Παρά τις αντιδράσεις, ο Αρβανιτόπουλος, με τις πλάτες του Σαμαρά, προχωρά το σχέδιο «Αθηνά». Την Τρίτη που μας πέρασε, σύμφωνα με δημοσιεύματα (το σχόλιο αυτό γράφεται Τρίτη βράδυ), κατέθεσε στο ΣτΕ τα σχετικά ΠΔ, προς επεξεργασία. Στον αντίποδα, οι φοιτητές, κυρίως των ΤΕΙ, διοργανώνουν στην Αθήνα την Πέμπτη ένα ακόμη συλλαλητήριο.
Σα χαλασμένο γραμμόφωνο, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο υπουργός Παιδείας επαναλαμβάνει τα ίδια επιχειρήματα. Που δεν πείθουν πλέον κανένα, μετά το ατέλειωτο ράβε-ξήλωνε των υπό αποκεφαλισμό Τμημάτων, ανάλογα με τις πιέσεις που ασκούν βουλευτάδες, δημαρχαίοι, τοπικοί παράγοντες και τα ρέστα.
Μοναδικός σκοπός και διακαής πόθος η δραστική περικοπή των δαπανών. Τούτο, ομολογεί, για πολλοστή φορά ο Αρβανιτόπουλος, στην προσπάθειά του να πείσει ότι το σχέδιο «Αθηνά» πρέπει να προχωρήσει πάση θυσία: «Εξορθολογίζουμε δαπάνες και συσπειρώνουμε δυνάμεις για να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα. Αν δεν το κάνουμε αυτό, θα βρεθούμε σε μία κατάσταση τον Σεπτέμβριο, που θα βάζουν λουκέτο άναρχα τα ιδρύματα και τα τμήματα».
Κοντολογίς, η κατάσταση από το Σεπτέμβριο, ελέω τρόικας και σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής στις επιταγές της, θα είναι πολύ χειρότερη, χρηματοδότηση δεν πρόκειται να δουν τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, γι’ αυτό από τώρα πετσοκόβουμε Τμήματα.
Τα πολυδιαφημισμένα «ακαδημαϊκά κριτήρια» για την επιλογή των Τμημάτων που συγχωνεύονται-καταργούνται είναι απλά τροφή για τους αφελείς και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα και από το απίστευτο ράβε-ξήλωνε. Δεν υπάρχουν ακαδημαϊκά κριτήρια, υπάρχει μόνο η ανάγκη για περικοπή των δαπανών και η ενίσχυση των «ανταγωνιστικών» χαρακτηριστικών των Ιδρυμάτων («Πρέπει να μεριμνήσει η πολιτεία ώστε τον Σεπτέμβριο να μπορούν οι νέοι και οι νέες μας να πάνε σε τμήματα ενισχυμένα, σε πτυχία ανταγωνιστικά με μέλη ΔΕΠ, για να μπορέσουν να είναι ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας. Αυτή είναι η φιλοσοφία του σχεδίου. Δεν είναι -αν θέλετε- μία δραματική τροποποίηση, αλλά είναι μια αναγκαία διόρθωση. Είναι μια αναγκαία διόρθωση και για λόγους επιστημονικούς και για λόγους οικονομικούς»: Κ. Αρβανιτόπουλος).
Και τι σημαίνει να είναι οι νέοι και οι νέες «ανταγωνιστικοί στην αγορά εργασίας»; Σημαίνει να είναι φθηνοί και αναλώσιμοι για τους καπιταλιστές και για να γίνει αυτό απαιτείται το εκπαιδευτικό σύστημα στο σύνολό του, να παραιτηθεί ακόμη και από τις όποιες γνώσεις τους προσέφερε και να προσανατολιστεί αυστηρά στην κατάκτηση των απαραίτητων κάθε φορά δεξιοτήτων που απαιτεί η αγορά. Πάμε, δηλαδή σε περαιτέρω υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών (το εναρκτήριο λάκτισμα σ’ αυτή την κατεύθυνση έδωσε η αποδοχή της διακήρυξης της Μπολόνια, που εισάγει τις τριετείς προπτυχιακές σπουδές, το διαχωρισμό των σπουδών σε κύκλους και την αποτίμησή τους σε πιστωτικές μονάδες, με συνέπεια τη μετατροπή τους σε σπουδές-σούπα, που οδηγούν σε πτυχία πολλών ταχυτήτων, με επιπτώσεις και στα επαγγελματικά δικαιώματα. Τη συνέχεια σηματοδότησαν οι αλλαγές στο νόμο-πλαίσιο, με αποκορύφωμα τους νόμους Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου).
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, ο υπουργός Παιδείας έκανε επιπλέον τροποποιήσεις στο σχέδιο «Αθηνά». Αυτές είναι οι εξής: Τα ξενόγλωσσα τμήματα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών και του ΑΠΘ τελικά δε θα συγχωνευθούν. Το Πρόγραμμα Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ θα μετατραπεί σε αυτόνομο Τμήμα και δεν θα απορροφηθεί από το Τμήμα Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής της ΣΕΥΠ θα παραμένει στο ΤΕΙ Αθήνας. Τα τμήματα Εργοθεραπείας και Φυσικοθεραπείας του ΤΕΙ Αθήνας παραμένουν αυτόνομα.
