ξεπλήρωσε το χρέος προς την επαρχία του Νεουκέν), είτε σε ένα απολύτως ενσωματωμένο σύστημα καπιταλιστικής παραγωγής, που χωράει ακόμα και μονοπωλιακές επιχειρήσεις που αυτοβαφτίζονται «συνεταιριστικές». Ετσι, η «αυτοδιαχείριση» χρησιμοποιείται σαν ανάχωμα, για να σκορπίσει νέο κύμα αυταπατών και απογοήτευσης.
Εμείς θα συνεχίσουμε να οργανώνουμε τέτοιες συζητήσεις. Συζητήσεις που μπορεί να μην έχουν άμεσα πρακτικό χαρακτήρα, έχουν όμως μεγάλη αξία για τη συγκρότηση της επαναστατικής κατεύθυνσης στην εποχή μας, κόντρα στο εμπόριο ελπίδας και αυταπατών.
ΥΓ: Ο Περισσός, αφού επί σειρά ετών δηλητηρίασε το εργατικό κίνημα με το ρεφορμιστικό σύνθημα του «εργατικού ελέγχου στην παραγωγή», αφού υπονόμευσε τον αγώνα των εργατών στις «προβληματικές» επιχειρήσεις ζητώντας «δημοκρατικό διαχειριστικό έλεγχο (με τη συμμετοχή των εκπροσώπων των εργαζομένων)» (ανακοίνωση του ΠΓ του Περισσού την 1.7.1984, «Ριζοσπάστης», 3.7.1984), βγαίνει τώρα με πολυσέλιδο κείμενο (ΚΟΜΕΠ Νο.5 του 2013) λέγοντας χωρίς ίχνος ντροπής: «Αξίζει να υπενθυμίσουμε επίσης ότι τη δεκαετία του 1980 το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε επανειλημμένα αντίστοιχες αυταπάτες σε μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης, καθώς αναδείχτηκε κυβέρνηση με τα συνθήματα της εργατικής αυτοδιαχείρισης και των συνεταιρισμών, δίπλα φυσικά στις "κοινωνικοποιήσεις" μέσα στον καπιταλισμό». Μετά Χριστόν προφήτες; Οχι βέβαια. Απλά, τώρα δεν έχουν να χάσουν τίποτα παίζοντάς το «αριστερά», γιατί στις σημερινές «αυτοδιαχειριστικές» επιχειρήσεις παίζουν ΣΥΡΙΖΑ και συντροφία. Αλλωστε, ο Περισσός είχε πάντοτε αδυναμία στις κλασικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις, όπως η Τυποεκδοτική, που αφού τσέπωσε κρατικό παραδάκι της τάξης των 1.2 εκατομμυρίων ευρώ (έχοντας ενταχθεί στις διατάξεις του «αναπτυξιακού» νόμου, βλ. ΦΕΚ 1762Β, 5.12. 2006, ΦΕΚ 569Β, 20.04.2007, ΦΕΚ 1888, 4.9. 2009, για να κάνει επτά προσλήψεις που ποτέ δεν έκανε), κατέληξε να καταφύγει στην αγκαλιά του περιβόητου άρθρου 99, απολύοντας πάνω από 230 εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι αυτοί καταγγέλλουν ότι επί τρία χρόνια τους χρωστάνε λεφτά και έχουν χορτάσει από υποσχέσεις. Μία ακόμη πρόσθεσε ο ίδιος ο Κουτσούμπας στην εκπομπή του Χατζηνικολάου στις αρχές του μήνα (https://www.enikos.gr/politics/211710,BINTEO-O_Koytsoympas_%C2%ABston_eniko%C2%BB_gia_th.html).