Μιλώντας στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ο Αρβανιτόπουλος βρήκε πολύ θετικές τις προτάσεις της ΔΗΜΑΡ, που, όπως έχουμε πει, πηγαίνουν πολύ μπροστά, ακόμη και από το σχέδιο «Αθηνά» (η ΔΗΜΑΡ θεωρεί, προφανώς, το σχέδιο «Αθηνά» συντηρητικό και επιθυμεί ακόμη πιο δραστικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις με τις «κοινοπραξίες» ΑΕΙ-ΤΕΙ και Ερευνητικών Κέντρων που προτείνει, ενώ προτρέπει και στην άμεση εφαρμογή της βάσης του 10, ώστε να μειωθούν δραστικότατα οι εισακτέοι, κυρίως αυτοί που προέρχονται από τα χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα).
Ο υπουργός Παιδείας χαρακτήρισε την πρόταση της ΔΗΜΑΡ «σημαντική» και «ενδιαφέρουσα όσον αφορά τα Πανεπιστήμια με τα Τεχνολογικά Ιδρύματα». Εξέφρασε την πρόθεσή του να την υιοθετήσει, πλην, όμως, -όπως είπε- εκκρεμούν, προς το παρόν, κάποια νομικά ζητήματα που πρέπει πρώτα να επιλυθούν. Κατά τον Αρβανιτόπουλο, ένα «τέτοιο πιλοτικό μοντέλο κοινοπραξίας» θα μπορούσε να είναι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο με το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων. Μέχρι, λοιπόν, να επιλυθούν τα νομικά ζητήματα, η κυβέρνηση προχωρά στη δημιουργία του Ομοσπονδιακού μοντέλου των πέντε Πανεπιστημίων στην Αθήνα (Γεωπονικό, Πάντειο, Οικονομικό, Χαροκόπειο, Πανεπιστήμιο Πειραιά) και του Ομόσπονδου ΤΕΙ της Αττικής (ΤΕΙ Αθήνας, ΤΕΙ Πειραιά και ΑΣΠΑΙΤΕ). Ο Αρβανιτόπουλος συμφώνησε επίσης με την πρόταση της ΔΗΜΑΡ για τις κοινοπραξίες και με τα Ερευνητικά Κέντρα, τις οποίες, όμως, τοποθέτησε σε ένα δεύτερο στάδιο, αφού πρώτα ολοκληρωθεί η καταστροφή που θα προκαλέσει το τσουνάμι των σαρωτικών συγχωνεύσεων-καταργήσεων στα ΑΕΙ-ΤΕΙ από τη μια μεριά με το σχέδιο «Αθηνά» και στα Ερευνητικά Ινστιτούτα από την άλλη.
Στόχος της δημιουργίας των Ομοσπονδιακών μοντέλων είναι, κατά τον Αρβανιτόπουλο: Η «κινητικότητα» και ο «εξορθολογισμός» του διοικητικού και εκπαιδευτικού προσωπικού, δηλαδή η εμπέδωση της πολιτικής των μη διορισμών και η κάλυψη των αναγκών με αποδοχή της μιζέριας και εκ των ενόντων. Η δημιουργία π.χ. «κοινών μεταπτυχιακών προγραμμάτων», και «η άντληση πόρων» «από τα ισχυρά και τα πέντε μαζί» Ιδρύματα, που μετέχουν στο Ομοσπονδιακό μοντέλο, πράγμα που σημαίνει μείωση της χρηματοδότησης, αφού αυτή δεν θα διαμοιράζεται χωριστά σε κάθε Ιδρυμα, ανάλογα με τις ξεχωριστές και ιδιαίτερες ανάγκες του. Οι φοιτητές «να δούνε ένα περιορισμένο αριθμό μαθημάτων να μπορούν να επιλέξουν από άλλο Πανεπιστήμιο των πέντε»! Κοντολογίς, ο Αρβανιτόπουλος δίνει νέα ώθηση στην υποβάθμιση των σπουδών και των πτυχίων, αφού διαλύει εντελώς την ενότητα κάθε επιστήμης και κατασκευάζει μια νερουλή και βρομερή σούπα σπουδών, καθώς οι φοιτητές θα μπο- ρούν να επιλέγουν έναν αριθμό μαθημάτων και από τα διαφορετικά Πανεπιστήμια που μετέχουν στο Ομοσπονδιακό μοντέλο! Θα μας προκύπτουν, λοιπόν, «επιστήμονες» της πλάκας με ολίγη από Γεωπονική, Πολιτικές Επιστήμες, Οικονομικά, Λογιστική και Διατροφή-Διαιτολογία.
Γιούλα Γκεσούλη
